All Chapters of นาทจะหย่ากับพี่พร้อม: Chapter 11 - Chapter 20

ความร้อนรุ่มมันก่อตัวขึ้นเพียงแค่ได้เห็นร่างบอบบางของภรรยาสวมใส่ชุดนอนบางเบา กลิ่นหอมของเธอมันกำลังปลุกความร้อนในร่างกายให้พลุ่งพล่านจากที่พี่พร้อมเคยมองว่านงนาทยังเป็นเด็ก ทว่าตอนนี้เด็กสาวคนนั้นได้กลายเป็นภรรยาสาวสุดสวยของเขา และเมื่อความปรารถนามันชัดเจนจนไม่อาจปฎิเสธสิ่งที่เขากำลังรู้สึก ฝ่ามือใหญ่จึงยื่นเข้าไปประคองแก้มเนียนนุ่มของภรรยา พี่พร้อมใช้ปลายนิ้วลูบไล้ลงบนผิวแก้มเนียนนุ่มอย่างอ่อนโยน ในขณะที่สายตายังคงจดจ้องอยู่ที่กลีบปากสีระเรื่อ “นาท…” น้ำเสียงของเขาแผ่วเบา ความอ่อนหวานละมุนจากสัมผัสลึกซึ้งค่อยๆละเลียดเชยชิมไปตามกลีบปากบางโดยไม่เร่งรีบมืออีกข้างของเขาเลื่อนลงไปโอบรอบแผ่นหลังบางนั้น เขากอดเธอไว้แน่นขึ้น ปลายลิ้นแตะลงบนกลีบปากอย่างช้า ๆ นงนาทสะดุ้งเล็กน้อยในอ้อมแขน แต่ไม่ผละหนีเธอปล่อยให้ตัวเองละลายในจูบนั้น ปล่อยให้ความอ่อนโยนที่สั่นไหวของเขา ละลายความประหม่าที่เธอเก็บไว้ตั้งแต่เริ่มค่ำคืนนี้“พี่พร้อม…” เสียงของเธอแทบไม่เป็นเสียง“…หนูรักพี่”“พี่ก็รักหนูค่ะ เด็กดีของพี่…”พี่พร้อมหลับตาลงช้า ๆ จูบเธออีกครั้ง และในครั้งนี้ มือของเขาก็เลื่อนลงมาถึงเอวเล็ก จับปลาย

ช่วงค่ำของวันแสงอาทิตย์ยามโพล้เพล้ทอดลำแสงสีส้มรำไรผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุของบ้านวงศ์อนุชิต บรรยากาศภายในบ้านอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกมะลิที่พี่ตุ้มเพิ่งนำมาจัดแจกัน ผสมกับกลิ่นอายความรักที่ยังกรุ่นอยู่ในหัวใจของบ่าวสาวป้ายแดงพี่พร้อม เดินเคียงคู่มากับ นงนาท ฝีเท้าของทั้งคู่สอดประสานกันอย่างลงตัว มือใหญ่ที่กุมมือบางไว้นั้นไม่ได้เพียงแต่ให้ความอบอุ่น แต่ยังส่งผ่านกระแสความเชื่อมั่นที่ทำให้นงนาทรับรู้ได้ถึงความรักของสามีตัวสูงคนนี้“อ้าวพี่ตุ้ม…” พี่พร้อมเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นแม่บ้านคนสนิทของบ้าน เขาส่งยิ้มให้พี่ตุ้มที่กำลังยืนจัดแจกันดอกไม้ตรงมุมห้องรับแขก“แม่กับพ่อไปไหนคะ?”ตุ้มเงยหน้าขึ้นยิ้มกว้างอย่างปลื้มใจที่เห็นทั้งคู่ยืนอยู่ด้วยกัน“อยู่ในห้องหนังสือค่ะคุณพร้อม คุณเพิ่มกับคุณพรพรรณนั่งดูกองเอกสารอยู่ค่ะ เห็นบอกว่าวันนี้จะเคลียร์งานก่อนออกไปกินข้าวกับคุณทั้งสอง”“อ๋อ ค่ะ ขอบคุณมากนะคะพี่ตุ้ม” พี่พร้อมเอ่ยก่อนจะพยักหน้าให้นงนาทเบา ๆ ทั้งสองคนยังคงจูงมือกันเดินไปหาพ่อกับแม่ที่ห้องหนังสือภายในห้องหนังสือ บ้านวงศ์อนุชิตบรรยากาศภายในห้องหนังสือของบ้านวงศ์อนุชิตยามนี้ ดูราวกับภาพ

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งเช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับแสงอาทิตย์อ่อน ๆ ที่สาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อละเอียดเข้ามาภายในห้องนอนกว้างขวางของบ้านวงศ์อนุชิต บรรยากาศยามเช้ายังคงดำเนินไปอย่างเป็นระบบระเบียบตามวิถีชีวิตที่ถูกปลูกฝังมาอย่างดี ทั้งการอาบน้ำ แต่งตัว และการร่วมโต๊ะอาหารมื้อเช้าก่อนจะแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนทว่าภายในห้องนอนใหญ่ของคู่สามีภรรยาป้ายแดง กลับเต็มไปด้วยความโกลาหลเล็ก ๆ ที่แฝงไปด้วยความอบอุ่น ทั้งสองกำลังเร่งรีบจัดการตัวเองให้ทันเวลา โดยเฉพาะในวันนี้ที่มีวาระการประชุมครั้งสำคัญที่บริษัท แสงชัยกรุ๊ป ซึ่งเดิมพันด้วยความเชื่อมั่นของเหล่าคณะกรรมการนงนาทในชุดทำงานสีสุภาพที่ดูโก้หรูสมฐานะประธานบริหาร กำลังยืนใส่ต่างหูข้างสุดท้ายอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เธอเหลือบสายตาผ่านกระจกไปเห็นร่างสูงโปร่งของพี่พร้อมที่เพิ่งก้าวออกมาจากห้องแต่งตัวในชุดสากลนิยม ทว่าสภาพที่ปรากฏกลับทำให้เธอต้องชะงักมือคนตัวโตอยู่ในชุดเชิ้ตขาวที่กระดุมเม็ดบนยังไม่ได้ติด เนคไทเส้นสวยคล้องคอไว้อย่างลวก ๆ และเสื้อสูทตัวนอกที่สวมใส่อย่างไม่เป็นทรง นงนาทขมวดคิ้วมุ่นพลางหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า แววตาฉายชัดถึง

เช้านี้แสงแดดลอดผ่านผ้าม่านสีอ่อน สาดลงบนโต๊ะอาหารไม้สักขัดเงาในบ้านวงศ์อนุชิต กลิ่นข้าวสวยร้อน ๆ และไข่เจียวกรอบฟูที่ป้าน้อยเพิ่งยกมาจากในครัววางลงบนโต๊ะลอยคลุ้งผสานกับกลิ่นต้มจืดสาหร่ายหมูสับ ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นเกินคำบรรยายคุณเพิ่มนั่งอ่านหนังสือพิมพ์เคียงข้างภรรยาอย่างเงียบ ๆ ส่วนคุณพรพรรณก็ตักผลไม้ใส่จานให้ลูกสาวกับลูกสะใภ้โดยไม่พูดอะไรนัก เพียงแค่ส่งยิ้มให้เบา ๆ“พี่พร้อมคะ…” นงนาทเอ่ยขณะกำลังจะตักข้าวเข้าปาก “กินมื้อเช้าเสร็จแล้ว จะเข้าบริษัทเลยหรือเปล่าคะ?”พี่พร้อมหันมายิ้มก่อนพยักหน้ารับ“ใช่ค่ะ พี่จะเข้าไปเคลียร์งานนิดหน่อย ไม่น่าเกินสามชั่วโมงน่าจะเสร็จ ยังมีเอกสารสำคัญที่ค้างไว้ พี่อยากจัดการให้เรียบร้อย จะได้กลับมาดูแลนาท”น้ำเสียงของเขานุ่มลึก ดวงตาอ่อนโยนทอดมองภรรยาที่ดูซีดเซียวเล็กน้อยจากอาการหน้ามืดเมื่อตอนเช้าพรพรรณที่นั่งอยู่ใกล้ที่สุด มองภาพนั้นเงียบ ๆ ก่อนจะเอ่ยขึ้น“ถ้าหนูนาทไม่ค่อยสบาย พรุ่งนี้ก็พักอีกสักวันนะลูก แม่จะให้คนจัดยาไว้ให้”“ค่ะ ขอบคุณนะคะแม่ นาทแค่พักผ่อนไม่เพียงพอค่ะ ไม่ได้มีอะไรร้ายแรง”วันนี้นงนาทมีข่าวดีจะบอกให้สามีได้รู้ ว่าเธอกำลังตั้งครร

“ค่ะ…พี่จะพูดความจริงทุกอย่าง ขอแค่นาทยอมรับฟังพี่…”นงนาทมองหน้าสามีด้วยแววตาเศร้าหมอง เธอเผลอลูบท้องตัวเองเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว ทำให้คุณเพิ่มที่หันมามองพอดีเกิดเป็นห่วงขึ้นมา “หนูนาทเป็นอะไรลูก สีหน้าไม่ดีเลย” ผู้มีศักดิ์เป็นพ่อสามีถามไถ่ด้วยความห่วงใย นงนาทเพียงสบตาเขาและส่ายหน้าเบาๆกลับไป ไม่รู้ว่าจะบอกแก่พ่อสามีอย่างไร ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์หลานของท่านอยู่นงนาทนึกภาพไม่ออกเลย หากว่าลูกต้องเติบโตมาโดยที่ไม่มีพ่อจะเป็นอย่างไร ลูกจะโดนเพื่อนล้อหรือเปล่า ลูกจะอายคนอื่นมั้ย และตอนนี้เธอกำลังรอฟัง คำอธิบายของสามี“จะเล่าได้หรือยังไอ้พร้อม!! ว่าไปทำอะไรมา ให้เมียขอหย่า!!” พรพรรณเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจทุกสายตาในห้องจับจ้องมาที่พี่พร้อม รวมถึงสายตาคู่หนึ่ง ที่มีทั้งความรัก ความเจ็บ และความกลัวแฝงอยู่ในแววตาเดียวกัน นั่นคือสายตาของ “นงนาท” ผู้หญิงที่ไม่เคยหยุดรักเขาเลยแม้แต่วินาทีเดียว“นาท…ฟังพี่ก่อนนะคะ อย่าเพิ่งตัดสินพี่จากสิ่งที่นาทเห็นหรือได้ยิน““พี่ไปบริษัท ยังไม่ได้เดินเข้าไปในตึกด้วยซ้ำ แล้วก็มีเสียงเรียกจากข้างหลัง พอพี่หันไปก็เห็น ปริม ยืนอยู่ข้างหลัง”“เราก็เลยคุยกัน เรื่อ