LOGINงานแต่งของเธอกับพี่พร้อมอาจเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา พี่พร้อมรักผู้หญิงคนนั้น แต่เพราะเขาต้องทำตามคำสั่งของแม่ เขาจึงแต่งงานกับเธอ เธออาจได้ครอบครองร่างกายเขา…แต่ไม่เคยได้หัวใจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว และนั่นคือความจริงที่นงนาทไม่อยากได้ยินจากคนที่เธอยอมฝากทั้งชีวิตไว้กับเขา ในเมื่อเจ้าของหัวใจไม่ใช่เธอ สถานะคู่ชีวิต มันจะสำคัญอะไร ในเมื่อพี่พร้อมไม่ได้รักเธอเลย เธอควรทำสิ่งที่ถูกต้องและปล่อยเขาไปใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการ!!
View Moreงานบุญที่บ้านแสงชัยรุ่งสางของวันใหม่พัดพาละอองความเย็นสดชื่นมาสู่ บ้านแสงชัย กลิ่นหอมกรุ่นของควันธูปและเทียนหอมลอยละล่อง ผสานกับเสียงสวดมนต์อันกังวานต่ำและเป็นจังหวะจากพระสงฆ์ที่ดังแว่วไปทั่วทั้งบริเวณ บรรยากาศรอบบ้านถูกเนรมิตให้กลายเป็นสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์และเงียบสงบ เพื่อรองรับงานทำบุญใหญ่ที่จัดขึ้นเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้แก่ อรอนงค์ แสงชัย และ เด่นภูมิ แสงชัย ผู้ซึ่งเป็นดั่งรากแก้วที่แข็งแกร่งของตระกูลบริเวณโถงกลางบ้านถูกประดับประดาด้วยผ้าสีขาวบริสุทธิ์ ผูกริบบิ้นสีทองอ่อนอย่างวิจิตรบรรจง แขกเหรื่อและญาติสนิทมิตรสหายต่างพร้อมใจกันแต่งกายด้วยชุดสีขาวสะอาดตา เรียบง่ายทว่าสุภาพดูดี ทุกคนนั่งเรียงกันเป็นแถวหน้าอาสนะพระสงฆ์ทั้ง 9 รูป ด้วยความนอบน้อมและระลึกถึงผู้จากไปอย่างสุดหัวใจทว่า... ท่ามกลางภาพลักษณ์ที่ดูเคร่งขรึมและขาวโพลนไปทั้งงาน กลับมีจุดสีสันสดใสที่ดึงดูดสายตาทุกคู่ให้ต้องเหลียวมอง นั่นคือ น้องเพชร เด็กหญิงตัวป้อมในวัย 4 ขวบ ที่วันนี้ยืนยันหนักแน่นว่าจะสวม ชุดซุปเปอร์แมน สีแดงสลับน้ำเงินสดใส เพื่อเตรียมตัวบินไปหาคุณตาคุณยายตามความเชื่อใสซื่อของเด็กน้อยน้องเพรชนั่งขัดสมาธิอย
22:00 บ้านแสงชัยท่ามกลางความเงียบสงัดของค่ำคืนที่ควรจะเป็นเวลาพักผ่อนอันแสนหวาน ภายในห้องนอนกว้างกลับมีบรรยากาศประหลาดบางอย่างเกิดขึ้น พี่พร้อม ที่กำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทราเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ ร่างกายของเขาหนักอึ้งเหมือนมีกระสอบทรายมาทับไว้บนอก แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคืออากาศรอบตัวกลับเบาบางลงเรื่อย ๆ จนเขารู้สึกเหมือนกำลังดำดิ่งลงไปใต้บาดาลที่ไร้ทางออก“อ๊ากกก!! เฮือก!!!”พี่พร้อมสะดุ้งสุดตัวลืมตาโพลงขึ้นมาในความสลัว ร่างกายตอบสนองด้วยการกอบโกยเอาอากาศเข้าปอดอย่างบ้าคลั่งราวกับคนเพิ่งรอดตายจากการจมน้ำ และเมื่อสายตาเริ่มปรับโฟกัสได้ เขาก็ต้องตะลึงกับภาพที่ปรากฏตรงหน้า ภาพที่ทำให้เขาไม่รู้ว่าจะขำหรือจะช็อกดี!ฝ่าเท้าน้อยๆนุ่มนิ่มทั้งสองข้างอุดรูจมูกของเขาไว้มิดสนิท!นงนาท เดินเข้ามาใกล้เตียงพอดี เธอรีบก้มลงอุ้มยัยหนูตัวอ้วนออกจากอกของคนเป็นพ่ออย่างเบามือ สภาพของน้องเพชรเมื่อครู่คือการนอนหงายทับอยู่บนตัวพี่พร้อมแบบเต็มรัก แต่ประเด็นคือเจ้าตัวเล็กหันหัวไปคนละทางกับพ่อ ผลก็คือเท้าน้อย ๆ สองข้างนั่นแหละที่ทำหน้าที่เป็นปลั๊กอุดช่องทางหายใจของคนเป็นพ่อเสียสนิทพี่พร้อมยังคงหอบหายใจรุนแรง
บ้านวงศ์อนุชิต 18:30 น.ช่วงค่ำของวัน…เสียงเพลงเด็กใส ๆ ดังลอดประตูห้องน้ำมาเป็นระยะ จังหวะไม่ตรงคีย์แต่เต็มไปด้วยความน่ารัก ภายในห้องน้ำ อ่างอาบน้ำสีขาวสะอาดมีฟองสบู่ฟูฟ่องลอยอยู่รอบตัว เด็กหญิงตัวกลมแก้มยุ้ยนั่งแช่น้ำอยู่ในอ่างอย่างสบายใจ หัวเปียกชื้นเป็นหย่อม ๆ ดวงตากลมโตลุกวาวขณะตบผิวน้ำเบา ๆ ให้เกิดคลื่น“พ่อพ้อม เพรชจะเล่นเกมนะคะ!!” เสียงใสแจ๋วร้องขึ้นพลางยกมืออ้วน ๆ ชูสองนิ้วป้อม ๆ อย่างมั่นใจพี่พร้อมที่ยืนพิงกรอบประตูห้องน้ำด้วยสีหน้าเอ็นดู ตอบกลับด้วยน้ำเสียงใจดี“เล่นได้ค่ะ แต่ต้องทำการบ้านให้เสร็จ แล้วก็กินข้าวก่อนนะคะ ไม่งั้นอดค่ะลูก”เด็กน้อยทำตาโตใส่ทันที “โอเคค่า!! เพรชจะทำการบ้านค่ะ! แล้วจะกินข้าวหมดจานเลย!”“เก่งมากค่ะ ยัยหนูของพ่อ” พี่พร้อมเดินเข้าไปย่อตัวลง ใช้ผ้าขนหนูเล็ก ๆ เช็ดหัวลูกสาวเบา ๆ แล้วหัวเราะเมื่อโดนน้องเพรขสาดน้ำใส่แบบไม่ตั้งใจน้องเพรชยิ้มแป้น แก้มแดง ๆ จากไอน้ำอุ่นดูสดใสเป็นพิเศษ เด็กน้อยยื่นมือขึ้นมาจับมือของพ่อแล้ว กระซิบเสียงเบา“พ่อพ้อม! เพรชมีแฟนแล้ว ห้ามบอกแม่นาทนะ! เดี๋ยวแม่นาทจะรู้!”“โอ้โห…ตัวกลมดิ๊กมีแฟนด้วยเหรอค่ะ ฮ่าๆ”“มี!! แฟนเพรชขายเ
ช่วงค่ำของวันนั้น บ้านที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและบทสนทนาหวาน ๆ กลับเงียบเหงาอย่างบอกไม่ถูก บนโต๊ะอาหารไม้โอ๊คที่ชั้นล่าง พี่พร้อมนั่งตรงมุมประจำของเขา มองถ้วยข้าวต้มปลาที่พี่ไก่จัดมาเสิร์ฟให้อย่างดี แม้จะเป็นเมนูโปรด แต่วันนี้เขากลับตักแค่ไม่กี่คำ เพราะใจมันไม่อยู่กับรสชาติเลยเสียงช้อนกระทบถ้วยเบา ๆ ดังขึ้นเป็นระยะ ขณะที่เขาเงยหน้าขึ้นมองเพดานบ้าง มองบันไดบ้าง ลอบคิดอยู่ในใจ“ตอนนี้นาทคงกำลังกินข้าวอยู่ชั้นบนคนเดียวเหมือนกันสินะ“ตัดภาพไปที่ชั้นสองที่ห้องนั่งเล่นเล็กๆ บริเวณชั้นสอง นงนาทนั่งทอดถอยหายใจอยู่บนโซฟาเบาะนุ่ม เบื้องหน้ามีถ้วยข้าวต้มปลาวางอยู่ แต่เธอกลับตักกินไปได้เพียงไม่กี่คำเท่านั้น แม้จะพยายามฝืนเคี้ยวเพื่อลูกในท้อง แต่ความรู้สึกพะอืดพะอมก็ตีตื้นขึ้นมาจนต้องยกน้ำขึ้นจิบดับอาการคลื่นไส้เป็นระยะ โดยมีพี่ไก่คอยนั่งเฝ้าดูอาการอยู่ข้างๆ ด้วยความห่วงใย“พี่ไก่เก็บไปเถอะค่ะ นาทอิ่มแล้วจริงๆ” เธอเอ่ยเสียงแผ่วพลางลูบท้อง“คุณนาทจะเข้านอนเลยไหมคะ เดี๋ยวพี่ช่วยพยุงไปที่เตียง” พี่ไก่ถามพลางขยับเข้ามาใกล้“ไม่เป็นไรค่ะพี่ไก่ นาทเดินไหว นาทจะเข้านอนเลย พี่ไก่ไปพักผ่อนเถอะค่ะ”นง