Lahat ng Kabanata ng นาทจะหย่ากับพี่พร้อม: Kabanata 1 - Kabanata 10

แนะนำนิยายสวัสดีคุณนักอ่าน พี่จะมาแนะนำนิยายของพี่ค่ะ นิยายของพี่เป็นนิยายแนว ญ รัก ญ และเป็นนิยายที่ผู้หญิงสามารถมีลูกด้วยกันได้ผู้หญิงในนิยายของพี่จะมีอยู่ 3 ประเภทค่ะ1. ผู้หญิงทั่วไป มีมดลูก สามารถตั้งครรภ์ได้2. ผู้หญิง มีสเปิร์ม มีจิมิเหมือนผู้หญิงทั่วไปทุกอย่าง แต่ไม่มีมดลูก ไม่มีประจำเดือน ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้ แต่ทำให้ผู้หญิงทั่วไปท้องได้เพราะมีสเปิร์ม บางคนจะมีรูปร่างเหมือนผู้ชายและไม่มีหน้าอก บางคนมีรูปร่างเหมือนผู้หญิงทั่วไปทุกอย่าง3. อินเตอร์เซ็กส์ มีสองเพศ (intersex)ในยามที่เกิดความรู้สึกนึกคิดหรือมีการ กระตุ้นทางอารมณ์ (มีอารมณ์ทางเพศ) ระบบภายในร่างกายจะตอบสนองอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ส่วนของ ติ่งกระสัน (แตด) หรือ Clitoris ที่เดิมทีดูเหมือนอวัยวะเพศหญิงทั่วไปทุกประการ จะมีการขยายตัว ใหญ่ขึ้นยาวขึ้นและแข็งตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด (Erection) และด้วยอิทธิพลของฮอร์โมนที่มีความพิเศษในตัว ติ่งเนื้อส่วนนี้จะมีความยาวเพิ่มมากขึ้นจนมีลักษณะ ก้ำกึ่งและคล้ายคลึงกับอวัยวะเพศชายขนาดพอเหมาะสมวัย และหากมีการเสร็จสมอารมณ์ทางเพศ ก็จะมีสารคัดหลั่งหรือสเปิร์มหลั่งออกมา หลังจากนั้นติ่งกระสัน

รถยนต์ยุโรปสีเข้มแล่นเข้ามาจอดหน้ามุกบ้านตระกูลวงศ์อนุชิต บ้านหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์น บนที่ดินกว่า 2ไร่ ในซอยสุขุมวิท เงียบสงบ ร่มรื่น และเต็มไปด้วยกลิ่นของบ้านนงนาทเดินลงจากรถช้า ๆ กระเป๋านักเรียนสะพายอยู่ข้างหนึ่ง มืออีกข้างยังจับชายเสื้อของพรพรรณไว้หลวม ๆ อย่างเด็กที่เพิ่งเสียศูนย์ในชีวิตเมื่อเข้ามาภายในบ้าน พรพรรณก็พาเธอไปนั่งที่โซฟาตัวยาวในห้องรับแขก หญิงสาววัยกลางคนห่มผ้าคลุมไหล่ให้นงนาทเบา ๆ ก่อนเอ่ยขึ้น“หนูนาท หนูฟังป้าดีๆนะลูก ป้าอยากให้หนูย้ายมาอยู่กับป้าและลุงเพิ่มที่นี่…”นงนาทช้อนสายตาขึ้นช้า ๆ“เพื่อความปลอดภัยของตัวหนูเอง และเพื่อความปลอดภัยของทรัพย์สินทั้งหมดที่แม่ของหนูทิ้งไว้ให้…”คุณเพิ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพูดต่อทันที“ชัยวัตมันเริ่มมีความเคลื่อนไหวแล้ว เราได้ข่าวมาว่ามันกำลังจะขออำนาจศาลชั่วคราวเป็นผู้จัดการมรดกในกรณีฉุกเฉิน”พรพรรณเม้มปากแน่นก่อนจะเอ่ยเสริมอย่างจริงจัง“เราจะไม่ยอมให้มันแตะต้องอะไรของแม่อรเด็ดขาด!” เธอกุมมือนงนาทแน่นอีกครั้ง“หนูไม่ต้องรับมือกับมันคนเดียว ลุงกับป้าจะจัดการเรื่องนี้เอง”“สิ่งที่แม่อรเขาทำไว้ในพินัยกรรม เขาเขียนชัดเจนว่า เมื่อห

“บริษัทแสงชัยกรุ๊ปที่แม่หนูสร้างมา หนูคือผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด ถืออยู่คนเดียวถึง 93%”“ส่วน ชัยวัต มันมีอยู่แค่ 7% และไม่มีสิทธิบริหารอะไรทั้งนั้น มันทำได้แค่รับเงินปันผลตามสัดส่วนเท่านั้น ที่เหลือเป็นของหนู ของหนูคนเดียว”นงนาทก้มหน้าลงช้า ๆ มือกำแน่นราวกับรับพลังมหาศาลในใจ เธอไม่ได้ดีใจ ไม่ใช่เรื่องเงินแต่เพราะเธอเพิ่งเข้าใจว่า แม่รักเธอมากขนาดไหน และมีใครบางคนกำลังยืนเคียงข้างเธอโดยไม่หวังอะไรเลย“ขอบคุณค่ะป้าพร ลุงเพิ่ม หนูจะดูแลทุกอย่างและจะไม่ทำให้แม่ ป้าพร ลุงเพิ่ม ผิดหวังเลยค่ะ”พรพรรณกอดเด็กสาวไว้ในอ้อมแขน แล้วกระซิบด้วยหัวใจของคนเป็นแม่“ลูกไม่ต้องแบกโลกทั้งใบไว้คนเดียว เพราะตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ลูกมี พวกเราอยู่ด้วยเสมอ”นงนาทเงยหน้าขึ้น สายตาแน่วแน่ ริมฝีปากที่เคยสั่นไหวบัดนี้เปล่งถ้อยคำด้วยน้ำเสียงชัดเจน มั่นใจ แม้จะยังมีน้ำตาคลอ“หนูตัดสินใจแล้วค่ะ ป้าพร ลุงเพิ่ม”พรพรรณมองลึกเข้าไปในดวงตาของนงนาท“หนูจะแต่งงานกับพี่พร้อมค่ะ”ถ้อยคำนั้นเหมือนหยุดเวลาในห้องไว้ชั่วขณะ“เพราะหนูรู้ว่า แม่ต้องมีเหตุผลถึงเลือกสิ่งนี้ไว้ให้ หนูไม่อยากให้คำขอสุดท้ายของแม่ต้องถูกละเลย”เธอสูด

18:00 น. สนามบินสุวรรณภูมิท่ามกลางเสียงผู้โดยสารขวักไขว่ รถเข็นกระเป๋า เสียงประกาศเที่ยวบิน และบรรยากาศคึกคักของผู้คนที่เพิ่งเดินทางกลับถึงบ้านเกิดพร้อม วงศ์อนุชิต หญิงสาวสวยเท่ ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ ผมยาวสลวยถูกรวบไว้อย่างเรียบง่ายใบหน้าสงบ ทว่าสายตาเปี่ยมพลัง ก้าวเท้าออกจากประตู arrivals international gate อย่างมั่นคงเขาหยุดมองบรรยากาศรอบตัวครู่หนึ่ง สูดลมหายใจลึก กลิ่นอากาศของกรุงเทพฯ ไม่เหมือนลอนดอน แต่ก็ไม่แปลกสำหรับเขาพี่พร้อมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเช็กแผนที่ และกดเรียกแท็กซี่ผ่านแอปด้วยความเคยชิน แล้วเดินตรงไปยังจุดจอดแท็กซี่โดยไม่ลังเลแท็กซี่สีชมพูหยุดลงตรงหน้า คนขับลดกระจกลง ส่งยิ้มให้พร้อมแบบสุภาพ“ไปไหนครับคุณ?”เขาวางกระเป๋าขึ้นเบาะหลังอย่างคล่องแคล่ว แล้วตอบเรียบ ๆ“สุขุมวิท 24 ค่ะ”ประตูปิด เสียงเครื่องยนต์เริ่มเคลื่อน18:45 น.เสียงเครื่องยนต์ของรถแท็กซี่สีชมพูดังขึ้นเบา ๆ ก่อนจะชะลอความเร็วและเลี้ยวเข้ามาจอดภายในรั้วบ้าน “วงศ์อนุชิต” อย่างนุ่มนวลล้อหน้าหยุดนิ่งตรงหน้าทางเดินหินอ่อนใต้ต้นลีลาวดีพอดีไฟหน้ารถดับลง เหลือเพียงเงารถที่ยังอุ่นและคนในบ้าน…ที่เริ่มสงสัย

ปลายปี 2560 บ้านแสงชัย ศาลาริมสระยังคงเงียบสงบ เสียงลมพัดใบไม้ไหวเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พี่พร้อมนั่งพิงเบาะอย่างผ่อนคลาย มือวางอยู่ข้างตัวใกล้กับมือถือ iPhone X สีขาว ที่วางคว่ำหน้าบนผ้าเช็ดมือสายตาของนงนาทที่นั่งข้าง ๆ ลอบมองพี่พร้อมเป็นระยะ แต่จังหวะหนึ่ง เธอเหลือบลงมาเห็นมือถือเครื่องนั้นชัด ๆ เข้าให้ ตาโตขึ้นทันที แล้วเธอก็เผลอร้องออกมา“กรี๊ดดดด!!”พี่พร้อมสะดุ้ง หันขวับกลับมาแทบจะในทันที“เฮ้ยนาท!! เป็นอะไรคะ!?”นงนาทยกมือขึ้นปิดปากเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอตัวไป จากนั้นก็ชี้ไปที่มือถือของพี่พร้อมตาเป็นประกาย“iPhone X สีขาว!! ฮึ่ยยย สวยมากเลยค่ะ!!”“นาทอยากได้อ่ะ! อิอิ” เธอหัวเราะเขิน ๆ พร้อมโน้มตัวเข้าไปมองมือถือใกล้ ๆ อย่างคนคลั่งของใหม่พี่พร้อมหัวเราะพลางส่ายหน้านิด ๆ อย่างเอ็นดู “นึกว่าอะไร…พี่ตกใจหมดเลย”“ก็แหม…ใครจะไปคิดว่าพี่พร้อมจะถือรุ่นนี้แล้วมันจะดูดีขนาดนี้ล่ะคะ” นงนาทตอบกลับ ทั้งยิ้มทั้งชม“เอ่อ…คือหมายถึง…มือถือดูดีนะคะ ไม่ใช่พี่… เอ่อ…แต่พี่ก็ดูดีด้วย…” น้ำเสียงเธอเริ่มตะกุกตะกัก“เอ่อ…ไม่ใช่ค่ะ! ไม่ใช่! นาทหมายถึงมือถือ ดูดีม๊ากกกก!! ขาวสูง เท่ เอ๊ยยยย!!!”“ไม่ใช่ๆ