All Chapters of อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ: Chapter 91 - Chapter 100

บทที่ 30: วิวาห์และสุรามงคลณ เรือนสกุลฟู่ เมิ่งซีทอดมองเงาตัวเองในคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ ชุดเจ้าสาวสีแดงชาดปักลวดลายหงส์เหินด้วยดิ้นทองวิจิตรตระการตา บนศีรษะประดับมงกุฎหงส์ระย้าที่สั่นไหวเล็กน้อยยามขยับกาย นางอดทึ่งไม่ได้ที่ชีวิตนี้มีโอกาสสวมชุดวิวาห์งดงามราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด แม้จะเป็นเพียงการ

บทที่ 32: ยอมพ่ายแพ้ต่อใจร่างกายที่รุ่มร้อนดั่งถูกเพลิงเผาผลาญทำลายสติสัมปชัญญะของเมิ่งซีจนหมดสิ้น เมื่อความอดทนสุดท้ายขาดสะบั้น นางจึงตัดสินใจทำในสิ่งที่ท้าทายที่สุด สองแขนเรียวตวัดโอบรอบลำคอแกร่งของไป๋อวี้เฉินให้โน้มลงมา ก่อนจะประทับริมฝีปากนุ่มลงบนกลีบปากของเขาอย่างเอาแต่ใจชายหนุ่มชะงักงัน เขาพ

บทที่ 34: รอยรักประจักษ์ตาแม้ใจของ ไป๋อวี้เฉิน จะถวิลหาความอบอุ่นบนเตียงและอยาก... กกกอดสตรีในอ้อมแขนให้นานกว่านี้เพียงใด ทว่าเมื่อคำนึงถึงธรรมเนียมสำคัญในเช้าแรกของการแต่งงาน ชายหนุ่มจึงจำต้องหักห้ามใจ ปล่อยให้ เมิ่งซี ลุกไปเตรียมตัวเพื่อเข้าพิธีสำคัญช่วงเช้าหลังจากสามีแต่งกายเสร็จและเลี่ยงไปรอที

บทที่ 36: น้ำตาแห่งการพบพานความเงียบงันเข้าปกคลุมโถงรับรองไปชั่วขณะ เมิ่งซียืนนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง ดวงตาคู่สวยสั่นระริกขณะจ้องมองสตรีสูงศักดิ์ตรงหน้าอย่างมิอาจละสายตา“ท่าน... รู้จักชื่อนี้ได้อย่างไร?” เมิ่งซีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าหลินเวยระบายยิ้มบางๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปหาพลางเอ่ยประโยคที่ทำให้ท

บทที่ 38: คำโกหกที่ถูกเปิดโปงเมื่อคุยเรื่องหยกจบ เมิ่งซีก็เริ่มซักถามหลินเวยด้วยความใคร่รู้ “แล้วแกมาอยู่ที่นี่นานหรือยังแพรว? เคยหาวิธีกลับโลกของเราบ้างไหม?”หลินเวยยิ้มบางเบา “ฉันอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้วล่ะ ความจริงฉันเคยมีโอกาสได้กลับไปนะ แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะอยู่ที่นี่ต่อ”“แล้วแกทะลุมิติมาได้ยั