บททั้งหมดของ อดีตสามี... ปล่อยข้าไปเถอะ: บทที่ 21 - บทที่ 30

บทที่ 17 : รอยร้าวในใจท่ามกลางแสงโคมไฟสลัวและเสียงอึกทึกของผู้คนในงานเทศกาลหลินเวย เดินเคียงข้างบุรุษร่างสูงใหญ่ที่ใครๆ ต่างเกรงขาม นางลอบชำเลืองมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของ แม่ทัพเยว่เฉิน ที่กำลังทำหน้าเคร่งขรึมคอยกันฝูงชนไม่ให้เบียดเสียดเข้ามาใกล้ตัวนางหากเป็น 'หลินเวยคนเก่า'... การได้เดินเคียงคู่ก

"ท่านแม่ทัพ... ข้าขอถามท่านตรงๆ เถิด" นางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบคู่นั้น"เราแต่งงานกันมาเป็นปี ท่านไม่เคยแม้แต่จะปรายตามองข้า ทำเหมือนข้าเป็นอากาศธาตุ หรือบางครั้งก็มองข้าด้วยสายตาเกลียดชัง... แล้วเหตุใดตอนนี้ ท่านถึงอยากจะมาขอเริ่มต้นใหม่? ท่านเกลียดข้าไม่ใช่หรือ?"เยว่เฉินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะ

บทที่ 20 : คำทำนายปริศนาเช้าวันรุ่งขึ้น ณ วัดต้าอวิ๋นเสียงระฆังวัดดังก้องกังวานไปทั่วหุบเขา กลิ่นธูปหอมตลบอบอวลสร้างบรรยากาศสงบเงียบและขลังศักดิ์สิทธิ์หลินเวย, เยว่ซิน, และ มู่หลาน สามสาวผู้มาจากโลกอนาคต ยืนเรียงหน้ากระดานอยู่หน้าองค์พระประธานองค์ใหญ่ ในมือของพวกนางถือธูปคนละสามดอก ควันธูปลอยโขมง

"มู่เฟิง..." น้ำเสียงของเขาเย็นยะเยือกดุจน้ำแข็ง"ขอรับ ท่านแม่ทัพ!""ไปสืบมา... ว่าใครเป็นคนทำ" เขาหรี่ตาลงมองไปทางทิศที่ตั้งของหอหลินหลาง"ไฟไหม้กลางดึก ทั้งที่ไม่มีคนอยู่ และไหม้จากชั้นล่างขึ้นบน... นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่เป็นการลอบวางเพลิง!""รับทราบขอรับ! ข้าจะเร่งตรวจสอบทันที!"เยว่เฉินกำหมัดแ

บทที่ 23 : ความบังเอิญ (ที่แปลว่าตั้งใจ)ช่วงเวลาสองสัปดาห์ที่ร้านกำลังอยู่ในระหว่างการปิดปรับปรุงซ่อมแซม สำหรับคนบ้างานอย่างหลินเวยแล้ว การต้องนั่งๆ นอนๆ อยู่เฉยๆ ในจวนถือเป็นเรื่องที่ทรมานยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดเมื่อเห็นว่าโครงสร้างของร้านเริ่มเข้าที่เข้าทาง นางจึงวางแผนที่จะเดินทางไปยังเมืองข้างเคีย