All Chapters of มหาโจรมาหาใจ: Chapter 11 - Chapter 20

" ดูความร่านของเจ้าสิ... แค่แตะต้องหัวควย รูร่านก็บานอ้าน้ำเสียวทะลักออกมาจนเปียกโชกไปหมด อยากโดนของใหญ่เย็ดใจแทบขาดสินะ"เย่เฉินกระซิบเสียงต่ำพร่าอยู่ข้างหู ก่อนจะควักแกนกายใหญ่ยักษ์ที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือดเขียวอี๋ออกมาขัดถูไปตามร่องก้นแฉะๆ เขาจงใจถูไถหัวควยบานใหญ่ที่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหล่อลื่นไปบนติ่งเนื้อสวาทครั้งแล้วครั้งเล่า จนลั่วเหยีียนเสียวจนตัวบิดเร่าเป็นเกลียวทันใดนั้น รัชทายาทหนุมก็ยกขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นแหกออกกว้างจนเห็น รูหีที่อ้าขยายแดงก่ำตอดรัดอากาศ ร่างแกร่งกดทับลงมาจนอกกระแทกอก มือหนาข้างหนึ่งยังคงตะปบปิดปากโจรหนุ่มไว้แน่น ส่วนอีกข้างเลิกชุดที่ขาดวิ่นขึ้นจนเห็นสะโพกขาวนวลที่บัดนี้เปื้อนคราบดินคราบหญ้าดูลาลามกที่สุด"รูหีของเจ้ามันขมิบตอดอากาศประจานตัวเองขนาดนี้ ยังจะมาทำเป็นหวงตัว แหกขาออกกว้างๆ แล้วดูไว้... ดูควยยักษ์ของข้าที่กำลังจะมุดเข้าไปบดขยี้รูร่านของเจ้าให้พังยับเยิน!"เย่เฉินใช้หัวควยที่ร้อนระอุค่อยๆ เขี่ยวนไปรอบๆ รอยจีบสีหวานที่กำลังขมิบ ลั่วเหยียนเสียวจนท้องน้อยบิดเกร็ง ขาเรียวพยายามจะหุบเข้าหากันแต่กลับถูกเข่าแกร่งของรัชทายาทแทรกกลางแหกออกจนกว้างกว่าเดิมจนเห็น

"ซี๊ดดด~แค่ข้าเอาหัวควยขยี้ริมฝีปากเจ้า น้ำลายเจ้าก็นองออกมาขนาดนี้แล้ว อ้าปากกว้างๆ แล้วเขมือบมันเข้าไปให้มิดโคนสิ ลั่วเหยียน"เย่เฉินสูดปากด้วยความเสียวซ่านมือหนาเอื้อมลงมาบี้ขยี้ยอดอกสีหวานของลั่วเหยียนอย่างรุนแรงจนเนื้อแทบแหลก เขาใช้นิ้วแกร่งบดบี้จนหัวนมแข็งขึงเป็นไต ก่อนจะจิกเล็บลงไปหยิกดึงจนคนใต้ร่างครางระงมทั้งที่แกนกายมหึมายังคับเต็มปาก ใบหน้าของลั่วเหยียนบิดเบี้ยวด้วยความเสียว ดวงตาปรือปรอยช้อนมองรัชทายาททมิฬอย่างเว้าวอนประหนึ่งสัตว์ป่าที่ยอมสยบแทบเท้าเจ้านาย"อาาา อย่างนั้นแหละ ดูดเน้นๆ ตรงหัวขยักแบบนั้นปากเจ้ามันนุ่มจนควยข้าจะทนไม่ไหวอยู่แล้วรัวลิ้นเลียให้ทั่วลำ อืมมม"กลิ่นสุราที่ระเหยออกมาจากกายและคราบน้ำกามที่ติดอยู่ตามโคนขา ยิ่งตอกย้ำความวิปริตลามกของบทเรียนในคืนนี้ เย่เฉินไม่เพียงต้องการกุญแจทั้งเจ็ดดอก แต่เขาต้องการบดขยี้เกียรติยศของจอมโจรผู้นี้ให้จมลงสู่ก้นบึ้งของราคะที่เขาเป็นผู้ควบคุมแต่เพียงผู้เดียว"อึกกก จ๊วบบบ ดุ้นควยท่านมันร้อนเหลือเกิน ข้าอยากดูดกินน้ำเงี่ยนท่านให้หมดลำ ฉีดน้ำร้อนๆ ของท่านเข้ามาในปากข้าลึกๆ เลย!"เย่เฉิน นั่งแยกขาออกกว้าง มือหนาจิกหัว ลั่วเหย

ซินแสผู้อาวุโสหลับตาลงช้าๆ พลางใช้นิ้วที่เหี่ยวย่นขยับคำนวณตามหลักวิชาดวงดาวที่ซับซ้อน แสงเทียนในห้องลับวูบไหวตามแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากร่างของ เย่เฉิน ซึ่งนั่งจ้องมองเขาด้วยสายตาคมกริบประดุจพยัคฆ์ซุ่ม"องค์รัชทายาทเย่เฉินเดิมทีดวงเมืองของท่านนั้นถูกค้ำชูด้วยบารมีของพระชายาผู้ล่วงลับ แต่นั่นคือชะตาที่บังคับให้ท่านต้องเป็นกษัตริย์ผู้แบกรับความเป็นใหญ่ห้อมล้อมด้งยศัตรูที่ไม่ปรากฎซึ่งๆหน้า คอยจ้องจะแทงข้างหลังทุกย่างก้าว" ซินแสลืมตาขึ้น แววตาคู่นั้นดูขุ่นมัวทว่าลึกล้ำ "ทว่าในตอนนี้ชะตาที่แสนโดดเดี่ยวนั้นถูก 'ดาวโจร' เข้าแทรกแซงและหักเหทิศทางเข้าให้แล้ว"ซินแสชี้มือที่สั่นเทาไปยังกุญแจทั้งเจ็ดดอกที่วางเรียงราย "กุญแจเหล่านี้ไม่ใช่แค่ทางเข้าหอเก็บของ แต่มันคือประตูสู่สงครามสายเลือดที่พี่น้องของท่านขุดหลุมพรางไว้ หากท่านเลือกเดินตามหมากบนกระดาน ท่านอาจจะได้นั่งบนบัลลังก์ที่ถูกชักใยจากคนทั้งเจ็ดไม่ว่าท่านจะมีหัวใจหรือไม่ท่านจะไร้ซึ่งอิสระไปชั่วกาล"ซินแสปรายตาไปยังลั่วเหยียนที่นั่งตัวลีบกุมขมับอยู่ "แต่ดาวโจรดวงนี้มันมาเพื่อทำลายวิถีแห่งกษัตริย์ที่เน่าเฟะของท่าน ชะตาของท่านกำลังเปลี่ย

หนึ่งเดือนผ่านพ้นไป ท่ามกลางกระแสลมหนาวที่เริ่มพัดผ่าน ข่าวการผลัดแผ่นดินในวังหลวงได้กลายเป็นตำนานบทใหม่ที่ชาวบ้านใช้คุยกันในวงเหล้า ข่าวที่ว่า องค์รัชทายาทเย่เฉิน ยอมสละบัลลังก์ทองคำที่ผู้คนทั่วหล้าต่างแย่งชิง ให้กลายเป็นเพียงซากศพแห่งอำนาจแก่เหล่าพี่น้องเลือดเย็น แล้วหายสาบสูญไปพร้อมกับกองกำลังเงาลึกลับกลายเป็นปริศนาที่ไร้คำตอบทว่าสำหรับลั่วเหยียนข่าวลือเหล่านั้นเปรียบเสมือนหมอกควันที่ลอยมาแล้วก็ผ่านไป เขาจงใจหลบหนีมายังหมู่บ้านชายแดนห่างไกลที่เต็มไปด้วยฝุ่นผงและผู้คนพลุกพล่าน จอมโจรหนุ่มในชุดผ้าป่านมอซอทว่าไม่อาจซ่อนเร้นผิวพรรณที่ขาวละเอียดและดวงตาเรียวหยักที่ฉายแววเย้ายวนได้ เดินปะปนอยู่กับฝูงชนอย่างแนบเนียน แม้แผลใจจากการถูกย่ำยีในวังหลวงจะเริ่มตกสะเก็ด แต่สัญชาตญาณ "ร่านโจร" ในกายเขากลับกลับมาเต้นเร้าทุกครั้งที่เห็นกล่องสมบัติหรือจวนหลังงาม"เฮีย เฮีย~ นั่นข้าวของบ้านใครคนไปไหนกันดูมีราคาเสียจริง?" ลั่วเหยียนเอ่ยถามชายข้างทางด้วยท่าทีทีเล่นทีจริง พลางหยิบผ้าปิดหน้าผืนใหม่สีดำขลับขึ้นมาสะบัดฝุ่นแววตาซุกซนฉายแววละโมบตามนิสัยโจรตัวแสบที่แก้ไม่หาย"ก็บ้านหลังใหญ่ท้ายหมู่บ้านไง เพ

จอมโจรหนุ่มรัวสะโพกเข้าหาความดุดันอย่างไม่ลดละลั่วเหยียนนขยับรับรับจังหวะนรก ของมหาโจรทมิฬอย่างเชี่ยวชาญ รอยจีบสีหวานที่อ้าขยายแดงก่ำถูกแกนกายมหึมาบดขยี้จนปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามแรงตอกอัดอย่างบ้าคลั่ง น้ำเสียวสีใสปนน้ำกามที่หลงเหลือจากการชักว่าวเมื่อครู่กระฉอกพุ่งตามร่องดุ้นจนแฉะโชกไปทั้งง่ามขา"ซี๊ดดดดูรูหีของเจ้าสิ มันบานอ้าร้องเรียกหาควยข้าจนน้ำเยิ้มไปหมดแล้ว ตอดข้าแรงๆ แบบนั้นแหละ เดี๋ยวข้าจะจัดของจริงให้เจ้าจนสำลักเลย"ปั่บบๆๆๆๆเย่เฉินเร่งเครื่องซอยถี่รัวดุจเครื่องจักร ทุกลูกที่กระแทกเข้าไปลึกจนถึงลำไส้ทำเอาลั่วเหยียนตาเหลือกค้าง จุกจนครางไม่ออกได้แต่หายใจหื่นหอบช่องทางรักตอดรัดท่อนเนื้อยักษ์จนเย่เฉินต้องสูดปากคำรามลั่น"อา ซี๊ดดด เจ้ามันยอดโจรร่านสวาทจริงๆตอดควยข้าแรงขนาดนี้รูจีบแดงๆ นี่มันช่างน่าเย็ดให้ฉีกจริงๆ ข้าจะตอกรูร่านให้เจ้าจมน้ำเงี่ยนอยู่ที่นี่กับข้าเลยลั่วเหยียน ซี้ดดดด"ปั่กกๆๆๆๆๆทั้งคู่โยกคลึงเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง ท่ามกลางเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังสะท้อนความใคร่ที่อัดอั้นมานานนับเดือน ไฟรักในคฤหาสน์หรูโหมกระหน่ำจนมืดมิด เหลือเพียงท่วงท่าหยาบโลนที่พันธนาการคนทั้งคู