มหาโจรมาหาใจ

มหาโจรมาหาใจ

last updateLast Updated : 2026-04-14
By:  นรกสร้างCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
23Chapters
129views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“ชายาของข้า มองตัวตนของข้าที่กำลังสูบฉีดอยู่ในตัวเจ้าสิ ดูว่ามันหลงไหลรักเจ้าและกระหายในตัวเจ้ามากเพียงใด”

View More

Chapter 1

มหาโจรบทที่1

كان صوت الماء المتساقط يتردّد من داخل الحمّام.

كان رائد وهاب يستحمّ.

الساعة الثالثة فجرًا.

لقد عاد للتوّ.

وقفت ليان جابر أمام باب الحمّام، ترغب في التحدّث إليه بشأن أمرٍ ما.

كانت متوتّرة، لا تدري إن كان سيوافق على ما ستخبره به أم لا.

وبينما كانت تفكّر في الطريقة المناسبة لبدء الحديث، سمعت فجأة أصواتًا غريبة من الداخل.

أنصتت جيّدًا، لتفهم أخيرًا أنّه كان يحاول أن يُريح نفسه وحده.

تتابعت أنفاسه المكتومة، كضرباتٍ ثقيلة متلاحقة تهوي على صدرها، فأحسّت بألم ينتشر في كيانها كالموج، يغمرها حتّى كادت تختنق.

كان اليوم ذكرى زواجهما، مرور خمس سنوات على زفافهما، ومع ذلك لم يجمع بينهما شيء كزوجين.

أ فحقًا يفضّل أن يُريح نفسه...على أن يلمسها؟

ومع ازدياد أنفاسه اضطرابًا، دوّى صوته المكبوت فجأة: "رانيا..."

كانت تلك الكلمة آخر ما تبقّى من صبرها، كسرت ما في داخلها من تماسك.

وضعت يدها على فمها كي لا تبكي بصوتٍ مسموع، ثمّ استدارت مسرعة، لكنّها تعثّرت في خطوتها الأولى واصطدمت بحوض الغسيل، فسقطت أرضًا.

"ليان؟" جاء صوته من الداخل، لم يزل لاهثًا، يحاول أن يبدو متماسكًا.

قالت وهي تتلعثم: "كنتُ أريد دخول الحمّام، لم أعلم أنّك تستحمّ..." كانت تكذب كذبة ركيكة، فيما تتشبّث بحافة المغسلة محاولةً الوقوف.

لكنّ الأرض كانت مبلّلة، وكلّما استعجلت ازدادت ارتباكًا. وحين وقفت أخيرًا، خرج رائد من الحمّام مرتديًا روبا أبيض غير مرتّب، لكنّ حزامه كان مشدودًا بإحكام.

"هل سقطتِ؟ دعيني أساعدك." قال وهو يمدّ يده نحوها.

ألمعت الدموع في عينيها، لكنها دفعت يده برفقٍ وحزم: "لا حاجة، أستطيع وحدي."

ثمّ كادت أن تنزلق مرّة أخرى، فعرجت تتعثّر وهي تفرّ هاربة إلى غرفة النوم.

نعم...تهرب، فهذه الكلمة ليست مبالغة أبدًا.

طوال السنوات الخمس التي قضتها زوجة لرائد، كانت دائمًا تهرب.

تهرب من العالم الخارجي، وتهرب من نظرات الناس الغريبة، وتهرب أيضًا من شفقة رائد وتعاطفه—زوجة رائد... عرجاء.

كيف لامرأةٍ عرجاء أن تليق برجل ناجح متألّق مثله؟

لكنّها كانت تملك يومًا ساقين جميلتين...

خرج رائد خلفها بصوتٍ لطيفٍ قلق: "هل تألمتِ؟ دعيني أرى."

"لا، لا بأس." قالت وهي تغطّي نفسها بالبطّانية، تخفي خجلها وارتباكها.

"حقًّا لا بأس؟" سألها بصدقٍ واهتمام.

"نعم." أجابت وهي تدير ظهرها له.

"ألن تذهبي إلى الحمّام؟"

"لم أعد أرغب، دعنا ننام." همست بصوتٍ خافت.

"حسنًا، بالمناسبة، اليوم ذكرى زواجنا. اشتريت لكِ هدية، افتحيها غدًا لترَي إن كانت تعجبك."

"حسنًا." أجابت بهدوء. كانت الهدية موضوعة عند رأس السرير، وقد رأتها بالفعل، لكنّها لم تكن بحاجةٍ إلى فتحها لتعرف ما بداخلها.

كان الصندوق كلَّ عام بالحجم نفسه، وفي داخله الساعة نفسها تمامًا.

وفي درجها، مع هدايا أعياد ميلادها، ترقد تسع ساعات متطابقة، وهذه هي العاشرة.

انتهى الحديث عند هذا الحدّ، أطفأ الضوء واستلقى، فيما امتلأت الغرفة برائحة رطبة من صابون الاستحمام. ومع ذلك، بالكاد شعرت هي بانخفاض الفراش، فسريرهما ذو المترين، تنام هي عند هذا الطرف، ويستلقي هو عند أقصى الطرف الآخر، والمسافة بينهما تتّسع لثلاثة أشخاصٍ آخرين.

لم يتحدّث أيّ منهما عن رانيا، ولا عمّا حدث في الحمّام، كأنّ شيئًا لم يكن.

تمدّدت جامدة، وحرارة الدموع تلسع عينيها.

رانيا...رانيا قاسم، زميلته في الجامعة، حبيبته الأولى، ومعبودته.

حين تخرّجا، سافرت رانيا إلى الخارج، وافترقا. انهار بعدها رائد، وغرق في الشراب.

كانت ليان زميلته منذ المدرسة الإعدادية.

تعترف بأنّها أحبّته منذ ذلك الحين، بصمتٍ وخجل.

في ذلك الوقت، كان هو فتى المدرسة الوسيم، الطالبَ المتفوّق الباردَ الطباع.

أمّا هي، فكانت طالبةَ فنون، جميلة، لكنّ الفتيات الجميلات كثيرات، وفي عالم مدرسيّ تُقاس فيه القيمة بالدرجات وحدها، لم تكن طالبةُ الفنون لافتة إلى ذلك الحدّ، بل إنّ البعض كان يحمل تجاهها شيئا من التحامل.

فبقي حبّها سرًّا لا يُقال، يخصّها وحدها، لم يخطر ببالها يومًا أنّها ستقف أمامه يومًا ما.

إلى أن عادت، بعد تخرّجها من معهد الرقص لقضاء العطلة الصيفية في بيتها، فالتقت به، منهارًا لا يقوى على النهوض.

في تلك الليلة، كان سكرانًا، يمشي مترنّحًا في الشارع، وعندما همَّ بعبور الطريق دون النظر إلى الإشارة، انطلقت سيارة مسرعة. وكانت هي، التي تتبعه بقلق، مَن دفعته بعيدًا، لتصطدم هي بالسيارة بدلاً عنه.

كانت راقصة موهوبة، حصلت على قبول لمتابعة الدراسات العليا.

لكنّ تلك الحادثة تركت ساقها مصابةً بعرج دائم.

ولم تَعد قادرة على الرقص أبدًا.

بعدها أقلع هو عن الشرب، وتزوّجها.

كان يشعر تجاهها بالذنب إلى الأبد، ويظلّ ممتنّا لها إلى الأبد، ويتحدّث معها دائمًا بصوت خافت لطيف، ببرودٍ ثابت. وكان يغمرها بالهدايا والمال.

لكنّه، وحده الشيء الذي لم يمنحه إيّاه: لم يحبّها يومًا.

ظنّت أنّ الزمن سيذيب الجليد بينهما، لكنّها كانت ساذجة.

لكنّها لم تتخيّل قط أنّه، بعد مرور خمس سنوات، ما زال اسم "رانيا" محفورًا في قلبه بهذا العمق، حتّى في لحظاته الخاصّة، لا يزال ينادي بهذا الاسم ذاته.

وفي النهاية...كانت هي الساذجة، كانت هي الطيّبة أكثر ممّا ينبغي.

لم تنم تلك الليلة.

ظلّت تحدّق في بريدها الإلكتروني، في تلك الرسالة التي قرأتها مائة مرّة.

عرض قبولٍ من جامعةٍ في الخارج لدراسة الماجستير. وكانت تنوي أن تسأله الليلة إن كان يوافق على سفرها.

لكن يبدو أنّها لم تعد تحتاج إلى سؤاله.

خمس سنواتٍ من زواج بارد، وليال لا تنتهي من الوحدة، صارت الآن تُعدّ أنفاسها الأخيرة.

حين استيقظ، كانت تتظاهر بالنوم. سمعته في الخارج يقول للخالة سعاد: "لديّ اجتماع الليلة، قولي لسيّدتي ألا تنتظرني، فلتنَم باكرًا."

ثمّ عاد يتفقدها قبل أن يغادر، وهي ما زالت تحت الغطاء، ودموعها قد بلّلت الوسادة.

كان في العادة، حين يذهب إلى الشركة، يجد ثيابه التي اختارتها له مسبقًا موضوعة بجانبه.

لكنّها اليوم لم تفعل ذلك.

فذهب إلى غرفة الملابس، واختار ثيابه بنفسه ثم غادر إلى عمله.

حين خرج، فتحت عينيها، تشعر بثقل في جفنيها.

رنّ منبّه الهاتف، الوقت المخصّص لدراسة اللغة الإنجليزية.

ومنذ زواجها، وبسبب إصابة ساقها، أمضت تسعين في المائة من وقتها حبيسة المنزل. لم تَعُد تخرج، وصارت تقطّع يومها إلى فترات صغيرة، تبحث في كل منها عمّا يشغلها وحدها.

أغلقت المنبّه، وبدأت تتصفّح التطبيقات بلا هدف.

ذهنها مشوّش، لا تركّز في شيء.

إلى أن ظهر أمامها فجأة مقطع فيديو على إنستغرام.

الوجه مألوف للغاية...

نظرت إلى اسم الحساب: رانو سي سي.

هذا زمن الخوارزميات فعلاً...

تاريخ النشر: البارحة.

ضغطت على الفيديو، فتعالت موسيقى صاخبة، وصوت يقول: واحد، اثنان، ثلاثة، مرحبًا بعودة رانيا! نخبكم!

وكان الصوت... صوت رائد.‬

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
23 Chapters
มหาโจรบทที่1
ใต้แสงจันทร์ซีดที่ลอดผ่านม่านเมฆหนา วังคุนหลุนที่เคยยิ่งใหญ่กลับเงียบงันจนน่าขนลุก ราวกับสุสานที่ยังมีลมหายใจ เหลือเพียงตำหนักบูรพาที่แสงแดงจากโคมไหมสาดไหว กลิ่นสุรากับกำยานคลุ้งจนหนักอากาศ“เย่เฉิน” องรัชทายาทร่างสูงใหญ่นั่งเอนกายอยู่บนตั่งไม้แก่นจันทน์ลายมังกร ฉลองพระองค์สีดำถูกปลดหลวมจนเผยแผงอกที่เต็มไปด้วยรอยแผลเก่าใหม่ เส้นกล้ามเนื้อขึงตึงใต้ผิวขาวซีดจากฤทธิ์สุรา ดูทั้งดิบเถื่อนและเย้ายวนในคราวเดียวกัน ใบหน้าคมจัดราวหยกสลัก แววตาดำลึกพร่ามัวพอที่จะกดคนทั้งห้องให้ก้มหน้าไม่กล้าสบตา“เอาสุรามาให้ข้าอีก!!”เสียงห้าวห้วนสั่งซ้ำๆ จอกหยกในมือถูกขว้างลงพื้นแตกกระจายเศษคมเฉี่ยวแก้มขันทีจนเลือดซึม ไม่มีใครกล้าร้อง ภายในห้องกว้างสมบัติล้ำค่าถูกทิ้งกระจัดกระจายเหมือนของไร้ค่า ฉากกั้นไม้แกะลายมังกรพันเมฆ หงส์ร่อนฟ้า เล่าเรื่องเทพเซียนที่ไม่มีใครสนใจ โคมแดงไหววูบวาบ เงาสะท้อนบนพื้นหินเหมือนอะไรบางอย่างกำลังขยับม่านแพรสีม่วงเข้มปลิวช้าๆ ไปตามลมหนาว ชายผ้าลากผ่านพื้นและเสาอย่างแผ่วเบา…ราวกับปลายนิ้วที่จงใจลูบไล้กลิ่นชั้นดีหกชุ่มพรมผสมกับความเย็นของเหมันต์จนกลายเป็นไอเย่เฉินไม่แม้แต่จะเหลือบมอ
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
มหาโจรบทที่2
“เจ้า...!”หัวใจของเย่เฉินกระตุกวูบอย่างรุนแรง ความรู้สึกเหมือนถูกค้อนหนักทุบเข้ากลางอก สร้อยหยกเส้นนี้เขาเป็นคนสลักมันขึ้นมาเองกับมือเพื่อมอบให้ยอดดวงใจ และมันคือของเพียงชิ้นเดียวที่หายไปอย่างไร้ร่องรอยในวันที่นางจากไป“ไปเอาสิ่งนี้มาจากที่ใด!”เสียงตวาดลั่นพร้อมกับสืบเท้าเข้าหาโจรหนุ่มร่างเล็กอย่างรวดเร็ว อีกฝ่ายถอยกรูดจนแทบจะสิงหกับผนังเย็นที่เบียดแน่นเบื้องหน้าคือแรงกดดันมหาศาลจากชายที่ดูเหมือนปีศาจดวงตากลมโตโผล่พ้นผ้าปิดหน้าเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก ทว่าในแววตาคู่นั้นกลับมีรอยอดีตบางอย่างพาดผ่านจนเย่เฉินชะงัก กลิ่นดอกสาลี่หลังฝนที่เขาถวิลหาเริ่มโชยมาแตะจมูกชัดเจนขึ้น ราวกับคนในความทรงจำกำลังยืนอยู่ตรงหน้าจริง ๆสติที่พร่าเลือนเพราะฤทธิ์สุราถูกกระชากกลับมาจนเฉียบคมมือหนาเอื้อมออกไปกระชากผ้าปิดหน้าสีดำทิ้งอย่างแรงกึก..ทุกอย่างรอบตัวพลันหยุดนิ่ง ร่างสูงใหญ่แข็งค้างราวกับถูกสาปใบหน้าที่ปรากฏสู่สายตาภายใต้แสงจันทร์สลัวนั้นงดงามจนน่าใจหาย ทั้งจมูกรั้นและริมฝีปากที่หยักได้รูป ทุกสัดส่วนช่างซ้อนทับกับภาพสตรีที่เขาเคยรักสุดหัวใจเพียงแต่บัดนี้มันกลับปรากฏอยู่บนใบหน้าของโจรหนุ่มร่างเล
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
มหาโจรบทที่3
เสียงร้องครางด้วยความเจ็บปวดหลุดออกมาจากลำคอเพียงนิด ก่อนที่ไอวิญญาณสีขาวจะพุ่งเข้าใส่ร่างของโจรหนุ่มอย่างรวดเร็วและรุนแรง ราวกับมันตกลงในภาชนะที่ตามหามานานตึ้ง!ร่างของโจรร่างเล็กทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นหินเย็นเยียบราวกับไร้เรี่ยวแรง สองมือยันพื้นไว้เพื่อไม่ให้ล้มคว่ำ แต่สุดท้ายก็ไม่อาจต้านทานแรงกดดันมหาศาลได้ เขาฝืนโก่งหลังหอบหายใจอย่างหนักสติสัมผัสเริ่มพร่าเลือนก่อนจะยอมจำนนด้วยการก้มหน้าลงต่ำจนหน้าผากเกือบจรดพื้น“ท่านพี่...” เสียงนุ่มนวลที่แสนคุ้นเคยหลุดออกมาจากริมฝีปากของโจรหนุ่มร่างเล็ก แววตาที่จ้องมองมานั้นเปลี่ยนเป็นหวานซึ้งและเศร้าสร้อยอย่างที่เย่เฉินจำได้ติดตา“วิญญาณของข้าถูกจองจำอยู่ในหยกชิ้นนี้มาตลอดข้าทรมานเหลือเกิน ข้าคิดถึงท่านสุดหัวใจหยกแตกแล้ว พันธนาการของข้าจบลงแล้วท่านพี่... ข้าคงต้องบอกลาท่านเป็นครั้งสุดท้าย ข้าไม่อาจอยู่กับท่านได้อีกแล้ว”นางในร่างของโจรหนุ่มสั่นสะท้าน ไอวิญญาณรอบกายเริ่มจางลงพร้อมกับความจริงที่แสนโหดร้าย คำว่า ‘บอกลา’ และ ‘ยมโลก’ พุ่งเข้าปักอกเย่เฉินเหมือนศรพิษ ความเสียใจและความโกรธแค้นในโชคชะตาทำให้สติของเขาขาดผึงเขาไม่สนเรื่องกฎสวรรค์หรือคว
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
มหาโจรตอนที่4
"ซี๊ดดด~ ดูลำควยพี่สิลั่วเหยียนมันแข็งจนสั่นขนาดนี้เพราะโหยหาเจ้าจะบ้าตายอยู่แล้ว "เย่เฉินคำรามเสียงพร่าขณะใช้มือหนากดไหล่ร่างโจรหนุ่มให้จมลงกับตั่งไม้ สายตาคมกริบจ้องมองเมียรักด้วยความลุ่มหลงกระหายก่อนจะควักแกนกายมหึมาที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือดออกมาฟาดลงบนหน้าขาเรียว"แหวกขาอวดรูหีให้พี่ดูขนาดนี้ อยากโดนเย็ดจนรูแหกใช่ไหมหืม~"เย่เฉินจับขาเรียวทั้งสองข้างแหกออกกว้างจนเห็นรูรักสีสดขมิบถี่รัวเขาโน้มตัวลงไปใช้ลิ้นร้อนผ่าวตวัดเลียรอยจีบที่แฉะเยิ้มดูดเม้มรูหีร่านรักอย่างรุนแรงจ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ!"อื้อออ~ ท่านพี่..ข้าคิดถึงดุ้นเนื้อของท่าน เลียตรงนั้นแรงๆ ข้าเสียว~อ๊าาาาา! ข้าอยากได้ดุ้นร้อนอัดทะลวงเข้ามา""รูหีเจ้ามันหวานฉ่ำน้ำเงี่ยนไปหมดแล้วเมียข้าดูสิขมิบรับลิ้นพี่แฉะเยิ้มเพียงนี้เชียว "เย่เฉินสบถพลางใช้มือหนาบีบเค้นก้นขาวจนขึ้นรอยนิ้วห้าพาดก่อนจะจับแขนลั่วเหยียนไพล่หลังรวบไว้แน่นด้วยมือเดียวบังคับให้หมอบคลานอวดรูที่บานออก เย่เฉินใช้หัวควยบานใหญ่ถูไถกดเน้นลงบนรอยจีบมุดเข้ามุดออกแค่ส่วนหัวเย้าแหย่ให้เมียรักทุรนทุรายกระสันร่านถึงขีดสุด"ท่านพี่เย่เฉินอย่าแกล้งข้านำมันเข้ามาข้าคิดถึงดุ้
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
มหาโจรบทที่5
เย่เฉิน ทิ้งแผ่นหลังพิงหัวเตียงไม้แกะสลักอย่างหยิ่งทะนง ท่าทางของเขาดุดันและดิบเถื่อน ขาข้างหนึ่งตั้งชันขึ้นเผยให้เห็นร่างโชกเหงื่อใต้แสงโคมที่สั่นไหว สายตาคมกริบจ้องมองร่างโปร่งบางที่ยังคงหมอบคลานอยู่ที่พื้นระหว่างขาของตนไม่ห่างไปไหน แม้จะเสร็จสมจนน้ำรักเปรอะเปื้อนไปรอบหนึ่งแล้ว แต่ความหิวกระหายในตัวคนตรงหน้ากลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น "ซี้ดดด~ความร่านของเจ้าทำให้ควยพี่เย็ดจนน้ำทะลักขนาดนี้แล้วยังจะคลานกลับมาหาควยพี่อีกรึ! ชอบนักใช่ไหมเวลาโดนพี่กดหัวให้ปรนเปรอแบบนี้!" ลั่วเหยียนในร่างโจรหนุ่มไม่ยอมผละออกจากสิ่งล้ำค่าตรงหน้า เอวบางโก่งโค้งอวดบั้นท้ายขาวเนียนที่ขมิบถี่รัวอยู่บนพื้น ใบหน้าที่เคยสง่างามดั่งองค์หญิงบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความหื่นกระหาย ดวงตาปรือปรอยช้อนมองสวามีด้วยสายตาฉ่ำหวานยั่วยวนแทนคำพูดหยาบโลน ปากบางละเลงเลียไปตามความยาวของท่อนเอ็นเขื่องที่เริ่มพองขยายจนเส้นเลือดปูดโปนขึงตึงอีกครั้งเพราะแรงอารมณ์ที่ยังไม่มอดดับ "จ๊วบ... จ๊วบ..." ลิ้นเรียวรัวละเลงรอบส่วนหัวหยักสีเข้มที่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำกามและน้ำลาย ลั่วเหยียนห่อปากรูดกินความใหญ่โตนั้นเข้าไปจนสุดโคนจนแก้มบุ๋มพลางเงยหน้ามอ
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
มหาโจรบทที่6
เย่เฉินจ้องร่างที่บิดเร่าบนตักด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยตัณหาและความแค้น สายตาคู่นั้นหยาดเยิ้มไปด้วยความใคร่จนเขาแทบคุ้มคลั่ง“อาาาา... ซี๊ดดดด!”เขาคำรามพลางรั้งหัวเมียรักให้ผละออกมา ท่อนเอ็นมหึมาที่เด้งผึ้งออกมาฉ่ำวาวไปด้วยน้ำลายเป็นสายยาวปรี๊ด“ใครก็ตามที่ถือชาไปให้เจ้าข้าจะชดใช้!”สวบบบ!!ซี้ดดดด!ลั่วเหยียนป่ายปีนขึ้นมาคร่อมตักสวามีแหวกเรียวขาออกกว้างจนเห็นรูรักสีสดที่เปียกเยิ้มจ่ออยู่บนยอดดุ้นควยใหญ่ยาวก่อนจะค่อยๆ กดสะโพกกลืนกินท่อนเนื้อปูดโปนเข้าไปจนมิดลำโคน“อื้อออ~ซี้ดดดรูของข้ามันคิดถึงแท่งเนื้อของท่านพี่เหลือเกิน อ๊ะ อ๊ะ... กระแทกเข้ามาเสยมันเข้ามาแรงๆ เลยเจ้าค่ะ!”“รัดแน่นสู้ควยพี่ดีนักรูเจ้ามันแหกอ้าอมควยพี่เข้าไปจนมองไม่เห็นโคนแล้ว”ร่างบนตักเริ่มกระเด้าขย่มสวนลงมาอย่างบ้าคลั่ง มือบางแหกแก้มก้นตัวเองออกกว้างอวดจังหวะที่รูสวาทกำลังบดเคี้ยวตัวตนมหึมาอย่างหยาบโลนสวบบ!!“อาาาา~เสียว เสียวเหลือเกิน อัดเข้ามาในร่องของข้า ท่านพี่... อื้ออออ!”“ชอบใช่ไหม! โดนตอกเน้นๆ แบบนี้! พี่!”ตับ! ตับ! ตับ!เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่น เย่เฉินเสยสะโพกสวนกระแทกขึ้นไปอย่างดิบเถื่อนทุกลูกที่ร่างโปร
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
มหาโจรบทที่7
บรรยากาศในตำหนักบัดนี้ยิ่งกว่านรกกามที่แสนหวาน เย่เฉินกระชากข้อเท้าทั้งสองข้างของร่างเล็กให้พับขึ้นมาจนฝ่าเท้ากดนาบลงบนใบหน้าหวานของตัวเอง ร่างของโจรหนุ่มถูกพับจนตัวงอคล้ายตะขอเบ็ดสะโพกมนกลมกลึงลอยเด่นขึ้นกลางอากาศ เผยให้เห็นรูสวาทสีสดที่บวมแดงและฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำรักสีใสผสมฟองกามสีขาวขุ่น มันอ้าขยายกว้างจนเห็นผนังด้านในที่เต้นตุบๆ เย่เฉินโถมกายลงมาในท่าวิดพื้น แขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อสั่นระริกขณะที่เขายันเตียงไว้มั่น สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในรูร่านที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า ก่อนจะกดเอวสอบแทงพรวดสวนเข้าไปรวดเดียวจนสุดลำโคนควย!“อั่ก! อ๊างงงงง! ท่านพี่ มันลึก ลึกจนจะทะลุท้องข้าอยู่แล้ว!”เสียงหวานหวีดร้องลั่นจนเส้นเลือดที่ลำคอโปนเขียว ใบหน้าของโจรหนุ่มถูกเท้าตัวเองบดเบียดจนบิดเบี้ยว ดวงตาพร่ามัวมองไม่เห็นสิ่งใดนอกจากความเสียวซ่านที่แล่นปราดจากก้นบึ้งท้องน้อยขึ้นไปถึงสมอง เย่เฉินเริ่มกระเด้าเข้าใส่ในจังหวะวิดพื้น ทุกครั้งที่เขาทิ้งตัวลงมา อกแกร่งจะกระแทกอัดกับก้นนุ่มเต็มแรง ในขณะที่ท่อนเอ็นเขื่องยาวใหญ่ก็งัดเสยเข้าไปบดขยี้จุดกระสันข้างในรูร่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า น้ำสวาทกระฉอกพุ่งตามร่องด
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
มหาโจรบทที่8
แสงแดดยามสายสาดส่องผ่านม่านไหมที่ขาดวิ่นเข้ามาในห้องที่เละเทะราวกับสมรภูมิ กลิ่นคาวกามที่ยังหลงเหลืออยู่อบอวลปนไปกับกลิ่นกำยานเย็นชืด เย่เฉิน นั่งนิ่งอยู่บนขอบเตียงไม้แก่นจันทน์ ฉลองพระองค์สีดำพาดไหล่อย่างหมิ่นเหม่ สายตาคมกริบที่จ้องมองร่างโปร่งบางซึ่งยังหลับใหลอยู่นั้นไม่ใช่สายตาที่เปี่ยมรักเหมือนเมื่อคืน แต่มันคือสายตาของพยัคฆ์ร้ายที่กำลังพิจารณาชิ้นเนื้อที่มันเพิ่งขย้ำจนจมเขี้ยวลั่วเหยียน ค่อยๆ ขยับเปลือกตาขึ้น สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือความเจ็บร้าวที่แทรกซึมไปทุุกอณูของร่างกาย ความรู้สึกระบมบวมช้ำที่ช่องทางเบื้องหลังนั้นรุนแรงจนเขาต้องห่อตัวด้วยความเจ็บปวด ทันทีที่สายตาพร่ามัวโฟกัสเห็นร่างกำยำที่นั่งอยู่ข้างกาย สัญชาตญาณโจรก็สั่งให้เขาถอยกรูดจนหลังชนหัวเตียง"ทะ ท่าน! ท่านเป็นใคร!?"จอมโจรหนุ่มหน้าซีดเผือด รีบตะปบคว้าเอาเศษเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งมาปกปิดกายอย่างสั่นเทา สมองพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว เขาจำได้แค่ว่าลอบเข้าวังมาหาของมีค่า แล้วหนีทหารยามเข้ามาในตำหนักที่เงียบที่สุด หลังจากนั้นทุกอย่างก็พร่าเลือนเหมือนฝันร้ายที่แสนหวาน"ทำไมร่างกายข้าถึง อูยย~เลือดนี่ ! คราบพวกนี้มัน!! " ล
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
มหาโจรบทที่ 9
ลั่วเหยียนจำใจต้องก้าวลงไปในน้ำที่ร้อนระอุ ทันทีที่เข้าใกล้ มือหนาก็คว้าหมับเข้าที่เอวคอดแล้วกระชากร่างโปร่งบางลงมาปะทะแผ่นอกแกร่งอย่างรุนแรงจนน้ำกระเซ็นซ่าส์!"อะ..ท ท่าน"ควันน้ำร้อนช่วยปกปิดความเหี้ยมเกล้าบนใบหน้าของเย่เฉินได้เพียงครึ่งเดียว รัชทายาททมิฬเอนหลังพิงขอบสระหินอ่อน ขาแกร่งแยกออกกว้างภายใต้ผิวน้ำเผยให้เห็นท่อนเอ็นยักษ์ที่บวมเป่งผงาดง้ำสู้สายตามันขยายตัวจนเส้นเลือดปูดโปนขึงตึงดุจท่อนเหล็กที่ร้อนจัด"ขยับเข้ามาหาข้าเจ้าโจรกระจอกในเมื่อเมียข้าไม่อยู่เจ้าในฐานะ ‘ภาชนะ’ ของนาง ก็ต้องทำหน้าที่นั้นแทน"ลั่วเหยียนหน้าซีดเผือดจำต้องคลานเข่าเข้าไปหาหน้าขาแกร่งท่ามกลางผิวน้ำที่สั่นไหว ดวงตาที่สั่นระริกจ้องมองความมหึมาที่น่าหวาดเสียวตรงหน้าด้วยความหวาดกลัวระคนสับสน"ใช้ปากของเจ้า กลืนกินมันซะ" เย่เฉินสั่งพลางเอื้อมมือไปจิกทึ้งกลุ่มผมของจอมโจรหนุ่ม บังคับให้ใบหน้าหวานกดต่ำลงหาความแข็งขืน "ถ้าข้าไม่สั่งให้หยุดห้ามถอนปากออกมาแม้แต่นิดไม่อย่างนั้นข้าจะใช้ดาบใส่เข้าปากเจ้าแทน"ลั่วเหยียนสั่นไปทั้งตัวเขาต้องอ้าปากกว้างจนกรามแทบค้างเพื่อกลืนกินส่วนหัวที่ใหญ่โตฉ่ำวาวเข้าไปอย่างยากลำบาก ล
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
มหาโจรบทที่10
จอมโจรหนุ่มที่สติกระเจิดกระเจิงเริ่มโยกย้ายสะโพกขย่มขึ้นลงตามสัญชาตญาณดิบที่ถูกปลุกเร้า ทุกครั้งที่เขากดตัวลงมาจนสุด เย่เฉินจะกระแทกสวนเอวเสยยัดควยยักษ์เข้าไปเน้นๆ จนโคนแท่งร้อนปะทะกับก้นนุ่ม เสียงเนื้อปะทะกันดังกึกก้องสลับกับเสียงน้ำในสระที่กระเพื่อมซัดขอบหินอย่างบ้าคลั่ง "อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ท่านรัชทายาท ข้า ข้าจะตายแล้ว อ๊าาาาส์!"ลั่วเหยียนร่อนสะโพกควงส่ายบดขยี้รูรักที่ถูกแหกถ่างใส่แกนกายมหึมาอย่างลืมตัว ความเสียวซ่านมหาศาลแล่นปราดไปทั่วร่างจนหน้าท้องแขม่วเกร็ง น้ำรักเยิ้มไหลออกมาตามง่ามขาปนไปกับหยดน้ำในสระจนดูจลาจลทางกามารมณ์ไปหมด เย่เฉินกระเด้าสวนคนบนตักอย่างเมามัน สายตาพึงพอใจที่เห็นเจ้าขโมยปากดีบัดนี้ดวงตาเหลือกลอย ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยราคะ ต้องมาปรนนิบัติสุนัขรับใช้อย่างน่าละอายที่สุดภายใต้ม่านหมอกแห่งความลับในตำหนักบูรพา"ซี๊ดดด~ ดูหน้าแกสิ เสียวจนตาตั้งแบบนี้อยากโดนเย็ดเข้าไปแรงๆ ใช่ไหม! รูแกมันบานรับควยข้าจนน่าเย็ดให้พังยับเยินไปละมัดเลย!"ไอหมอกในโรงอาบน้ำบัดนี้ข้นคลั่กไปด้วยกลิ่นกำยานที่เจือกลิ่นคาวกามแสนหยาบโลน เย่เฉินเอนหลังพิงขอบสระหินอ่อนอย่างผู้ชนะ ปล่อยให้ร่างของลั่วเหยียนท
last updateLast Updated : 2026-04-14
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status