Todos los capítulos de Ex-Husband's Downfall: The Fake Wife Found Her Domineering Lover: Capítulo 101 - Capítulo 110

Gaya ng inaasahan, nagsimula ang botohan at nakuha ni Isobel ang lahat ng boto ng suporta. Agad na na-activate ang kanyang mga authority at ipinadala rin sa buong kumpanya ang opisyal niyang appointment.Pagkatapos ng meeting, tuluyan nang nawala ang dating kumpiyansa at yabang ni Henry. Nakaluwag na ang pagkakatali ng kanyang necktie, at tinanggal pa niya ang salamin habang pilit na kinakalma ang sarili.“CEO Laurel, thank you for your hard work today. Sayang at wala si Madam Laurel nitong mga nakaraang araw. I was actually hoping to ask him for some management advice. Please help me send my regards. I hope he recovers soon.”Luminga si Isobel bago tuluyang umalis sa conference room, may kasama pang magalang ngunit halatang mapang-asar na ngiti.“Of course,” pilit na sagot ni Henry habang mahigpit ang pagkakaigting ng kanyang mga ngipin.Pagkaalis na pagkaalis ni Isobel, agad siyang bumalik sa kanyang opisina at nagwala sa galit. Walang pag-aalinlangan niyang tinawagan ang dalawa

Halos hindi na maitago ni Sabrina ang kanyang mapang-asar na aura, kaya agad siyang sinulyapan ni Joshua.Tahimik ngunit matalim ang tingin nito, parang isang babalang nagsasabi na: "Stop it. Tama na ang pagyayabang." Ayaw niyang lumala pa ang sitwasyon.Pagkatapos ay mabilis siyang bumaling kay Isobel.“Belle, Teacher Sabrina really helped a lot while you were away. Marami siyang inayos sa office. Even Jerson has been under her care these past few days.”Kalmado lamang na nakinig si Isobel.Pagkaraan ng ilang segundo, bahagya niyang tinaas ang kilay na tila nagulat.“Really?”May bahagyang ngiti sa kanyang labi.“If she's that hardworking and dedicated, then why did I hear that she was the reason a major company project collapsed? And wasn't she forced to resign because of that?”Huminto siya sandali bago muling tumingin kay Sabrina.“Oh, and two days ago, Manang sent me a message. She said you suddenly moved out overnight and took all your belongings with you.”Bahagya siy

“Ah... Miss, sobrang mahal po nito. H-Hindi ko po ‘to matatanggap.”Nauutal na sabi ng saleslady habang hawak ang mga shopping bags na nagkakahalaga ng mahigit limang milyon.Ngumiti lamang si Isobel at walang pakialam na nagkibit-balikat. “Go ahead and take them. My husband has plenty of money.”Bahagya siyang tumingin kina Joshua at Sabrina.“This is how he likes to give gifts to his friends. You saw it yourself earlier, didn't you?”Natigilan ang saleslady.Kanina pa niya nararamdaman ang tensyon sa pagitan ng tatlo, ngunit ngayon lang niya lubos na naintindihan ang sitwasyon.Nang maisip niya ang buong pangyayari, hindi na niya mapigilan ang saya na sumilay sa kanyang mukha.“If that's the case... then I'll accept them, Miss.”Halos manginig pa ang kanyang boses sa excitement. “Thank you so much, Miss!”Sa loob-loob ng saleslady, hindi niya maiwasang mapailing.Mahirap talaga ang buhay ng mga mayayaman. Napakaganda na ng asawa, pero naghahanap pa rin ng iba.Gayunpaman,

Sa loob ng jewelry store, talagang hindi kinaya ni Sabrina ang nangyari. Sa sobrang galit at sama ng loob, pakiramdam niya ay umakyat lahat ng dugo sa kanyang ulo kaya nanghina ang kanyang mga tuhod at nagdilim ang kanyang paningin. Ngunit sa totoo lang, kalahati lamang ng pagkahimatay niya ang hindi sinasadya; ang natitirang kalahati ay isa lamang paraan upang makatakas sa sitwasyon.Hindi niya kayang panoorin si Joshua na halos magmakaawa kay Isobel. Sa bawat salitang sinasabi nito upang suyuin ang asawa, para bang may matalim na kutsilyong paulit-ulit na tumutusok sa kanyang puso. Kaya nang maramdaman niyang nawawala ang kontrol niya sa sarili, pinili niyang bumigay.Buti na lamang at sa kritikal na sandaling iyon, siya pa rin ang pinili ni Joshua. Iniwan nito si Isobel at agad siyang isinugod sa ospital. Personal pang inayos ng lalaki ang kanyang mga gamot, tiniyak na maayos ang lagay niya bago sila umuwi, at maging ang porridge para sa hapunan ay ito mismo ang nagluto.Habang m

Noong unang makilala ni Sabrina si Joshua, napaka-mature na nito at maingat sa bawat desisyon. Sa loob ng maraming taon, halos hindi niya ito nakitang mawalan ng kontrol sa sarili. Kahit gaano kabigat ang problema sa trabaho o sa pamilya, palagi itong kalmado at mahinahon.Kaya naman hindi niya inakalang darating ang araw na makikita niya itong ganito... lasing na lasing, magulo ang isip, at halos hindi na makatayo nang maayos.Habang inaalalayan niya ang lalaki palabas ng restaurant at patungo sa sasakyan, hindi niya maiwasang pagmasdan ang mukha nito sa ilalim ng malabong ilaw ng parking lot. Doon niya napansin ang manipis na bakas ng luha sa gilid ng mga mata ni Joshua.Bahagyang sumikip ang kanyang dibdib.Dahan-dahan niyang hinaplos ang pisngi ng lalaki nang may lambing.“Joshua...” mahina niyang bulong.Sa loob ng maraming taon, ilang beses na niyang pinangarap ang mga ganitong sandali. Mga sandaling sila lamang dalawa, walang ibang tao sa pagitan nila.Ngunit bago pa man