All Chapters of Mapanganib na Bilyonaryo: Chapter 61 - Chapter 70

CHAPTER 62Kinagabihan naman noon matapos na kumain ni Allaicka ng hapunan ay kinausap na rin niya si Vanessa at sinabi niya rito na isasama nga niya ito papuntang Cebu bukas. Ayaw pa nga sana nitong sumama sa kanya pero pinilit na lang din niya ito dahil ito lang kasi ang gusto niyang isama at isa pa ay may sikreto sila nito kaya pinagkakatiwalaan na talaga niya ang dalaga.Matapos niyang makausap si Vanessa ay agad na rin naman siyang bumalik sa kanyang silid upang mag ayos ng kanyang mga dadalhin na mga gamit papunta Cebu. Mabuti na lamang din talaga at timing ang pagshopping niya kanina dahil may madadala siya na maayos ayos na mga damit.Habang abala naman si Allaicka sa pag iimpake ng kanyang mga gamit na dadalhin ay muli na namang tumunog ang kanyang cellphone kaya naman agad na niya iyong kinuha at napabuntong hininga na lang talaga siya ng makita niya na si Jake ang tumatawag na iyon.“Anong kailangan mo?” agad na bungad ni Allaicka sa binata.“Ang sungit mo naman, sweetheart.

CHAPTER 64“N-Nagalit po kasi sa akin sila Manang dahil ako po ang isinama nyo ngayon sa pag alis ninyo. Hindi daw po kasi talaga kayo nagsasama ng kasambahay kaya po nagalit sila sa akin dahil baka kung ano raw po ang ginawa ko sa inyo,” pag amin ni Vanessa kay Allaicka. “K-Kaya po sa galit nila ay ang dami po nilang iniutos sa akin kanina at nang matapos ko na po ang lahat ng pinapagawa nila ay nakita ko na lang po ang mga ginayak kong damit na nakalagay na sa timba at basang basa na po. Kaya po isang pares lang po talaga ng damit ang nadala ko,” pagpapatuloy pa niya at hindi na nga niya napigilan ang kanyang luha na kanina pa niya pinipigil.“What? Ginawa nila yun? Humanda sila sa akin pagbalik natin dahil tatanggalin ko talaga sila sa trabaho,” galit naman na sabi ni Allaicka dahil hindi siya makapaniwala sa ginawa na iyon ng iba nilang kasambahay.“Naku madam, wag po. Baka po lalo silang magalit sa akin. Hayaan nyo na lang po ang importante naman po ay nakasama po ako sa inyo rito

CHAPTER 66Bigla namang nakaramdam ng matinding kaba si Vanessa dahil napakaseryoso ng pagkakasabi na iyon ni Allaicka sa kanya kaya naman napalunok na lang talaga siya ng sarili niyang laway dahil sa kaba.“A-Ano po ba iyon madam?” kinakabahan naman na tanong ni Vanessa rito..Isang malalim na buntong hininga naman ang pinakawalan ni Allaicka at saka siya naglakad papalapit kay Vanessa.“Vanessa etong sikreto ko na ito ay walang ibang dapat na makaalam at kaya ikaw ang isinama ko rito sa Cebu ay dahil bukod sa tinulungan mo akong makatakas noon ay pinagkakatiwalaan din kita na wala kang ibang pagsasabihan sa ginawa natin na iyon. At ngayon nga ay tiwala rin naman ako na sabihin sa’yo ang sikreto ko kaya umaasa ako na wala kang ibang pagsasabihan nito lalong lalo na ang mga nasa mansyon at lalo na ang aking asawa,” seryoso pa muli na sabi ni Allaicka sa dalaga. “Makakaasa ba ako na hindi mo sisirain ang tiwala ko na ito sa iyo?” tanong pa niya.Saglit naman na napatitig si Vanessa kay

CHAPTER 68Gaya nga ng kanilang napag usapan matapos nilang kumain ay agad na silang dumiretso sa malapit na mall upang mamili ng mga damit ni Vanessa. Kailangan na rin kasi talaga nilang magmadali lalo na at gabi na nga at kaunting oras na lang ay magsasara na ang naturang mall.“Just pick what you want and I will pay it,” sabi ni Jordan kay Vanessa pagkapasok nila sa isang shop ng mga damit bago ito naunang naglakad papasok doon.Nasundan naman ng tingin ni Vanessa ang binata at nagtataka na siya ngayon pa lang kung bakit kailangan na ito pa ang magbayad gayong ang kanya namang amo na si Allaicka ay kayang kaya namang bayaran ang mga bibilhin niya.“Hmmmm… May naaamoy akong maganda rito ah,” ngiting ngiti pa na sabi ni Allaicka kay Vanessa. “Well, tara na munang pumili ng mga damit mo dahil baka maabutan tayo ng closing ng store,” dagdag pa niya at saka niya hinila sa braso si Vanessa para masimulan na nitong mamili ng mga damit.Tinulungan na lang din ni Allaicka na pumili ng damit

CHAPTER 70NAupo naman si Allaicka sa kanyang kama at saka niya matamis na nginitian si Vanessa.“Oo, Vanessa. Hindi ako mayaman at sobrang hirap na hirap din ako noon. Mabuti ka nga dahil kasama mo pa rin ang mga magulang mo ngayon samantalang ako ulila na ako bata pa lamang ako. Lumaki ako sa hirap at sa tuwing naaalala ko ang mga pinagdaanan ko na iyon dati ay naiiyak na lang talaga ako at nagpapasalamat dahil nalampasan ko ang mga iyon. Gumaan lang ang buhay ko ng makilala ko si Benjamin. Binigay nya lahat ng gusto ko hanggang sa inaya na nya akong magpakasal. Aaminin ko sa’yo noong una ay alanganin ako dahil matanda na siya at medyo nakakadiri talaga lalo na kapag hinahalikan niya ako pero naisip ko na dito giginhawa ang buhay ko… hindi na ako maghihirap at hindi ko na mararanasan muli ang magutom kaya naman narito ako ngayon nakakain ang mga gusto kong pagkain, nakakahiga sa malambot na kama at hindi na nagugutuman pa. Alam ko na may masasabi ang ibang tao sa akin pero wala akong