Sa Kama ng Diablong Bilyonaryo

"Ugh! J-Jasper! Ohh!~"

Hindi ko mapigilang maglabas ng ingay mula sa bibig ko habang dinidilaan ni Jasper ang pagitang ng mga hita ko. Halos mapaigtad ang katawan ko sa tindi ng pagnanasa sa 'kin.

"Fuck this p*ssy! I love it!" namamaos na puri sa 'kin9p ni Jasper at muli niya itong tinuunan ng pansin. Inikot niya ang kaniyang dila sa paligid ng butas ng pagkab*bae ko.

Nakakahibang!

"A-Ahh!... J-Jasper!... Hmm!~ M-More baby!" I begged him.

Sa nakakahibang niyang pagnanasa sa 'kin, hindi ko na napigilan pa ang sarili ko at naglabas ako ng likido mula sa kasel*nan ko.

Sinips*p ni Jasper ang katas ko.

Oh! Satisfying!

Matapos nito ay saka niya tinanggal ang sinturon at pang-ibaba niyang suot. Pumwesto si Jasper sa pagitan ng mga hita ko at tinutok ang ulo ng kaniyang pagkalalaki sa bukana ko.

"O-Ohh!" daing ko nang simulan na niya itong ilabas-masok. Ito na naman ako't nahihibang sa galing ng pag-indayog niya. 

"Oh, f-f*ck me more!..."

Nakangiti pa rin ako in satisfaction kahit na hingal na hingal ako sa ginagawa sa 'kin ni Jasper. Kahit kailan, hindi niya ako binigo pagdating dito.

Napapakapit ako nang mahigpit sa headboard ng kama sa sobrang sarap. Ramdam na ramdam ko in between my legs ang basa at kiliti dahil na rin sa pagbayo ni Jasper sa 'kin.

"Oh my, Celestine! Ang sarap mo!" puri niya sa 'kin at saka pinalo ang pisngi ng puwet ko.

"D-Don't stop, Jasper... I-I'm coming!" hinihingal kong sabi sa kaniya. Dahil sa panghihina ay kusang bumagsak ang katawan ko sa kama, habang si Jasper ay hawak-hawak ang magkabilang balakang ko para maisagad niya ang ginagawa niya sa 'kin.

"O-Oh, Celestine! U-Ugh!..."

"J-Jasper!..."

Parehas naming sinasambit ang mga pangalan namin hanggang sa naramdaman naming pareho ang rurok sa mga katawan namin. Hingal na hingal naming binagsak ang mga katawan namin. Dinig na dinig din ang bawat paghinga namin sa pagod.

"You're always being delicious, Celestine," puri niya sa 'kin.

"S-Shut up, Jasper" seryoso kong saad sa kaniya. "Ano'ng oras na?"

"7:20 PM. Bakit?" kunot-noo naman niyang tanong.

Tsk!

Agad akong tumayo at nagsimulang suotin ang mga damit ko.

"Kailangan ko ng kumilos. May pupuntahan kaming gathering ni Rolando. Baka mamaya, magtaka pa ang asawa ko kapag nahuli ako ng pag-uwi," sagot ko sa kaniya.

"Ano ka ba naman, Celestine? Your husband is so old. He's going to die anytime soon pero palagi ka pa rin'g bumabalik sa kaniya. Hayaan mo na lang siya," naiinis niyang tanong sa 'kin.

"Jasper, hindi p'wede. Hindi ko p'wedeng gawin 'yon dahil sa 'kin nakapangalan ang lahat ng ari-arian ni Rolando. Kapag hinayaan ko siya at mabuking ako sa pakikipagrelasyon ko sa 'yo, mawawala ang lahat."

Napakamot ng ulo si Jasper at walang nagawa kundi ang huminga nang malalim sa inis. Para humupa ang nararamdaman niyang 'yon ay dali-dali kong tinapos ang pagbibihis ko at saka siya niyakap from his back.

"Jasper, kaunting tiis pa, ha? Kapag namatay na si Rolando, mapapasa 'tin ang lahat ng kailangan natin: pera, mansion, kumpanya. Lahat. Tapos magsasama na tayo araw-araw at gabi-gabi," pampalubag loob ko sa kaniya.

"We should be together, Celestine. Hindi na ako makapaghintay."

"Calm down, Jasper. Kapag nagpadalos-dalos tayo, for sure the outcome will not be as what we expected."

"Hmm... okay, baby. I'll wait for you."

NAGTUNGO kami ng asawa kong si Rolando sa mansion ni Mr. Hussein para sa welcome gathering niya. He's a half Filipino and half Spanish. He's also a prince of Spain, at kababalik lang niya rito sa Pilipinas noong isang araw.

"Mr. and Mrs. Javier, welcome in our little gathering," pormal niyang bati sa 'min matapos niya kaming kamayan.

"So good to see you back, Mr. Hussein," sabi ng asawa ko.

"Thank you, Mr. Javier."

Hindi ko maiwasang hindi titigan ang mukha ni Mr. Hussein dahil mula ulo hanggang paa, para siyang walang kapintasan. Yung kulay gray niyang mata, nakakalaglag ng panty!

Bakit ba napakapogi ng bilyonaryong 'to?

Bata at matikas pa. 'Di tulad ng asawa ko, kulubot na ang balat. Tsk!

"Mr. and Mrs. Javier, I would like to introduce to you my good friend. He was from Italy," sabi pa ni Mr. Hussein bago lumapit ang isang lalaki sa tabi niya.

Napatingin ako sa lalaking 'yon. Sa kabila ng maayos niyang porma, nakaramdam ako ng mabigat na presensya.

He has slicked-back long wet hairstyle na hanggang balikat. Boxed bearded. Halata ang pagiging maskulado kahit na nakapormal siyang suot.

And he also has blue eyes.

"He's Roman Valezarte. He's also my business partner, and my very good friend. Roman, they're Mr. and Mrs. Javier," pakilala sa 'min ni Mr. Hussein.

"It's nice to meet you, Mr. Valezarte," sabi ng asawa ko nang ilahad niya ang kaniyang kamay to offer a shakehands.

Imbis na tugunan 'yon ni Mr. Valezarte ay tinignan niya lang ito at saka binaling ang tingin sa 'kin.

Why do I feel something sa seryoso niyang tingin?

"I'm sorry, Mr. Javier, I forgot to tell you na hindi siya responsive, but don't worry, he already knows you," pagtatanggol dito ni Mr. Hussein.

"It's okay. I understand."

"L-Love, pwede ba munang samahan mo ako?" tanong ko sa asawa ko bago ako tumingin sa gawi nina Mr. Hussein at Mr. Valezarte. "Excuse us."

"No worries."

Umalis kami ni Rolando mula sa kanila, ngunit pansin ko na nakatingin pa rin sa gawi namin si Mr. Valezarte.

"Nakakatakot si Mr. Valezarte. Bakit ba siya gano'n makatingin sa 'tin?" bulong ko kay Rolando.

"I don't know," sagot lang ni Rolando.

"Hindi mo ba siya kilala? Ngayon ko lang siya nakita," tanong ko pa kay Rolando.

"I know him already, but this is the first time we met personally. Marami na akong naririnig about him kaya ko siya nakilala."

"Like what?" tanong ko pa. Sandaling nag-isip si Rolando.

"Like he's one of the richest and dangerous man. Marami ang nagsasabi that he's more powerful than politicians. Nakakatakot banggain dahil ni isa sa mga nakabangga niya, nawala at hindi na nakita pa. Nobody wants to be killed so nananahimik na lang sila."

Kung ano'ng kilabot ang naramdaman ko sa katawan dahil sa kuwento ni Rolando.

Kung gano'n, napakadelikado pala ng taong 'yon.