CHAPTER 92Nang magising ako ay napabalikwas kaagad ako ng bangon.Hinawakan ko ang aking tiyan, bumalik agad sa aking alaala ang mga nangyari."Babe, don't move too much,"Nasa tabi ko na pala si Ninong Dwayne."Ano'ng nangyari, Ninong? 'Yong anak natin?" Nag- aalalang tanong ko sa kanya.Nang makita ko ang ngiti ni Ninong, nang makita kong lumabas ang dimple niya, doon pa lang ako nakahinga ng maluwag."Our baby is okay. Humiga ka lang ulit," malambing na sabi niya.Para akong nabunutan ng tinik nang marinig ko ang kanyang sinabi. Ngumiti siya at hinaplos ang aking pisngi. "The doctor checked you. Our baby is very strong, babe," nakangiting wika niya sa akin. Salamat po, Panginoon at hindi niyo pinabayaan ang anak ko. Salamat po at iningatan niyo po siya.Isang gabi kaming nanatili sa ospital upang mas lalo kaming matingnan ng doctor. Sa awa ng Diyos ay naging ligtas naman ang anak namin. “But, mommy, you need to be very careful. Don’t move too much and don’t carry heavy things.
Terakhir Diperbarui : 2026-05-24 Baca selengkapnya