NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION의 모든 챕터: 챕터 101 - 챕터 110

CHAPTER 102 (WARNING: SOME SCENES ARE NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS. PLEASE READ AT YOUR OWN RISK.)“Ang dami mo ng customer, Rizza!” masayang sabi ni Manang Anne nang makita ang lahat ng mga natapos kong cake. Sinakop nun ang buong mahabang mesa dito sa dining area.Ang lahat ng ito ay mga tinanggap kong order. “Tulog pa ba si Sebastian, Manang?” natatarantang tanong ko sa kanya. Patapos na rin naman ako, pinapasok ko na lang sa loob ng mga kahon ang mga order.Sobrang busy ko ngayon dahil double ang kinuha kong mga order. Sayang naman kasi kung tatanggihan ko ang iba. Pera na rin ‘yon. Dalawang oras lang ata ang naging tulog ko dahil madaling araw na ako natapos. Kinailangan ko na ng tulong ni Manang April at Manang Anne upang mas mapabilis ang aking trabaho. Tumanggi ako nang gustong tumulong ni Ninong sa akin dahil alam kong pagod din ito sa kanyang trabaho.“Tulog pa, Rizza. Alam mo, sa dami ng mga order na pumapasok sa ‘yo pwede ka ng gumawa ng shop mo,” wika ni Manang Anne.

CHAPTER 104"Ha? Anong ribbon cutting ang pinagsasabi mo d'yan, Ninong?" Naguguluhang tanong ko. Kakatapos ko lang paliguan si Sebastian. May pupuntahan kami kaya una kong inasikaso ang anak namin."Go. Maligo kana, ako na ang bahala kay Sebastian. Basta, wear something white, okay?" Ribbon cutting sa shop ko? Kailan pa ako nakapagpatayo ng shop? Kahit naguguluhan ako ay nagbihis pa rin ako. Isang kulay puti na off shoulder dress ang aking sinuot. Hanggang sa aking tuhod iyon at dikit sa aking katawan. Nagsuot lang din ako ng kulay brown na half shoes sa pang- ibaba ko.Terno ang suot ng mag- ama nang lumabas na ako. Mula sa baba hanggang sa taas ay terno silang dalawa. Batang version ni Ninong si Sebastian. Hindi talaga maipagkakailangang mag- ama silang dalawa. Nanalaytay kay Sebastian ang dugo ng mga Stone."Saan ba tayo pupunta, Ninong?" Nagtatakang tanong ko sa kanya. Binuhat niya si Sebastian at dinala rin ang isang bag kung saan nakalagay ang mga gamit ng anak namin.“I'll

CHAPTER 106Pagod na pagod ang katawan ko sa nagdaang tatlong araw. Bahay at ospital ang palaging distinasyon ko. Hindi ako pwedeng manatili sa ospital buong araw dahil kay Sebastian. May pwede namang magbantay sa kanya, pero naaawa rin ako sa bata kung kaming dalawa ng Daddy niya ay hindi niya makita buong araw. Pansamantalang natigil ang pagbebenta ko dahil hindi ko na talaga kayang pagsabayin. Kawawa ang katawan ko dahil wala akong pahinga. Sa tuwing umuuwi ako, si Manang Anne o si Ate April ang nandoon sa ospital, kasama si Sir Joseph. Sa umaga o tanghali naman ako pumupunta. Kasi alam kong hindi rin gugustuhin ni Ninong Dwayne na iniiwan ko lang ang anak niya. Ang nag- aasikaso naman sa kumpanya niya, nagtutulungan si Sir Joseph at si Sir Lucas sa pamamahala doon. Wala naman akong alam sa mga ganoon kaya hindi nila ako maasahan.Hindi pa rin nagigising si Ninong Dwayne, wala pa ring improvements sa kondisyon niya. Araw- araw, hindi ako tumitigil sa pagdadasal na sana magising n

CHAPTER 108Doon pa lang alam ko ng ayaw nila sa akin. Kahit nasaktan ako sa sinabi nila, nagpakita pa rin ako ng ngiti. Hindi ko pinakita na nasasaktan ako.“’Wag po kayong mag- alala, kapag po nagising na si Ninong Dwayne. Ako po mismo ang magsasabi sa kanya tungkol sa magiging mana ni Sebastian sa kanya,” wika ko.Kinurap- kurap ko ang aking mga mata upang hindi tuluyang tumulo ang aking mga luha.“Let’s get some breakfast, Lynmae. I’m hungry and I want to rest,” malamig na sabi ni Lynrose at nilampasan ako. Nauna na itong maglakad papunta sa kusina. Malungkot lang akong tiningnan ni Lynmae at hinila ang anak niya upang sumunod na sila sa kapatid niya. Isang malalim na buntong- hininga ang aking ginawa.“Ayos lang si Mommy, Sebastian. Kaya ni Mommy ‘to,” sabi ko kay Sebastian at hinalikan ang tuktok ng ulo niya bago ako sumunod sa kanila. Naabutan ko silang nasa hapagkainan na. Kasama ang aking pamilya.Nakataas ang isang kilay ni Lynrose habang nakatitig sa dalawa kong kapatid

CHAPTER 110"Nay, kayo na po muna ang umuwi sa bahay natin. Pupunta po ako ng ospital. Gising na po si Ninong!" balita ko sa kanila."Salamat sa Diyos! Akin na si Sebastian! "Pumalakpak sa tuwa ang mga kapatid ko. Inabot ko muna si Sebastian kay Nanay bago ako tumingin sa driver."Itabi niyo po muna sa gilid, Manong. Bababa na po ako, ihatid niyo na lang po sila sa bahay," sabi ko sa driver."Nay, kayo na po ang bahala kay Sebastian," wika ko.Tumango si Nanay. "Ako na ang bahala sa apo ko. Puntahan mo na si Dwayne. Kayo ang unang hahanapin nun,"Natutulog pa si Sebastian kaya hinalikan ko na lang ang kanyang noo bago ako bumaba ng sasakyan.Ang lakas ng tibok ng aking puso sa bawat minutong dumadaaan. Nasa loob pa lang ako ng taxi pero excited na akong makita ulit si Ninong Dwayne. Ang malaman pa lang na gising na ito ay nagdidiwang na ang puso ko. Salamat sa Diyos at ligtas na rin si Ninong. Salamat po, Panginoon, at hindi niyo pinabayaan ang mahal ko."Ito po ang bayad ko. Salama