Semua Bab NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION: Bab 81 - Bab 90

CHAPTER 81"Go, choose the dresses you wanna wear tomorrow," utos niya sa akin nang makapasok na kami. Wala ng ibang tao sa loob ng mall at tanging mga staff na lang na nag- aassist sa amin."Hindi naman na kailangan, Ninong," sagot ko sa kanya.Lumabas lang kami upang bilhan niya ako ng mga damit na isusuot ko bukas? Kinuha ni Ninong ang aking isang kamay at hinawakan iyon. Kitang- kita ko kung paano nanlaki ang mga mata nang babae nang makita niya."Where's the beach outfits for men and women?" Tanong niya sa isang staff."This way po, Mr. Stone," ani ng babaeng staff at tinuro sa amin ang daan. Sumunod kami sa kanya.Wala akong alam na mayroon palang mall si Ninong Dwayne. Imagine kung gaano siya kayaman. Ano kaya ang feeling ni Ninong? Kahit ano'ng gusto mo mabibili mo agad dahil marami kang pera."Pumili kana. Ikaw na rin ang pumili para sa akin. It should also match your outfit," wika niya at binitawan ang aking kamay.May corny pala na side si Ninong? Kailangan matchy- matchy o

CHAPTER 83"Last na lang?" Paninigurado ko sa kanya dahil ayaw niya akong tigilan ngayon.Kung hindi ko siya pagbibigyan ay magtatagal lang kaming dalawa rito. Kaya para umalis na ay pinagbigyan ko na siya. Para matapos na agad ang lahat."Yes, babe. This is the last one," napapaos na sagot niya. Muli niyang nilapit ang kanyang mukha sa akin at nagtagpo na naman ang aming mga labi. Sa hula ko ay nasa isa o dalawang minuto lang ang tinagal. Tinulak ko na kaagad dahil mukhang ayaw na naman akong tigilan ng isang 'to."Sige na, Ninong," sabi ko. Panay na ang tulak ko sa dibdib niya. "Goodnight, babe," Hindi matanggal ang ngiti sa aking mga labi kahit pumasok na ako sa loob ng aking kwarto. Maingat kong nilapag sa sahig ang mga paper bag na hawak ko bago ako napasandal sa pinto. Hinawakan ko ang aking dibdib at ang lakas ng kabog nun. Wala na 'to. Hulog na hulog na naman ako kay Ninong Dwayne. Paano pa kaya ako makakaahon nito? Sana ay hindi ako masaktan. Sana hindi mawasak ang puso

CHAPTER 85"I can feel that you are not comfortable outside. Let's stay here for a while," wika ni Ninong at umupo sa aking tabi.Malawak ang kwarto na inilaan para sa aming dalawa ni Ninong. Hindi naman na ako nagulat na iisang kwarto lang ang gagamitin naming dalawa. Dahil nasabi na niya sa akin ang tungkol dito bago pa kami pumunta. At hindi naman ito ang unang beses na kaming dalawa lang sa loob ng kwarto. Hindi na rin naman ako masyadong naiilang kay Ninong, nagiging kumportable na rin ako sa kanya. "Marami ang gustong makipag- usap sa 'yo, Ninong. Lumabas ka muna para mabigyan mo sila ng oras. Ayos lang naman na maiwan akong mag- isa rito. 'Wag mo akong alalahanin," sabi ko. Parang pinipigilan ko siyang makihalubilo sa kanila ngayong nandito ako. "Are you sure?" Paninigurado niya. Pinatong niya ang kanyang kamay sa aking hita."Oo, Ninong. Napagod ako sa byahe kanina. Matutulog na lang muna ako. Para hindi ako mabilis antukin mamayang gabi," sabi ko ng may tipid na mga ngiti

CHAPTER 87 (WARNING: SOME SCENES ARE NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS. PLEASE READ AT YOUR OWN RISK.)"I have a hoodie jacket here. Isuot mo muna 'to, kukunin ko lang ang mga gamit natin sa kwarto," ani Ninong at inabot sa akin ang isang jacket niya na naiwan sa loob ng sasakyan. Inalalayan niya pa akong isuot ang jacket sa akin. Kahating kamay lang dahil may cast nga ang aking isang kamay.Iniwan ako ni Ninong sa loob ng kanyang sasakyan upang kunin ang mga gamit namin sa taas.Sasama siya sa akin pauwi. Wala naman akong sinabi sa kanya kung ano ang nangyari. Kung bakit ganoon ang aking naging reaksiyon. Nang sinabi kong gusto kong umuwi, wala siyang pagdadalawang- isip na sinamahan ako. Kahit kaarawan pa ngayon ng kanyang kaibigan. Hindi ko siya pinilit, kusa itong sumama sa akin. Kaya niyang iwan ang kasiyahan na 'to, upang samahan ako. Hindi ko alam...Pero ramdam na ramdam ko ang pagmamahal ni Ninong Dwayne para sa akin. Kung paano niya ako alagaan at pahalagahan sa mga oras na i

CHAPTER 89Kumonot ang aking noo dahil parang gulat na gulat si Manang Anne sa sinabi ko. Tinigil niya pa ang kanyang ginagawa upang harapin ako. Hinawakan niya ang aking pulupulsuhan at hinila ako sa pinakasulok na bahagi ng kusina. Nagtaka kaagad ako."Bakit, Manang?" Kinakabahang tanong ko sa kanya. Kinakabahan na rin tuloy ako. "Nadatnan ka na ba ngayong buwan, Rizza?" Pabulong na sabi niya.Saglit akong nag-isip. Pilit kong inaalala, katapusan na kasi ng buwan ngayon. Isa- isang pumasok sa aking isipan. Nang dahil sa tanong ni Manang Anne ay nabuksan ang isip ko. vNung isang buwan ay hindi rin ako nadatnan. At ngayong buwan ay hindi rin. Kadalasan, unang linggo pa lang ay dinadatnan na ako.Bakit ngayon ko lang naalala?! Hindi ako mangmang para hindi mawala kung ano ang ibig sabihin nun. Isa lang ang nasa isipan ko. Nang tumingin ako kay Manang Anne ay parang iyon din ang nasa isip niya. "Rizza," aniya at niyakap ako. Namalayan ko na lang ang aking sarili na umiiyak na. "Mana