NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 120

CHAPTER 112"Puro ka naman kalokohan, Ninong! Kakagising mo pa lang pero 'yan na agad ang nasa isip mo! Magpagaling ka nga muna tsaka natin malalaman kung totoo 'yang sinasabi mo," naiinis na sabi ko. Ang hilig manira ng moment nung mga bastos niyang jokes! Para na tuloy akong tanga na nakangiti pero nagpupunas ng luha."Bukas, dadalhin ko rito si Sebastian. Ang batang 'yon, hinahanap kana. Sa tuwing gabi iyak nang iyak at nahihirapan akong patulugin siya," kwento ko pa sa kanya.Hinawakan niya ng mahigpit ang aking kamay at dinala iyon sa kanyang labi bago dinampian ng halik."Stop crying," natatawang sabi niya dahil ayaw pa ring tumigil ng aking mga luha. Tumutulo pa rin nang tumutulo kahit ano pang pagpipigil ko! "Masaya lang ako," sagot ko sa kanya at pumiyok pa ako sa dulo. Mas lalo niya lang akong pinagtawanan. Puro lang talaga kolokohan 'tong kasintahan ko. Kahit sa anong sitwasyon hindi niya magawang magseryoso sa akin."Don't worry. I'm okay now. Maybe sooner or later, maka

CHAPTER 114"Mrs. Stone?'' hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya. Aatakehin pa ata ako dahil sa gulat ko."What? Why are you surprised? Doon tayo patungo, Rizza. Do you think I'm just playing with you?" Binitawan niya ang aking kamay at inakbayan ako. "Sa tingin mo ba papakawalan pa kita, Rizza? No, I won't let go of you until we have the same surname," Isang linggo pa ang idinagdag hanggang sa tuluyang maging ayos ang sitwasyon ni ninong Dwayne. Umuwi na rin kami sa bahay ngunit wala na doon ang mga magkapatid. Nakauwi na raw ang mga ito bago pa kami makauwi. Walang kaalam- alam si Ninong. Pero wala siyang balak na palampasin ang mga ginawa ng kamag- anak niya. Kung galit ako ay mas galit ito kesa sa akin. Unti- unti akong bumalik sa aking negosyo. Halos isang buwan din akong natigil dahil nga hindi ko kayang pagsabayin ang lahat. Tumanggap ako ng mga orders na kaya ko lang gawin. Hindi na muna karamihan. Ang dami ko ngang nasayang na mga customer. Marami akong tinanggihan. N

CHAPTER 116Ang nakasulat ay enrolled na ako sa isang university sa college! At Bachelor of Science in Culinary Arts ang kurso ko!Umupo na ako sa kanyang kandungan. Nakisiksik na ako sa anak ko upang mayakap ko lang si Ninong. Sa isang hita niya ay si Sebastian, ako naman sa kabila. Lumalabas na parang kaming dalawa na ang baby ni Ninong."Thank you, Ninong," sa sobrang tuwa ko ay pinugpog ko ng halik ang kanyang buong mukha."You still call me Ninong. You should stop calling me that," aniya.Nakayakap ako sa kanya, nakasandal pa ang pisngi ko sa pisngi niya. Palagi na lang akong pinapasaya ni Ninong. Hindi ko alam kung paano ako makakabawi sa kanya. Lahat na lang binibigay niya sa akin kahit hindi ko pa man sabihin."Ano ba ang gusto mo, Ninong? Gusto mo tawagin na rin kitang daddy?" Natatawang tanong ko sa kanya. Napaahon ako mula sa aking pagkakasandal kay Ninong nang bigla na lang pinalo ni Sebastian ang aking tiyan."Aw! Sebastian, bad 'yan," malambing na sabi ko sa anak ko at k

CHAPTER 118Patuloy na humihimas ang kanyang palad sa aking bewang. Nilayo ko na rin ng kaonti ang aking leeg dahil sinisipsip na ito ni Ninong.Natatakot ako na baka mag- iwan iyon ng marka sa aking leeg. "Bumaba na tayo," aya ko sa kanya."Can we have a minute?" Napapaos na bulong niya sa akin at bahagyang kinagat ang aking tainga."Nope, hindi 'to kaya ng minuto lang. Parehas lang tayong mabibitin, Ninong," sagot ko sa kanya. "Please?" Nahihirapang sabi niya. Nagmamakaawa na ang tinig.Ngunit umiling pa rin ako, kahit gaano pa siya kagwapo ngayon, kailangan pa rin naming umalis. Siya ang pinakamahalagang tao sa party na 'yon. At hindi siya pwedeng malate.Kulay itim na tuxedo ang suot ni Ninong Dwayne. Terno pa rin silang dalawa ni Sebastian. Nasa baba na ang anak namin at kami na lang ang hinihintay. Naglalandian pa kasi sa taas ang mga magulang niya. “Tara na, bumaba na tayo at baka kung saan pa mapunta 'to,” sabi ko at pinatong ang aking kamay sa likod ng palad niya upang ali

CHAPTER 120Tumayo si Ninong at may nag- abot sa kanya na waiter ng isang baso na may lamang wine. “First of all, thank you everyone for being here. Thank you for dressing up, for taking the time to be with us,”Nakatingin lang ako kay Ninong habang nagsasalita siya. Namamangha at lalong nahuhulog sa kanya. Ang galing niyang magsalita sa harap ng maraming tao. Memorize niya lahat ng sinasabi niya. Hindi ko mapigilan ang sarili kong mapangiti sa kanya. Ang sarap pakinggan ng boses niya.“We are not perfect, and we still have so much to learn. The road ahead will have new challenges, I’m sure. But I have zero worries. Because as long as I have this team, this heart, and this family by my side… I know we can handle anything, and we will only go higher,”Pumalakpak ang mga tao, kahit ako ay pumalakpak din. 'Yong mga taong nasa harapan, nakita kong nagpupunas na sila ng kanilang mga luha. Malalaman mo sa kanilang reaksiyon na naging isang mabuting boss sa kanila si Ninong. Naluluha na sil