NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

CHAPTER 71Hindi naman ako umaasang uuwi si Ninong kaya hindi ako naniwala sa sinabi ni Manang Anne. Mahalaga ang trabaho ni Ninong. Hindi niya pwedeng basta-basta na lang na iwan iyon. Kailangan ko munang manatili sa ospital sa loob ng isang araw para mamonitor ng mga doktor ang aking kalagayan. Bukod sa aking ulo, hindi ko rin maigalaw ng maayos ang aking mga isang kamay. Sumasakit din ang aking balakang at may iilang sugat ako sa aking siko. Malala talaga ang aking pagkakabagsak. Paano pa ako makakapagtrabaho nito kung ganito ang aking kalagayan?Si Manang Anne ang kasama ko at siya ang nag-aasikaso sa akin.“Manang, ‘yong pera ko po ay nasa bahay. Paano po ang pambayad sa ospital?” tanong ko sa kanya. May natitira pa rin naman akong pera at iyon ang aking gagamitin na panggastos dito sa ospital.“’Wag mong alalahanin iyon, Rizza. Si Sir Dwayne na ang bahala sa mga gastusin mo rito sa ospital. Nasabi niya sa amin, kilala niya pala ang doktor dito. Kaya ang dapat mong alalahanin ng

CHAPTER 73Tinulak ko agad papalayo sa akin si Ninong Dwayne nang bumukas na ang pintuan ng ospital at niluwa nun si Manang Anne na may dalang dalawang mga paper bags. Mabilis kong binawi ang aking kamay mula kay Ninong bago niya pa nakita na magkahawak ang aming mga kamay. “Nandito na po ang almusal, Sir Dwayne! Sakto at gising ka na pala, Rizza. Kumain kana para makainom ka na rin ng mga gamot mo d’yan. Tapos lilinisan na rin natin ang sugat mo at para na rin mapalitan natin ang benda ng bago,” aniya.Malaking tulong din na nandito si Manang Anne. Siya ang tumayong ina ko rito sa ospital. Siya ang nag-aasikaso sa akin. Sinusubuan niya pa ako ng pagkain dahil hindi ako sanay na ang kanan ang aking ginagamit. Nahuhulog lang ang mga pagkain. Nung bata ako, ganitong-ganito rin si Nanay sa akin sa tuwing nagkakasakit ako. Inaalagaan niya ako, kami ng mga kapatid ko. Ngayon kasi hindi na. Ako, malaki na ako, hindi ko masasabi na hindi ko iyon kailangan, pero kaya ko naman na ang sarili k

CHAPTER 75Napaalis si Manang Leoni mula sa kanyang trabaho ng maraming taon. Ngunit ang aking pinagtataka ay hindi ko man lang siya nakitaan na parang nagsisisi siya sa mga ginawa nito sa akin. As in wala talaga. Kahit nasa harapan niya ako nung nagpaalam siya kay Ninong, wala. Hindi siya nagsasalita at hindi rin tumitingin sa aking mga mata.Tahimik lang, kaya parang ang weird niya.“Opss, ako na ang susubo sa Ate n'yo. Maligo na kayo,” ani Ninong.Sumingit siya sa gitna naming dalawa ng kapatid ko. Sinusubuan kasi ako ni Rayza. Kaya ko naman ng gamitin ang isang kamay ko na walang benda. Sinasanay ko ang sarili ko dahil ayaw ko namang dumepende sa kanila. Pero ang titigas ng mga ulo. Mas gusto nilang sinusubuan nila ako. Makulit na nga ang aking dalawang kapatid, dumagdag pa itong si Ninong sa kanila. Para tuloy akong may sinasaway na tatlong mga bata.“Sir Dwayne, wala naman po kaming pasok kaya ayos lang na kami ang magsubo kay Ate,” pagpupumilit pa ni Rayza.Lumapit ng kaonti si

CHAPTER 77Sila lang ang nag- eenjoy na maligo dahil sa aking sitwasyon ngayon. Iyon din ang aking iniisip para bukas. Dalawang araw pa naman kaming mananatili doon."Salamat sa mainit na pagtanggap sa mga kapatid ko, Ninong," Hindi na ako gumalaw sa aking kinauupuan nang maramdaman ko ang paghawak ng kamay niya sa likod ng aking bewang. Ang aming mga mata ay nakatitig lamang sa kanila. Nahuhuli kong napapasulyap 'yong dalawa sa amin sabay ngiti. Wala namang pakialam ang mga kapatid ko. Wala naman silang alam kung ano ang meron sa aming dalawa ni Ninong."You keep on saying this, Rizza. They are amazing. They brought colors to my house. Maganda kapag may bata sa bahay. Makahulugang sabi niya.Gusto na kaya niyang magkaanak? Ilang taon na rin si Ninong. Pwedeng- pwede na siyang magkaroon ng anak. "Gusto mo na bang magkaanak, Ninong?" Tanong ko.Kung gusto niyang magkaroon, madali lang naman. May pera naman siya. May mga tao kasing ganoon.Gusto lang nilang magkaroon ng anak pero ayaw

CHAPTER 79 (WARNING: SOME SCENES ARE NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS. PLEASE READ AT YOUR OWN RISK.)"Ate? Nand'yan po ba kayo? Maglalaro pa po kami ni Sir Dwayne!" Napabalikwas ako ng bangon nang marinig ko ang boses ng aking kapatid."'Yong damit ko! Pulutin mo muna, Ninong! Bilisan mo!" Natatarantang sigaw ko sa kanya.Hindi pa nga kami nagsisimula nandito na agad si Reymark."Ninong, kunin mo na bilis!" Sigaw ko ulit sa kanya nang hindi siya gumalaw sa kanyang kinauupuan.Tamad na tamad siyang pinulot ang aking mga damit na nagkalat sa sahig bago iyon inabot sa akin."Don't be mad, it's your brother, Rizza. We can continue this later," aniya. Hindi pa rin nawala ang ngiti sa kanyang mga labi. Magkasalubong na ang aking dalawang kilay. Magsisimula na nga sana kami! Naputol lang nung kumatok ang kapatid ko sa labas ng pinto para sunduin siya."Ikaw na lang ang bumaba. Dito na lang ako, Ninong," sabi ko mahaba.pa rin ang aking nguso."Come here. Bibihisan kita," aniya nang nahihirapa