All Chapters of NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION: Chapter 211 - Chapter 220

MY HOT BOSS 42"Hindi! Hindi! Good night!" Sinubsob ko lalo ang aking mukha sa dibdib niya. Naramdaman ko ang panginginig ng kanyang dibdib. Pinagtatawanan niya pa ako.Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata nang maramdaman kong mayroong humahalik sa aking pisngi."Wake up, sleepyhead,"Unang bumungad sa aking paningin ay si Sebastian. Nakaupo na ito sa ibabaw ng kama habang ang kamay niya ay nanatili sa aking pisngi."Don't want to wake you up but you need to eat breakfast because it's already 9 am in the morning," Napabalikwas ako ng bangon nang marinig ang kanyang sinabi. "Anong oras na?" Tinangnan ko ang malaking wallclock at doon ko nakumpirma na alas nueba na nga ng umaga!"May trabaho pa ako! Malilate na ako kailangan ko ng umalis,"Balak ko ng bumaba sa kama upang kunin ang aking mga gamit. Ngunit marahang hinawakan ni Sebastian ang aking balikat."Calm down. Did you forget that your boyfriend is the CEO?"'Yong CEO nga nandito rin. Nakasuot pa rin ng boxers at hindi

MY HOT BOSS 44MARIA'S POVMY HOT BOSS 44“My mom wants to meet you,” wika ni Sebastian habang kumakain kami sa aking apartment. Araw ng sabado ngayon at wala akong trabaho sa umaga. Si Jean naman ay umalis para pumunta sa palengke. Masakit kasi ang aking puson kaya hindi ko siya nasamahan. “Ano?” sunod-sunod akong napaubo dahil pumasok pa ata sa aking ilong ang kinakain kong chocolate. Nang sinabi ko sa kanyang masakit ang puson ko nakita ko na lang siyang nandito sa labas ng aming apartment habang may hawak na mga chocolate.“She wants to have a dinner with you,” Kilala na nga ako ng mommy niya! Ilang beses na nitong sinubukan na papuntahin ako sa kanilang bahay. Lahat ng dahilan na pwede kong gawin ay ginawa ko na ‘wag lang akong makapunta doon. Araw-araw ata binabanggit ni Sebastian sa akin dahil kinukulit na rin siya ng kanyang mommy.“Hindi pa kasi ako handa, Sebastian. Tsaka na lang,”Tsaka na lang kapag may napatunayan na ako. Sa totoo lang, nag-iipon pa ako ng pwede kong ib

MY HOT BOSS 46Muntik na akong maiyak sa aking narinig. Hindi ako makapaniwala sa sinabi ni Tito Dwayne.“Marami kasing binibigyang scholarship itong asawa ko. Kaya kung gusto mong makapag-aral ulit, isasali ka niya sa mga scholar niya,” nakangiting wika sa akin ni Tita Rizza. Nang lumingon ako kay Sebastian ay nakangiti ito habang dahan-dahang tumatango. Parang gusto ko siyang yakapin. Ngunit hindi ko magawa dahil may pumipigil sa akin, ayaw kong makita ng mga magulang niya. Mamaya na lang, babawi ako ng yakap kapag kaming dalawa ni lang ni Sebastian. Pinag-usapan lang namin sa hapagkainan ay kung kailan daw ako magsisimula. May monthly allowance at libre na ang aking tuition fee. Kung malaki-laki naman ang allowance ay baka hindi ko na kailangang tumanggap ng dalawa o higit pang trabaho sa isang araw. Iyon na lang ang gagastusin ko. Sana nga ay magtuloy-tuloy na ito. Hindi lang pala ako swerte sa aking boyfriend. Swerte rin pala ako sa mga magulang niya. Kaya nabibigyan sila ng ma

CHAPTER 48“Alam mo, sobrang hirap din ng naging buhay ko noon. Nagtatrabaho rin ako kung saan-saan para lang may ipanggagastos ako sa dalawang kapatid ko,”Parehas pala kami ng mga pinagdaanan sa buhay. Gagawin ko siyang inspirasyon. Gusto ko ring maiahon ang sarili ko mula sa kahirapan. “Iyon din po ang pangarap ko para sa sarili ko. Balang araw, maiaahon ko rin ang sarili ko mula sa kahirapan. Hanggang ngayon hindi pa rin ako nawawalan ng pag-asa. Kasi kapag natupad ko na ang pangarap ko, Tita, hindi lang ang sarili ko ang aking matutulungan, matutulungan ko na rin ang mg kapatid ko. Hindi lang ako nangangarap ng para sa akin, para na rin ‘to sa mga taong nakapaligid para sa akin,”Napangiti ito sa akin bago hinawakan ang aking kamay. Marahan niya iyong hinimas.“Nakikita ko ang sarili ko sa ‘yo, Maria. Gusto kitang tulungan, nandito kami para tumulong sa ‘yo sa pagtupad mo ng iyong pangarap. Tutulungan ka namin, Maria,” Tadhana na ang gumawa ng paraan para magkrus ang landas nam

CHAPTER 50“I’m already full,” Iniwas niya ang kanyang mukha sa akin. Sinusubuan ko siya ngayon ng pagkain niya bago ko siya papainumin ng gamot niya.“Dalawang kutsara pa lang ang kinakain mo, Sebastian. Dagdagan mo pa,” pagalit na sabi ko. Napanguso ito bago binuksan ang labi niya upang tanggapin ang sinubo ko. “Sa susunod magsabi ka kaagad sa akin kapag may sakit ka. Paano kung hindi ako pumunta rito ngayon? Hanggang ngayon wala ka pa ring kain,” Pinapagalitan ko pa rin siya. Nag-aalala lang kasi ako. Tapos ni hindi niya man lang ako tinawagan para maalagaan ko siya. “Last na,” “Walang lasa ang pagkain,” pagrereklamo niya gamit ang paos na boses. “Kahit wala kang gana kumain ka pa rin. Manghihina ka kapag wala kang kinain,”Pagkatapos niyang kumain ng lugaw ay pinainom ko na rin siya ng gamot niya. “Basang-basa ang likod mo. Kukuha muna ako ng maligamgam na tubig at bimbo para mapunasan kita at makapagbihis ka na rin,” “Balik ka agad,” Tumango ako bago ko siya inalalayang