NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION のすべてのチャプター: チャプター 231 - チャプター 240

CHAPTER 62"Wala kang utang na loob! Kami na nga ang nagmalasakit na puntahan kayo rito para makapagbigay kami ng tulong sa inyo! Tapos ikaw pa ngayon ang magagalit? Pinapakita mo dito kay Sebastian ang totoo mong ugali!"Nag-aalala akong tumingin sa aking pamangkin. Alam kong hindi niya pa ito naiintindihan ngunit hindi rin maganda na makakarinig siya ng mga sigawan.Huminga ako ng malalim at pilit kong pinapakalma ang aking sarili. Sana bigyan pa ako ng Panginoon ng mahabang pasensya para dito sa mga taong nasa harapan ko. Ang hirap magpigil ng galit. Gusto ko sanang 'wag na lang patulan. Pero inuubos nila ang pasensya ko, eh. Sagad na sagad na ako. "Hindi po namin kailangan ang malasakit n'yo kung sa huli ay iinsultuhin niyo lang din kami. At kailan pa kayo nagkaroon ng pakialam sa amin ng mga kapatid ko?"Sabay na napalunok ang mag-isa na nasa harapan ko. 'Yong pamilya ni Sebastian, na hindi naman namin kadugo ay malaki ang malasakit para sa akin. Walang pag-aalinlangan nila ako

CHAPTER 64“I am also lucky to have you, Maria. Kaya tayo pinagtagpo ng tadhana dahil parehas tayong may mabubuting puso,”Kahit hirap na hirap akong pakalmahin ang sarili ko kanina, makita ko lang ang mga ngiti ni Sebastian ay sapat na sa akin. Sapat na iyon upang kumalma ako. “Halika nga rito, pakiss nga ako,” wika ko sabay lapit ng aking mukha sa kanya. Nilingon ko si Macy at sandaling tinakpan ang mga mata nito. Mabilis na halik lang ang aking binigay kay Sebastian.“Magluluto na muna ako para may hapunan tayo. ‘Wag na nating isipin ‘yong mga taong ‘yon. Stress lang ang idudulot nila sa mga buhay natin,” Kung magpapaapekto kami ay kami lang din naman ang magdudusa. ‘Wag na lang isipin. Ang dami ko ng problema at hindi ko sila uunahin. Sinumbong ko kay Ate ang nangyari kanina.“Ano? Sumugod sila d’yan? Para tumulong? Anong nakain nila?” hindi makapaniwalang tanong niya.“Ewan ko, nakakain ata ng bulok na pagkain,” sagot ko sa kanya.Nakahiga na kami sa kama at nasa tabi ko si

CHAPTER 66"Sigurado ka na ba na doon ka na mananatili sa condo ni Lawrence? Walang problema sa akin kung ano ang magiging desisyon mo, Jean. Nandito lang ako at handang sumuporta sa lahat ng mga desisyon mo sa buhay," seryosong sabi ko sa kanya.Kanina ko lang sinabi na kung doon siya titira sa condo ni Lawrence ay lilipat na rin ako kay Sebastian. Mukhang mapapabilis ata na mangyari 'yon. “Ikaw lang ang inaalala ko. Paano ka? Ikaw na lang mag-isa sa apargment natin. Ayaw kitanc iwanang mag-isa doon,” malungkot na sabi niya.“Nakalimutan mo ba na may Sebestian din ako?” natatawang tanong ko sa kanya.“Sasama ka rin sa kanya?”“Oo, gusto niya rin kasing doon na ako tumira sa condo niya. Ang tagal na niyang sinasabi sa akin na sa isang bubong na lang kami tumira. Pero ikaw rin ang inaalala ko,” “Kaya kung saan ka masaya. 'Wag mo akong alalahanin. Magiging masaya rin ako para sa 'yo. At matatanda na rin tayo, kailangan na nating bumukod sa isa't-isa,” Nagpasiya kaming ngayong buwan n

CHAPTER 68Hindi matanggal ang aking mga ngiti habang nakatitig ako sa aking sarili sa harap ng salamin. Nabalot ng mga pulang marka ang aking buong katawan.Lalo na ang dibdib at leeg ko. Parang kagat ng mga lamok. Si Sebastian ang may kagagawan ng lahat ng ito. Nandito ako sa loob ng banyo at kakatapos ko lang maligo. Paika-ika nga akong maglakad dahil masakit ang aking pagkababae. Bawat hakbang ko ay kumikirot. Pero titiisin ko ito. Naging masaya ako sa ginawa naming dalawa ni Sebastian. Syempre, gusto kong maulit iyon. Kahit na kumikirot ang aking pagkababe ay kailangan ko pa ring pumasok sa aking trabaho. Tuloy-tuloy pa rin ang trabaho ko sa bar at sa kumpanya ni Sebastian. 'Yon nga lang, medyo kumakalat na ang balita na girlfriend niya ako. Nakakarinig ako ng mga salitang hindi magaganda. Paulit-ulit lang naman at iisa lang ang nasa isip ng mga tao. May kanya-kanya silang mga opinyon sa aming relasyon.Ang iba ay hindi naman nakakatulong. Pero deadma na sa amin iyon. Ang mah

CHAPTER 70“Wala naman kaming balak na masama, Sebastian. Nandito lang kami upang ibigay itong mga regalo namin sa ‘yo,” malambing na sabi ni Nina. Palipat-lipat ang kanyang mga tingin sa buong paligid dahil nakuha na namin lahat ng atensyon ng mga tao dahil na rin sa naging pagsigaw ni Sebastian.Sinisisi ko na lang ang sarili ko kung bakit nangyari ito kay Sebastian. Bakit ba sa ganitong pamilya pa ako napunta? Nahihiya na ako. Ako na lang ang nahihiya para sa kanila. Gumagawa na sila ng eksena dito sa kumpanya na hindi naman dapat nila ginagawa. “Sir, ano po ang nangyayari rito?” Dalawang security guard ang lumapit sa amin.“Get them out of here. Don’t let them in the next time they come here,” malamig na sabi ni Sebastian.“’Wag n’yo kaming hahawakan! Kami na ang lalabas. Iiwan na lang namin ang mga regalong dala namin sa ‘yo,” “Dalhin n’yo rin sa labas ang mga regalo,” utos ni Sebastian kaya agad na umalma ang mag-ina. “Kahit itong mga regalo na lang namin, Sebastian,” “I w