NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION のすべてのチャプター: チャプター 221 - チャプター 230

CHAPTER 51Sa awa ng Diyos, kinabukasan ay bumuti-buti na ang pakiramdam ni Sebastian. Naging inspirasyon pa ata ang sinabi ko kaya gusto niyang gumaling agad.Hindi pa rin ako nakauwi sa apartment namin. Ayaw pa akong pauwiin nitong isa. “Magaling na ako,” nakangiting wika niya nang lumabas siya mula sa loob ng kanyang banyo. Basang-basa pa ang kanyang buhok at nasa balikat niya ang kanyang tuwalya."Halika rito, pupunasan ko ang buhok mo," wika ko. Nandito lang ako sa kama niya at naglalaro sa kanyang cellphone habang hinihintay ko siyang matapos maligo. Bumaba ako sa kama at siya naman ang umupo. Kailangan kong tumayo sa kanyang harapan.Awtomatikong pumulupot ang kanyang kamay sa magkabilang bewang ko."Bukas ka na magtrabaho baka mabinat ka,"Sinimulan kong punasan ang kanyang buhok."Yes, boss. Lahat susundin ko,""Lahat susundin mo para mabilis kang gumaling? Para mabigay ko na sa 'yo ang hiling mo," natatawang sabi ko. Narinig ko ang halakhak ni Sebastian. "Lahat gagawin ko

CHAPTER 53Isang balita ang gumulat sa akin nang bigla akong makatanggap ng tawag mula kay Ate na dinala raw sa ospital ang panganay anak niya dahil mataas ang lagnat nito. Kinailangan kong pumunta sa bahay nila dahil walang ibang magbabantay sa kanilang bunso. Iniwan lang nila sa kanilang kapit-bahay dahil dalawa sila ni Kuya Rolly ang pumunta ng ospital.Sakto nga at sweldo ko kaya pinuntahan ko kaagad sila. Sa byahe ko na pinaalam kay Sebastian na aalis ako. Mamaya niya pa ‘yon mababasa dahil nasa meeting pa siya sa mga oras na ito.Kinuha ko na agad si Macy sa kapit-bahay nila nang dumating na ako. Bumili pa ako ng gatas dahil nang tiningnan ko ay pang-isang inom na lang ang natitira dito sa bahay nila. Bumili na rin ako ng bigas dahil wala ng laman ang lalagyan nila ng bigas. Limang kilo lang ang aking binili. Bakit wala silang bigas ni Ate? Ano ang kinakain nila sa bahay na ito kung ganoon? Umiiyak nga si Ate nang tumawag siya sa akin kanina. Dahil wala raw silang pera. Isang

CHAPTER 55"What did I do?"Nandito pa rin kami sa cashier. Nakangiti na ang babae habang pasulyap-sulyap sa aming dalawa. Mukha pa naman kaming pamilya dahil buhat-buhat ko si Macy habang ang kamay ni Sebastian ay nakalagay sa aking bewang."Ang dami na nito," pabulong na sabi ko sa kanya. "Minsan lang naman tayo makabisita sa kanila kaya sulitin na natin," Masama pa rin ang aking tingin sa kanya at halos hindi na ako ngumiti. "Ang ganda naman po ng pamilya n'yo," komento ng cashier at hindi na ata niya napigilan ang kanyang sarili. Aangal na sana ako na hindi naman kami pamilya kaya lang naunahan akong sumagot ni Sebastian. "Thank you. Bagay na bagay ba kaming dalawa?" Muntik ko na siyang makurot. "Opo! Bagay na bagay po kayo! At ang ganda rin po ng anak n'yo. Sana dagdagan n'yo pa po," Itong isa naman tuwang-tuwa sa mga naririnig niya."Dadamihan namin ang mga anak namin." Tumingin sa akin si Sebastian. "Let's say, mga limang anak pa?"Galing siya sa malaking pamilya. Kaya

CHAPTER 57Hindi pa kami kasal at bago pa lang ang relasyon naming dalawa. Pero pamilya na ang turing niya sa aking pamilya. May ganitong mga lalaki pa palang natitira sa mundo? Ang swerte ko talaga. Paulit-ulit kong sasabihin kung gaano ako kaswerte kay Sebastian. Agad-agad ay nilipat si Mary sa isang pribadong kwarto sa ospital. Sinagot na rin ni Sebastian ang mga gastusin ang ospital. Pero sabi ko sa kanya ay babayaran ko iyon. Magsisikap akong mabayaran ang perang ginastos niya sa mga gamot ni Mary. Kahit na sinabi niyang hindi naman namin kailangang bayaran. Pero babayaran pa rin namin kahit paunti-unti lang. Sapat na ang tulong niya na pagbibigay ng isang pribadong kwarto para sa aking pamangkin. “Macy, wait lang. Nagtitimpla pa ako ng gatas mo,” pag-aalo ko sa aking pamangkin. Buhat-buhat siya ni Sebastian pero iyak pa rin nang iyak. Inaantok na siya kaya mainit na ang kanyang ulo. Lalo na at natagalan sa pagtitimpla ng gatas niya. Kapag nagkapamilya pala kaming dalawa ni Seb

CHAPTER 59"D'yan, d'yan sa mga pagsasalita mo ng ganyan mas lalo akong nahuhulog sa'yo," Hindi ko maiwasang mapangiti habang sinasabi ko iyon. Gumuhit din ang ngiti sa mga labi ni Sebastian.“Bonus na rin ang mukha mo,” dagdag ko pa.“Ang sarap-sarap mo kasi nung unang pagkikita nating dalawa. Ako pa ang unang kumausap sa’yo. Sabi ko sa sarili ko, mabibigyan ako ng magandang lahi ng lalaking ‘to. Kailangan ko siyang akitin,” Labas na labas na ang kanyang dimple at napapahawak na ito sa kanyang tiyan.“Wala akong kaalam-alam na CEO na pala ang kausap ko. Akala ko matanda na ang CEO, bata pa pala. Parehas pala kayo ng pangalan nung daddy mo. Gusto ko na talagang magpalamon sa lupa nung nalaman ko ang totoo mong pagkatao. Tang ina kasi ginawa ko lang driver ang boss ko,” “What I love about you is your personality. You can always make me smile even in the hardest season of my life. You can make everyone happy,”"'Wag mo akong tingnan ng ganyan, halatang patay na patay ka sa akin, eh,"