Todos os capítulos de NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION: Capítulo 51 - Capítulo 60

CHAPTER 51Kaya ba ang lakas na rin ng resistensya niya dahil araw-araw din siyang may katalik noon? Bago ako natulog ay nilinisan na muna ako ni Ninong Dwayne. Siya ang nagbihis sa akin, nagsuot ng panty ko, pantalon, at damit. Wala na, hindi na ako nakakaramdamn ng hiya sa kanya. Halos araw-araw ba naman niyang nakikita ang katawan ko. Bakit pa ako maiilang doon, ‘di ba? “I’m gonna go back to my room once you sleep,” bulong niya sa akin. Sinusuklay niya ang aking buhok gamit ang kanyang daliri. Inaantok na ako at tanging tango na lang ang aking nasagot sa kanya. Nakadagdag pa sa antok ko ang pagsuklay niya. Hindi ko akalain na may ganitong side pala si Ninong. Nang magising ako kinaumagahan ay wala na siya sa aking tabi. Hindi ko na naramdaman kung anong oras na siya lumabas. Antok na antok na kasi ako. Maaga akong nagising kahit pagod ang katawan ko. Ayaw kong mapagalitan ni Manang Leoni. Ayaw pa naman nun sa late. Gusto nun lagi kang on time at dapat nasusunod kaagad ang utos

CHAPTER 53“Ninong,” sabi ko at tinulak siya. Hindi ba siya natatakot na makita kaming dalawa sa ganitong posisyon?Dumistansya naman agad ito sa akin. “Baka makita nila tayo,” naiinis na sabi ko. Umatras din ako ng dalawang beses para lang makalayo ako sa kanya.“Repeat what you just said, Rizza.” galit din na sabi niya.“Wala po, Ninong. Sabi ko po bumalik na kayo sa loob at kumain na ng almusal,” Iniwas ko ang aking tingin sa kanya at tumingin ako sa mga halaman. Didiligan ko rin ‘to mamayang hapon para naman hindi maging tuyo. Ang init-init na kasi.“I heard you said Joyce, but I didn't heard it properly. Repeat it, don't make me mad,” mariing wika niya at isang beses na humakbang papunta sa akin.“Lumayo ka ng kaonti, Ninong. Makikita tayo ng mga tao. Nahuli na tayo ni Sir Joseph noon,” Dahil sa kalandian niya, na kahit sa kusina ay gumagawa ito ng milagro kaya nahuli tuloy kami.Buti na lang ay dumating si Manang Leoni. “Mamaya ka sa akin,” bulong niya bago tumalikod at nagl

CHAPTER 55Lumagapak ang kamay niya sa aking pisngi. Narinig ko ang sigawan ng aking mga kapatid sa ginawa ni Nanay.Napahawak ako sa aking pisngi at pakiramdam ko ay nabingi pa ata ako dahil sa lakas ng sampal ni Nanay sa akin.“Pagod na pagod na akong gampanan ang resposibilidad na hindi naman akin! Ikaw dapat ang gumagawa nito. Ikaw dapat ang bumubuhay sa amin ng mga anak mo! Pero anong ginagawa mo? Nandoon ka palagi sa sugulan. Kaharap mo palagi ang mga kasama mo sa inuman... 'Nay, nung mawala si Tatay parang nawalan na rin kami ng isang ina...” Umiiyak na kaming tatlo ng mga kapatid ko. Sinikap kong maging matapang at tiningnan siya sa mga mata niya.“Lung hindi n'yo kayang alagaan ang mga kapatid ko, kukunin ko na sila. Ako ang mag-aalaga sa kanila. Pasensya na po, pero pagod na pagod na po kaming intindihan ka, Nay,” nanghihinang sabi ko.Pinagdadampot ko ang mga bag ng aking mga kapatid.“Sige! Umalis kayo! Iwan n'yo ako rito! Pinapasakit n'yo lang ang ulo ko! Lumayas kayo

CHAPTER 57Dinala ko ang aking kumot at unan sa labas ng bahay. Wala pa rin kasi si Ninong at inaantok na ang kapatid ko. Nilagyan ko lang ng bedsheet ang bermuda grass, nilagyan ko rin ng unan at share lang silang dalawa sa iisang kumot. Nung hinanda ko na ang mahihigaan nila ay nakatulog na agad ang mga ito. Malamig pa naman sa labas kaya natatakot na akong baka magkasakit sila dito.Kanina pa ang panay tingin ko sa gate, nakaabang na ako sa pag-uwi ni Ninong. Hanggang sa inabot na nga na kahit ako ay napapahikab na at bumibigat na ang talukap ng aking mga mata. Wala pa rin si Ninong.Tumabi ako ng higa kay Reymark at niyakap siya dahil tumatayo na ang aking balahibo.Pinikit ko ang aking mga mata at nagpasiya akong umidlip na lang muna. Mararamdaman ko naman kung dadating na si Ninong dahil tutunog naman ang sasakyan niya.Unti-unti kong minulat ang aking mga mata nang maramdaman kong may humahaplos sa aking pisngi.“Why did you slept here, Rizza? Ang lamig-lamig dito sa labas,”

CHAPTER 59Halata naman na iba ang ibig niyang sabihin.Pinigilan ko ang aking ngiti at umiwas ng tingin sa kanya.“Kumain na ba kayo?” pag-iwas niya sa topic.“Hindi pa po, Sir. Tatapusin po muna namin 'to bago kami kumain,” sagot ni Reymark.“How about milk?” tanong niya sa dalawa. Nakatinginan pa si Reymark at Rayza. Hindi nga kami makabili ng kape, gatas pa kaya? Kung may gatas man na nabibili, hindi naman tinitimpla dahil ginagawa naman naming ulam iyon. Nilalagay sa kanin.Ako na ang sumagot.“Tapusin po muna namin 'to, Sir. Tsaka na po kami kakain,” sagot ko. “Hmm, okay. Bilisan n’yo lang para makakain na kayo sa loob,” nakangiting sagot niya.Halatang pilit na pilit ang kanyang pagtagalog sa mga kapatid ko. Hindi siya umalis sa pwesto namin. Kaya natahimik na ang mga kapatid ko at nakatuon na lang ang kanilang atensyon sa ginagawa nila. Natatakot pa rin ata kay Ninong.“Ninong, pakiramdam ko natatakot sila sa ‘yo,” wika ko nang makahanap ako ng tyempo upang kausapin siya. Ma