NINONG DWAYNE'S FAVORITE OBSESSION의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

CHAPTER 61“Ang bait-bait naman po ng amo n'yo, Ate! Gusto ko na po rito!” masayang sabi ni Reymark. May patalon-talon pa siya sa kama namin. Inaayos ko ang mga damit nila at nilalagay sa loob ng cabinet.“Basta magiging mabait lang kayo. Ang bait-bait ni Ninong Dwayne sa atin. Kaya 'wag matigas ang ulo. Lalo ka na, Reymark,” wika ko sabay turo sa aking kapatid. “Mabait po ako, Ate! Magpapakabait po ako rito dahil ang daming pagkain! Ang sarap kumain palagi,” Natatawa na lang kaming dalawa ni Rayza sa bunso namin. Kapag pagkain talaga. Kung nakikita ko ang mga ngiti nila, double ang saya ng puso ko. Sa wakas, hindi na limitado ang pagkain ng mga kapatid ko. “Ate, pwede rin ba kaming maglaro sa bakuran? Ang lapad-lapad ang sarap tumakbo,” tanong ulit ni Reymark.“Pwede naman ata. Pero kapag oras ng trabaho hindi ka pwedeng maglaro, Reymark,”Baka pag-initan kami lalo ni Manang Leoni dito. Maayos ang pakikitungo ni Ninong sa mga kapatid ko.“Ate Rizza, magiging mabait po kaming

CHAPTER 63 (WARNING: SOME SCENES ARE NOT SUITABLE FOR YOUNG READERS. PLEASE READ AT YOUR OWN RISK.)“Ninong... Ohh...” malakas na ungol ko.Sinasabunutan ko na ang aking sarili dahil sa init na akong nararamdaman sa mga oras na ito.Ang galing gumalaw ng dila ni Ninong. Pinapatigas niya ang kanyang dila bago pinapasok sa butas ng aking pagkababa3.Naririnig ko pa ang tunog ng pagsipsip niya sa clitoris ko.Para na akong mahihimatay, hindi ako makahinga ng maayos. Si Ninong lang ang kayang magbigay sa akin ng iba't-ibang emosyon.At naisip ko rin, ayos lang naman pala na si Ninong ang unang lalaki na nakauna sa akin. Dahil mukhang mahihirapan akong sundan siya. Siya rin ang unang lalaking nagustuhan ko sa buong buhay ko. Sa kanya ko lang unti-unting binuksan ang aking puso. Wala rin akong pinagsisihan doon. Mabait at matulungin na tao si Ninong. Kamahal-mahal siya. Kaya pala ang daming mga babaeng pumipila at ginagawa ang lahat para mapansin niya. Sa ngayon, isa na ako sa mga babaeng

CHAPTER 65Nang matapos kumain ang mga kapatid ko ay hinatid ko lang sila sa labas ng bahay upang pumunta na ng school.Pinahatid kasi sila ni Ninong sa kanilang paaralan at susunduin din mamaya. Nang umalis ang mga kapatid ko ay tsaka pa lang ako nagsimula sa aking trabaho. Magdilig ng halaman at magwalis ng bakuran. Nasa kalagitnaan ako ng aking pagwawalis nang tinawag ako ni Manang Anne. “Rizza, may ipapalinis daw sa 'yo si Sir Dwayne sa taas,” wika niya. Tumigil ako sa pagwawalis. Hindi ba siya papasok sa trabaho niya? Iba ang kutob ko rito. Ano na naman kaya ang kunwari ipapalinis niya sa akin? Tapos iba naman pala ang gagawin namin sa loob.“Sige po, susunod po ako. Tatapusin ko lang po muna ito,” sagot ko at tipid na ngumiti sa kanya.Binilisan ko ang aking pagwawalis. Naalala ko na ayaw pala ni Ninong na pinaghihintay siya. Dapat kapag tinatawag ka niya ay pupunta ka kaagad. Dahil kung hindi bubuga siya ng apoy na parang isang dragon.Kumatok ako ng tatlong beses sa pinto n

CHAPTER 67“Kumain ng alin, Ninong? Ipaghahanda ko po kayo ng gusto n’yong kainin,” maang-maangan ko pa. Kunwari ay hindi ko naintindihan ang gusto niyang ipahiwatig. Kuhang-kuha ko na si Ninong. Madalas puro kabastusan na lang ang lumalabas sa bibig niya. Pero kahit ganoon, hindi naman ako ginagalaw ni Ninong na labag sa aking loob. Ramdam ko pa rin ang respeto niya sa akin bilang babae. Ito na ba ang tinatawag na maginoo pero medyo bastos? Kasi ganoon na ganoon si Ninong. Puro kabastusan lang ang sinasabi, pero marespeto naman.“Playing innocent, huh? Come here and sit on my lap. Para malaman mo kung ano ang gusto kong kainin sa mga oras na ‘to. You will know that I am not talking about the real food here,” nakangising sabi niya. Pinagkrus ko ang aking kamay sa dibdib ko. Kakainin na naman niya ako. Manginginig na naman ang aking mga tuhod nito at mahihirapan akong tumayo at maglakad ng maayos. Walang patawad 'to pagdating sa kama, eh. Nagiging iba siya. Wild na wild, gigil na gi

CHAPTER 69“Ano? Hindi ka pa ba kikilos d'yan?” pasigaw na tanong niya dahil hindi ako gumalaw sa aking kinatatayuan. Napabuntong-hininga ako at tumingin kay Manang Anne. Sumenyas ito sa akin na sumunod na ako kay Manang Leoni. Kakasimula pa lang ng umaga at ito na agad ang bumungad sa akin. Alas singko pa lang, pero nakahanda na agad ang mga utos ni Manang Leoni sa akin. Nauna itong maglakad bago ako sumunod sa kanya. Pero bago iyon ay bumulong muna sa akin si Manang Anne.“Ipaghahanda na lang kita ng kape. Ipapahatid ko nalang mamaya sa mga kapatid mo para may laman naman ang tiyan mo,” aniya.Buti na lang ay nandito sila para sa akin. Kailan kaya magiging ganito ang pakikitungo ni Manang Leoni sa akin?Kasi... Halatang-halata na siya. Halatang pinag-iinitan niya ako dahil hindi naman siya ganito doon sa aking dalawang kasamahan.“Marunong ka bang umakyat ng puno?” tanong niya sa akin habang nakatitig sa puno ng mangga. 'Wag mong sabihing...'Wag mong sabihing aakyat ako d'yan? Na