“ฉันควรทำยังไงดียี่หวา...”ลลิษาเอ่ยเสียงพร่า ดวงตาบวมช้ำจากการผ่านมรสุมมาทั้งวัน“จากที่แกเจอวันนี้ ฉันคิดว่าถ้าแกหนี แกก็คงหนีไม่พ้นหรอกว่ะมายู”ยี่หวาถอนหายใจยาวพลางมองไปทางประตู“ส่วนเรื่องที่คุณติรยาขอร้องแกแบบนี้ ฉันก็พอจะเข้าใจได้นะ แดเนียลเป็นลูกชายคนเดียว เป็นหัวใจของเขา ในเมื่อเขาขอร้องแกขนาดนี้ ฉันว่าเขาคงคิดทบทวนทุกอย่างมาดีแล้วแหละ”“แล้วแกคิดว่าฉันควรตัดสินใจยังไงดี...”ลลิษาถามย้ำ แววตาเต็มไปด้วยความสับสน“ถ้าฉันเป็นแก...ฉันก็คงไม่คิดหนีไปไหนแล้วว่ะ”ยี่หวาตอบตามตรง“ฉันเหนื่อยแทนแกจริงๆ อีกอย่างตอนนี้ปัญหาใหญ่ที่สุดอย่างคุณติรยาก็คลี่คลายแล้ว เขาเปิดทางให้แกขนาดนี้ ความจริงเขาไม่ได้เกลียดแกนะมายู ออกจะเอ็นดูแกด้วยซ้ำ แค่นางไม่ค่อยแสดงออกตามสไตล์เจ้านายแค่นั้นเอง”ลลิษานิ่งเงียบไป ลางสังหรณ์ร้ายจากคำขู่ของแดเนียลที่ออฟฟิศยังดังก้องอยู่ในหัว ‘ถ้าผมไปถึงแล้วไม่เจอพี่ เตรียมตัวเจอรับแรงปะทะได้เลย’ มือบางกำกระเป๋าที่มีซองยาคุมฉุกเฉินไว้แน่น“และ...ฉันควรจะไปหาแดเนียลไหมยี่หวา”“ไปสิ! ไปเถอะมายู”ยี่หวาคะยั้นคะยอพลางจับมือเพื่อน“แกหนีแดเนียลไม่พ้นแล้วแหละ ยิ่งหนีเขายิ่งคลั่ง
Last Updated : 2026-04-25 Read more