Chapter 490"Bakit ka nagpapasalamat nang walang dahilan, Raica?" tanong ni Astrid sa malambing na tono.Hindi na sumagot si Raica.Isinandal lang niya ang kanyang ulo sa balikat ni Astrid at dahan-dahang ipinikit ang kanyang mga mata.Nang makitang ayaw nang magsalita ng bata, hindi na rin nagtanong pa si Astrid.Marahan niyang tinapik-tapik ang bata sa kanyang mga bisig, kagaya ng pag-aalaga niya rito noong maliit pa ito, habang humuhuni ng isang pamilyar na lullaby.Tumingin siya sa ibaba, sa mukha ni Raica na may bakas pa rin ng mukha nito nung sanggol pa lamang ito.Naalala niya ang nakaraan, nung ang maliit na batang ito ay nakahiga sa kanyang mga bisig, maputi, malambot, at amoy gatas pa.Ngayon, ang dating bilugan nitong mukha ay halos wala nang laman at medyo nangangayayat na, na talagang napakasakit tingnan.Lagi niyang tinatrato si Raica na parang sarili niyang anak. Kahit pa naging bastos ang trato sa kanya ng bata kamakailan, paano ba magtatanim ng sama ng loob ang isang
Read more