Semua Bab Indayog sa Gabi : Bab 91 - Bab 100

“Mr. Wilton, totoo po ba ang paratang ni Miss Vanderbilt? Na kinokontrol kayo ng isang babae mula sa underground club? Na siya ang nag-utos na kalabanin ang sarili niyong lolo?”Tumingin si Rhamesis sa reporter, ang mga mata niya ay nag-aapoy sa galit. “Kikay Dela Torre has nothing to do with this. And if I have to throw away my entire name just to protect hers, I will do it without a second thought—”“Hindi mo kailangang gawin 'yan, Rhamesis.”Ang boses ko ay umalingawngaw sa buong lobby, pinuputol ang kahit anong isasagot ng media. Ginamit ko ang wireless mic na iniabot sa akin ni Julian kanina.Lahat ng ulo—reporters, board of directors, si Beatrice, at higit sa lahat, si Rhamesis—ay sabay-sabay na napalingon sa main entrance.Bumukas ang malalaking glass doors.Pumasok ako.Bawat pagbagsak ng takong ko sa marmol na sahig ay tila pumupunit sa katahimikan ng paligid.Nakataas ang noo ko, malamig ang ekspresyon, at sa tabi ko ay naglalakad si Julian na nakapamulsa at may nakakainsult

Isang malamig na halakhak ang kumawala sa mga labi ko. Umiling ako, tila awang-awa sa kaniya.“Alam mo, Beatrice... para kang batang nagmamakaawa ng atensyon,” malamig kong saad, ang boses ko ay matalim na tumagos sa mikropono.“Yes, binayaran niya ang hospital bills ng nanay ko. At Yes, binigyan niya ako ng milyun-milyon. Pero alam mo ba kung bakit? Dahil isa akong VIP exclusive entertainer sa club na pagmamay-ari niya.”Nag-gasp ang buong board of directors. Rinig na rinig ang bulungan ng media.Hinarap ko ang mga camera. “Walang pandaraya. Walang pamba-blackmail. It was a transaction. Binili niya ang oras ko. Binili niya ang serbisyo ko. He paid that millions because my time is expensive. Nagbayad siya, dahil ganyan kalaki ang halaga ko.”Ibinalik ko ang nanlalamig kong tingin kay Beatrice na ngayon ay unti-unting namumutla ang mukha.Humakbang ako palapit sa kaniya hanggang sa magkaharap kami.“At ikaw?” nakataas-kilay kong tanong, pinasadahan siya ng tingin mula ulo hanggang paa.

“Kikay! Ang tagal maluto niyan, gutom na ako!”Ang pamilyar at mainit na boses na iyon ay umalingawngaw sa pandinig ko.Isang nakangiting lalaki, walang suot na pang-itaas, tanging kupas na maong lang ang gamit, kitang-kita ko tuloy ang magandang hubog ng katawan niya na kahit sino naman ay kayang magpatakam.Nakaupo siya sa maliit naming mesa, hawak ang kutsara habang pinapanood akong magluto ng itlog at tuyo sa maliit at masikip naming apartment.“Maghintay ka, Rhamesis! Kung tinulungan mo kaya akong magsaing kanina, edi sana kumakain na tayo!” natatawa kong sagot, hinampas ko siya ng sandok sa braso.Tumawa siya, isang tawa na malalim, buo, at puno ng pagmamahal. Tumayo siya, lumapit sa likuran ko, at ipinulupot ang malalaking braso niya sa maliit kong baywang.Ipinatong niya ang kaniyang baba sa balikat ko, nilalanghap ang amoy ng buhok ko.“Kahit itlog at tuyo lang araw-araw, basta ikaw ang kasama ko, Kikay, ayos na ako. Pangako ko sa'yo, balang araw, makakaahon din tayo. Ibibiga

“May nagawa ba akong mali bago ako ma-coma?” direktang tanong ko. “Pakiramdam ko kasi... pakiramdam ko sobrang takot mo na mawala ako. Nilayasan b akita?”Nabitawan ni Rhamesis ang kutsara sa loob ng mangkok.Dahan-dahan niyang ibinaba ang mangkok sa tray. Tumingin siya sa akin, at sa pagkakataong ito, nakita ko ang pamumula ng kaniyang mga mata.Hinawakan niya ang aking dalawang kamay at idiniit ang mga ito sa kaniyang mukha.“Wala kang ginawang mali, Kikay. Ako... ako ang may kasalanan sa lahat,” garalgal ang boses niya. Ang kaniyang buong katawan ay bahagyang nanginginig.“Hinayaan kong mapahamak ka. Kaya ngayon... nandito tayo dahil gusto kong bumawi.”Hindi ko maintindihan pero pakiramdam ko’y sobrang bigat ng dibdib ko, para akong nasasaktan sa tono ng pananalita niya.“Hayaan mo ako, Kikay… hayaan mo akong bumawi. Hayaan mo kong ibigay ngayon ang lahat ng pagmamahal na kaya kong ibigay.”Huminga ako ng malalim para pakalmahin ang dibdib ko, pinitik ko siya sa noo at mabilis na h

Ngumisi siya, “Sabi ko, ipaparamdam ko sa'yo... I will give you the heat you’re begging for, baby. But we’ll do it my way. Dahan-dahan.”Nagsimulang gumapang ang kaniyang kamay pababa.Mula sa aking pisngi, hinaplos ng kaniyang mahahabang daliri ang aking leeg, nararamdaman ang mabilis na pagpintig ng aking pulso roon.Ang init ng kaniyang balat na dumadampi sa malamig kong katawan ay lumilikha ng matinding panginginig sa aking sistema.Nang marating ng kaniyang kamay ang laylayan ng manipis na nightgown na suot ko, huminto siya.Ang kaniyang mga mata ay hindi pa rin humihiwalay sa aking mga mata. Tila ba pinapasok niya ang kaluluwa ko, binabasa ang bawat reaksyon na ibinibigay ng aking katawan.Dahan-dahan, gamit lamang ang dulo ng kaniyang mga daliri, itinaas niya ang manipis na tela.Ramdam kong dumampi sa aking balat ang malamig na hangin, ngunit agad itong napalitan ng nag-aapoy na hininga ni Rhamesis nang ibaba niya ang kaniyang mukha sa aking leeg.Hinalikan niya ang pulso sa i