Todos los capítulos de Indayog sa Gabi : Capítulo 71 - Capítulo 80

“Hindi mo alam ang ibig sabihin ng salitang iyan. Dahil kung alam mo, hindi mo sana ako ginawang laruan. Hindi mo sana ako tinapakan. Hindi ka sana nagbayad ng isang milyong piso para lang ipakita sa akin kung gaano ako kawalang-kwenta sa paningin mo.”“Kikay, please... let me explain—” akmang hahawakan niya ang braso ko, ngunit bago pa man dumikit ang balat niya sa akin, mabilis na humakbang si Julian mula sa aking likuran at pumuwesto sa pagitan naming dalawa.“I believe the lady made it clear she doesn't want to be touched, Wilton,” malamig at nakangising saad ni Julian, pormal na inaayos ang kaniyang cufflink habang nakaharang sa akin.Tila sasabog ang mga ugat sa leeg ni Rhamesis nang makita si Julian. Ang mata niya ay mabilis na inakyat ng inis, halos pumutok ang ugat niya sa leeg dahil sa biglaang pagsinggit ni Julian, na dati niyang kasabwat.He doesn’t believe it, huh?“Get the fuck out of my way, Julian,” mababang banta ni Rhamesis, nag-uumapaw ang awtoridad at galit sa kaniy

“I’m honored, Ms. Dela Torre. I’ve always wanted to experience what a million-dollar exclusive show feels like.”“Take your filthy hands off her, Julian, or I swear to God I will kill you right here!” palahaw ni Rhamesis.Mabilis at mabigat na humakbang palapit sa amin, ang kaniyang mga kamao ay nakakuyom nang mahigpit na halos dumugo na ang kaniyang mga palad sa diin ng kaniyang mga kuko.Humakbang ako paharap, pumapagitna upang pigilan siya. Tinaasan ko siya ng kilay, ipinakitang hindi ako takot at kaya kong tapatan ang tapang niya.“Why are you mad, Rhamesis?” inosente kong tanong, bagaman ang tono ko ay nag-uumapaw sa panunuya.“Hindi ba’t ito ang gusto mo? Ang bayaran ako para gumiling, para magpasaya, para maging isang parausan? You paid for a show. At ibibigay ko iyon sa'yo nang buong husay.”“Stop it, Kikay! This is not a fucking game!” asik niya, ang kaniyang hininga ay mainit at mabilis. “I am not letting another man touch you! I own that contract!”“Yes, you own the contract

“Enough, Rhamesis. What we have now is just a contract! No feelings involvement… for your entertainment purposes only, Mr. VIP.”Isang nakakabibinging katahimikan ang pumalit matapos kong bitiwan ang mga salitang iyon.Nakita ko kung paano dumaan ang purong sakit sa mga mata ni Rhamesis bago iyon mabilis na napalitan ng isang madilim, mapanganib, at nag-aapoy na emosyon.Ang panga niya ay nagtagis nang napakalakas, halos marinig ko ang pagkikiskisan ng kaniyang mga ngipin. Ang mga ugat sa kaniyang sentido at leeg ay pumintig na tila anumang oras ay sasabog siya sa tindi ng pagpipigil.“Entertainment purposes,” mabagal niyang pag-uulit, ang kaniyang boses ay naging isang malamig at mababang ungol na nagpatayo sa mga balahibo ko. “You think this is a fucking game, Kikay? You think I’ll just sit back in my VIP chair and watch another man touch what is mine?!”Pumakawala ako ng isang mapaklang ngiti kahit pa sa loob-loob ko ay nanginginig ang mga tuhod ko sa tindi ng presensya niya. “It’s

“Crazy bastard,” iling ni Julian. “Kikay, I think we need a break. The VIP needs to cool down before he murders someone. I'll be in the lounge.”Kumindat pa si Julian sa akin bago tuluyang naglakad palabas ng studio, iniiwan na naman kaming dalawa ni Rhamesis sa loob ng malamig at malawak na kwarto.Sumandal ako sa salamin, humalukipkip, at matapang na sinalubong ang tingin niya. “Ano, masaya na ba ang ego mo? You just disrupted a perfectly good run-through.”Hindi niya ako sinagot.Sa halip, humakbang siya palapit. Umatras ako, ngunit naramdaman ko na agad ang malamig na salamin sa likod ko. Wala na akong kawala. Ikinulong niya ako sa pamamagitan ng pag-alalay ng kaniyang dalawang kamay sa salamin sa magkabilang gilid ng ulo ko.Ang lapit-lapit niya. Ang kaniyang amoy ay pumasok sa sistema ko, pilit na ginigising ang mga emosyong sinusubukan kong ibinaon.“Why are you punishing me like this?” bulong niya, ang boses ay puno ng pait. Ang kaniyang mga mata ay naghahanap ng kasagutan sa

“Gusto mo bang sumayaw ako sa kandungan mo? O gusto mong diretsuhin na natin sa kama, gaya ng palagi mong ipinipilit?”“Stop it.”Nanginginig ang boses niya. Bago pa ako makagalaw, mabilis niyang hinawakan ang magkabilang baywang ko. Ngunit hindi niya ako hinila para halikan o angkinin.Isinubsob niya ang kaniyang mukha sa mismong tiyan ko.Nanigas ako.Naramdaman ko ang pagpulupot ng dalawang malalaking braso niya sa aking bewang, mahigpit na mahigpit, na tila ba ako ang nag-iisang hangin na bumubuhay sa kaniya.At doon, sa gitna ng malamig na kwarto, naramdaman ko ang basa at mainit na luha na tumagos sa balat ng tiyan ko.Humuhikbi siya.Ang isang Rhamesis Wilton, ang arogante at walang-pusong bilyonaryo, ay nakaluhod sa harap ko at humuhikbi na parang bata.“I’m sorry...” anas niya, ang boses ay basag na basag. “I’m so fucking sorry, Kikay. I’m sorry for treating you like dirt. I’m sorry for not believing in you. I’m sorry for everything.”Nanginig ang mga daliri ko. Gustong-gusto