All Chapters of Indayog sa Gabi (SSPG R-18+): Chapter 81 - Chapter 90

“I know... fuck, I know I became a monster,” basag at nakakaawang hikbi niya. “I was so consumed by the thought of destroying you, pero sa bawat beses na sinasaktan kita, ako ang namamatay. I'm sorry... I'm so fucking sorry, Kikay. Patawarin mo ako... I will fix this. I'll give up the company, I'll give up the Wilton name. Just give me another chance.”Tiningnan ko ang lalaking nakaluhod sa harap ko. Ang lalaking minsang naging mundo ko.Pero manhid na ang puso ko. Naubos na ang lahat ng pag-unawa at pagmamahal ko sa bawat luhang pinaluha niya sa akin nitong mga nakaraang linggo.“There is nothing left to fix, Mr. Wilton,” malamig at pormal kong sagot. “The contract remains. Susundin ko ang bawat utos mo bilang bayaran. Pero bilang Kikay na minahal ka? Patay na siya. Ikaw mismo ang pumatay sa kaniya.”Tumalikod ako, hindi na siya nilingon pa, at naglakad patungo sa pinto ng studio.Ngunit bago ko pa mahawakan ang doorknob, isang matinis at paulit-ulit na tunog ang bumasag sa tensyon ng

“Rhamesis. And the cheap little whore,” malamig at mapang-insultong bati ng matanda.“Nasaan ang nanay ko?!” hindi ko napigilang isigaw, gusto ko siyang sugodin ngunit pinigilan ako ng braso ni Rhamesis.“Napakawalang-galang,” iling ng Don. “But you don't need to worry. Your mother is currently watching this very scene from the upper floor. Behind a bulletproof glass.”Itinuro ng matanda ang itaas. Tumingala ako at nakita ko sa isang balcony room ang nanay ko, nakaupo sa isang wheelchair, walang malay at nakakabit pa rin ang mga dextrose tubes sa kaniyang braso. May isang lalaking nakatutok ng baril sa kaniyang ulo.“Mama!” palahaw ko, pilit na kumakawala kay Rhamesis, pero mahigpit niya akong niyakap mula sa likuran.“Wag kang gumalaw, Kikay,” mariin niyang bulong.“What do you want, old man?” malamig na tanong ni Rhamesis, ang boses niya ay walang bahid ng takot. “You brought us here. State your fucking terms.”Tumawa ang matanda, isang tuyo at nakakakilabot na tunog.“My terms are s

Biglang tumawa nang malakas si Ymilio. Isang halakhak na puno ng pang-iinsulto.“Oh, old man. Did you really think we’d let our friend sign his empire away?” lumapit si Ymillio at hinablot ang folder mula sa kamay ni Crisostomo. Binuklat niya ito at iniharap sa matanda.Nanlaki ang mga mata ng Don. Ang pirma na inilagay ni Rhamesis kanina ay unti-unting naglalaho. Burado.“Friction pen. An underground special,” nakangising paliwanag ni Ymillio bago pinunit ang dokumento sa harap mismo ng matanda. “At habang nag-uusap kayo rito, my hackers already froze all your personal offshore accounts. You are the one who is broke, Don Crisostomo.”Gumuho ang mundo ng matanda. Nawalan siya ng balanse at napaluhod sa sarili niyang mansyon. Ang imperyong pinrotektahan niya, ang kapangyarihang ginamit niya para sirain kami, lahat iyon ay nabura sa loob lang ng isang gabi.“Kill him already, Rhamesis. Don’t waste our time.” malamig na suhestiyon ni Roman, nagkasa ulit ng baril.Inilagay ni Rhamesis ang

“Enough Rhamesis! Tama na!”Umalingawngaw ang boses ko sa loob ng malamig na kwarto, pinupunit ang katahimikang naiwan nina Ymilio at Roman.Napatigil si Rhamesis.Ang kaniyang mga kamay na akmang aabutin sana ako ay nanigas sa ere.Nakita ko kung paano unti-unting bumagsak ang mga balikat niya, tila isang matayog na tore na gumuho sa isang iglap.Ang kaniyang mga mata, na kanina ay nag-aapoy sa pagnanasang protektahan ako, ay napalitan ng isang malalim at mapait na panlulumo.Umigting ang kaniyang panga, at ang kaniyang lalamunan ay gumalaw nang mabilis habang pilit niyang nilulunok ang mga salitang gusto niyang sabihin.Bumuka ang kaniyang mga labi. “Kikay, I—”Ngunit bago pa man niya madugtungan ang kaniyang sasabihin, isang matalim at sunod-sunod na pagtunog ng cellphone ang bumasag sa hangin.Pareho kaming natigilan. Galing iyon sa bulsa ng kaniyang gusot na suit.Kumunot ang noo ni Rhamesis, halatang naiinis na may umistorbo sa sandaling ito.Mabilis niyang kinuha ang phone niya

Nariyan parin ang pagmamahal at ang kakarampot nap ag-asa na baka maayos pa… pero ngayon… mas matimbang ang galit.Mabilis kong ibinaba ang phone at muling sinulyapan ang natutulog kong ina.Ligtas na siya rito.Walang makakapasok sa pasilidad na ito ni Ymilio. Pero ako?Hindi ako pwedeng manatiling nagtatago habang nilalapastangan ang pangalan ko sa labas.Naglakad ako patungo sa pinto.Pagbukas ko, bumungad sa akin ang tahimik at malamig na hallway ng underground facility.Ngunit hindi pa ako nakakalayo ay humarang sa daraanan ko ang isang matipunong pigura.Si Jeriel, isa sa mga kaibigan ni Rhamesis. Seryoso ang kaniyang mukha, nakapamulsa habang nakatingin sa akin.“Saan ka pupunta, Kikay?” tanong niya, ang boses ay may halong pag-aalala.Tinaasan ko siya ng kilay, “Aalis ako. Alam kong malaki ang utang na loob ko sa inyong magkakaibigan dahil sa tulong ninyo, pero hindi sapat na dahilan iyon para panghimasukan ang disesyon ko.” malamig kong sagot, tinititigan siya nang diretso sa