Indayog 101:

Hindi siya sumagot sa halip at humalik muli sa noo ko, “I’m sorry, Kikay…”“I’m sorry… hindi ako dapat nagpadala sa init ng katawan... I should have let you rest first… you need to rest first, Kikay.”Napatango ako… baka nga… baka nga kailangan ko muna talagang magpahinga. Baka epekto lang ito ng gamot at ng pagka-coma ko.Ilang sandali pa, naramdaman kong muli ang pagyakap niya kaya ipinikit ko ang mga mata ko at isinubsob ang sarili ko sa dibdib niya.Napakagaan sa pakiramdam na kasama ko siya… dahil sa totoo lang, para akong nangungulila na hindi ko maintindihan.Parang may malaking parte ng pagsasama namin ni Rhamesis ang nawala kaya ngayon, hinahanap hanap ko ang init niya.Kinabukasan, nagising ako na wala na siya sa tabi ko, ngunit naririnig ko ang mahinang lagaslas ng tubig mula sa banyo.Ilang sandali pa, lumabas siya roon, suot lang ang isang simpleng puting t-shirt at manipis na shorts. May nakasampay na puting tuwalya sa kaniyang balikat.Ngumiti siya nang makitang gising

Indayog 102:

“Rham... ano 'to?” nanginginig kong tanong, hawak ang sentido ko. “Bakit parang... bakit parang pamilyar sa akin ang bagay na 'yan?”Mabilis siyang lumapit sa akin, pinulot ang maskara, at inihagis ito pabalik sa loob ng drawer bago ito isinara nang marahas.Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko, ang kaniyang mukha ay nagpapamalas ng matinding pag-aalala.“Souvenir 'yan, baby,” malambing ngunit mabilis niyang sagot. “Nabili natin 'yan noong pumunta tayo sa isang festival bago ka naaksidente. Hindi mo lang siguro maalala nang malinaw dahil sa trauma ng utak mo.”Tinitigan ko ang mga mata niya. Wala akong makitang pagsisinungaling. Ang tanging nakikita ko ay ang lalaking nagpapaligo sa akin, nagpapakain sa akin, at umiiyak sa tabi ng kama ko sa ospital. Bakit ko nga ba siya pagdududahan?Unti-unting nawala ang kaba sa dibdib ko. Kahit may kung ano sa loob ko na parang naghuhumiyaw. Parang kakaiba! Hindi ko maintindihan.Parang gumugulo ang utak ko… na marahil ay epekto ng nangyari s

Indayog 103:

Ayan.Bago ko pa man maitanong kung sino iyon, o bakit may ganoong klaseng telepono sa ibabaw ng mesa namin, mabilis na hinablot ni Rhamesis ang telepono.Sa sobrang bilis ng kilos niya, muntik na niyang matabig ang glass ng wine.Ngunit sa pagdapo ng kaniyang kamay sa maliit na device, nakita ko ang isang bagay na nagpatigil sa pag-ikot ng mundo ko, ang kaniyang mga kamay, ang mga kamay na laging kalmado at mapag-alaga, ay nanginginig nang matindi.Pinatay niya ang telepono.Walang pag-aalinlangang pinindot ang off button at mabilis na ibinulsa iyon.Bumakas ang matinding tensyon sa panga niya. Ang maamo niyang mukha na naiilawan ng kandila kanina ay biglang nag-iba.Parang dumaan ang isang maitim na ulap sa mga mata niya, isang takot na hindi ko mapangalanan.“R-Rham…” kinakabahan kong tawag sa pangalan niya. “Sino si Ayan? At… bakit may satellite phone ka? Construction worker ka, diba? Nakatira lang tayo sa masikip na apartment…”Sunod-sunod na lumabas ang mga tanong na kanina ko p

Indayog 104:

Mabilis na lumipas ang mga araw…Sa bawat araw ay wala akong ibang ginawa kundi kumain at magpahinga gaya ng gusto ni Rhamesis, hindi din siya umaalis sa tabi ko.Kahit pa nariyan parin ang mga tanong sa utak ko at mga biglaang pagflash ng mga scenario na hindi ko alam kung nangyari ba o nanaginip lang ako ng gising.Mas pinili kong magtiwala kay Rhamesis… maging masaya at magpagaling gaya ng sinabi at hiling niya.Bumabalik na rin ang hubog ng katawan ko dahil sa pagiging stricto ni Rhamesis sa mga pagkain ko.Isang umaga, nagising ako na wala si Rhamesis sa tabi ko.Ang tanging naiwan ay ang amoy ng kaniyang pabango sa unan at isang maliit na puting sobre na may pamilyar at malinis niyang sulat-kamay: "Magbihis ka, baby. May ipapakita ako sa'yo."Sinunod ko ang direksyon sa sulat.Nakasuot lang ako ng isang manipis at puting silk robe na abot hanggang tuhod, at naglakad akong nakayapak palabas.Dinala ako ng aking mga paa sa likurang bahagi ng malaking resthouse sa isla.Nang buksan

Indayog 105:

Ibinaba niya ang kaniyang mukha at walang pag-aalinlangang sinakop ang aking mga labi.Isang mapusok at mapang-angking halik. Ibinuka ko ang aking bibig, hinahayaan ang kaniyang dila na angkinin ang bawat sulok nito.“Ugh...” Isang mahinang ungol ang nakawala sa aking lalamunan nang marahas niyang hilahin ang buhol ng aking silk robe.Bumukas ito nang tuluyan, inilalantad ang balat ko sa mainit niyang paningin.Naramdaman ko ang panginginig ng mga kamay niya nang dumampi ang magaspang niyang palad sa aking baywang.Mula roon, dahan-dahang gumapang ang kaniyang mga daliri pataas, sinusunog ang bawat pulgadang madaanan, hanggang sa marating nito ang aking dibdib.“R-Rham...” napasabunot ako sa makapal niyang buhok nang marahas niyang pisilin at laruin ang naninigas kong utong.Ang kakaibang kiliti at init ay mabilis na gumapang pababa sa aking puson.Mabilis siyang umatras upang hubarin ang kaniyang linen shirt. Tumambad sa akin ang perpekto, matigas, at pawisang dibdib niya na kumikina

All Chapters of Indayog sa Gabi (SSPG R-18+): Chapter 101 - Chapter 105

Indayog 101:

Indayog 102:

Indayog 103:

Indayog 104:

Indayog 105: