Marrying My Zillionaire Enemy (SPG/TAGALOG STORY)의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

Parang gusto kong magmura pero hindi ko alam kung sino ang mumurahin ko—siya ba o ang sarili kong katangahan. Hindi pa man ako nakakasagot ay tumayo na siya at kumuha ng robe para sa amin. "Get dressed. Tobi is waiting for us at the dining table," maawtoridad niyang utos. Pagbaba namin sa hapag-kainan, nandoon na si Tobi, masayang kumakain ng pancakes. Halos hindi ako makatingin nang diretso sa bata dahil nahihiya ako kahit alam kong wala naman siyang kaalam-alam sa ginawa naming kababalaghan ni Dante. Isa pa, pakiramdam ko'y sariwa pa sa akin ang bawat hapos ni Dante kanina sa banyo. Kumuha na lang ako ng baso para uminom na muna. "Tit— Mommy Sera! Umalis na ako doon sa pinto kanina kasi narinig ko na boses mo. Akala ko kasi umalis ka na hindi ako sinasama." inosenteng sabi ni Tobi habang punong-puno ng syrup ang bibig. "Pero bakit parang sinasakal ka doon. Dinig na dinig ko po, e. Para ka pong nasasaktan na ewan. Ayos ka lang po ba?" Muntik ko nang maibuga ang kaiinom ko pa lan

Nagsimula nang manginig ang mga tuhod ko sabay napasandal ako sa gilid ng cabinet. Ang unang litrato ay kuha sa isang bar. May kahalikan siya doon na isang babaeng halos wala nang suot. Ang sumunod naman ay sa isang hotel lobby kung saan ibang babae naman ang kahalikan niya, at ang pinakamasakit ay ang huling kuha: tulog si Peter sa kama kasama ang iba na namang babae. Magkayakap pa sila, at halatang katatapos lang nilang gumawa ng milagro. "S-saan mo 'to nakuha?" garalgal kong tanong. "Edited 'to, 'di ba? Edited ’to, ’no!" sigaw ko na. "I don't play dirty when the truth is already filthy enough,” malamig niyang sagot. Humakbang siya palapit at kinuha ang isa sa mga litrato. "This was taken three days ago. While you were busy worrying about your mission, he was busy exploring someone else's body." "Pvnyeta..." Napahawak ako sa dibdib ko. Ang sakit. "Huwag mo nga akong pinagloloko…” Napapikit na ako nang mariin nang kumirot ng matindi ang dibdib ko. "Pvta, ang sakit!” "You're hurt

Natawa lang si Dante bago muling pumatong sa akin. Ang dalawang round lang sana ay nasundan nang nasundan. Inabot kami ng gabi nang sa wakas ay kusang sumuko ang mga katawan namin. Gusto kong tumayo at lumabas ng kuwarto para sabayan man lang sa pagkain si Tobi sa hapag pero talagang hindi ko na nakayanan. Basta na lang ako nakatulog at umaga na nagising. "Wake up, Mrs. Castiglione," boses ni Dante ang nagpagising sa akin. Kaso imumulat ko pa lang ang mga mata ko ay muli akong napapikit nang maramdaman ko ang bigat ng buong katawan ko, pati na ang mga talukap ng mata ko. "Ayoko pa... inaantok pa ako," ungol ko sabay tabig sa kamay niyang nakapatong na sa balikat ko. Pero ang tirad0r, hinila niya ako palapit sa kaniya. "Gising na. The designers are here. We're fitting your wedding dress for tomorrow and your gown for the gala tonight," aniya at hinahalikan na ang balikat ko. Agad akong napamulot sunod na napabalikwas sa higaan. "Wait, what?! Gown fitting? Ngayon na agad?! At ano

"You two fvcked? Mal, tama ba ang narinig ko?" Hindi makapaniwalang pabalik-balik ang tingin ni Peter sa aming dalawa ni Dante. Ang mukha niyang kanina ay namumutla ay unti-unti nang napalitan ng pamumula. Hindi ako nakasagot. Bukod sa gulat pa ako sa harap-harapang panunuya ni Dante sa aming dalawa, hindi ko na rin alam kung ano ang dapat ko pang sabihin. "Sera, sagutin mo ako. Totoo bang... totoo bang nagpagalaw ka?" Bahagya pang lumapit sa akin si Peter, ang mga mata niya ay tila nagmamakaawang sabihin kong nagbibiro lang si Dante. Dahan-dahan akong tumango, at kasabay niyon ay ang mabilis na pagsihulog ng mga luha ko. "Sorry, Mal..." Iyan lang ang tanging lumabas sa bibig ko. Bigo siyang napasinghap. Isang beses pa siyang napaatras, sapo sapo na ang noo na para bang sobrang na-iistress na siya sa rebelasyong narinig. "Sera... may kasunduan tayo," mayamaya ay tiim-bagang niyang sabi, kita na ang panginginig ng mga kamay niya. "After ten years, 'di ba? After ten years magpa

"O, bakit ganiyan ka makatingin? Inlove ka na?" pang-aasar niya habang patuloy pa rin siya sa pagsasayaw."Kapal mo!" singhal ko, pero hindi ko maikakaila ang ngiting hindi na maalis sa mga labi ko.Grabe. Hindi ko sukat akalain na kaya niyang ipahiya ang sarili sa harap ng maraming tao para lang magaya siya sa akin. Siya na dapat ay seryoso lang ang ipinapakitang imahe, nagawa talaga ’yun?“Come on, Sera. Dance with me!" malakas niyang anyaya.Hinila na niya ako palapit at pilit pinasabay sa kaniya. Ayaw ko man dahil talagang nakakahiya na, pero kusa na rin akong nakisabay habang tawa ako nang tawa.Nagmukha tuloy kaming ewan na nagkakasiyahan sa gitna ng mga pormal na bisita. Ang mga flash ng camera na kanina-kanina lang ay iniiligan ko, ngayon ay hinayaan ko na lang. Napahiya na rin naman ako kanina, pero at least ngayon may kasama na ako!"Tama na nga! Hinihingal na ako, e," natatawa kong pagsuko at kumawala na sa hawak niya, sakto namang natapos ang kanta. "One more?" hirit niya