Semua Bab อุ้มบุญรัก: Bab 61 - Bab 70

“ได้ยินย่างนี้แล้วก็หายเหนื่อยทันทีเลย” ธนายิ้มกริ่มด้วยความดีใจ “คุณนี่นะ ว่าแต่ธนินจะกลับมาวันไหนนะ” ดุจเพชรนึกขึ้นได้ว่าใกล้ถึงวันที่ธนินจะกลับมาจากต่างประเทศแล้ว “สัปดาห์หน้านี้ล่ะ มันเห็นรูปหลานแล้วยิ่งอยากกลับมาเร็ว ๆ สงสัยคงจะอยากกอดมาก” เขาคุยกับน้องชายเมื่อหลายวันก่อน ตอนนี้ธนินทำใจเรื่องดุจเพชรได้แล้ว แถมยังมีคนรู้ใจที่บังเอิญไปเจอกันที่โน่นอีกด้วย “ดีใจจัง จะได้อยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้วสินะ” ดุจเพชรเองก็คิดถึงธนินอยู่ไม่น้อย อยากให้ถึงวันนั้นเร็ว ๆ เหลือเกิน คงจะเป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่งแน่นอน “ฉันเองก็ดีใจที่ทุกอย่างมันลงเอยได้ด้วยดี” ธนามองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาที่หวานซึ้ง ทำให้บรรยากาศดูโรแมนติกขึ้นมาทันที “ถ้าลูกหลับแล้วไปซักผ้าอ้อมด้วยนะคุณ” ดุจเพชรอยากแกล้งอีกฝ่าย จึงเปลี่ยนเรื่องกะทันหันพร้อมกับขำออกมา “อ้าว! กำลังจะซึ้งอยู่แล้วเชียวไหงเป็นงี้ไปได้” ธนาหุบยิ้มทันทีที่ได้ยินอีกฝ่ายเอ่ยออกมา ก่อนจะทำหน้าบูดบึ้ง “แล้วจะทำไหมล่ะ” ดุจเพชรเอ่ยเสียงเข้มหวังจะขู่อีกฝ่าย

“มะ...เมย์มาได้ไงเนี่ย” ธนาตอบรับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ตอนนี้แทบไม่กล้าหันไปมองคนที่อยู่ข้าง ๆ เลย เพราะกลัวว่าจะเห็นสายตาที่อำมหิตคู่นั้น ไม่ใช่อะไรเขาแค่กลัวว่าดุจเพชรจะน้อยใจที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้มาก่อนเมย์เดินนวยนาดเข้ามาหาธนา พลันสายตาคู่สวยก็มองดุจเพชรด้วยความสงสัย พร้อมกับนึกในใจว่าคงจะเป็นผู้หญิงที่มารับจ้างอุ้มท้องให้อย่างแน่นอน“ก็นั่งเครื่องมาสิคะ โทรหาคุณก็ไม่รับแถมยังปิดเครื่องอีกต่างหาก แต่ก็ช่างเถอะยังไงก็มาถึงแล้วไหนคะลูกของเรา” เมย์เอ่ยพร้อมกับมองไปยังเด็กทารกทั้งสองคนที่นอนอยู่บนเบาะนุ่ม เห็นอย่างนั้นเจ้าหล่อนก็ยิ้มด้วยความเอ็นดู มือเรียวก็ลูบท้องตัวเองไปด้วย“ลูกเรางั้นเหรอ?” ดุจเพชรได้ยินอย่างนั้นก็เริ่มไม่พอใจ จู่ ๆ ผู้หญิงคนนี้ก็มาขี้ตู่ว่าเป็นลูกของตัวเอง มันชักจะมากเกินไปแล้วนะ แถมธนายังไม่รีบจัดการอะไรเลย ยิ่งรู้สึกโมโหเข้าไปใหญ่ หล่อนอยากจะรู้เต็มทนแล้วว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่ ทำไมถึงได้มีอิทธิพลกับธนาอย่างนี้“ใช่ ลูกของฉันกับธนาไง เธอเป็นคนที่รับจ้างอุ้มท้องสินะ ธนาสัญญากับฉันแล้วว่าจะให้ฉันเป็นแม่ของเด็ก เธอมีปัญหาอะไรหรือเปล่า” เมย์ยังไม่รู้ว่

“คุณว่ามาเถอะฉันต้องรีบเข้าไปดูลูกแล้ว ไม่รู้ป่านนี้จะร้องไห้งอแงอยู่หรือเปล่า” ดุจเพชรปฏิเสธที่จะนั่งลง เพราะหล่อนคิดว่าได้พูดทุกอย่างออกไปหมดแล้วไม่มีอะไรค้างคาในใจอีกต่อไป“จริง ๆ แล้วตอนนี้ฉันกำลังตั้งท้อง” เมย์ตัดสินใจบอกความจริงกับดุจเพชร จริง ๆ แล้วที่หล่อนกลับมาเมืองไทยในครั้งนี้ไม่ได้มาเพื่อทวงคำสัญญาอะไรเลย เพียงแต่จะมาช่วยธนาเลี้ยงดูลูกเพราะถึงยังไงก็ได้ให้สัญญากับอีกฝ่ายไว้แล้ว โดยไม่รู้มาก่อนว่าตอนนี้ธนาได้ตกหลุมรักแม่ตัวจริงของเด็กไปเสียแล้ว แต่หากธนาบอกหล่อนก่อนหน้านี้ก็ยังอยากจะมา เพราะต้องการเห็นหน้าหลานและบอกข่าวดีให้ธนารู้อีกด้วย และตั้งใจจะมาเรียนรู้การเลี้ยงดูเด็กอ่อนด้วย เผื่อว่าจะนำประสบการณ์ไปเลี้ยงดูลูกที่กำลังจะคลอดออกมาในอีกไม่ช้า“อะไรนะ! คุณกำลังตั้งท้องงั้นเหรอ” ดุจเพชรได้ยินก็นั่งลงที่เก้าอี้ทันที หล่อนอยากรู้ว่าอีกฝ่ายบอกความจริงต้องการอะไรกันแน่ และมั่นใจว่ามันคงไม่ใช่เรื่องที่ทำให้ต้องลำบากใจแน่นอน“ที่ฉันอยากออกมาเคลียร์กับคุณตามลำพัง เพราะอยากรู้ว่าคุณรักธนาจริง ๆ หรือเปล่า ฉันเคยนอกใจและทิ้งเขาไปแล้วครั้งหนึ่ง ไม่อยากให้ธนาต้องเสียใจแบบนั้นอีก เมื่

ดุจเพชรรู้ว่าธนาจะต้องตามขึ้นมา จึงทำทีเป็นนำเสื้อผ้ายัดเข้ากระเป๋าเดินทางใบเล็ก ๆ อยู่บนเตียง เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูก็รีบปรับสีหน้าให้เคร่งขรึมขึ้น รู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายกำลังเดินตรงมา ไม่นานก็รู้สึกเหมือนมีคนกำลังขึ้นมาบนเตียงก่อนที่หล่อนจะถูกสวมกอดจากด้านหลัง ใบหน้าคมคายเลื่อนเข้าเกยบนไหล่ ความใกล้ทำให้ได้ยินเสียงสะอื้นถนัดหู“ไม่ไปได้ไหม”“ปล่อยค่ะ ฉันจะเก็บของ”ธนาจับข้อมือน้อย ๆ ไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนได้ “ฉันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงให้เธออยู่ต่อ นอกจากคำว่ารักและรักเท่านั้น เธอไม่รู้สึกรักฉันบ้างเลยเหรอ ฉันเข้าใจมาตลอดว่าเรารักกัน”“รักแล้วจะทำยังไงได้ในเมื่อคุณเมย์กลับมาแล้ว มาทวงสัญญาที่คุณเคยให้ไว้กับเธอ”“ฉันจะไปพูดกับเมย์เอง เมย์ไม่ใช่คนที่เข้าใจอะไรยาก ฉันมั่นใจว่าเมย์จะต้องเข้าใจ”“คุณมั่นใจขนาดนั้นเชียว”“มั่นใจสิ ไม่เคยมั่นใจอะไรขนาดนี้มาก่อน”“กับเรื่องแค่นี้เอง ทำไมคุณถึงร้องไห้ล่ะ” หลังจากเล่นสนุกมานานแล้วถึงเวลาที่จะต้องเฉลยความจริงเสียที เพราะเธอจะต้องไปให้นมลูกแล้ว“จะไม่ร้องได้ยังไงก็เธอจะจากฉันไป เธอไม่ไปได้ไหม หากไม่มีเธอฉันคงอยู่ไม่ได้” ชายหนุ่มกล่าวเสียงอ้อน ยังไม่ม

บ๊วบ ๆ ๆดุจเพชรเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น เมื่อรู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังใกล้จะถึงฝั่งฝันแล้ว รับรู้ได้จากมือหนาที่จับบริเวณศีรษะเอาไว้ เริ่มเร่งจังหวะโยกเข้าหาแก่นกายเร็วขึ้น สัมพันธ์กับสะโพกที่เด้งเอาแก่นกายเข้ามาในปากของดุจเพชรอย่างระรัว ขาแกร่งของธนาเกร็งแน่นมากขึ้น เมื่อของเหลวสีขาวขุ่นเริ่มไหลปะทุพร้อมที่จะออกมาจากแท่งร้อนเต็มทีแล้ว“ซี้ดส์!! มะ...ไม่ไหวแล้วว ตะ....แตกแล้วววววว!!” ธนาตะโกนสุดเสียง กระตุกสะโพกอยู่เนือง ๆ เมื่อของเหลวสีขาวขุ่นพุ่งออกมาจากแก่นกายอย่างท่วมท้น ไหลเข้าไปในโพรงปากคนรักจนหมดเกลี้ยง มือหนายังคงบังคับไม่ให้อีกฝ่ายยอมถอนใบหน้าไปไหน“อื้อ....อ่อยยย” ดุจเพชรพยายามเอ่ยประท้วงในลำคอไม่เป็นภาษา แม้ว่าแท่งร้อนจะอ่อนตัวลงมาแล้ว แต่ของเหลวสีขาวขุ่นยังคับแน่นอยู่ในปาก หล่อนอยากจะบ้วนมันทิ้งเต็มทนแล้วธนาซึ่งกำลังเงยหน้าหลับตาพริ้มเริ่มได้สติ แล้วลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ ก่อนจะยอมปล่อยมือออกจากศีรษะของดุจเพชร ครั้งนี้เจ้าตัวรู้สึกว่าน้ำรักออกมามากกว่าปกติ เพราะมันไม่ได้ถูกปลดปล่อยมานานหลายวันแล้ว“ห้ามคายทิ้งเด็ดขาดต้องกินให้หมดด้วย ไม่งั้นฉันจะถือว่าเธอรังเกียจฉัน” เมื