Semua Bab อุ้มบุญรัก: Bab 31 - Bab 40

“เชิญคุณดุจเพชรค่ะ” ดุจเพชรลุกขึ้นแล้วเดินตามหลังพยาบาลสาวสวยคนนั้นไป ธนารีบยกเก้าอี้เดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ เพื่อนเมื่ออยู่กันเพียงลำพังแล้วทำเอาเดี่ยวถึงกับงุนงง “มึงจะเข้ามานั่งใกล้กูทำหอกอะไรวะห้องก็ออกจะกว้าง” “กูมีเรื่องจะตกลงกับมึงก่อน” “ว่า” เดี่ยวเอ่ยขณะตายังคงจ้องมองที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ “พอยัยเด็กนั่นกลับมาแล้วเดี๋ยวกูจะพากลับเลยนะ มึงค่อยส่งผลไปให้กูทีหลัง” ธนาเอ่ยกระซิบกระซาบกับเพื่อน ราวกับว่าจะมีใครเข้ามาได้ยินด้วยซะอย่างนั้น “มึงจะกระซิบทำห่าอะไร พูดดี ๆ ”“ก็ตามที่บอกนั่นล่ะ” ธนาเขยิบออกมาแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงปกติ“รอแป๊บนึงไม่ได้เหรอวะ และอีกอย่างกูจะต้องเป็นคนบอกน้องเขาด้วยตัวเองนะ” เดี่ยวรู้สึกสงสัยกับสิ่งที่เพื่อนเอ่ยออกมา “ไม่เป็นไรกูจะเป็นคนบอกเองไง มึงอย่าลืมว่ากูเป็นคนจ้างให้ยัยเด็กนั่นท้องนะ เพราะฉะนั้นทุกอย่างมันต้องผ่านกู” ธนาใช้สิทธิ์การเป็นนายจ้างมาอ้าง “แต่กูไม่เคยทำอย่างนี้มาก่อนเลยนี่หว่า ถึงแม้น้องเขาจะมารับจ้างท้องให้มึง แต่ถึงยังไงน้องเขาก็เป็นแม่เด็กนะเว้ย” เ

เช้าวันรุ่งขึ้นบรรยากาศบนโต๊ะอาหารอบอวลไปด้วยความเงียบงัน มีเพียงเสียงกระทบกันของช้อนส้อมกับจานดังอยู่เนือง ๆ ธนาเห็นสภาพของแต่ละคนก็อดขำไม่ได้ จึงตัดสินใจใช้โอกาสนี้ประกาศข่าวดีให้ทุกคนทราบโดยพร้อมเพรียงกัน “ทุกคนครับผมมีเรื่องจะบอก” เมื่อได้ยินเสียงทุกคนก็หันมามองธนาทันที “มีอะไรจะเซอร์ไพรซ์อีกเหรอพี่” ธนินเอ่ยถาม “ฉันไม่อยากฟังอะไรจากปากแกแล้ว” คุณหญิงหันมาเอ่ยกับลูกชายแล้วเมินหน้าหนี เพราะเรื่องเมื่อวานยังทำให้รู้สึกเศร้าสร้อยมาจนถึงตอนนี้ “ยังไม่หายงอนอีกเหรอครับคุณแม่” “ฉันจะไม่หายงอนจนกว่าหนูเพชรจะท้อง” “ถ้าอย่างนั้นคุณแม่ต้องหายงอนผมแล้วล่ะครับ” พูดแล้วก็หันไปยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ร่างบางที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ส่วนคุณหญิงก็หันขวับมามองลูกชายด้วยความสงสัย “แกหมายความว่ายังไงธนา อย่ามาล้อฉันเล่นนี่แม่แกนะ” “เมื่อเช้านี้ไอ้เดี่ยวมันโทรมาบอกว่า...” ธนาเว้นช่วงไว้เพราะอยากแกล้งทุกคน ที่ตอนนี้กำลังหันมามองเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็นเสียเต็มประดา “ว่าไงยะบอกฉันมาเร็ว ๆ ถ้าไม่มี

“แต่แม่อยากได้หลานสาวมากกว่า” สีหน้าของคุณหญิงดูมีความหวังว่าเด็กในท้องของดุจเพชรจะเป็นหลานสาว “พ่อยังไงก็ได้” เกริกไกรเองก็เอากับเขาบ้าง “แล้วแกล่ะธนาอยากได้ลูกสาวหรือลูกชาย” คุณหญิงถามลูกชาย “ผมอยากได้ทั้งหญิงและชายเลยครับ ถ้าเป็นแฝดได้ก็ยิ่งดี” ธนาตอบแล้วหันไปมองคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็เห็นว่าดุจเพชรทำหน้าเครียดเหม่อลอยอยู่เลยสะกิดที่หน้าขาเบา ๆ เมื่อดุจเพชรหลุดจากภวังค์ก็หันไปมองหน้าอีกฝ่ายทันที “เป็นอะไร” ธนาเอ่ยถามเบา ๆ ด้วยความเป็นห่วง เพราะคิดว่าอีกฝ่ายไม่มีความสุขกับปาร์ตี้ครั้งนี้ “เปล่าค่ะ” เจ้าหล่อนตอบกลับเบา ๆ แล้วหันไปโปรยยิ้มให้กับทุกคน “แล้วหนูเพชรอยากได้ลูกชายหรือลูกสาวจ๊ะ” คุณหญิงถาม “เอ่อ..หนูยังไงก็ได้ค่ะ” ดุจเพชรตอบส่ง ๆ ออกไป ยิ่งได้ยินทุกคนพูดอย่างนี้ยิ่งละอายใจกับสิ่งที่ทำอยู่ ซึ่งมันไม่ต่างจากการขายลูกกินเลย เมื่อได้รู้ว่าตัวเองกำลังจะเป็นแม่คน ยิ่งทำให้ความรู้สึกผิดในใจมันผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ “ฉันลืมไปว่าหนูแค่มารับจ้างอุ้มท้องให้เท่านั้นเอง” เมื่อพูดออกไปแล

หลังจากยกกระเป๋าขึ้นไปส่งให้ลูกค้าบนห้องพักแล้ว คอปเตอร์ก็เดินปาดเหงื่อไปรอที่หน้าลิฟต์ด้วยความอิดโรย วันนี้แขกเข้ามาเช็กอินที่โรงแรมเป็นจำนวนมาก ทำให้เจ้าตัวต้องเดินขึ้น ๆ ลง ๆ อยู่หลายรอบ แถมลูกค้าบางรายยังเอาใจยากเสียเหลือเกิน ช่วงแรกที่ทำงานก็เคยเกือบจะมีเรื่องกับลูกค้าอยู่หลายครั้ง แต่ก็ได้ผกาช่วยเจรจากับลูกค้าให้ นอกจากนั้นยังช่วยปรับทัศนคติจนเขาคิดได้และเริ่มดีขึ้นมาเรื่อย ๆ “ดูท่าทางจะเหนื่อยมากเลยนะคะคุณคอปป์” ประชาสัมพันธ์สาวสวยที่ชื่อ ‘หญิง’ เดินเข้ามาทักทาย เมื่อเห็นลูกชายเจ้าของโรงแรมกำลังเดินเหงื่อโชกออกมาจากลิฟต์ หญิงเป็นพนักงานสาวสวยที่ปลื้มคอปเตอร์เป็นพิเศษ ยิ่งรู้ว่าเป็นลูกชายของเจ้าของโรงแรมยิ่งปลื้มขึ้นไปอีก นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงชอบเข้าหาคอปเตอร์อยู่บ่อยครั้งเมื่อมีโอกาส “ก็นิดหน่อยครับ” ตอบเจ้าหล่อนแล้วคอปเตอร์ก็เดินเลี่ยงออกมา แต่หญิงกลับเดินตามหลังมาติด ๆ “นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้วหญิงว่าจะชวนคุณคอปป์ไปทานข้าวอะค่ะ” เมื่อได้ยินอีกฝ่ายชวนก็ทำให้คอปเตอร์นึกขึ้นมาได้ทันทีว่า เมื่อเช้าเขาไม่ได้ถือถุงข้าวกล่องออกมาจากรถ

หลังจากรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเข้าใจผิด คอปเตอร์ก็รีบขับรถมุ่งตรงมายังร้านเบเกอร์รีของพี่สาวอย่างไม่คิดชีวิต เมื่อมาถึงก็รีบวิ่งเข้าไปหาพี่สาวในร้านด้วยความร้อนใจ ขณะนั้นสายตาคมก็ส่องไปรอบ ๆ ร้านเพื่อมองหาคนรักไปด้วย “อ้าว! มาส่งเทียนถึงที่นี่เลยเหรอยะ” เอ็มม่าเข้าใจว่าน้องชายมาส่งคนรักที่ร้าน “ไม่ใช่อย่างนั้น ผมมาตามหาเทียนต่างหากล่ะ เทียนอยู่ไหนครับพี่” เจ้าตัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวล ทำให้เอ็มม่ารู้ทันทีว่าทั้งสองกำลังมีเรื่องขัดใจกันแน่นอน “เดี๋ยวนะ...เทียนไปหาแกที่โรงแรมไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ยังไม่กลับมาเลยนะเกิดอะไรขึ้นกันแน่” เอ็มม่าเริ่มเป็นห่วงเทียนทิมาขึ้นมาแล้ว “เทียนหนีกลับมาเพราะเข้าใจผมผิดน่ะสิ...ไม่น่าเลย” พูดแล้วก็โมโหให้กับตัวเอง เขาไม่น่ายอมไปนั่งทานข้าวกับหญิงเลย ไม่อย่างนั้นคงไม่เกิดเรื่องขึ้นแน่นอน “เข้าใจผิดเรื่องอะไรยะหรือว่าแกนอกใจเทียน บอกฉันมาเดี๋ยวนี้!” เอ็มม่าเริ่มไม่มั่นใจในตัวน้องชายเสียแล้ว “ไม่ใช่อย่างนั้นพี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดจริง ๆ ตอนนั้นผมกำลังสำลักข้าวอยู่หญิงเลยมาช่วยลูบหลังให้ แ