Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

วันเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จนมาถึงวันที่ธนารอคอย นั่นคือการพาดุจเพชรไปอัลตร้าซาวน์ที่โรงพยาบาล เพื่อดูว่าลูกในท้องเป็นเพศหญิงหรือเพศชาย ทุกคนในบ้านลุ้นกันอย่างหนัก วันนี้คุณหญิงจิรประภามาพร้อมด้วย เพราะอยากรู้ผลพร้อม ๆ กับอีกสองคน ตอนนี้ดุจเพชรนอนอยู่บนเตียง คุณหมอกำลังใช้หัวตรวจเลื่อนไปมาบริเวณหน้าท้อง ทั้งหมดจับจ้องไปหน้าจอมอนิเตอร์ ก็ทำให้ต้องเซอร์ไพรซ์ยิ่งขึ้นไปอีก นั่นเพราะเด็กในท้องของดุจเพชรคือลูกแฝดนั่นเอง “ยินดีด้วยครับเด็กในท้องเป็นเด็กแฝดครับ แถมยังเป็นแฝดชายหญิงซะด้วย” เมื่อเดี่ยวเอ่ยขึ้น ทุกคนก็มีสีหน้ายิ้มแย้มโดยเฉพาะธนาที่ภูมิใจมากเป็นพิเศษ เพราะเจ้าตัวอยากได้ลูกแฝดอยู่แล้ว “เยสสส! ในที่สุดก็ทำสำเร็จ” ธนาเผลอตะโกนออกมาเสียงดัง “แม่ดีใจที่สุดจะได้หลานทีเดียวพร้อมกันสองคนเลย” คุณหญิงจับมือลูกชายเอาไว้ ดุจเพชรเองก็ยิ้มด้วยความดีใจไม่น้อย แต่ลึก ๆ กลับรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก อีกไม่นานเด็กก็จะคลอดออกมา เมื่อถึงเวลานั้นหล่อนก็ต้องออกไปจากชีวิตของลูกงั้นหรือ คิดแล้วก็รู้สึกแย่มากเหลือเกิน แต่ก็ต้องทนฝืนยิ้มออ

หลายวันต่อมาขณะที่ดุจเพชรกำลังนั่งจัดดอกไม้ในศาลาในสวนข้างบ้าน ธนินเห็นก็เดินเข้าไปหาทันที เขาตั้งใจจะถามความรู้สึกของอีกฝ่ายที่มีต่อพี่ชาย อยากจะฟังคำนั้นจากปากของดุจเพชรเอง หากทั้งสองมีใจตรงกันจริง ๆ เขาก็จะยอมถอยห่าง โดยไม่มีทางให้ดุจเพชรรับรู้ว่าตนรู้สึกยังไง เพราะหากเป็นเช่นนั้นจะทำให้ดุจเพชรรู้สึกอึดอัดใจอยู่ไม่น้อย “พี่ธนาไปไหนแล้วล่ะ” ธนินเอ่ยถามแล้วนั่งลงเก้าอี้ตัวถัดไป “คุณธนาเดินเข้าไปเอาเครื่องดื่มมาให้เราอะ ธนินมีอะไรหรือเปล่าเหมือนตั้งใจเดินมาหาเรา” ดุจเพชรหันไปยิ้มให้แล้วหันกลับมาไปสนใจจัดดอกไม้ต่อ “เรามีเรื่องจะถามเพชร เรื่องนี้ตอบตามความรู้สึกจริง ๆ นะห้ามโกหกเราเด็ดขาด” เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ว่ามาสิ ดูท่าทางธนินจะจริงจังนะเนี่ย” ดุจเพชรยิ้มให้แต่กลับรู้สึกประหลาดใจ เพราะปกติเวลาคุยกับธนินจะมีแต่เรื่องเบาสมอง ไม่ได้เคร่งเครียดอะไรเหมือนคราวนี้ “เพชรรู้สึกยังไงกับพี่ธนา เรามาเปิดอกกันในฐานะเพื่อน” ธนินจ้องหน้าอีกฝ่ายเพื่อรอคำตอบ “คือ...” ดุจเพชรทำท่าอึกอักไม่กล้าพูดออกมา

หลายวันต่อมาขณะที่ทุกคนกำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากัน ลูกชายทั้งสองคนของคุณหญิงจิรประภาก็เอ่ยขึ้นพร้อมกันราวกับนัดกันมา ทำให้ทุกคนหันไปมองหน้าธนาและธนินสลับกันไปมา “วันนี้ลูกชายฉันเป็นบ้าอะไรยะ คิดจะพูดก็พูดออกมาพร้อมกัน” คุณหญิงจิรประภาเอ่ย พลางมองหน้าลูกชายทั้งสองคน “พี่พูดก่อนเลยเดี๋ยวผมพูดทีหลังก็ได้” “แกพูดก่อนเถอะเรื่องของฉันเอาไว้พูดหลังก็ได้” “พี่นั่นล่ะพูดก่อน” ธนินยังไม่ยอม “โอเค ๆ ฉันพูดก่อนก็ได้” ธนาลุกขึ้นเดินไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่ได้เตรียมไว้บนโต๊ะ แล้วนั่งลงที่เดิม ก่อนจะเปิดเอาแผ่นกระดาษสีขาวในนั้นขึ้นมาโชว์ให้ทุกคนดู “อะไรกันยะธนา” คุณหญิงจิรประภาเอ่ยถามลูกชายทันทีเมื่อเห็นท่าทีนั่น “นี่คือสัญญาที่ผมและดุจเพชรทำร่วมกันไว้ครับ” พูดแล้วก็หันไปมองคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ดุจเพชรเองก็รู้สึกตกใจที่จู่ ๆ ธนาก็หยิบมันออกมาโชว์ให้ทุกคนดู หรืออีกฝ่ายต้องการจะแกล้งงั้นหรือ ไหนบอกว่ารักกันยังไงละ “แกจะเอาออกมาทำไม แกกำลังจะทำให้หนูเพชรรู้สึกแย่นะธนา” คุณหญิงจ

หลายเดือนผ่านมาท้องดุจเพชรเริ่มโตขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงกำหนดคลอด ทุกคนต่างเฝ้ารอวันที่จะได้เห็นหน้าหลานแฝดทั้งสองคนอย่างใจจดใจจ่อ ตอนนี้ดุจเพชรเข้ามานอนเตรียมตัวที่โรงพยาบาลเพราะวันพรุ่งนี้ก็จะถึงกำหนดคลอดแล้ว ธนาเองก็เตรียมของใช้ส่วนตัวมานอนเฝ้าคนรักที่โรงพยาบาลไม่ห่าง “คุณไปนอนก่อนก็ได้นะ ไม่ต้องมานั่งเฝ้าฉันหรอก” ดุจเพชรที่นอนอยู่บนเตียงเอ่ยกับอีกฝ่าย เพราะธนาเอาแต่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง จ้องหน้ายิ้มอยู่อย่างนั้นแทบไม่ให้คลาดสายตา “ไม่เอา ฉันจะดูแลเธอจนกว่าจะคลอด ถ้าเกิดเธอปวดท้องขึ้นมาล่ะจะทำยังไง ฉันกลัวว่าจะเข้ามาหาเธอไม่ทัน” เสียงเข้มเอ่ยออกมา ขณะที่มือหนาก็จับมือเรียวเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย “ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย แค่จะคลอดลูกเองนะทำตัวเว่อร์ไปได้” ดุจเพชรเอ่ยแซวพร้อมกับขำออกมา เจ้าหล่อนไม่นึกเลยว่าธนาจะรักตนมากถึงเพียงนี้ เอาอกเอาใจทุก ๆ อย่าง คอยดูแลไม่เคยห่างไปไหน มันคือสิ่งที่เด็กกำพร้าอย่างหล่อนไม่เคยได้สัมผัส พอมีอย่างนี้เข้ามันก็ทำให้ชีวิตที่เคยขาดหายถูกเติมเต็มจนคิดว่าคงไม่ขาดอะไรแล้ว “ทุกอย่างต้องไม่มีข้อผิดพลาด ฉันจะทำหน้าท

“ลูกแม่น่ารักจัง” แม้ดุจเพชรจะอิดโรย แต่เจ้าหล่อนก็ยิ้มได้เมื่อเห็นความน่ารักของลูกทั้งสองคน น้ำตาแห่งความปลื้มปีติไหลลงจากหางตาเป็นสาย มือเรียวโอบกอดลูกเอาไว้ไม่ให้ห่างกาย “ลูกเราน่ารักมาก ๆ เลย พี่ดุจดาวกับน้องธนนท์” ธนาเอื้อมมือไปลูบศีรษะดุจเพชรอย่างเอ็นดู โปรยยิ้มอยู่ตลอดเวลา “ดีใจด้วยนะหนูเพชร และก็ขอบใจที่ให้กำเนิดหลานตัวน้อย ๆ สองคนนี้ มาให้ฉันและคุณเกริกไกรได้ชื่นใจ” คุณหญิงเอ่ยพร้อมกับยิ้มให้ “ค่ะคุณหญิง” ดุจเพชรตอบรับสั้น ๆ ใจจริงอยากจะพูดอะไรมากมายแต่ตอนนี้เจ้าตัวรู้สึกเพลีย ๆ อยู่ ไม่นานนักเทียนทิมาและคอปเตอร์ก็เดินเข้ามาพร้อมกัน ก่อนหน้านี้ดุจเพชรให้ธนาโทรไปบอกเทียนทิมาว่าตัวเองคลอดลูกแล้ว เมื่อเทียนทิมาทราบเรื่องก็รีบบอกให้คอปเตอร์ขับรถพามา ประจวบเหมาะกับวันนี้เป็นวันหยุดพอดี “สวัสดีค่ะทุกคน” เทียนทิมากับคอปเตอร์ยกมือไหว้คนในห้อง ก่อนจะรีบเดินเข้าไปหาเพื่อน “สวัสดีจ้ะ หนูคงเป็นเพื่อนหนูเพชรสินะ” คุณหญิงเอ่ยทักทาย “ใช่แล้วค่ะ” เทียนทิมาตอบ “ถ้างั้นก็ตามสบายเลยนะจ๊ะ” คุณหญิงเอ่ย