《ผัวป้า》全部章節：第 31 章 - 第 34 章

ชัชหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ร่างกำยำก้าวเข้ามาประชิดเมษาที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ในขณะที่วรินทร์เดินเลี่ยงถอยฉากออกไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างหน้าต่าง ทำตัวเป็นผู้ชมชั้นยอดที่ไม่คิดจะขวางหูขวางตา เพื่อเปิดทางให้เมียรักคลายความเคอะเขินลงมือหยาบใหญ่กร้านผ่านงานหนักของชัชวางแหมะลงบนลาดไหล่เนียนขาวของเมษา สัมผัสอุ่นร้อนลูบไล้แผ่วเบาด้วยความหลงใหลในเรือนร่างสะพรั่ง ชัชชำเลืองสายตากลับมามองวรินทร์ผู้เป็นสามีเจ้าของร่างงามตรงหน้าด้วยแววตาที่ฉายความรู้สึกเหนือกว่า ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าลงซุกไซ้ริมฝีปากจูบเม้มหนักหน่วงที่ซอกคอขาวผ่อง พลางกระซิบถ้อยคำพร่าเลือนบางอย่างที่ข้างหูเมษาพยักหน้ารับคำเบาๆ ดวงตากลมโตฉ่ำเยิ้มด้วยไฟตัณหา ก่อนที่ชัชจะเอื้อมมือไปจับจูงเรียวมือของเธอให้ลุกขึ้นแล้วก้าวเดินตามมาที่เตียงนอนอย่างว่าง่าย"... อะไรอะ! ห้ามมองนะ!"เมษาหันขวับกลับมาต่อว่าวรินทร์ที่นั่งมองดูท่าทีของเธอกับชัชด้วยแววตาเป็นมันปลาบ แทบจะลืมหายใจ รอยยิ้มกรุ้มกริ่มและท่าทีเอียงอายที่แสดงออกอย่างชัดเจนบนใบหน้าหวานยิ่งทวีความเย้ายวนใจ โหมกระหน่ำอารมณ์ในกายของวรินทร์ให้พลุ่งพล่านทะยานสูงจ

วรินทร์ก้าวเข้ามาหยุดนิ่งแนบชิดกับผนังด้านข้างของกระท่อม ร่างสูงใหญ่พยายามควบคุมลมหายใจให้เบาที่สุดเพื่อไม่ให้ทำลายบรรยากาศดิบเถื่อนที่กำลังโหมกระหน่ำอยู่เบื้องหลังผนังนั่น เมื่อดวงตาสีเหล็กปรับความคุ้นชินกับแสงสลัวภายในกระท่อม ความตื่นเต้นเร้าใจก็พุ่งทะยานสูงขึ้นจนสองมือสั่นเทาไปหมดเมื่อมองลอดผ่านช่องขนาดเท่ากำปั้นของหญ้าคาที่ผุพังตามกาลเวลา ภาพตรงหน้าก็ปรากฏชัดเจนเต็มสองตา เมษา ร่างบางภรรยาผู้เป็นที่รักของเขากำลังนั่งอยู่บนกองกระสอบปุ๋ยที่เรียงซ้อนกันสูงราวหนึ่งเมตร สองขาเรียวขาวผ่องแยกออกกว้างและถูกยกขึ้นพาดไว้บนแขนแกร่งของลุงชัชอย่างเต็มใจ ร่างท่อนบนของเธอยังคงสวมเสื้อยืดตัวเดิมจากเมื่อช่วงเช้า แต่ทว่าท่อนล่างกลับเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิดเผยให้เห็นสัดส่วนเร้าอารมณ์ลุงชัชยืนปักหลักอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างของเธอ ร่างกายกำยำเปลือยเปล่าชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อพราว สะโพกแกร่งขยับโถมเข้าออกกระหน่ำแก่นกายยักษ์ยาวเหยียดปูดโปนเข้าใส่ร่องรักของเมษาอย่างดุดันและหื่นกระหายตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ!เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นก้องกระท่อม ผสมผสานกับเสียงร้องครวญครางอย่างบ้าคลั่งของหญิงสาว