Semua Bab ผัวป้า: Bab 31 - Bab 40

แสงสุดท้ายของดวงตะวันลับเหลี่ยมเขาไปได้สักพักใหญ่แล้ว ความมืดมิดเข้าปกคลุมพื้นที่รอบบ้านสวน มีเพียงเสียงหรีดหรีเรไรที่เริ่มร้องประสานเสียงกันขับกล่อมเป็นทำนองของบรรยากาศชนบทในยามค่ำคืน ซึ่งเป็นความเงียบสงบที่ไม่สามารถหาได้จากในเมืองหลวงที่เขาเพิ่งจากมาวรินทร์นั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ไม้โยกข้างหน้าต่าง สายตาทอดมองฝ่าความมืดออกไปเบื้องหน้า ราวกับกำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศอันบริสุทธิ์และผ่อนคลายความเหนื่อยล้าทั้งหมดที่มีเสียงสายน้ำจากฝักบัวในห้องน้ำเงียบเสียงลง สักพักใหญ่ประตูห้องน้ำก็เปิดออก พร้อมกับร่างบางอวบอัดของเมษาที่เดินออกมาในสภาพที่มีผ้าขนหนูสีขาวผืนเล็กพันรอบกายไว้อย่างหมิ่นเหม่ เผยให้เห็นเนินอกอิ่มและผิวเนียนละเอียดที่ยังมีหยดน้ำเกาะพราว บนศีรษะของเธอมองเห็นผ้าเช็ดตัวอีกผืนคลุมซับเรือนผมที่ยังเปียกชื้นอยู่เมษาหยุดยืนมองดูสามีที่ยังคงนั่งทอดอารมณ์ไปกับธรรมชาติอย่างสบายใจ ก่อนที่ริมฝีปากอวบอิ่มจะระบายยิ้มบางแล้วขยับเข้าหาเขาอย่างเงียบเชียบเธอโน้มตัวลงจากด้านหลัง ประทับริมฝีปากจุ๊บเข้าที่แก้มสากของเขาเบาๆ พร้อมกับวงแขนเรียวที่โอบรัดรอบคอเขาไว้อย่างเอาใจ"ดูอารมณ์ดีจังเลยนะคะ" เมษ

บรรยากาศยามเช้าบนชานเรือนครัวไม้ชั้นเดียวหลังเล็กสไตล์บ้านสวน ซึ่งแยกตัวออกมาจากตัวบ้านหลักและมีหลังคาต่อเชื่อมถึงกันอย่างร่มรื่น อบอวลไปด้วยไอแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องผ่านกิ่งไม้ใบหญ้าและกลิ่นหอมกรุ่นของข้าวต้มร้อนๆ ส่งกลิ่นชวนกิน เมษานั่งเคี้ยวอาหารช้าๆ พลางกวาดสายตามองหน้าสามี ก่อนจะเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "พี่เอกคะ... วันนี้ป้ามีนัดหมอตอนสิบโมง พี่เอกพอจะว่างเป็นธุระพาป้าแกไปหน่อยได้มั้ยคะ?"เมษาเอ่ยขึ้นระหว่างมื้อเช้าของวันถัดมา ดวงตาคู่สวยชำเลืองมองชัชที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยแววตาแววโรจน์สดใส"ปกติแล้วลุงจะเป็นคนขับรถพาแกไป... แต่วันนี้เมย์เกรงว่าลุงแกร่างกายไม่น่าจะพร้อมเท่าไหร่ เดี๋ยวหลับในเอา"เมษามองตาวรินทร์ที่นั่งอยู่ข้างกายด้วยแววตาที่สื่อความนัยกันอย่างรู้กันระหว่างสามคน ในขณะที่ป้าสายกำลังขยับตัวลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วแยกตัวออกไปล้างมือที่ก๊อกน้ำที่เคาน์เตอร์ที่ห่างออกไป หลังจากจัดการมื้อเช้าในส่วนของแกเสร็จเรียบร้อยเมื่อได้ยินดังนั้น วรินทร์จึงหันไปมองดูชัช ซึ่งกำลังนั่งเคี้ยวข้าวคำโตอยู่ตรงหน้า ด้วยแววตาที่พอจะเข้าใจความหมายที่เมียรักของเขากำลังสื่อ ชัชเงย

"เป็นไง... ผัวแก่ ๆ คนนี้เด็ดเท่าผัวหนุ่มของหนูมั้ย... หนูเมย์"ชัชส่งเสียงถามด้วยน้ำเสียงแปร่งพร่าและหอบกระชั้น ขณะที่สองแขนยังคงอุ้มกระเตงเรียวขาขาวยาวของหลานสาวเอาไว้มั่น สองขาเรียวยาวของเมษากอดรัดรอบเอวหนาของชัชไว้แน่นในท่าลิงอุ้มแตง สองสะโพกของเธอขยับโยกขึ้นลงตามจังหวะเดินที่ก้าวเข้ามาอย่างช้า ๆของชายผู้เป็นลุง มุ่งตรงสู่เรือนครัว ท่ามกลางเสียงเนื้อกระทบกันหนักหน่วงที่ดังสะท้อนก้องทางเดิน"อืออ... อาาา... ดีค่ะ..."เมษาร้องครางกระเส่า ใบหน้าเหยเกของเธอซบลงกับลาดไหล่กว้างด้วยความซาบซ่าน"อูยยยย... ซี้ดดดด... ควยผัวแก่คนนี้เด็ดที่สุด... อาาาา... ซี้ดดดด... ลึกดีจังเลยผัวขา..."เมื่อได้ยินคำเยินยอที่ถูกใจ ชายวัยดึกก็ยิ่งฮึกเหิม เมษาจงใจขย่มสะโพกสวนเข้าหาแท่งสวรรค์ของชัชให้จมลึกล้ำ ตอกย้ำความสะใจและเติมเต็มความร่านร้อนที่สุมอยู่ในอกจนแทบคลั่ง เธอรักแก่นกายของชายแก่คนนี้เหลือเกิน มันทั้งใหญ่ ทั้งอึด และมอบความเสียวซ่านที่ผัวหนุ่มอย่างวรินทร์หรือผัวคนไหนก็ไม่เคยทำให้เธอรู้สึกถึงขีดสุดแบบนี้ได้เลยไม่นานนัก ชัชก็พามาถึงเป้าหมาย ชายวัยดึกวางร่างระหงให้นั่งลงบนโต๊ะรับประทานอาหารตัวยาว ตั

"มองอะไรอ่ะ..."เมษาที่เอนหลังพิงซบลงกับหมอนใบเขื่องซึ่งพาดอยู่ตรงหัวเตียงนอน ชำเลืองสายตาหวานเยิ้มมองดูสามีหนุ่มที่นอนตะแคงข้างจ้องมองเธออยู่ไม่วางตา ใบหน้าสวยระเรื่อขึ้นด้วยความขัดเขินเจือความเก้อเขินเล็กน้อยจากเหตุการณ์เร่าร้อนเมื่อตอนกลางวันของเธอในวันนี้"ก็มองดูคนน่ารักไง..."วรินทร์เอ่ยหยอดคำหวานด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ก่อนจะเอื้อมมืออุ่นจัดมาลูบไล้เบา ๆ ที่ต้นขาเรียวงามของเมียรักอย่างรักใคร่ทะนุถนอม"วันนี้เป็นไงบ้าง..."คำถามที่ถูกเอ่ยขึ้นลอย ๆ ฟังดูเวิ้งว้างเกินกว่าจะเจาะจง แต่ความหมายที่ซ่อนอยู่ภายในกลับทำให้ใบหน้าสวยหวานของภรรยาแดงก่ำขึ้นทันทีด้วยความอายปนระคนความกระสันซ่านที่ยังค้างคาใจ"พี่ก็เห็นหมดแล้วนี่... ยังจะมาแกล้งถามอีก ไม่เอา... ไม่ตอบแล้ว จะมาถามทำไมเล่า..."เมษาแสร้งเอ็ดเบา ๆ เธอพลิกตัวหันหลังหนีด้วยท่าทางค้อนขวิดแบบน่ารัก พยายามซ่อนดวงตาที่พราวระยับและวาวโรจน์ไปด้วยประกายความหวานฉ่ำแห่งเศษอายของความรู้สึกที่ยังติดค้างมา"แอบดูแบบนี้มากี่ครั้งแล้วเนี่ย..."เสียงหวานเอื้อนเอ่ยเจือแววค้อนกระเง้ากระงอด เธอนอนขยับตัวดุ๊กดิ๊กไปมาบนที่นอนอย่างจงใจ เพื่อให้สามีรู้ว่าเธอก

เสียงกระซิบกระซาบแผ่วเบาของทั้งสองยังคงลอยมาปะทะโสตประสาทของวรินทร์เป็นระลอก ฟังได้ศัพท์บ้างไม่ได้ศัพท์บ้าง เนื่องจากน้ำเสียงที่พยายามกดให้ต่ำลงอย่างสุดกำลัง เพื่อไม่ให้ดังพอที่จะปลุกให้เขาตื่นขึ้นมารับรู้เรื่องราวอันน่าอัปยศอดสูที่กำลังดำเนินอยู่เบื้องหน้าเมื่อระแวงว่าสามีหนุ่มอาจจะรู้ตัว เมษาหันกลับมามองสำรวจท่าทีของเขาที่ยังนอนนิ่งสนิทอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบกระซาบกับชายสูงวัยด้วยแววตาที่พราวระยับไปด้วยประกายความกระสันซ่าน ทั้งคู่หยัดกายลุกขึ้นยืน นิ่งมองร่างที่ทำทีเป็นนอนหลับใหลไม่รู้เรื่องรู้ราวของเขานิ่งอยู่ชั่วครู่เพื่อความแน่ใจ ก่อนที่ภาพบาดตาจะปรากฏขึ้น—เมษาโน้มลำตัวลงประกบเรียวปากอวบอิ่มเข้ากับริมฝีปากของชายวัยดึกอย่างดูดดื่มและยาวนาน ราวกับคนหลงใหลในรสสวาทและติดตรึงในกามารมณ์ของอีกฝ่ายอย่างถอนตัวไม่ขึ้น"ไปค่ะ..." เสียงกระซิบแผ่วพร่าลอดมาจากริมฝีปากของเมีย ก่อนที่เธอจะเอื้อมมือไปจับจูงมือหนาของชายชู้ให้ค่อย ๆ ก้าวเดินออกจากห้องนอนไปอย่างเงียบเชียบ เมษาหันกลับมาจัดการงับบานประตูห้องปิดลงอย่างแผ่วเบาที่สุด โดยที่ร่างเปลือยเปล่าทั้งสองร่างไม่ได้มีเสื้อผ้าอา