Alle Kapitel von ผัวป้า: Kapitel 1 – Kapitel 10

รุ่งเช้าของอีกวัน แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ของคฤหาสน์หรู เมษาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด ไม่ใช่เพราะเธอหลับเต็มอิ่ม แต่เป็นความรู้สึกตื่นเต้นที่ปะปนกับความหวาดหวั่นที่ก่อตัวขึ้นในใจเมื่อคืนที่ผ่านมา หลังจากวรินท์หลับไปแล้ว เมษาใช้เวลาหลายชั่วโมงครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่วนเวียนอยู่ในหัว เธอตัดสินใจแล้วว่าจะทำตามเสียงเรียกของหัวใจและร่างกายที่โหยหามานานแสนนาน เธอจะกลับไปบ้านไร่… กลับไปหา ลุงชัช… กลับไปเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปในชีวิตเธอ ไม่ว่ามันจะผิดบาปมากแค่ไหนก็ตามเมษาลุกขึ้นจากเตียงอย่างเงียบเชียบ เธอเดินไปที่ห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าและเครื่องประดับหรูหรา เธอเลือกชุดเดรสผ้าฝ้ายเนื้อเบา สีขาวนวล ที่ให้ความรู้สึกอ่อนโยนและบริสุทธิ์ แต่ภายใต้ความเรียบง่ายนั้น ซ่อนความต้องการอันเร่าร้อนไว้ เธอตั้งใจว่าจะไปวิ่งออกกำลังกายในสวนหลังบ้าน และระหว่างทางก็จะแวะไปคุยกับป้าแม่บ้านเรื่องการเตรียมอาหารสำหรับวันนี้ ก่อนที่เธอจะเริ่มแผนการที่วางไว้ขณะที่เธอกำลังลงบันไดไม้สักขัดเงา เมษาก็เห็นวรินท์นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว เขากำลังอ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจ

ชัชค่อยๆ ดันเมษาไปชิดกับผนังห้องครัว มือของเขาลูบไล้ไปทั่วร่างกายของเธออย่างเชื่องช้าและชำนาญ เขาปลดกระดุมเสื้อของเมษาออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นผิวขาวเนียนใต้เสื้อผ้าที่ซ่อนอยู่ เมษารู้สึกถึงความเย็นจากอากาศที่ปะทะกับผิว แต่ร่างกายของเธอกลับร้อนผ่าวไปทั้งตัว เธอหลับตาลง ซึมซับทุกสัมผัสของลุงชัช“ไปที่อื่นกันดีกว่าไหมหนูเมษ์” ลุงชัชกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูของเธอ ขณะที่เขากำลังไล่จูบลงมาที่ซอกคอของเธอเมษาพยักหน้าอย่างช้าๆ เธอพูดอะไรไม่ออกแล้วในตอนนี้ ความต้องการอันดิบเถื่อนท่วมท้นจนเธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไปลุงชัชอุ้มเมษาขึ้นในอ้อมแขนอย่างรวดเร็ว เมษารู้สึกเหมือนตัวลอยขึ้นไปในอากาศ เธอใช้มือโอบรอบคอของเขาแน่น ซบหน้าลงไปบนแผงอกกำยำของเขาลุงชัชเดินตรงไปยังประตูหลังบ้านที่เปิดออกสู่สวนมะม่วงยามค่ำคืน แสงจันทร์สาดส่องลงมาต้องต้นมะม่วงใหญ่ที่ยืนตระหง่านอยู่เขาพาเธอไปยังโรงนาเล็กๆ ที่อยู่ด้านหลังบ้าน โรงนาที่เคยเป็นพยานรักของพวกเขาทั้งสองเมื่อครั้งอดีต บรรยากาศภายในโรงนามืดสลัว มีเพียงแสงจันทร์ที่ลอดเข้ามาทางช่องลมเล็กๆชัชค่อยๆ วางเมษาลงบนกองฟางที่นุ่มและอุ่น เมษารู้สึกถึงความเย

เมษาตอบรับจูบของเขาอย่างเต็มใจและโหยหา เธอโอบรอบคอของเขา ดึงเขาเข้ามาใกล้ชิดจนแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ลิ้นของพวกเขาสัมผัสและเกี่ยวพันกันอย่างเร่าร้อน เสียงจูบดูดดื่มดังกระเส่าอยู่ในความมืดสลัวของกระท่อมลุงชัชค่อยๆ เลื่อนมือลงมาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของเมษา ก่อนที่จะสอดเข้าไปใต้เสื้อผ้าของเธอ สัมผัสของเขาทำให้เมษาสะท้านเฮือก เธอรู้สึกเหมือนร่างกายของเธอกำลังลุกเป็นไฟ “ลุงขา…” เมษาครางออกมาเบาๆ “ว่าไงหนูเมษ์” ลุงชัชกระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูของเธอ พลางไล่จูบลงมาที่ซอกคอของเธอ “เมษ์… เมษ์ต้องการลุงมากๆเลยค่ะ ลุงขา...” เมษาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ เธอไม่สามารถอดกลั้นความปรารถนาในใจได้อีกต่อไปลุงชัชยิ้มบางๆ เขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของเมษาออกทีละเม็ดอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้า เมษารู้สึกถึงความร้อนผ่าวไปทั่วร่างกาย เธอหลับตาลง ปล่อยให้ลุงชัชเป็นผู้ควบคุมทุกสิ่งเสื้อผ้าของเมษาถูกถอดออกอย่างง่ายดาย กองอยู่กับพื้นกระท่อมอย่างไม่เป็นระเบียบ เรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอภายใต้แสงรำไรช่างงดงามราวกับเทพธิดา ลุงชัชจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความ

เมษาเดินไปหาลุงชัชด้วยท่าทีที่ดูผิดปกติ ลุงชัชสังเกตเห็นได้ทันที เขาวางสายยางลง แล้วหันมามองเมษาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง “มีอะไรหรือเปล่าหนูเมษ์ ดูหน้าตาไม่ค่อยดีเลย” ลุงชัชถาม เมษาน้ำตาคลอเบ้า เธอพยายามกลั้นน้ำตาไว้ แต่ก็ทำได้ยากเหลือเกิน “ลุงคะ… พี่เอก… พี่เอกกำลังจะมาที่นี่ค่ะ” เมษาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกังวล คำพูดของเมษาทำให้ลุงชัชถึงกับชะงักไปชั่วขณะใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเรียบเฉย แววตาของเขาฉายแววความไม่พอใจและกังวลอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่ความเจ็บปวดเพราะความรัก แต่เป็นความกังวลว่าแหล่งปลดปล่อยความใคร่ของเขาอาจจะหายไป “เมื่อไหร่” ลุงชัชถามเสียงต่ำ “วันหยุดสุดสัปดาห์นี้ค่ะ” เมษาตอบ ชัชเงียบไป เขาหันหลังกลับไปมองต้นมะม่วงที่เขากำลังรดน้ำอยู่ เมษาเห็นแผ่นหลังที่แข็งแกร่งของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อย “แล้วเราจะทำอย่างไรดีคะลุง” เมษาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความวิตก ชัชถอนหายใจยาว “คงต้อง… ทำตัวให้เป็นปกติที่สุด” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้เข้มแข็งความเข้มแข็งนั้นเพื่อประคับประคองสถานการณ์ ไม่ใช่เพื่อปกป้องความสัมพันธ์ทางใจ แต่เมษาก็สัมผัสได้ถึงความกระวนกระวายในน้ำเสี

เมื่อตกค่ำ ชัชก็ขับรถกลับมาที่บ้านไร่ เขามองเห็นรถของวรินท์จอดอยู่หน้าบ้าน ทำให้เขารู้ว่าวรินท์ยังไม่ได้กลับไป ชัชเดินลงจากรถด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขามองไปที่บ้านพักที่เมษาและวรินท์พักอยู่ แววตาของเขาฉายแววความไม่พอใจเล็กน้อย"เมื่อไหร่มันจะกลับวะ!!!" ชัชสบถกับตัวเองเบาๆ พลางเดินส่วยหัว ก้มหน้าเข้าครัวไปอย่างอารมณ์ไม่ดีในมื้อเย็นวันนั้น บรรยากาศยังคงตึงเครียดเล็กน้อยระหว่างชัชกับบรรยากาศโดยรวม เมษาพยายามทำตัวเป็นปกติที่สุด วรินท์ยังคงไม่ระแคะระคายอะไรเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอกับลุงชัช เขายังคงดูแลเธออย่างดีและแสดงความรักต่อเธออย่างเปิดเผย ในขณะที่ชัชยังคงรักษาท่าทีนิ่งเฉย เขาไม่ได้พูดอะไรกับเมษาเป็นพิเศษ แต่สายตาของเขายังคงแฝงไปด้วยความโหยหาลึกซึ้งที่ถูกกดทับเมษารู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเธอกับลุงชัชอาจจะต้องสิ้นสุดลงแล้วจริง ๆ มันเป็นการจบลงที่เธอต้องโหยหา แต่ก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องสำหรับทุกคนหลังจากกินข้าวเสร็จ วรินท์ชวนเมษาไปเดินเล่นในสวนมะม่วงอีกครั้ง เมษาตอบรับอย่างเต็มใจ เธอเดินตามเขาออกไปขณะที่เดินอยู่ในสวนมะม่วง วรินท์ก็หันมาดึงเมษาเข้ามาในอ้อมกอดของเขา เขาจูบเธออย่างดูดดื่ม พยาย