All Chapters of ผัวป้า: Chapter 21 - Chapter 30

เสียงครางกระเส่าของ เมษา ยังคงดังก้องในห้องสวีทหรู กลิ่นสาบสาวผสมกลิ่นกายชายฉุนกริบอบอวลไปทั่ว บรรยากาศร้อนระอุราวกับมีเปลวไฟมองไม่เห็นลุกโชนขึ้นภายในห้อง เมษา ยังคงนั่งอยู่บนขอบเตียงเปลือยเปล่า สะโพกมนกลมกลึงส่ายไหวไปมาอย่างควบคุมไม่ได้ รับสัมผัสจากปลายลิ้นของ วุฒิ ที่กำลังปรนเปรอสวาทให้เธออย่างไม่ลดละวุฒิ รู้ดีว่าต้องทำอย่างไรให้หญิงสาวตรงหน้าลุ่มหลงในลีลารักของเขาจนถอนตัวไม่ขึ้น มือหนาข้างหนึ่งกดสะโพกของ เมษา ให้แนบชิดกับใบหน้าของเขามากยิ่งขึ้น ขณะที่ปลายลิ้นยังคงทำงานอย่างขยันขันแข็งลิ้นของ วุฒิ ตวัดแซะรอยแยกของกลีบแคมอย่างช่ำชอง เขาไล้เลียไปตามกลีบเนื้อนุ่มที่บวมเจ่อจากฤทธิ์อารมณ์ ปลายลิ้นพลิ้วไหวรวดเร็ว สลับกับการลากเสียดสีเน้นหนักตรงเม็ดละมุดเล็กๆ ทุกครั้งที่ปลายลิ้นของเขาแตะต้อง เม็ดละมุดของ เมษา สะโพกของเธอพลันยกลอยขึ้นจากฟูก ส่ายรับปลายลิ้นของ วุฒิ อย่างอัตโนมัติ เสียงครางของเธอแปรเปลี่ยนจากแผ่วเบาเป็นโหยหวนอย่างควบคุมไม่อยู่“อ๊า…พี่วุฒิ…เสียว…อ๊าส์…ตรงนั้นแหละค่ะ…อื้มมม…”ในขณะที่ วุฒิ กำลังอร่อยกับเนินโคกหีของ เมษา อยู่ด้านล่าง ต้น ก็ขยับตัวเข้ามา เขาแอ่นตัวคร่อมหน้าของ

ห้องนอนเล็ก ๆ ในบ้านไร่ถูกกลืนกินด้วยความมืดสนิท แสงสลัวสีเทาหม่น จากนอกหน้าต่างแทรกผ่านม่านผ้าดิบบางเบาเข้ามาเพียงริบหรี่ สร้างเงาที่ยาวและบิดเบี้ยว วรินท์ไม่ได้อยู่บนเตียง แต่เลือกนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ข้างเตียง ในมุมที่เงาทอดทับเขาไว้เกือบมิด มือของเขากำแน่น บนพนักแขนจนข้อนิ้วขาวโพลน ดวงตาของเขาวาววับเป็นประกาย ราวกับสัตว์ที่กำลังเฝ้ารอเหยื่ออย่างอดทน ความคาดหวังที่รุนแรงแผ่ออกมาจากร่างเขาอย่างสัมผัสได้ความคิดของวรินท์ย้อนกลับไปยังบทสนทนาเมื่อหัวค่ำ ในห้องครัวที่อบอุ่นด้วยไอจากกาแฟ:“ผมอยากเห็นเมษ์ในแบบที่เมษ์เป็นตอนที่อยู่กับลุง”น้ำเสียงของวรินท์ในตอนนั้น ราบเรียบ แต่แฝงด้วยอำนาจและคำสั่ง เขาโน้มตัวข้ามโต๊ะไปยังชัช ดวงตาจับจ้องราวกับสะกดจิต“เอ็งหมายความว่า...”ชัชเลิกคิ้วสูง แก้วกาแฟในมือหยุดนิ่งกลางอากาศ“ใช่แล้วลุง ผมอยากเห็นลุงเย็ดเมียผมแบบจะ ๆ ก่อนที่จะกลับกรุงเทพฯ”วรินท์เน้นย้ำทุกพยางค์ ความต้องการที่บิดเบือนของเขารุนแรงจนน่ากลัว ชัชกระพริบตาถี่อย่างไม่แน่ใจในสิ่งที่ได้ยิน ใบหน้าของเขาซีดเผือดไปชั่วขณะ“เอ็งแน่ใจนะ ลุงไม่เคยทำแบบนี้ต่อหน้าใครเลยว่ะ”เสียงของชัชแผ่วลง ทว่าในดว

ภายในพูลวิลล่าหรูริมชายหาด กลิ่นหอมจางๆ ของน้ำมันอโรม่าผสมกับกลิ่นไอทะเลที่พัดแว่วเข้ามาสร้างบรรยากาศที่ชวนให้ผ่อนคลายแต่ก็หนักอึ้งไปด้วยมวลสารบางอย่าง วรินทร์ นั่งอยู่ที่อาร์มแชร์ตัวใหญ่ มือหนึ่งถือแก้ววิสกี้ชั้นเลิศ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ เมษา ภรรยาสาวที่กำลังจัดเตรียมเครื่องดื่มอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์วันนี้เมษาจงใจแต่งตัวเพื่อ "ต้อนรับแขก" โดยเฉพาะ เธอสวมชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าไหมซาตินสีแชมเปญ เนื้อผ้าที่ลื่นและบางเบาแนบไปกับทุกสัดส่วนโค้งเว้า ยามเธอขยับตัว แสงไฟจะตกกระทบลงบนแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าและร่องอกที่ลึกสุดใจ เพราะเธอไม่ได้สวมใส่อะไรไว้ข้างใต้เลยเสียงออดหน้าประตูดังขึ้น วรินทร์ลุกไปเปิดรับ เก่ง และ วิทย์ สองรุ่นน้องหนุ่มที่ก้าวเข้ามาด้วยความประหม่าปนตื่นเต้น ทั้งคู่สวมเสื้อเชิ้ตลายทางที่ปลดกระดุมเม็ดบนออก เผยให้เห็นแผงอกสีแทนและบุคลิกของชายหนุ่มวัยฉกรรจ์"สวัสดีครับพี่เอก... สวัสดีครับพี่เมษา" ทั้งคู่ยกมือไหว้ตามมารยาท แต่สายตานั้นกลับปิดความกระหายไม่มิดก่อนหน้านี้ประมาณหนึ่งสัปดาห์ วรินทร์ได้ติดต่อเด็หหนุ่มสองคนนี้ไว้ เขาเมษาได้คิดเลือกอย่างรอบคอบ สื่อโซเชียลที่ทั้งสองช่วยกั

เสียงน้ำในสระยังคงกระเพื่อมไหวส่งเสียงกระทบขอบหินเบาๆ แต่บรรยากาศรอบข้างกลับเงียบงันจนน่าใจหาย วรินทร์ยังคงยืนนิ่งอยู่ในเงามืด ลมหายใจของเขาหอบถี่ กลิ่นคาวรักที่เปรอะเปื้อนอยู่บนฝ่ามือเตือนให้รู้ว่าสิ่งที่เขาเพิ่งเห็นไม่ใช่ความฝันทันใดนั้น ร่างเปลือยเปล่าสามร่างที่เปียกโชกก็ก้าวเดินขึ้นจากสระ เมษาเดินอยู่ตรงกลางโดยมีวิทย์และเก่งขนาบข้าง ผิวขาวผ่องของเธอบัดนี้แดงเป็นจ้ำๆ จากรอยจูบและแรงบีบเค้น ขาเรียวสวยสั่นเทาจนก้าวแทบไม่ออก ทุกย่างก้าวที่เธอเดินผ่านหน้าวรินทร์ ร่องรักที่อ้าค้างจากการโดนรุกรานอย่างหนักยังคงมีน้ำกามสีขาวขุ่นหยดติ๋งลงบนพื้นไม้ทิ้งเป็นทางยาวเมษาไม่ได้หยุดทักทายสามี เธอเพียงแต่ปรายตาที่ฉ่ำปรือและว่างเปล่ามองเขาเพียงเสี้ยววินาที มุมปากที่ยังมีคราบน้ำรักติดอยู่เผยอยิ้มจางๆ ราวกับจะเยาะเย้ยในโชคชะตาที่วรินทร์หยิบยื่นให้ ทั้งสามเดินผ่านเขาไปราวกับเขาเป็นเพียงวิญญาณที่คอยเฝ้าดู ทิ้งไว้เพียงกลิ่นคาวกามและกลิ่นคลอรีนที่บาดลึกเข้าสู่ประสาทสัมผัสวรินทร์เดินตามหลังเข้าไปในห้องน้ำหรู ไอน้ำอุ่นจากอ่างน้ำวน (Jacuzzi) พวยพุ่งจนทำให้กระจกฝ้ามัว เมษาถูกสองหนุ่มประคองลงไปนั่งกลางอ่างน้

รถเก๋งคันหรูของวรินทร์คลานเข้ามาจอดนิ่งสนิทอยู่บนลานดินใต้ต้นมะม่วงใหญ่ เสียงเครื่องยนต์ที่ดับลงทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่แฝงไปด้วยไอความร้อนของบ่ายวันอาทิตย์ ชายหนุ่มยิ้มที่มุมปากอย่างโล่งใจ ความเหนื่อยล้าจากการขับรถทางไกลมลายหายไปในชั่วพริบตา เมื่อสายตาของเขาจับจ้องไปยังแคร่ไม้ไผ่ตัวเก่าที่ตั้งอยู่ใต้ร่มเงาต้นมะม่วงข้างบ้าน... แคร่ตัวนี้นี่เอง ที่เขาจินตนาการถึงรอยจารึกแห่งความสาวของเมษาที่ถูกลุงชัชตีตราไว้ตั้งแต่เธอยังเป็นเพียงเด็กสาววัยสะพรั่งวรินทร์ก้าวลงจากรถ บิดตัวไล่ความเมื่อยขบ ก่อนจะเดินอ้อมไปเปิดกระโปรงหลังเพื่อขนสัมภาระ"มีอะไรให้ป้าช่วยถือบ้างล่ะตาเอก?" เสียงแหบพร่าอย่างคนผ่านโลกมานานของป้าสายดังขึ้น เธอเดินออกมาจากครัวข้างบ้านด้วยท่าทีสงบ ผิวหนังบนใบหน้าที่เหี่ยวย่นตามวัยดูมีร่องรอยของความเหนื่อยหน่ายที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้รอยยิ้มจางๆ"ไม่มีหรอกครับป้า ผมจัดการเอง ป้าไม่ต้องลำบากหรอกครับ" วรินทร์รีบปฏิเสธอย่างนอบน้อม ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดหญิงสูงวัยด้วยความรักและนับถืออย่างญาติผู้ใหญ่ที่สนิทชิดเชื้อ "เมษ์อยู่บนเรือนเหรอครับ?" เขาถามพลางกวาดสายตามองไปบนตัวบ้านไม้ใต้ถุนสูง