LOGIN
“ไอติม ยกกาแฟและอาหารว่างขึ้นไปให้ พ่อเลี้ยงสุชาติที่ห้องทำงานด้วย”
นุกูล มือขวา คนสนิทของพ่อเลี้ยงสุชาติ นักการเมืองท้องถิ่นชื่อดัง ที่มีอิทธิพลกว้างขวางของจังหวัดภาคเหนือ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบกับ ไอติม หลานสาวของป้ารำพึง แม่บ้านคนสนิทของคุณนายผกา ภรรยาของบ้านไร่แห่งนี้ ที่รับเข้ามาเลี้ยงดูตั้งแต่เด็ก จนตอนนี้เธอโตเป็นสาวสวย หุ่นนางแบบรวมทั้งหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินตัว จนเขาก็แอบเผลอมองและลอบกลืนน้ำลายอยู่หลายครั้ง “ตอนนี้ไอติมกำลังล้างจานอยู่ น่าจะไม่สะดวกเดี๋ยวป้ายกขึ้นไปให้พ่อเลี้ยงเอง” รำพึง เอ่ยตอบแทนไอติม เพราะเธอรับรู้จากหลานสาวของเธอว่า พ่อเลี้ยงชอบแอบลวนลามอยู่บ่อยครั้ง ก่อนจะได้ยินเสียงนุกูลเอ่ยตะคอกเสียงดังในทันที “ไม่ได้!! พ่อเลี้ยงต้องการให้ไอติมขึ้นไปไม่ใช่ป้า ไอติมรีบล้างมือและยกอาหารขึ้นไปเสิร์ฟเร็วๆด้วยล่ะ เดี๋ยวพ่อเลี้ยงหงุดหงิดจะหาว่าพี่ไม่เตือนนะ” “จ้ะพี่นุ เดี๋ยวติมไปเอง” ฉันขานรับออกมาเบาๆ ให้กับพี่นุกูล ก่อนที่จะหันไปสบตามองป้ารำพึง ญาติเพียงคนเดียวของฉันที่เลี้ยงฉันมา ตั้งแต่ฉันอายุได้เพียงเจ็ดขวบ หลังจากพ่อและแม่ของฉันได้ ติดการพนันอย่างหนัก จนมีหนี้ท่วมหัวและถูกตามล่าจากเจ้าของบ่อน พวกเขาก็เอาฉันมาทิ้งไว้กับป้ารำพึง พี่สาวของแม่ที่ทำงานเป็นแม่บ้านให้กับแม่เลี้ยงผกาและ พ่อเลี้ยงสุชาติ นักการเมืองท้องถิ่นที่มีอิทธิพลในเขตภาคเหนือ ก่อนคนทั้งสองจะหนีหายและขาดการติดต่อไปพอฉันเติบโตขึ้นก็สัมผัสถึงสายตาของพ่อเลี้ยงสุชาติที่คอยแอบจ้องมองฉันอย่างหื่นกามอยู่เสมอ และเมื่อฉันเรียนจบมอหก ก็ได้ตัดสินใจไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังที่กรุงเทพและก็สามารถสอบติดคณะที่หวังได้อย่างเฉียดฉิว พร้อมกับเพื่อนสนิท อย่าง ยี่หวา ลูกสาวเจ้าของไร่ส้มชื่อดัง โดยไม่บอกให้คนในบ้านรับรู้ ยกเว้น ป้ารำพึงเพียงคนเดียว “ไอติม” รำพึง เอ่ยเรียกหลานสาวคนเดียวของเธอด้วยสีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “หนูไม่เป็นไร แค่ยกอาหารขึ้นไปเสิร์ฟแป๊บเดียว จะรีบกลับมานะคะ” ฉันหันไปพูดตอบป้ารำพึงด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะไปเตรียมของว่างและเครื่องดื่มให้กับพ่อเลี้ยงสุชาติโดยที่ป้าของฉันก็เดินตามเข้ามาพร้อมกับเอ่ยขึ้นมาเบาๆ อีกครั้ง “อดทนนะลูกอีกไม่ถึงอาทิตย์ก็ได้ย้ายไปเรียนที่กรุงเทพแล้ว” “หนูจะอดทน ป้าไม่ต้องห่วงนะคะ หนูขอตัวไปยกของว่างให้กับพ่อเลี้ยงก่อนเดี๋ยวจะโดนดุเอา” ฉันเอ่ยตอบ และรีบยกถาดอาหารที่เตรียมของว่างเสร็จแล้วเดินออกจากห้องครัว เพื่อไปยังห้องทำงานส่วนตัวของพ่อเลี้ยงสุชาติอย่างรวดเร็ว“พวกมึงไปทางนั้น กระจายค้นหาให้ทั่ว ส่วนกูจะไปดักอยู่ทางประตูอีกฝั่ง พ่อเลี้ยงกำชับว่าต้องจับตัวไอติมมาให้ได้ ถ้ามันหนีไปได้ พวกเราตายแน่!”ดีเซล ที่กำลังเดินผ่านจุดตรวจผู้โดยสารก็ ได้ยินบทสนทนาของกลุ่มชายฉกรรจ์นับสิบคน เอ่ยแทรกดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของเขา ภาพนั้นทำให้เขาต้องหันกลับไปมองยังคนกลุ่มนั้นด้วยความแปลกใจ ว่าทำไมพวกมันสามารถเข้ามาด้านในได้ ก่อนจะเอ่ยถามลูกน้องของเขาที่กำลังเดินกลับมาหลังจากได้ไปพูดคุยกับเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง“เกิดอะไรขึ้น พวกมันเป็นใคร”“เป็นคนของพ่อเลี้ยงสุชาติ นักการเมืองท้องถิ่นของจังหวัด พ่อของไอ้สลาฟ คนที่ส่งหนอนเข้ามาทำงานในท่าเรือของเราครับนาย”โชค พูดตอบนายของเขาและมองไปยังกลุ่มคนอย่างระมัดระวัง ความปลอดภัยให้กับผู้เป็นนายของตัวเองอย่างเงียบๆ“แล้วพวกมันมาทำอะไรที่นี่”ดีเซลพูดและกวาดสายตามองไปยังบริเวณสนามบินก่อนจะได้ยินเสียงลูกน้องของตัวเองเอ่ยตอบดังขึ้นมาอีกครั้ง“ผมได้ยินเจ้าหน้าที่บอกว่า พวกมันมาตามจับคนที่ทำร้ายพ่อเลี้ยงสุชาติเลยขอเข้ามาค้นด้านในแบบมีอภิสิทธิ์พิเศษครับนาย” “ฮึ อภิสิทธิ์พิเศษงั้นเหรอ” ดีเซล กระตุกยิ้มและเค้นเสียงขึ้นมาในลำคอเบ
#สนามบินจังหวัด“ขอบคุณพี่อ่ำมากๆ ที่มาส่งติมและติมฝากพี่ช่วยดูแลป้ารำพึงแทนติมด้วยนะคะ”ฉันหันไปเอ่ยกับพี่อ่ำ หลานชายของลุงสมพรด้วยน้ำตาคลอเบ้าหลังจากที่รถเลี้ยวเข้ามาจอดยังสนามบินเล็กๆ ของจังหวัด“เรื่องป้ารำพึง ไอติมไม่ต้องห่วงหรอก ยังไงก็ยังมีคุณนายผกา ภรรยาของพ่อเลี้ยง คอยปกป้องป้าแกอยู่ ตอนนี้พี่ว่า ไอติมรีบไปเถอะ ก่อนที่คนของพ่อเลี้ยงจะตามมาทัน” อ่ำพูดตอบเด็กสาวที่เขาแสนเอ็นดูและเห็นเป็นน้องสาวคนหนึ่งด้วยแววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง หลังจากที่เขาได้สอบถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นทำให้เขารู้ดีว่าพ่อเลี้ยงจะต้องส่งคนมาตามล่าไอติมอย่างแน่นอน“งั้นติมไปก่อนนะคะพี่”ฉันพูดขึ้นและยกมือไหว้พี่อ่ำอีกครั้ง ก่อนจะหยิบหมวกแก๊ปขึ้นมาสวมใส่และเปิดประตูลงจากรถทันที เมื่อรถของพี่อ่ำขับออกไปจากสนามบินแล้ว ฉันจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาเพื่อนสนิทของฉันและรอสายไม่นานก็ได้ยินเสียงหวานของเพื่อนพูดตอบกลับมาจากปลายสายทันที(ว่าไงเพื่อนเลิฟ!!)“ยี่หวา มึงช่วยจองตั๋วเครื่องบิน ไฟล์ทที่เร็วที่สุดไปกรุงเทพให้กูได้ไหม ตอนนี้กูอยู่ที่สนามบิน แล้ว” ฉันพูดขึ้นและมองซ้ายขวาและด้านหลังอย่างระมัดระวังตัว(เกิดอะไ
ฉันวิ่งลงมาจากห้องทำงานของพ่อเลี้ยง ก็มาถึงภายในห้องพักด้านล่างของฉันด้วยสีหน้าตื่นตระหนก โดยที่ฉันเปิดตู้เสื้อผ้าและเก็บข้าวของที่จำเป็นใส่กระเป๋าอย่างเร่งรีบ ก่อนจะได้ยินเสียงของป้ารำพึง เอ่ยดังขึ้นมา“ไอติม เกิดอะไรขึ้น แล้วนี่หลานจะเก็บเสื้อผ้าไปไหน”รำพึง เอ่ยถามขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อเห็นท่าทางของหลานสาวที่กำลังเดินเก็บข้าวของยัดใส่กระเป๋าอย่างร้อนรน“พ่อเลี้ยงจะข่มขืนหนูป้ารำพึง หนูเลยใช้รูปปั้นทุบหัวจนพ่อเลี้ยงสลบไป หนูอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วจ้ะป้า” ฉันมองหน้าของป้ารำพึง ก่อนจะพูดตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างหวาดกลัวอิทธิพลของพ่อเลี้ยงสุชาติ ที่เคยได้รับรู้มาและ ถ้าฉันอยู่ที่นี่ต่อไป ฉันคงไม่รอดแน่ ๆ“งั้นหลานรีบเก็บของที่จำเป็นพอ ก่อนที่คนในบ้านจะรู้ตัวแล้วแห่กันมาจับหลานไปให้พ่อเลี้ยง”รำพึงที่ได้ยินก็เข้าใจในทันที จึงเดินไปเปิดลิ้นชักหยิบของมีค่าที่เธอเก็บสะสมไว้ทั้งหมดรวมทั้งเอกสารสำคัญของไอติม ออกมายัดใส่กระเป๋าของหลานสาวในทันที“แล้วป้ารำพึงล่ะ ไม่ไปกับหนูเหรอคะ เราสองคนอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วนะ”“ป้าไม่เป็นไร ป้ามีแม่เลี้ยงผกา คอยช่วยเหลืออยู่ เดี๋ยวป้าจะไปขอร้องให้ลุงสมพรช่ว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!...“เข้ามาสิ”“กาแฟกับของว่างค่ะ พ่อเลี้ยง” ฉันเอ่ยขึ้น หลังจากเปิดประตูเดินเข้ามาด้านในห้องทำงานก็เห็นพ่อเลี้ยงสุชาติชายสูงวัยหัวล้านและรูปร่างอ้วนสมบูรณ์ ที่นั่งอยู่บนโซฟาในสภาพที่สวมแค่เพียงเสื้อคลุมอาบน้ำเพียงตัวเดียว กำลังนั่งจ้องมองฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้ม แบบผิดปกติ ภาพนั้นทำเอาฉันสัมผัสถึงอันตรายบางอย่างที่กำลังจะมาเยือนตัวเองในทันที “ไอ้แก่ตัณหากลับ คิดจะเคลมฉันงั้นเหรอ”“ขอบใจมากหนูติม วันนี้ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ ปีนี้หนูติมของอา อายุเท่าไรแล้วล่ะ”พ่อเลี้ยงสุชาติ พูดถามขึ้นพร้อมกับใช้สายตากวาดมองไปยังร่างของเด็กสาวที่เขาเห็นมาตั้งแต่เยาว์วัย จนตอนนี้รูปร่างของเธอได้เปลี่ยนแปลงเป็นสาวเต็มตัว มีหน้าอกที่ใหญ่ล้นจนเกินตัว หน้าตาสะสวย จนเขาหมายมั่นจะจับเด็กสาวคนนี้มาเป็นเมียของเขาอีกคนให้ได้“ปีนี้หนูอายุสิบเก้าแล้วค่ะ เอ๊ะ! พ่อเลี้ยงจะทำอะไรหนูคะ”ฉันเอ่ยตอบ พร้อมกับวางถาดอาหารลงบนโต๊ะ และต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ พ่อเลี้ยงยกมือขึ้นมาโอบเอวของฉันลงไปนั่งข้างๆอย่างรวดเร็ว ก่อนจะได้ยินเสียงของพ่อเลี้ยง เอ่ยแทรกดังขึ้นมาอีกครั้ง“หนูติมของอา โตเป็นสา
“ไอติม ยกกาแฟและอาหารว่างขึ้นไปให้ พ่อเลี้ยงสุชาติที่ห้องทำงานด้วย”นุกูล มือขวา คนสนิทของพ่อเลี้ยงสุชาติ นักการเมืองท้องถิ่นชื่อดัง ที่มีอิทธิพลกว้างขวางของจังหวัดภาคเหนือ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบกับ ไอติม หลานสาวของป้ารำพึง แม่บ้านคนสนิทของคุณนายผกา ภรรยาของบ้านไร่แห่งนี้ ที่รับเข้ามาเลี้ยงดูตั้งแต่เด็ก จนตอนนี้เธอโตเป็นสาวสวย หุ่นนางแบบรวมทั้งหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินตัว จนเขาก็แอบเผลอมองและลอบกลืนน้ำลายอยู่หลายครั้ง“ตอนนี้ไอติมกำลังล้างจานอยู่ น่าจะไม่สะดวกเดี๋ยวป้ายกขึ้นไปให้พ่อเลี้ยงเอง” รำพึง เอ่ยตอบแทนไอติม เพราะเธอรับรู้จากหลานสาวของเธอว่า พ่อเลี้ยงชอบแอบลวนลามอยู่บ่อยครั้ง ก่อนจะได้ยินเสียงนุกูลเอ่ยตะคอกเสียงดังในทันที“ไม่ได้!! พ่อเลี้ยงต้องการให้ไอติมขึ้นไปไม่ใช่ป้า ไอติมรีบล้างมือและยกอาหารขึ้นไปเสิร์ฟเร็วๆด้วยล่ะ เดี๋ยวพ่อเลี้ยงหงุดหงิดจะหาว่าพี่ไม่เตือนนะ”“จ้ะพี่นุ เดี๋ยวติมไปเอง” ฉันขานรับออกมาเบาๆ ให้กับพี่นุกูล ก่อนที่จะหันไปสบตามองป้ารำพึง ญาติเพียงคนเดียวของฉันที่เลี้ยงฉันมา ตั้งแต่ฉันอายุได้เพียงเจ็ดขวบหลังจากพ่อและแม่ของฉันได้ ติดการพนันอย่างหนัก จนมีหนี้ท่ว







