ตอนที่ 2

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!...

“เข้ามาสิ”

“กาแฟกับของว่างค่ะ พ่อเลี้ยง” ฉันเอ่ยขึ้น หลังจากเปิดประตูเดินเข้ามาด้านในห้องทำงานก็เห็นพ่อเลี้ยงสุชาติ

ชายสูงวัยหัวล้านและรูปร่างอ้วนสมบูรณ์ ที่นั่งอยู่บนโซฟาในสภาพที่สวมแค่เพียงเสื้อคลุมอาบน้ำเพียงตัวเดียว กำลังนั่งจ้องมองฉันด้วยสายตาหยาดเยิ้ม แบบผิดปกติ ภาพนั้นทำเอาฉันสัมผัสถึงอันตรายบางอย่างที่กำลังจะมาเยือนตัวเองในทันที

“ไอ้แก่ตัณหากลับ คิดจะเคลมฉันงั้นเหรอ”

“ขอบใจมากหนูติม วันนี้ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ ปีนี้หนูติมของอา อายุเท่าไรแล้วล่ะ”

พ่อเลี้ยงสุชาติ พูดถามขึ้นพร้อมกับใช้สายตากวาดมองไปยังร่างของเด็กสาวที่เขาเห็นมาตั้งแต่เยาว์วัย จนตอนนี้รูปร่างของเธอได้เปลี่ยนแปลงเป็นสาวเต็มตัว มีหน้าอกที่ใหญ่ล้นจนเกินตัว หน้าตาสะสวย จนเขาหมายมั่นจะจับเด็กสาวคนนี้มาเป็นเมียของเขาอีกคนให้ได้

“ปีนี้หนูอายุสิบเก้าแล้วค่ะ เอ๊ะ! พ่อเลี้ยงจะทำอะไรหนูคะ”

ฉันเอ่ยตอบ พร้อมกับวางถาดอาหารลงบนโต๊ะ และต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ พ่อเลี้ยงยกมือขึ้นมาโอบเอวของฉันลงไปนั่งข้างๆอย่างรวดเร็ว ก่อนจะได้ยินเสียงของพ่อเลี้ยง เอ่ยแทรกดังขึ้นมาอีกครั้ง

“หนูติมของอา โตเป็นสาวเต็มตัวและถึงวัยกำลังที่ต้องเรียนรู้ประสบการณ์แบบผู้ใหญ่แล้ว หนูอยากเรียนรู้มันกับอาไหม”

พ่อเลี้ยงสุชาติ พูดขึ้นพร้อมกับแอบก้มลงสูดกลิ่นกายความสาวของเด็กตรงหน้าอย่างหื่นกระหาย

“เรียนรู้แบบไหนคะ” ฉันพูดถามขึ้น และขยับตัวออกห่างจากพ่อเลี้ยงในทันที

“ถ้าหนูยอมเป็นเมียอาแต่โดยดี อารับรองอา จะเลี้ยงดูหนูติม ให้มีเงินทองใช้สบายไปทั้งชาติเลย ดีไหม”

พ่อเลี้ยงสุชาติ เอ่ยขึ้นและจ้องมองไปหน้าอกของเด็กสาวพร้อมกับยกแขนโอบรอบตัว หมายจะปลุกปล้ำเด็กสาวตรงหน้าในทันที

“หนูไม่ต้องการ ปล่อยหนูนะ!!”

ฉันร้องออกมาด้วยความตื่นตกใจ ก่อนจะดิ้นรนและขยับตัวหนีจากใบหน้าแก่ที่ซุกไซ้เนินอกของฉันราวกับหื่นกระหาย ก่อนจะได้ยินเสียงหงุดหงิดของพ่อเลี้ยงเอ่ยดังแทรกขึ้นมาอีกครั้ง

“ถ้าไม่ยอมกันดีๆ อาคงต้องใช้กำลังกับหนูจริงๆ แล้วนะ”

“พ่อเลี้ยง อย่าทำอะไรหนูเลย หนูกลัวแล้วค่ะ”

ฉันพูดขึ้นอย่างเสแสร้งว่าตัวเองจะยอมเพื่อให้พ่อเลี้ยงคลายมือที่จับฉันไว้พร้อมกับเหลือบสายตามองไปยังรูปปั้นที่ตั้งอยู่ข้างโซฟาและคิดหาทางเอาตัวรอดในทันที

“ถ้ากลัวก็อยู่นิ่งๆ สิ อาจะทำให้หนูติม มีความสุขถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดเอง อ๊าก อีเด็กนี่!!”

พ่อเลี้ยงสุชาติ เมื่อเห็นเด็กสาวไม่ขัดขืนตัวเองก็ขยับตัวออกห่างเล็กน้อย ก่อนจะปลดสายเสื้อคลุมอาบน้ำออก แต่ก็ต้องตาเบิกโพลงขึ้นมาด้วยความตกใจ เมื่อเห็นไอติมจับยกรูปปั้นขึ้นมาฟาดลงที่หัวของเขาอย่างแรงจนภาพตรงหน้าวูบดับลงไปในทันที

“ไปตายซะ ไอ้แก่หัวงู” ฉันใช้รูปปั้นทุบเข้าที่หัวของพ่อเลี้ยงอย่างสุดแรงเกิด ก่อนที่ร่างอ้วนๆ จะล้มฟุบลงไปกองกับพื้นและแน่นิ่งไป

“ตายไหมวะ” ฉันพูดขึ้น พร้อมกับใช้เท้าเขี่ยที่ตัวของพ่อเลี้ยงเบาๆและเห็นว่ายังหายใจอยู่ก็รีบทิ้งรูปปั้น แล้วเปิดประตูออกจากห้องทำงานแล้วส่งยิ้มหวานให้กับพี่บอดีการ์ดที่ยืนอยู่ด้านหน้าอย่างคนเก็บอาการ เมื่อพ้นสายตาก็รีบกลับห้องตัวเองไปเก็บข้าวของเพื่อจะหนีออกจากที่นี่ ให้ทันก่อนที่พ่อเลี้ยงจะฟื้นขึ้นมาเล่นงานฉัน

# อีกด้าน

“ได้โปรดไว้ชีวิตผมด้วยนะครับ ผมแค่ทำตามคำสั่ง เพราะทางนั้นข่มขู่จะฆ่าเมียกับลูกของผมคุณดีเซลครับ อย่าทำอะไรผมเลย ผมกลัวแล้ว”

ชายหนุ่มที่ตอนนี้มีสภาพ สะบักสะบอม ใบหน้าปูดบวม เนื้อตัวมีร่องรอยการถูกทำร้ายอย่างหนักจนคราบเลือดที่แห้งเกอะกังติดตามเสื้อผ้า เป็นบริเวณกว้าง เอ่ยขึ้น พร้อมกับยกมือไม้ไหว้ขอชีวิตจากหนุ่มอย่าง ดีเซล หัวหน้าแก๊งเดวิล มาเฟียเจ้าของธุรกิจค้าขายอาวุธเถื่อน ที่มีอายุน้อยที่สุดและโหดเหี้ยมที่สุดของวงการสีเทา

กำลังยืนล้วงกระเป๋าและดูดบุหรี่ โดยที่จ้องมองมาทางเขาด้วยท่าทางสบายๆ ก่อนจะได้ยินเสียงเข้มแฝงไปด้วยความเย็นชา เอ่ยดังขึ้นมา

“มึงทำงานให้ใคร” ดีเซล เอ่ยถามขึ้นโดยที่สายตาจ้องมองผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่แสดงอารมณ์และความรู้สึกอะไรออกมา

“คือผมไม่รู้!”

“มึงคิดดีแล้วใช่ไหม ที่ตอบกูแบบนี้ ไหนบอกว่ากลัวกูไงล่ะ”

ดีเซล เอียงคอเล็กน้อย พร้อมกับเอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความหงุดหงิด

“คะ คือ ผะ ผมทำงานให้กับคุณสลาฟ ลูกชายของพ่อเลี้ยงสุชาติครับ”

ดีเซล กระตุกยิ้มเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำตอบ รวมทั้งแววตาและท่าทางหวาดกลัวของคนตรงหน้าอย่างพึงพอใจ

เขาทิ้งบุหรี่ลงที่พื้นแล้วใช้เท้าบดขยี้จนแหลก ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาด้วยแววตาและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเลือดเย็น

“งั้นเหรอ ขอบใจสำหรับข้อมูล แต่มีสิ่งหนึ่งที่กูต้องบอกกับมึงไว้อย่าง ว่าคนอย่างกูไม่คิดจะเก็บงูเห่าไว้ข้างกาย” ดีเซลพูดจบก็หยิบปืนที่พกไว้เล็งยิงที่หัวของคนทรยศเขาอย่างแม่นยำ

ปัง!...

“เก็บกวาดให้เรียบร้อย และกูขอข้อมูลไอ้เวรนั่น ส่งมาให้กูด้วย ด่วนที่สุด” ดีเซลจ้องมองร่างของชายตรงหน้าที่ค่อยๆ ล้มลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น แล้วจึงหันไปพูดกับลูกน้องของตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะก้าวออกจากบริเวณป่าทึบเพื่อไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่อีกฝั่งของป่า

“นายจะกลับกรุงเทพเลยไหมครับ”

โชค ลูกน้องคนสนิทและเป็นมือขวาฝีมือเก่งกาจของดีเซล เอ่ยขึ้นในขณะที่เดินตามผู้เป็นนายไปยังรถยนต์ โดยมีไอ้คม คู่หูของเขากำลังยืนคอยสั่งการเคลียร์พื้นที่และร่างไร้วิญญาณของคนทรยศอยู่ไม่ไกล

“กลับเลย” ดีเซลเอ่ยขึ้น พร้อมกับก้าวขึ้นรถในทันทีก่อนที่ โชคจะรีบตามขึ้นมาแล้วขับรถออกจากบริเวณนั้นอย่างรวดเร็ว