《NAAKIT NG MAKASALANANG BILYONARYO (ISANG EROTIKO)》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

Sa gitna ng dagat ng mga mukha sa harapan niya, ang kanyang mga mata ay instinktibong nahanap ang akin, nakaupo sa unang hanay, habang siya ay humakbang sa entablado para maihatid ang kanyang seremonya ng talumpati. Pinigilan niya ang aking tingin sa isang sandali, pagkatapos ay patuloy na nagnanakaw ng mabibilis na sulyap sa aking direksyon habang nagmamadali sa kanyang talumpati. Mabuti! Pantay-pantay kaming nagulat. Pagkatapos ng kaganapan, si Mason, kasama ang isang tao, ay lumapit kina Lana at sa akin habang nakikipag-ugnayan kami sa ibang mga alumni. Mukhang namumula at naguguluhan ako, walang ideya kung ano ang gagawin sa aking mga kamay. Habang lumalapit sila, napansin ko na ang kanyang kasama ay si… Millicent. Paano? Ano ang nangyayari sa paligid ko? Si Jack ay kumikilosi nang may pagmamay-ari sa akin at biglang binabalewala ako. Si Mason ay biglang lumitaw. At ngayon, magkasama sila ni Millicent? Inilayo ko ang aking tingin mula sa kanila habang lumalapit sila kina Lana at s

"Bakit mo kailangan na kantot kita, Robin?" Inulit niya, ang kanyang malaking titi ay mahigpit na pinipindot sa pagitan ng aking mga hita. Ano ang sinusubukan niyang patunayan? Kung gusto niyang maramdaman ko ang kanyang pagkabigo sa pagkakaroon ng mga damdamin para sa akin, lahat ay natanggap at kinilala. Makantot na ba niya ako ngayon? Nawawala na ako. Sa pag-unawa sa aking kawalan ng tugon, iniabot niya ang kanyang kamay para hawakan ang aking suso, inaikot ang utong ng kanyang hinlalaki. Ang kanyang paraan ng ganap na pagtatapos sa akin ng kasiyahan. Sinusubukan ba niyang lunukin ako sa masarap na pagpapahirap na ito? Alam kong kailangan kong tumugon sa kanya ngunit ang aking utak ay nasisiraan sa pagnanasa at lasing sa kasiyahan. "O Diyos ko, Jack, pakiusap." Sa tingin ko ay iiyak na ako ngayon, napakasamang pakiramdam nito. Hawak niya ang magkabilang suso habang tinutorture ako ng kanyang mga mahusay na daliri, habang hinahaplos at minamasahe — dinadala ako nang mas malayo mula

"Robin." Sinundan ako ng boses ni Jack sa labas, puno ng apurahan. Hindi ako tumigil… hindi ako makatigil. Nagbukas ang mga pinto ng elevator nang may ding, pumasok ako. Nagsasara na ang mga pinto nang biglang sumalpak ang kanyang kamay, mahigpit na hinawakan ang aking braso, pinigilan ako sa lugar bago pa ako makatakas. "Huwag," bulong niya, humihinga nang mabilis. "Hindi ganito. Pakiusap." "Bitawan mo ako, Jack." Nautal ako, winiwiggle ang aking braso mula sa kanyang hawak. Walang silbi ako laban sa kanyang napakalaking lakas. Higpitan pa niya ang kanyang hawak, dinala ang kanyang mukha nang mas malapit habang sinusubukang palamigin ako bago inilagay ang kanyang noo laban sa akin at hinalikan ang aking mga luha. "Para." Itinaboy ko ang kanyang mukha mula sa akin, nagpupumilit muli na makalaya mula sa kanyang malaking kamay na kumakapit sa aking braso. "'Wala sa aming dalawa. Wala siyang ibig sabihin'" whimpered ko, nilulunok ang apdo na nagtatayo sa aking lalamunan. "Gayunpaman may

Karaniwang Martes na naman pero kahit papaano, ang katahimikan sa chemical lab ay tila nakakapangilabot. Walang Millicent na nakikita, at lalong walang Nate para gawing impiyerno ang buhay ko. Salamat na lang. Tumunog ang phone ko habang papunta ako sa aking mini office, ang screen ay kumislap para ipakita ang ikalimampung mensahe ni Jack ngayong umaga pa lang. Nagpapatunay siyang baliw, pero determinado akong lumayo sa kanya—galit man at lahat na. Plano kong takasan ang anumang bagay na bahagyang makakaabala sa akin sa mabilis na pagtapos ng aking mga routine check. Susunduin ako nina Lana at Mike para sa tanghalian, at ayaw ko silang paghintayin. Inihagis ko ang phone ko sa bag, isinilid ito sa ilalim na drawer bago naglakad nang mabilis patungo sa lab para magsimula.Bandang 1:30 n.h., tumunog ang phone ko at alam kong si Lana iyon, sa halip ay sinalubong ako ng isa na namang nakakabagabag na text mula kay Mason, nangungulit para makipagkita, na agad sinundan ng isang tawag. Ano ba

Nakalubog pa rin ang mukha ni Jack sa buhok ko, ang mga kamay niya ay nakapulupot nang may pag-angkin sa maliit kong baywang at patuloy pa ring bumubulong tungkol sa pagsasama namin sa isang bahay. Diyos ko! Hindi pa ako handa para doon. Marami pa akong kailangang malaman tungkol sa lalaking ito. Isa siyang misteryo sa akin."Kailangan pa kitang makilala nang higit, Jack," bulong ko."Magagawa mo 'yan kapag nakatira na tayo sa iisang bahay," sabi niya, habang iniaangat ang ulo mula sa leeg ko at idinidiit ang noo niya sa noo ko, habang hinahaplos ang buhok ko."Kailangan ko pang pag-isipan 'yan," bulong ko sa kanyang mga labi, habang sinusundan ng aking mga kamao ang hugis ng kanyang panga."Gaano katagal 'yan?" ungol niya, habang ang pagsalubong ng mga kilay ay kumalat sa kanyang mukha. Mukha siyang galit at napakaganda."Sa lalong madaling panahon," sabi ko. Suminghal siya, isang palatandaan ng kanyang pagkairita. Hindi ko pa nakikita ang pangangailangang magmadali sa pagsasama sa b