جميع فصول : الفصل -الفصل 50

« Robin, kailangan mo akong bigyan ng necktie ko. Please… please baby. » sabi ni Jack nang mahina, sa pinakamalambing na tono. Matagal ko siyang tinitigan bago ko iniabot ang kamay at kinuha ang necktie niya. Mahigpit niyang binalot ang necktie sa pulso ni Mason.« Pumunta ka sa wardrobe ko at kumuha pa ng neckties, lalabasan niya ‘to. » Parang senyas, nagsimulang magpagpag si Mason nang malakas ang pulso para matanggal sa necktie. « Kalmahin mo ang putangina mo. » Hinawakan ni Jack ang mga nakagapos na pulso ni Mason at nagpakiusap sa akin gamit ang mga mata. « Robin, pakiusap kumuha ka ng neckties. Tatawagan ko si Floyd para ayusin ‘to, tapos mag-uusap tayo. » Tumakbo ako pataas sa walang katapusang hagdan patungo sa kwarto niya, kinuha ang lahat ng neckties na makikita ko at bumalik nang mabilis sa hall. Kinuha ko ang bag ko, handa nang umalis, pero hindi pa ako nakakarating sa pinto ay naramdaman ko ang isang malakas na braso na pumalibot sa baywang ko, inangat ako mula sa sahig k

« Mas malakas? » hingal niya, lalong binilisan ang mga galaw, ang aking mga dibdib ay tumatalbog pataas at pababa, ang aking mabibigat na paghinga ay lalong naging mabilis, ang puso ko ay tumitibok nang malakas sa dibdib ko. Ligta sabihin na ako’y umiikot sa kaharian ng deliryum, ang aking patuloy na pagdaing ay senyales ng paparating na orgasmo. Uungol ko ang pangalan ni Jack, ang mga daliri ko ay humigpit sa mga balikat niya hanggang sa pumuti.« Jack! » sigaw ko, nanginginig nang malakas bago tuluyang sumabog sa palibot niya, pinakawalan ang aking kaligayahan sa isang malakas na ungol. Ubos na ubos ako, pero gusto ko pa rin siyang maramdaman sa loob ko. Kung lang walang limit ang aking puson. Gusto kong ganito magpatuloy magpakailanman. Yumuko siya, kinuha ang bibig ko at sinipsip ang hininga ko. Ipinulupot ko ang mga kamay sa buhok niya, hinatak ito, itinulak siya papasok sa bibig ko. Busog na busog ako. Sampung beses na yata o higit pa ang tumunog ang phone ko. Hindi ko na mabila

Binuksan ko ang aking mga malalabong mata. Ang outline ni Jack ay nakalutang nang malabo sa ibabaw ko sa aking paningin, ang kanyang boses ay desperadong sumisigaw ng pangalan ko at tinapik-tapik ang aking mga pisngi. Pinilit kong imulat nang todo ang mga mata ko, diretso sa kanyang asul na mga mata na nakatitig sa akin, ang realization ng dahilan ng aking kasalukuyang kalagayan ay pumigil sa akin nang may panic. Nagpumiglas akong paatras nang walang kya, humihingal habang umuurong ako patungo sa gilid ng kama.“Robin, hindi kita sasaktan.” buntong-hininga niya, ang mga mata niya ay puno ng sakit at hinanakit. “Hindi ako makapaniwala na naisip mo pa kahit isang segundo na sasaktan kita. Ikaw ang buhay ko.” Humilig siya pasulong para hawakan ako. Napatalon ako, bumaba nang padaskol mula sa kama at kinuha ang aking bag. Kailangan kong umalis sa lugar na ito.“Nasaan ang mga damit ko?” demand ko, nakatitig diretso sa harapan, hindi pinapansin ang kanyang tingin.“Robin. Please… pag-usapa

Nagsisimula nang maghalo-halo ang mga araw. Ikalawang linggo ko nang nakahiga sa kama, nagluluksa sa pagkawala ng mga magulang ko at ng mamamatay-tao. Dalawang linggo na walang lakad palabas, kahit papasok sa trabaho. Dalawang linggo ng pag-iisa at lungkot. Ang nakakadurog na katotohanan na hindi ko maaaring maging kay Jack ay nakakasakal. Saan ako makakahanap ng pag-ibig na ganito kalasing? Ganito kaelektrisidad? Ganito kakonsumo? Pero hindi ko na pwedeng ipagkanulo pa ang mga magulang ko. Hindi ko pwedeng maging traydor sa alaala nila sa pamamagitan ng pananatili sa relasyon sa kanilang pumatay. Hindi ko kaya.Ipinakwento ni Jack kay Lana ang nangyari nang makita niya ako sa estado na puno ng dalamhati at halos walang reaksyon. Binigyan niya ako ng espasyo, hindi na nagtatanong pa tungkol sa bagay na iyon. Alam niya ang epekto ng pagkamatay nila sa akin: sa aking self-confidence, sa pakiramdam na hindi ako karapat-dapat magmahal, na kulang ako, hindi sapat, para sabihin ang pinakama

Paano niya ako nahanap?«Jack, bitawan mo siya!» sigaw ko, tinaponan siya ng galit na tingin at hinawakan ang braso niya, sinusubukang pigilan ang kamao niya na bumagsak sa mukha ng Mr. Stranger na puno na ng sugat, na halos hindi na mukhang tao.Si Jack ay isang mabangis na hayop.«Sa susunod na hawakan mo ang pag-aari ko, aalis ka nang walang mga paa.» Hingal ni Jack sa kawawang Stranger, pagkatapos ay binigyan niya ito ng malakas na tulak. Lahat ay nanood nang walang pakialam habang si Mr. Stranger ay bumagsak sa sahig, ang walang buhay na katawan niya ay halos hindi gumagalaw. Nanlaki ang mga mata ko sa takot, ang bibig ko ay nakabuka habang nakatitig ako sa bugbog na estranghero nang may kasuklam-suklam. Hindi gumagalaw ang lalaki, pero walang nagtangkang tumulong. Ilang segundo bago ako tuluyang makapag-isip, at bigla akong binuhat ni Jack sa balikat, dumaan sa isang daan na nagkahati habang nagmartsa siya palabas ng bar.Kakapasok lang namin sa pintuan, palabas na ng bar nang m