All Chapters of NAAKIT NG MAKASALANANG BILYONARYO (ISANG EROTIKO): Chapter 1 - Chapter 10

…Kumatok ako nang isang beses at pinihit ang doorknob nang may kumpiyansa. Sa pagkakataong ito, nang walang pag-aalinlangan.“Magandang gabi, Mr. McCullen. Nasa akin na ang report mo.” sabi ko, iniunat ang braso ko para iabot ito.Tumingala siya, nakatitig sa akin na ang mga asul na matang iyon ay diretsong tumatagos sa akin.Kumapit ka, Robin. Hindi siya available.“Sige. Maupo ka.”Bumalik siya sa kanyang laptop.“Sandali lang, ha.”Tumango ako, ang aking mga iniisip ay paikot-ikot na imahe niya at ni Millicent na magkasama.Kumunot ang noo ko.“Tapos na,” pahayag niya, isinara ang kanyang laptop. Hinawakan niya ang kanyang batok, iniikot ang kanyang ulo pabalik-balik.“Puwede mo na itong iwan sa mesa.”Ginawa ko iyon, at tumayo agad… masyadong mabilis para umalis, naglakad patawid ng silid patungo sa pinto.Tinawid niya ang silid, sakto lang at nahawakan ang braso ko bago pa ako makalabas.“Aalis ka agad?” ungol niya, ang kanyang boses ay garalgal at sensual.“Oo. May lugar akong d

Umungol ako sa matinis na tunog ng aking ringtone, iniunat ang aking mga masakit na paa, halos tulog pa rin. Kinapa ko ang telepono sa kama, at sinagot ang pangalawang ring.“Robin, may magandang balita ako sa iyo! Kinuha ni Papa ang isang interbyu para sa iyo para sa isang posisyon sa McCullen Confectionery. Magkakaroon ka ng interbyu sa McCullen Heights.” sigaw ni Lana na may matalas na boses, napadilat ako, at nauutal ang puso ko habang unti-unting bumabaon sa isip ko ang mga salita. Nanatili ang katahimikan bago dumagundong ang boses ni Lana sa aking mga tainga.“Hoy,” singhal niya. “Narinig mo ba ako?”“Aba… Hindi… Hindi ako makapaniwala. Paano?” sabi ko, nangungunot ang aking mga kilay sa gulat, bahagyang nalaglag ang aking panga, at nanlalaki ang aking mga mata.“Uh, duh,” panunukso niya nang walang galang. “Si Papa ang may hawak ng mga susi sa maraming matataas na lugar, mahal, ang interbyu ay alas-onse. Good luck, Rob.”Pinindot ko ang end button at tinitigan ang aking telepo

Napakabilis lumipas ang katapusan ng linggo na parang malabo. Hinila ako ni Lana papunta sa isang bar sa downtown para sa kaunting pagrerelaks matapos ang isang nakaka-stress na linggo sa kanyang departamento at ang nalalapit na realidad ng aking bagong trabaho. Gayunpaman, sa bawat libreng sandali, nalilito ang aking isipan, bumabalik kay Jack. Ano ba ang mayroon sa kanya na hindi ko mapigilan?Ang kanyang matangos na asul na mga mata?Ang napakagwapong mukha na iyon?Ang nagliliyab na init ng kanyang haplos? O ang paraan ng pagpapanginig niya sa akin kapag magkalapit kami?Sa pangkalahatan, napapaisip ako kay Jack sa bawat sandaling lumilipas. Nawawala ako sa kawalan, isang trabahong hindi ko plinano. Ang trabahong ito ay napakahalaga sa akin, hindi ko gugustuhing sirain ito ng isang walang kabusugang pagnanasa na wala akong karapatang maramdaman.Ang aking unang araw sa confectionery ay tahimik. Ang karangyaan ng pabrika ay hindi katulad ng anumang nakita ko noon, ang loob nito ay

May mga boses na dumaan sa hamog sa aking ulo, hinihila ako gising. Napasinghap ako, ang tunog ay tumatalas sa mahinang mga bulong nina Lana at Mike na nagmumula sa kusina.Umungol ako at itinulak ang aking sarili patayo, ang aking ulo ay nagrereklamo na sa sakit. Naglakad ako sa pasilyo, hawak ang aking bungo sa isang kamay.Masakit na masakit."Aalis na ako ngayon, Miss Robin," mahinang sabi ni Mike nang makita niya ako. Tumango siya nang bahagya at lumabas sa pinto ng kusina.Si Mike ay isang lalaking hindi masyadong nagsasalita—isa sa mga pinakamatagal na nagsilbing tsuper sa pamilyang Betton. Sumumpa si Lana na hindi niya kailangan ang seguridad o ang mga kasama na humahabol sa kanya, ngunit hindi siya nag-atubiling tamasahin ang mga benepisyo at kasiyahan ng kanyang pribilehiyo kapag nababagay ito sa kanya, tulad ni Mike na handang tumulong sa kanya."Mahimbing ba ang tulog mo?" tanong ni Lana, habang inilalagay ang isang tasa ng kape sa aking mga kamay."Ugh," ungol ko. “Sakit

Ang restawran ay bumukas na parang isang katedral, ito ay isang sagisag ng modernong karangyaan at walang kahirap-hirap na kagandahan. Ang espasyo ay binigyang-kahulugan ng napakalawak at nakamamanghang lawak ng maaliwalas na karangyaan, pinalambot ng malambot na kalawakan ng kremang katad at ang nakahihilong taas ng kisame sa itaas. Naku, ang taas nito. Sa kaliwa, isang matayog na pader na umaabot ng dalawang palapag ang taas, ang mga salamin nito ay nagiging malalawak, obsidian na salamin at nakasabit mula sa malayong kisame sa napakanipis na mga alambre ay isang konstelasyon ng malalaking globong salamin na nakalutang sa gitna ng silid. Nagliliyab ang mga ito nang may tunaw na tindi, ang kanilang hindi regular at organikong mga tekstura ay sumasalo sa liwanag na parang mga baga na nakulong sa yelo. Nakabitin sa nakakagulat na taas, bumabagsak ang mga ito pababa na parang talon ng naiilawang salamin, binabasag ang malawak na kawalan ng atrium. May mahahabang, mala-teatro na mga anin