جميع فصول : الفصل -الفصل 40

Pagkatapos ng isa pang mainit na sesyon ng matinding pagtatalik sa opisina ng Lord, pagod na pagod ako, gutom na gutom at halos habol ang hininga. Binuhat ako ni Jack palabas ng kanyang opisina sa kanyang mga braso, sa gitna ng mataong foyer ng mga taong lumalabas sa gusali. Maraming tao dahil oras na ng uwian, na nakakuha pa ng karagdagang mga miron. Sumakay kami sa kanyang Aston Martin para kumain ng parang hapunan na huling tanghalian sa Mack n’ Rolls, ang pinakamalapit na restaurant sa Heights. Natapos kami bandang 5:50 ng hapon, pakiramdam ay busog na busog... ang katawan at kaluluwa. Bumili rin kami ng alak, ang paraan ko para amuhin si Lana dahil sa hindi ko pagsipot sa kanya at hindi pagsagot sa kanyang mga tawag. Sobra ang guilt na naramdaman ko at dapat lang—pero sa totoo lang, kinumbinsi niya akong patawarin si Jack, kaya ito ang naging kinalabasan. Ang itsura sa nakululunod na ganda ng mukha ni Jack nang dahan-dahan kong tinanggihan ang alok niyang doon na lang palipasin a

Hindi ko man nakikita ang kanyang mukha, alam kong nakasimangot siya.“Naglalakad ako, Jack. Hindi ako masundo ni Mike at si Lana naman ay may ibang ginagawa.”Nagpakawala siya ng isang mahaba at frustradong buntong-hininga. Galit na galit siya. “Sana ay sinundo na lang kita, at bakit ba hindi mo ginagamit ang kotse?”Pucha! Ang Rolls-Royce na ibinigay niya sa akin. Sa sobrang inis ko, itinago ko ang mga susi kung saan at nagpasyang huwag gamitin ang kotse matapos ko siyang mahuli na hinahalikan si Millicent — o si Millicent ang humahalik sa kanya, kahit ano pa man ang nangyari, binawi ko ang desisyon kong gamitin ang sasakyan. Ngayon, kailangan kong magtiis sa pag-akyat sa nakakapagod na dami ng hagdan at ilang flyover. Sinipa ko ang sarili ko sa isip dahil sa pagiging matigas ang ulo.“Itinago ko muna,” sabi ko, habang pinapalambot ang aking tono. Suminghal si Jack sa kabilang linya. Siguradong galit na galit siya pero may mabuti akong dahilan.“Tumigil ka sa paglalakad. Pupuntahan k

“Pucha Lana, mahuhuli ka na!” Nakatayo ako sa bulwagan, sumisigaw. Siguradong mami-miss niya ang kanyang flight kung hindi siya magmamadali!“Papunta na, pababa na ako.” hingal niya, nagmamadaling bumaba pagkalipas ng ilang minuto, inabot ko ang kamay ko para tulungan siya sa kanyang mga bagahe.“Sigurado ka bang kailangan mo lahat ng ito?” tanong ko nang may pag-aalinlangan, tinitingnan ang mga maleta sa paligid namin. Isang linggo lang siya mawawala pero bakit parang magdadala siya ng mga damit na kasya sa isang buong bahay.“Kailangan ko ng mga pagpipilian Robin.” sagot niya nang nakasimangot, umatras ako. Isinakay namin ang kanyang mga bag sa kanyang Audi RS e-Tron GT, ang kotseng ibinigay ni Jack sa kanya. Naupo ako sa likurang upuan. Si Mike ang humawak sa manibela, humaharurot patungo sa London Heathrow Airport.******Niyakap ko si Lana nang isa pang beses sa isang napakahigpit na yakap, na parang madudurog ang kanyang mga buto. Mami-miss ko siya nang sobra. Pinunasan ko ang mg

Diyos ko! Diyos ko! Diyos ko! Ang mga tuhod ko ay parang mga malalambot na espongha habang umaatras ako sa aking tulalang kalagayan. Tapos na ba ang bangungot? Tumingin ako sa paligid, hindi pa. Narito pa rin siya, ang stalker kong ex, ang kanyang mga labi ay nakakurba sa isang palihim na ngiti. Ineenjoy niya ito... ang pagkagulat ko. Ang panginginig ay sumisira sa katawan ko at malamig na pawis ang dumadaloy sa aking likuran. Panginoon, totoo ito. Nagmadali si Jack sa tabi ko, inaalalayan ako, agad akong nagmukhang maputla at may sakit. Binuhat niya ako sa kanyang mga bisig patungo sa couch. Sumunod naman ang stalker na ex. Saan ba ang putang-inang punta niya?“Ayos ka lang ba?” tanong ni Jack, ang kanyang garalgal na boses ay bakas ang pag-aalala. Diyos ko! Ano ang sasabihin ko? Sasabihin ko ba sa kanya na ang pinsan niya ang baliw na ex na nakakalaya? Sasabihin ko ba sa kanya na siya ang taong masugid niyang hinahanap at pilit akong pinoprotektahan? Sasabihin ko ba sa kanya na ang

« Salamat. » bulong ko, habang lumulubog sa passenger seat ng Mercedes-Benz ni Jack. Matagal na akong nawalan ng bilang sa mga sasakyan ni Jack. Mayroon siyang parang pribadong museo ng sasakyan sa loob ng kanyang mansyon, puno ng sobrang mahal at mamahaling mga makina. Sa itsura ng mga bagay, siguro ay hilig niya ang mangolekta ng mga sobrang mahal na sasakyan. Naglakad siya papunta sa driver’s side, umupo sa likod ng manibela, at pinaharurot pababa ng kalsada tulad ng menace na siya.Makalipas ang kalahating oras, nasa underground parking lot na kami ng McCullen Confectionery. Tiningnan niya ako at iniabot ang kamay niya sa direksyon ko. Inilagay ko ang kamay ko sa kanyang malaking palad habang hinila niya ako papunta sa kanyang kandungan. Gumalaw ako nang tumama ang puwit ko sa kandungan niya.Inilagay niya ang mga takas na hibla ng buhok sa likod ng aking mga tainga, habang mataman na nakatitig sa aking mga mata.« Okay ka lang ba? » Umiling ako, ang mga mata niya ay sumiklot sa ak