All Chapters of One Night Mistake Of True Love: Chapter 221 - Chapter 228

Disclaimer:This is a work of fiction. Names, characters,businesses, places, events, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.All rights reserved.No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the writer/publisher, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other non-commercial uses permitted by copyright law.There are some mature scenes in the book that are not suitable for minor ages below. Read at your own risk.¤¤¤○○○○○♧♧♧♧♧♧SYNOPSIS¤¤¤Isa sa mga lalaking pinakamayaman sa bansa na ang akala niya ay bihira lang ang tulad ng mga ito na lalapit sa isang kagaya niya na hihingan ng tulong kapalit ng napakalaking halaga.Dah

PROLOGUE 2:R-18, READ AT YOUR OWN RISK:.....Iba din pala talaga. Kahit na mahapdi ay mas nanaig ang sarap doon kaya nanghihinayang ako.Tapos na ba? Hindi ko na ba iyon mararanasan pa? Pero sabi niya he will let me cum but why?Sa pagkadismaya ko na blanko ang utak ko. Pero nagulat na lang ako ng bigla niya akong baliktarin at pinatihaya."I want to see if you enjoying how I fuck you." Saad nito.Pinaghiwalay ang mga hita ko at pumuwesto sa gitna ko.Napalunok ako ng madako ang tingin ko doon. Hindi ko kasi nakita kanina ang ari niya pero ngayon.. ganun pala ang itsura ng kanya.Ang tanging pinagbatayan ko lang kanina na malaki at mahaba iyon ng inihahampas nito sa magkabilang pisngi sa likod ko but now...Magkakasunod na paglunok ang ginawa ko. Sa libro ay mayroon na akong nakikita lalo na kapag pinag-aaralan noon sa science but dare not to look for a real one. Mas nakaramdam ako ng kaba ngayong nakita ko na iyon. Iisipin ko talagang hindi kakasya iyon sa akin."Don't give me that

But now.. natigil ako sa pag aaral. Nawala lahat sa amin. Hindi naman kami ganun kahirapan noon at nakakaya naman namin ang mabuhay ng maayos. Kumain ng tatlong beses sa isang araw. Sapat lamang ang kinikita sa pang araw araw para makatawid sa gutom para sa aming lahat na minsanang gumuho dahil sa sunog.Malaking naitulong ng tiyahin ko na kapatid ng nanay pero anim na buwan pa lang noon ang nakakalipas ay nagbago na ito ng pakikitungo sa akin. Sa amin ni tatay. Isinusumbat na sa amin ang tulong na naibigay nila. Naging palamunin na daw kami. Mabigat na daw sa bulsa nila ang pagtulong sa amin kaya heto ako ngayon.. patuloy na nagbabayad ng utang na loob sa kanila.Patuloy parin naman silang tumutulong sa akin pero kapalit ng walang tigil na panunumbat sa akin.Hindi ko na lang ipinapaalam kay tatay iyon dahil ayaw kong lumala pa ang sakit nito. Dahil patuloy pa rin akong umaasa na balang araw ay gagaling si tatay at muli kaming babangon sa hirap ng buhay na tinatamasa naming dalawa."

"Aray." Napaatras pa ako at muntik pa akong natumba."Careful. Bakit ka nagmamadali?" Tanong ni kiya Travis na siyang nakabanggaan ko sa loob bahay."Huh. Ah.. late na kasi ng gabi, kuya Travis. Tapos nakalimutan ko ang dinner." pagsisinungaling ko na kahit ang totoo ay nagmamadali akong makalayo sa mama niya dahil ayaw kong makarinig na naman ng mga panunumbat nito.Ngumiti lang siya at hindi pinansin ang dahilan ko. He also patted my head."Hindi pa naman masyadong gabi. And still waiting sa pagdating mo. Halika na, Kumain na muna tayo para deretso ka ng magpahinga mamaya."Tumango na lang ako para hindi na humaba ang usapan. Hindi ko matatagalan ang makasama si kuya Travis lalo na at ganito siya kabait sa akin. Lalong nahuhulog ang loob ko dito na hindi naman dapat dahil pinsan ko siya. Dinudungisan ko lang ang magandang pakikitungo niya sa akin."Day Off ko bukas. Mamasyal tayo bukas, may gusto ka bang puntahan?"Napaangat ang tingin ko mula sa kinakain ko kay Kuya Travis. Halos h