All Chapters of One Night Mistake Of True Love: Chapter 241 - Chapter 250

"B-bakit n-ngayon k-ka l-lang a-anak." ang tatay na ngayon ay nakakapagsalita na kahit papaano kahit mahina at pautal utal.Noong nasa dating hospital palang kami ay hindi pa ito nagigising simula ng maconfine pero ngayon ay nakaka recover na siya dahil sumailalaim na ito sa mga operasyon. Kahit na ang nasunog na katawan ay nagagamot na din ng maayos at nagsisimula ng maghilom na hindi tulad noon na makikita mo sa mga benda niya na namamasa iyon dahil na rin sa pananaba ng mga lapnos niya."Nagtatrabaho ako, itay para makabayad sa taong tumulong sa inyong mailipat dito. Kaya magpagaling kayo. Pasasaan ba ay makakalabas na din kayo dito at makakapamuhay tayo ulit ng maayos." maimosyong sagot ko tatay dahilan para hindi ko mapigilan ang pagluha.Oo, lumuluha man ako ngayon ay hindi na tulad ng dati na iniiyakan ko ang mahirap naming kalagayan pero ngayon ay luha na iyon ng kasiyahan dahil nagbubunga na ang paghihirap ko sa pagpapagamot sa kanya."H-huwag k-kang u-umiyak, a-anak. G-gagal

Kami lang ang nakakaalam. Ako, ang asawa ko, siya at ang doctor na itinalaga ko para sa kanya. At pati na din si WIlma at ang dalawang guard na pinagkatiwalaan kong magbantay sa kanya ngayon. Kahit ang mga kaibigan ko ay hindi ko na din ulit sinabihan tungkol sa mga plano ko kaya alam kong hindi nila tatanungin kung bakit biglang nagbuntis si Mathilde. Sasabihin ko na lang na isa iyong malaking himala.Hindi naman masama ang plano ko. Ginagawa ko lang ito para tuluyang mabuo ang pamilya namin ni Mathilde. Ako, si Mathilde at ang magiging anak namin dalawa."Alam ko. Hindi ko na ulit iyon gagawin." Mahina ang tonong sagot niya."Mabuti na iyong mas naiintindihan mo ang lahat para hindi tayo pareho mahirapan. Habang dinadala mo ang magiging anak namin ng asawa ko ay mananatili ka dito. Maibibigay lahat ng pangangailangan mo. Maliban sa pagcontact sa mga pamilya mo ay magagawa mo ang lahat dito sa loob ng bahay. Magiging malaya ka lang at makikita mo na ang tatay mo kapag naisilang mo na

Tahimik akong nakatingin sa kawalan ng makaalis na si Mr. Parker. Hindi na ito pumapalya ng isang araw na hindi dadalaw dito sa akin para alamin ang kalagayan ng bata sa sinapupunan ko. Dadalhan ng mga pagkaing hindi ko naman halos nakakain at hindi naman nauubos.Malalim na paghinga ang pinakawalan ko. Napakurap dahil humapdi na ang mata ko habang nakatingin ako sa malayo. Dinala sa kung saan ang isip ko at hindi alam ang mga gagawin para sa sarili ko na hindi ikakasama ng batang pinagbubuntis ko.Nang sumagi sa isip ko ang dinadala ko ay kusang kumilos ang kamay ko at dumama iyon sa tapat ng sinapupunan ko.Wala akong ibang maramdaman maliban sa kahungkagan. Hindi ko maramdaman ang pag pitik ng puso ko sa dinadala kong bata sa sinapupunan ko.No! Hindi ko magiging anak ang batang dinadala ko kaya hindi dapat ako makaramdam ng pagmamahal dito. Dahil kong mapapamahal ako sa batang dinadala ko ay siguradong ako din ang mahihirapan sa huli. Kaya kailangan kong patigasin ang puso ko ng h

Umiling siya pagkatapos at tutop ang bibig. Ilang sandali pa ay tuluyan na siyang dumuwal kahit na gusto sigurong tumayo at pumunta ng banyo."Hey! Are you okay?" agad kong ibinalik ang kawali sa kalan at saka ko siya dinaluhan."S-sorry?" hinging paumanhin niya matapos niyang kumuha ng tissue at pinunasan mismo ang laway na idinuwal niya sa lamesa. "H-hindi ko sinasadya." patuloy sa paghingi niya ng paumanhin na may namumuo ng luha sa mga mata.Ilang sandali pa ay tinakpan na naman niya ang bibig saka tumayo na sa kinauupuan. Hindi na nagsalita at diretso na mismo sa lababo mismo dito sa kusina.Sumunod ako sa kanya. Naglagay ako ng tubig sa baso saka ko ibinigay sa kanya na agad naman niyang tinanggap iyon."Isa na siguro iyan sa morning sickness na mararamdaman mo dahil sa buntis ka. Kaya natural lamang iyan. Hindi mo lang siguro nagustuhan ang amoy ng niluto ko. Magluluto na lang ako ng iba." sagot ko sa paghiningi niya ng tawad para hindi nito isiping mali ang ginawa niya sa harap

Tahimik akong lumabas ng silid ko makalipas ang dalawang oras. Iniwasan ko si Mr. Parker dahil narin sa paninita nito sa pagkain ko sana ng sampalok kanina. Nakaramdam ako ng kakaibang lungkot dahil hindi napagbigyan ang gusto ko.Hindi ko man sigurado ang dahilan ko ay talagang hindi ko nagustuhan iyon. Basta may kung anong nagtulak sa akin na magback out na lang kanina na hindi ko dapat ginawa.Pero may bahagi din ng utak ko na nag aalala na baka kung ano na lang ang sabihin nito na baka ginagamit kong dahilan ang pagbubuntis ko kaya pwede ko ng gawin ang gusto ko. Wala naman akong balak na ganun. Wala akong balak suwayin ang mga gusto ni Mr. Parker para sa kontrata namin. Hindi ako gagawa ng ikakalabag ng nakalagda doon.Iyon nga lang.. Pakiramdam ko ay mahihirapan ako sa pagbubuntis ko. Tulad na lang kanina. Hindi ako umaarte lang dahil totoong hindi ko nagustuhan ang amoy ng niluto nito para sa akin. Nahiya nga ako kanina dahil para ko na ring binastos ang niluto nito pero pasala