บททั้งหมดของ ภารกิจรักพิชิตใจพระรองยุค 80: บทที่ 11 - บทที่ 20

52

หมิงซั่วของฉันดีที่หนึ่ง

วันต่อมา....ข่าวลือเรื่องผู้กองหนุ่มซุ่มปลูกต้นรักกับสาวสวยเบอร์หนึ่งแห่งโรงน้ำชาก็ยังคงได้รับความสนใจ บวกกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานถูกหลายคนเห็นก็เลยพากันพูดปากต่อปากไป คราวนี้คนก็เลยยิ่งเชื่อเข้าไปใหญ่ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคือเรื่องจริง'ได้ข่าวว่านักร้องสวยมาก''มิน่าล่ะ! ผู้กองถึงหวงนักหวงหนา''จุ๊ะๆ ฉันได้ยินมาว่าไอ้คนที่มาเกาะแกะคนรักของผู้กองเมื่อวานโดนเตะสั่งสอนจนถึงขั้นซี่โครงร้าวเลยนะ'เพราะมีข่าวลือว่า 'คนรัก' ของผู้กองสวยมาก สวยถึงขนาดผู้กองต้องตามเฝ้า คนที่ไม่เคยเห็นหน้าก็เลยอยากรู้ว่าจริงไหม และนี่จึงเป็นเหตุให้บรรยากาศในโรงน้ำชาคึกคักเป็นพิเศษ"วันนี้คนมากันเยอะเลยว่าไหมซื่อหยา"เถ้าแก่เนี้ยพูดกับซื่อหยาที่นั่งรออยู่หลังม่าน ยิ่งแขกเยอะเธอก็ยิ่งได้กำไรงาม และเหตุผลที่แขกเยอะกว่าทุกวันเธอย่อมรู้ดี"สงสัยอยากมาดูหน้าว่าที่คุณนายผู้กอง" “เถ้าแก่เนี้ยก็พูดไปค่ะ” ถึงข่าวลือจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดแต่ในมุมของ 'ติ่ง' ที่เทใจให้พระรองอย่างเธอกลับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังตกอยู่ในห้วงความฝัน ทุกครั้งที่ได้ยินคนพูดถึงเธอในฐานะ 'คนรัก' ของพระรอง หัวใจมันก็เลยจะพองๆ ฟูๆ นิดหนึ่ง
อ่านเพิ่มเติม

ก็แค่นักร้องโรงน้ำชา

"เดี๋ยวฉันทำแผลให้นะคะ""ไม่เป็นไร""ไม่เป็นไรไม่ได้ค่ะ!"หญิงสาวว่าให้ ใบหน้าหล่อๆ ของพระรองต้องมีรอยฟกช้ำเพราะเธอ จะให้เธอเมินเฉยได้อย่างไร ในเมื่อเธอเป็นต้นเหตุเธอก็ต้องรับผิดชอบดูแลแผลให้หาย ต่อให้เขาไม่เต็มใจเธอก็จะใช้ข้ออ้างร้อยแปดอยู่ดี "ที่พักฉันอยู่ใกล้แค่นี้เอง"หญิงสาวบอกพร้อมกับคว้าแขนของผู้กองหนุ่มให้เดินตามมา ห้องเช่าของเธออยู่หลังโรงน้ำชา อย่างน้อยๆ ได้ทำความสะอาดแผลและทายาสักนิดก็ยังดี"ปล่อยผมก่อน"ชายหนุ่มบอกคนที่จับแขนเขาไม่ปล่อย"ไม่ค่ะ!"ซื่อหยารู้ดีว่าตอนนี้พระรองกำลังคิดอะไร หากเธอปล่อยมือเขาไป เขาจะต้องฉวยโอกาสหนีกลับไปไม่ยอมให้เธอทำแผลแน่นอน'ดูท่าข่าวลือจะเป็นจริง''นี่ๆๆๆ ดูมือที่จับกันสิ''สวยขนาดนี้ผู้กองจะหวงก็ไม่แปลก'ในสายตาของคนนอกตอนนี้ต่างมองว่าผู้กองหมิงซั่วหลงเสน่ห์นักร้องสาวถึงขั้นมาคอยเฝ้าที่โรงน้ำชาทุกวัน หากแต่ความจริงนั้นกลับตรงข้าม หมิงซั่วก็แค่ต้องการจะมาคุยเพื่อหาทางยุติข่าวลือก็เท่านั้น เสียงซุบซิบที่ดังตามหลังทำให้คิ้วของผู้กองพันกันยุ่งเหยิง"เดี๋ยวก่อน""อะไรอีกคะผู้กอง""ถ้าผมเข้าไปมันจะดูไม่ดี"ชายหนุ่มพูดขณะที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องเช
อ่านเพิ่มเติม

ข้าวกล่องสื่อรัก

"เสร็จแล้วใช่ไหม"หมิงซั่วถามคนที่ทำแผลทายาให้"ค่ะ"ซื่อหยาตอบพร้อมรอยยิ้มที่พึงพอใจ แผลของผู้กองไม่ได้ลึกจนน่าตกใจ และรอยฟกช้ำตรงหน้าทายาไม่กี่วันก็คงจะหาย เธอแอบมองหน้าของหมิงซั่วที่ถึงจะมีรอยแผลก็ยังดูดีกร้าวใจ โอ้ย! ถ้ายุคนี้มีโทรศัพท์ที่ถ่ายรูปได้หมิงซั่วคงโดนแอบถ่ายไปร้อยกว่ารูปแล้วมั้ง"หน้าผมมีอะไรติดหรือเปล่า""มะ...ไม่มีค่ะ"หญิงสาวรีบปฏิเสธเมื่อโดนจับได้ เธอยิ้มหวานให้เขา แววตาเขินอาย พระรองของเธอหล่อและแสนดีขนาดนี้ ก็ต้องอยากมองนานๆ ให้ชุมชื่นหัวใจ แต่พอโดนจับได้เธอก็ลยต้องกลบเกลื่อนด้วยการหันมองไปทางอื่นแทน"ยาค่ะ"เมื่อชายหนุ่มจะกลับเธอก็ยื่นยาให้พร้อมกำชับว่าก่อนนอนต้องทาไม่ให้ขาด ไม่เช่นนั้นแผลจะไม่หาย เธอออกอาการเป็นห่วงเขายิ่งกว่าตัวเองอีกมั้ง"ถ้าไม่ลืม...ผมจะทาแล้วกัน"ชายหนุ่มรับยามาแต่ไม่รับปาก เขาไม่ใช่ผู้ชายเจ้าสำอางขนาดที่จะห่วงว่าหน้าของตัวเองจะมีรอยแผลเป็น"ต้องไม่ลืมค่ะ"หญืงสาวย้ำแสร้งทำหน้าขึงขังใส่ แต่ในสายตาของหมิงซั่วกลับมองว่าเธอวุ่นวาย ชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ แผลเพียงเล็กน้อยเดี๋ยวเดียวก็หาย ไม่เห็นจะต้องไปพึ่งยาทาเลย"ทาเช้า เที่ยง เย็นนะค
อ่านเพิ่มเติม

คนที่ใช่อาจไม่ใช่คนที่ชอบ

เมื่อมาถึงห้องซื่อหยาก็ไม่จำเป็นต้องเก็บท่าทีอีกต่อไป เธอกระโดดโลดเต้นพร้อมๆ กับหมุนตัวไปรอบๆ ห้องด้วยความดีใจ หมิงซั่วในเวลาทำงานเท่อย่าบอกใคร 'ชุดตำรวจ' ช่างดูเหมาะสมกับพระรองของเธอจนอยากถ่ายรูปเก็บไว้ หน้าตาตอนทำงานก็เคร่งขรึมชวนให้ละลาย ตอนที่เขาเห็นหน้าเธอคงจะตกใจ แต่สุดท้าย....เขาก็ไม่ได้ไล่เธอพอคิดมาถึงตรงนี้ริมฝีปากสีชมพูก็ยิ้มกริ่มกับผลลัพธ์ที่ได้ แม้หน้าหล่อๆ ของหมิงซั่วไม่ได้แสดงออกว่าดีใจ แต่เธอก็ยังคิดว่าดีกว่าเห็นเขาทำหน้าเศร้าเป็นไหนๆ แผนการรุกคืบเข้าไปในหัวใจดูท่าจะไปได้สวยจริงๆแหมๆๆๆไม่ได้อยากคิดเข้าข้างตัวเอง แต่นาทีนี้คงต้องคิดนิดๆ แล้วไหม ในตำรากล่าวว่าผู้ชายร้อยทั้งร้อยแพ้ผู้หญิงเอาใจ ต่อให้ใจแข็งแค่ไหนก็ต้องมีหวั่นไหวใจบ้างล่ะนะ 'ทายารึยังคะ''ยัง''ว่าแล้วเชียว'ซื่อหยาที่รู้ทันถอนหายใจ เธอหยิบตลับยาออกมาจากถุงผ้าและทำท่าจะทายาให้ แต่เขาก็รีบจับมือเธอไว้และพูดว่า...'มีคนมองอยู่''มองก็มองสิคะ'สาวยุคสองพันมีหรือจะสนใจ เธอมองมือของพระรองที่จับมือเธอไว้ ก่อนจะพูดให้เขาที่กลัวคนอื่นมองคิดได้ว่า'แค่ผู้กองจับมือฉันคนเขาก็คิดไปไกลถึงไหนต่อไหนแล้วค่ะ'เธอพูดปุ๊
อ่านเพิ่มเติม

ยาบำรุงสื่อรัก

คืนนั้นซื่อหยานอนหลับฝันหวาน เธอรู้สึกว่ากำแพงที่เขาสร้างถึงจะสูงแต่ก็ไม่ยากเกินจะพยายาม หัวใจที่เคยเจ็บช้ำของพระรองอาจมีช่องว่างให้เธอได้แทรกเข้าไปได้บ้าง และเธอคิดว่าจะใช้โอกาสนี้รุกเข้าหาเขาให้มากขึ้นเที่ยงนี้ทำอะไรไปดีนะ!ซื่อหยาคิดขณะเดินไปตลาด สายตาของเธอเหลือบไปเห็นร้านขายสมุนไพรและยาจีนข้างทาง พลันในหัวก็จุดประกายความคิดบางอย่าง เขาเพิ่งมีเรื่องชกต่อยร่างกายของเขาอาจบอบช้ำ ข้ออ้างนี้ทำเธอผุดรอยยิ้มจางๆ ก่อนจะตัดสินใจเข้าไปในร้านและเลือกซื้อสมุนไพรแก้ช้ำในและบำรุงกำลังอย่างดี "เอาอย่างดีเลยนะเถ้าแก่"ซื่อหยาบอกความต้องการพร้อมยิ้มหวาน ข่าวลือระหว่างเธอกับผู้กองมีใครไม่รู้บ้าง เมื่อเห็นร่างบางเดินออกจากร้าน ชาวบ้านที่ชอบสอดรู้ก็วิ่งเข้าไปถามเถ้าแก่ร้านทันที'หนูซื่อหยามาซื้ออะไรน่ะ'ป้าจูมองซ้าย มองขวาก่อนจะกระซิบถาม ป้าจูสนิทกับป้าหลี่มาก นางก็เลยซึมซับความอยากรู้อยากเห็นเข้าไปเต็มที่"ยาบำรุง"เถ้าแก่ร้านสมุนไพรตอบ"ยาบำรุง? บำรุงอะไรเหรอ?"เมื่อได้ถามแล้วก็ต้องถามให้รู้ลึกไปเลย "บำรุงร่างกาย"เถ้าแก่เริ่มรำคาญ เขาไม่ได้มีความอยากรู้ อยากเห็นเหมือนป้าข้างบ้าน ก็เลยแสร้งทำเ
อ่านเพิ่มเติม

จูบตรงนี้มีผลตรงไหน

'ไม่อยากเชื่อเลย...'ซื่อหยาพึมพำในขณะที่ใช้นิ้วลูบไล้ริมฝีปากของตัวเองที่ยังคงหลงเหลือสัมผัสบางอย่างไว้ พอนึกถึงหน้าของคนที่อยู่ในใจ แก้มนวลทั้งสองข้างก็ร้อนผ่าวขึ้นมา เธอพยายามสลัดภาพในหัวด้วยการส่ายหน้า แต่มันก็ไม่สามารถหลุดไปได้ เมื่อกี้เธอวิ่งออกมาจากสถานีตำรวจโดยไม่กล้ามองหน้าใคร แม้จะได้ยินเสียงเรียกไล่หลังของเสิ่นตู้ก็ตาม'ฉัน....''จูบกับผู้กองหมิงซั่ว'มันเหมือนความฝันมากกว่าความจริง และยิ่งคิดหน้าก็ยิ่งแดง ถึงจะเป็นสัมผัสเพียงชั่วครู่แต่กลับตราตรึงในใจ ซื่อหยาเดินไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย ใบหน้าของผู้กองที่ดูตกใจทำให้เธอยิ่งอายจนอยากมุดดินหนีจริงๆทางด้านหมิงซั่ว... เขายังคงยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น 'จูบ' ที่เกิดขึ้นถึงจะไม่ได้ตั้งใจแต่ทำไมเขาถึงได้หวั่นไหวกัน ถามตัวเองที่รู้สึกว่าหน้าของตัวเองเห่อร้อนและแดงมาก ที่ผ่านมาเขาทำแต่งานไม่ค่อยได้ใกล้ชิดกับผู้หญิงสักเท่าไหร่ 'จินเหมย' คือ 'ผู้หญิง' คนแรกที่เขาให้ใจ การที่ไม่ถูกเลือกทำให้เขาเจ็บปวดและคิดว่าคงไม่มีใครมาแทนที่เธอได้แต่...อยู่ๆ ทำไมหัวใจของเขาถึงได้เต้นแรงอีกครั้งกัน'อย่างนี้เขาไม่เรียกว่าจูบหรอก...'เขาให้เหตุผลกับตัว
อ่านเพิ่มเติม

ดอกไม้ซ่อนหนาม

ซื่อหยาตอนนี้เหมือนคนมีไข้ พอนึกถึงหน้าหล่อๆ ของหมิงซั่วทีไร จูบที่ไม่ตั้งใจก็ลอยเข้ามาในหัวของเธอทุกที แผนการดามใจพระรองครั้งนี้ดูท่าจะเป็นเธอที่ตกหลุมรักพระรองเข้าเต็มเปาซะแล้ว"อ๊ะ!!"เพราะมัวแต่ใจลอยก็เลยไม่ระวัง เธอเดินชนเข้ากับใครบางคนที่เดินสวนกัน จังหวะนั้นเธอรีบเอ่ยขอโทษทันที "ไม่เป็นไรค่ะ"เสียงของอีกฝ่ายสะกิดหูของซื่อหยาทันที เสียงใสๆ หวานๆ ฟังแล้วรื่นหูนี้ช่างเหมือนกับเสียงของ... "คุณซื่อหยาใช่ไหมคะ?"ใช่เลย...เป็นนางเอกของเรื่องจริงๆ ด้วย!เสียงว่าชัดแล้ว แต่พอเห็นหน้าก็ยิ่งชัดเข้าไปใหญ่ ดวงตากลมโต รอยยิ้มหวานสดใส เป็นจินเหมยนางเอกแสนดีในนิยายที่ตกหัวใจของหนุ่มๆ ไปทั้งสองดวง"บังเอิญจังเลยนะคะ"เมื่ออีกฝ่ายทักมา ซื่อหยาก็ต้องทักกลับ ผู้หญิงสองคนให้อารมณ์ต่างกัน คนหนึ่งน่ารักบอบบาง ส่วนอีกคนนั้นดูสวยมีเสน่ห์ยั่วยวน "ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอคุณที่นี่"จินเหมยยิ้มหวานเจือความสง่างามตามแบบฉบับของนางเอกในนิยาย ท่าทางที่เธอแสดงออกมาดูดีใจ มือเรียวคู่นั้นยื่นมาจับมือของซื่อหยาเอาไว้ราวกับว่าสนิทกัน"ฉันก็เหมือนกันค่ะ"ซื่อหยาส่งยิ้มกลับไป ท่าทางที่ดูซื่อใสทำให้ซื่อหยาที่เคยด่านา
อ่านเพิ่มเติม

จดหมายรักฉบับซื่อหยา

"ฉันควรทำยังไงดีนะ..."ซื่อหยาเดินวนไปมาในห้องพร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เธอไม่ได้รังเกียจจูบของพระรองที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ แต่ แต่ แต่ ความรู้สึกเขินอายมันให้เธอไม่กล้ามองหน้าหล่อๆ ของอีกฝ่ายตรงๆ "ไม่ไหวๆ ไม่กล้าไปเจอหน้าแน่ๆ"เธอบอกกับตัวเองที่พอนึกถึง 'จูบ' ที่ไม่ได้ตั้งใจนั่นทีไร แก้มของเธอก็จะร้อนผ่าวทุกที ความรู้สึกตอนนี้มันยากจะควบคุมได้จริงๆ "ซื่อหยา...""เธอจะทำยังไงดี" ถามตัวเองที่ยกมือขึ้นกุมใบหน้าอันร้อนผ่าวก่อนจะเลื่อนนิ้วลงมาแตะที่ริมฝีปากอิ่ม ความรู้สึกนุ่มๆ เหมือนฝันนั้นยังคงอยู่'ฉะ...ฉันขอโทษค่ะ'ภาพเหตุการณ์ผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง หน้าของหมิงซั่วดูตกใจมาก เธอเองก็เช่นกัน เสียงหัวใจเต้นแรงและดัง ตอนนั้นเหมือนมันจะเด้งหลุดออกมาเลย'น่าอายที่สุดเลย'หญิงสาวส่ายหน้าไปมา แม้ว่าตอนนี้เธอจะรู้สึกเขินมากๆ จนไม่กล้าสู้หน้า แต่ในใจลึกๆ ก็อยากเจอผู้กองหมิงซั่วทุกวัน อยากพูด อยากคุย อยากมองหน้าหล่อๆ ที่ถึงจะนิ่งแต่ก็มีความอ่อนโยนซ่อนอยู่ในนั้น แผลในใจจะต้องหายในเร็ววัน และคนที่จะช่วยเยียวยาแผลนั้นก็คือ 'เธอ'ซื่อหยาตั้งสติและเริ่มวางแผนรุกหมิงซั่วใหม่ เธอรู้ดีว่าตอนนี้เ
อ่านเพิ่มเติม

หวั่นไหว

ทางด้านหมิงซั่วเขาเดินกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานด้วยสีหน้าเรียบเฉย แสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ภายในใจกลับเอาแต่คิดวกวน หน้าสวยๆ ของใครบางคนชอบผุดขึ้นมาและไม่ยอมหายไป สัมผัสนุ่มๆ กับท่าทีเขินอายนั้นยังติดอยู่ในสมองของเขาไม่ลบเลือน"ผู้กอง! มาแล้วเหรอครับ"เสิ่นตู้รีบทักทันที "มีอะไร?"หมิงซั่วถามอย่างระแวง ไอ้เรื่องรอยลิปสติกที่แดงก็เพราะปากโทรโข่งของมัน "โถ่ ผู้กองอย่าทำหน้าเหมือนระแวงผมอย่างนั้นสิครับ ผมก็แค่เป็นห่วง"เสิ่นตู้พูดพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่มแฝงความนัย คำว่า 'เป็นห่วง' ก็แค่ 'ข้ออ้าง' พาตัวเองเข้ามาดูให้แน่ใจว่าภายในห้องนั้นมีสภาพอย่างไร จะจบแค่จูบหรือมีต่อจะได้ไปเล่าได้ ปากพูด ส่วนสายตาก็สอดส่ายหาข้อมูลไปเรื่อย"ฉันควรดีใจสินะ"หมิงซั่วพูดแดกดันพร้อมกับถอนหายใจใส่ ปากบอกว่า 'เป็นห่วง' แต่สายตากลับสอดส่าย คิดว่าเขาตาบอดรึไงถึงได้ไม่เห็นการกระทำที่อยากเก็บข้อมูล"ผู้กองครับ""อะไรอีก!""ผู้กองนี่... คลั่งรักไม่เบาเลยนะครับ"เสิ่นตู้เอ่ยแซวพร้อมกับรอยยิ้มรู้ทัน ที่ผ่านมาเขามองหมิงซั่วเป็นรุ่นพี่ตำรวจที่เอาจริงเอาจังกับงาน ส่วนเรื่องความรักเงียบเป็นเป่าสากไม่มีให้ได้ยินเล
อ่านเพิ่มเติม

น้ำหยดลงหิน

ถึง....ผู้กองหมิงซั่วแค่คำเริ่มต้นในจดหมายก็ทำให้หมิงซั่วรู้ทันทีว่า 'ใคร' ข้อความที่เขียนแนะนำตัวในจดหมายที่เหมือนเดิมทุกๆ ครั้งทำให้มุมปากหยักผุดรอยยิ้มจางๆ โดยไม่รู้ตัว'ซื่อหยาเองนะคะ'จดหมายที่มีกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ตีขึ้นมา กลิ่นหวานๆ ของมันชวนให้เขานึกถึงใบหน้าสวยๆ ของเจ้าของจดหมายฉบับที่ห้านี้จริงๆ 'ผู้กองครับมีจดหมายมาส่งครับ''ผู้กองครับ จดหมายมาอีกแล้วครับ''ผู้กองครับ....'จดหมายที่ผู้กองปิดปากเงียบไม่บอกว่า 'ใคร' คือเจ้าของถูกส่งมาที่สถานีตำรวจในเวลาเก้าโมงเช้าของทุกวัน ซองสีชมพูคือเอกลักษณ์ โดยมีจ่าเฉินเป็นคนรับและเอามาส่งให้ผู้กองที่ห้องอีกที มีเสิ่นตู้ที่อยากรู้อยากเห็นเดินตาม ส่วนปากนั้นก็ไม่เคยหยุดแซว'คุณซื่อหยาน่ารักจังเลยนะครับ''ผมล่ะอิจฉาผู้กองจริงๆ''แอบยิ้มอีกแล้วนะครับผู้กอง'ทุกครั้งที่เสิ่นตู้อ้าปากแซวก็มักจะจบลงด้วยการโดนหมิงซั่วไล่ตะเพิดให้ไปทำงาน การได้แซวผู้กองที่ไม่เคยมีข่าวเรื่องผู้หญิงมาก่อนคือความสุขของเขาในแต่ละวัน อารมณ์ถ้าไม่โดนหัวหน้าด่าให้หูกระดิกบ้างมันก็เหมือนขาดรสชาติบางอย่างในชีวิตไป จดหมายที่ผู้กองอ่านแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มันจะต้องมีอะไรแอบแ
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status