Lahat ng Kabanata ng ภารกิจรักพิชิตใจพระรองยุค 80: Kabanata 31 - Kabanata 40

'นี่ๆ รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในโรงน้ำชายัง''โอ้ย! ฉันรู้ก่อนเธอด้วยซ้ำ''เห็นว่ามีอะไรกันจริงๆ ด้วยนะ''แหมๆ ก็ข่าวลือมันมีมูลมาตั้งนานแล้ว'เรื่องที่ผู้กองหมิงซั่วประกาศกร้าวในวันนั้น ตอนนี้กลายเป็นเรื่องที่ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนคนก็พูดถึงกัน จากที่เคยโดนต่อว่านู่น นี่ นั่น ตอนนี้เริ่มเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีขึ้น'ถ้าไม่รักคงไม่ออกโรงปกป้องขนาดนั้น''ทั้งคู่คงรักกันจริงๆ''พวกเราควรยินดีกับผู้กองนะ'ดูเหมือนวิธีการแก้ปัญหาของหมิงซั่วจะได้ผลดีเกินกว่าที่คิดไว้ การ 'แต่งงาน' สามารถสยบข่าวลือที่น่าปวดหัวได้ และทำให้ภาพลักษณ์ของผู้กองและซื่อหยาดีขึ้นเพล้ง!แก้วชาราคาแพงในมือของจินเหมยร่วงหล่นลงพื้นเมื่อได้ยินข่าวว่าหมิงซั่วจะแต่งงานและผู้หญิงที่โชคดีคนนั้นก็คือนักร้องชั้นต่ำที่ไม่มีอะไรทัดเทียมหรือเทียบเท่าเธอได้เลย"ไม่จริง"จินเหมยพึมพำ สิ่งที่ได้ยิน ได้ฟัง ไม่ต่างอะไรจากมีดแหลมๆ ที่ทิ่มแทงใจ ผู้หญิงชั้นต่ำอย่างนั้นก็แค่ทางผ่านที่ไม่ควรให้ค่าอะไร แต่ทำไมหมิงซั่วถึงได้ออกหน้าปกป้องราวกับเป็นของสำคัญ เธอรู้สึกเหมือนถูกแย่งชิงสมบัติที่เป็นของตัวเองไปอย่างไม่เป็นธรรม ผู้หญิงไร้ยางอายพรรณนั้นจะไ

งานเลี้ยงน้ำชาต้อนรับท่านนายพลมาถึงเร็วกว่าที่คิด จินเหมยในชุดราตรีสีขาวช่างดูเรียบร้อย อ่อนหวาน สร้อยคอและต่างหูมุกที่สวมก็ช่างเข้ากัน ใครเห็นก็ชื่นชม'คุณหนูสวยมากเลยค่ะ''คุณเซียวเหิงเห็นต้องตะลึงแน่ๆ''ชุดช่างเหมาะกับคุณหนูเหลือเกินค่ะ'ยิ่งได้ยินคำชมก็ยิ่งมั่นใจ เรียวปากสวยเผยรอยยิ้มเล็กๆ ขณะมองตัวเองในกระจกด้วยแววตาพึงพอใจ ดาวเด่นของงานในคืนนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก 'เธอ' คนเดียวเท่านั้นในขณะเดียวกัน....ซื่อหยาก็สวมชุดที่เรียบง่ายแต่ดูดี หมิงซั่วบอกเองว่า 'ชอบ' ชุดนี้ และมันก็เป็นชุดที่เธอก็ชอบเหมือนกัน ถึงจะไม่ได้หรูหราอลังการ แต่เนื้อผ้าที่พลิ้วไหวนั้นก็เน้นความสง่างามตามธรรมชาติของเธอได้อย่างไม่มีที่ติจริงๆภายในงานเลี้ยง จินเหมยควงแขนคู่หมั้นอย่างเซียวเหิงเข้ามาในงาน เธอทักทายผู้คนที่รู้จัก ความสวยมาพร้อมกับความสง่างาม เซียวเหิงในชุดสูทสีเข้มเข้ารูปก็เหมาะสมกัน และนั่นทำให้คู่ของเธอเป็นที่จับตามอง'จินเหมยสวยมากเลยว่าไหม''ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริงๆ''อุ้ย! เธออย่าไปยืนใกล้นักล่ะ'เสียงซุบซิบพวกนั้นก็เหมือนเชื้อเพลิงขับเคลื่อนความมั่นใจ เธอเตรียมตัวมาพร้อมถึงขนาดนี้ย่อ

เมื่อเสียงเพลงวอลซ์คลาสสิกจบลง ผู้คนที่อยู่ในฟลอร์เต้นรำต่างปรบมือให้คู่ของตนเองและคู่ของคนอื่นที่ร่วมเต้นรำด้วยกันอย่างสนุกสนาน ซื่อหยาที่ยังอยู่ในอ้อมแขนของหมิงซั่วรู้สึกใจเต้นไม่เป็นส่ำ เธอแอบมองใบหน้าหล่อเหลาของเขาอยู่หลายครั้ง จังหวะที่ได้ใกล้ชิดกัน เหมือนตกอยู่ในห้วงฝันจริงๆ"ผู้กองคะ... เพลงจบแล้วค่ะ"เสียงหวานดึงให้หมิงซั่วหลุดจากภวังค์ มือที่จับเอวบางรีบผละออกทันทีตึกตัก... ตึกตัก...หมิงซั่วได้คำตอบแล้วว่า 'เขาตกหลุมรักเธอเข้าอย่างจัง' เธอทำให้หัวใจของเขากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้น เขาคิดว่าจะไม่สามารถปักใจรักผู้หญิงคนไหนได้อีกแล้ว"คือ...ผม"ไม่ทันที่หมิงซั่วจะได้พูดอะไร เสียงเพลงในห้องโถงก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นจังหวะที่เร็วขึ้นและสนุกสนาน เป็นสัญญาณของการเปลี่ยนคู่เต้นรำ ผู้คนเริ่มเดินแยกย้ายและมองหาคู่เต้นรำคนใหม่ "ให้เกียรติเต้นรำกับผมสักเพลงได้ไหมครับ"เสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลังของหมิงซั่ว 'ร้อยโทหลี่' นายทหารหนุ่มหน้าตาดีอีกคนในงาน ยื่นมือออกมาอย่างสุภาพพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจ ดวงตาคู่คมของเขามีประกายที่บ่งบอกถึงความชื่นชมอีกฝ่ายอย่างเปิดเผย

"น่ารัก"คำพูดที่หลุดจากปากของหมิงซั่วทำเอาท่านนายพลถึงกับเลิกคิ้วสูงด้วยความประหลาดใจ แต่ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากถามอะไร สายตาคู่คมที่เหลือบมองออกไปด้านหลังก็ทำให้ท่านนายพลเข้าใจในทันที ทุกลมหายใจเข้าออกของผู้กองหมิงซั่วตอนนี้คงมีแต่ 'คนรัก' กระมัง"อะแฮ่ม"เสียงกระแอมไอของท่านนายพลปลุกให้หมิงซั่วที่ใจลอยหลุดจากภวังค์ ดวงตาคู่คมเลิ่กลั่กขณะถูกเตือนแกมหยอกว่า"ช่วยสนใจบทสนทนาหน่อยสิผู้กอง!"ในขณะเดียวกันความมั่นใจของจินเหมยถูกทำลายย่อยยับด้วยคำพูดของหมิงซั่ว เธอไม่เข้าใจว่าทำไมหมิงซั่วต้องออกตัวปกป้องนักร้องชั้นต่ำพรรณนั้น ดวงตาคู่สวยของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองเมื่อเห็นมือหนาที่อบอุ่นของหมิงซั่วเกาะกุมมือของซื่อหยาขณะเต้นรำ ใจของเธออยากจะเดินไปสะบัดมือคู่นั้นแต่เพราะมีเซียวเหิงอยู่ข้างๆ เธอจึงทำได้เพียงยืนมองภาพบาดตานั้นด้วยใจที่ริษยาปนเกลียดชัง จินเหมยฝืนยิ้มทักทายผู้คนในงาน แต่สายตาก็คอยจ้องมองหาโอกาสที่จะทำให้ความสัมพันธ์นั้นสั่นคลอนเธอมันก็แค่....กาฝากที่หวังมาเกาะหมิงซั่วความคิดในด้านลบวนเวียนอยู่ในหัวของจินเหมยไม่ไปไหน ซื่อหยาคือหนามที่ทิ่มแทงใจ ถ้าหากไม่มีซื่อหยา หมิงซั่วก็จ

"ไม่เป็นไรแน่นะซื่อหยา" เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงดวงตาคู่คมจ้องมองอย่างถี่ถ้วนราวกับต้องการจะตรวจดูให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายมีบาดแผลตรงไหนหรือไม่"ฉันไม่เป็นไรค่ะ"ซื่อหยาตอบพลางส่งยิ้มบางๆ ให้ ทุกครั้งที่มีปัญหา หมิงซั่วจะเป็นคนแรกที่เข้ามาช่วยเธอโดยไม่ลังเลใจ แล้วจะไม่ให้เธอหลงรักเขาได้อย่างไร เธอรู้สึกอุ่นใจที่มีเขาอยู่เคียงข้างจริงๆ"ผู้กองไม่คิดว่าฉันโกหกเหรอคะ"ซื่อหยาถามออกไปอย่างอดไม่ได้ เธอสบตาคู่คมด้วยความอยากรู้ว่า 'ทำไม' เขาถึงไม่เชื่อจินเหมยแต่เชื่อเธอ"คุณอยากให้ผมคิดงั้นเหรอ"มุมปากหยักได้รูปมีรอยยิ้มเล็กๆ ขณะถามออกไป เขาไม่ได้โง่ถึงขั้นปิดหูปิดตา ไม่ฟังคำอธิบาย และเขาก็มั่นใจว่าคนอย่างซื่อหยาไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำร้ายชื่อเสียงของตัวเอง"ฉันก็แค่...สงสัยน่ะค่ะ"ซื่อหยาตอบไปตามจริง"แล้วถ้าผมไม่บอกล่ะ""โธ่! ผู้กอง อย่าใจร้ายสิคะ"ซื่อหยาทำหน้างอใส่คนที่ไม่ยอมบอกเธอ"โกรธเหรอ""ไม่ได้โกรธค่ะ""แต่ผมว่าคุณโกรธอยู่นะ"ผู้กองหนุ่มเอียงคอมองคนที่ไม่ยอมสบตา ก่อนจะเผยรอยยิ้มเล็กๆ ตรงมุมปากที่ทำให้คนหน้านิ่งอย่างเขาดูดีขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว"ฉันไปดีกว่าค่ะ""เดี๋ยวสิ"หมิงซั