All Chapters of รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา: Chapter 21 - Chapter 30

40 Chapters

มึงแม่งโครตน่ารำคาญ

ตอนที่ 21มึงแม่งโครตน่ารำคาญแสงแดดยามเช้าส่องลอดเข้ามาในห้องนั่งเล่นเพียงฝันกำลังคว้าแฟ้มกับ กระเป๋าใบเล็กเตรียมจะรีบออกไปมหาลัย เธอเดินผ่านโซฟาไปเงียบ ๆ โดยตั้งใจไม่สบตากับคนที่นั่งอยู่คอปเตอร์ ในเสื้อช็อปนั่งเอกเขนกอยู่บนโซฟา มือหนึ่งถือโทรศัพท์เล่น เหมือนไม่สนใจอะไร แต่สายตาคมก็เหลือบตามองเธอทุกการเคลื่อนไหวเมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะเดินไปที่ประตู เสียงทุ้มต่ำของเขาก็เอ่ยขึ้นแบบ เหมือนพูดลอย ๆ“ถ้าไม่อยากไปสาย...ก็ติดรถกูไปก็ได้นะ”เพียงฝันหยุดชะงัก หันขวับมามองตาโต“อะไรนะ”คอปเตอร์ยังคงก้มหน้ามองจอโทรศัพท์ ทำเสียงเรียบเหมือนไม่ได้ตั้งใจชวน“ก็เห็นถึงเดินรีบ ๆ ทุกเช้า เดี๋ยวก็วิ่งเป็นหมาบ้าเข้าเรียนสายสาย... ไหน ๆ กูก็จะไปมหาลัยอยู่แล้ว จะไปด้วยก็ตามใจ”เพียงฝันขมวดคิ้ว แก้มร้อนขึ้นมาเล็กน้อย“หึ...พูดเหมือนทำบุญให้เลยนะคะ”คอปเตอร์เงยหน้าขึ้น ดวงตาคมสบตาเธอแวบหนึ่ง ก่อนแค่นหัวเราะหึ ส่ายหน้าเหมือนรำคาญ“สรุปจะไปไม่ไปล่ะ”“ไปสิ แต่ส่งหนูแค่หน้ามอก็พอ”ตัดมาที่ช่วงบ่ายห้องโถงกิจกรรมเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของนักศึกษาชมรมสิ่งแวดล้อม เก้าอี้ถูกจัดเรียงเป็นแถว ๆ ด้านหน้า ไทเกอร์ยืนถือไม
last updateLast Updated : 2026-04-29
Read more

บาดตาจริง ๆ

ตอนที่ 22บาดตาจริง ๆแดดยามบ่ายส่องสะท้อนพื้นหญ้าเขียวสด เสียงเชียร์จากนักศึกษาหญิง ดังระงมริมสนามเพียงฝันเดินมาพร้อมแพรไหมที่ทำท่าตื่นเต้นตาเป็นประกาย“นั่นไง! เพียงฝัน ดูสิ! พี่คอปเตอร์ลงสนามแล้ว หล่อสุด ๆ เลยอะ”แพรไหมพูดเสียงใสมือแทบจะเกาะรั้วสนามเพียงฝันฝืนยิ้มบาง ๆ พยักหน้าตามเพื่อน แต่สายตากลับจับจ้องไปอีกด้าน ใต้ร่มไม้ริมสนามคอปเตอร์ เพิ่งเดินออกมาพักเขาสวมเสื้อทีมเปียกเหงื่อพาดบนบ่า มือถือขวดน้ำอยู่และตรงหน้าเขาปลายฟ้า ดาวคณะยืนอยู่ด้วยกัน ใบหน้าสวยยิ้มระเรื่อ พูดคุยด้วยท่าทีสนิทสนมเหมือนเคย ใบมือบางเอื้อมแตะต้นแขนเขาเบา ๆ ราวกับเป็นเรื่องปกติหัวใจเพียงฝันบีบแน่น มือที่กำมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอเบือนหน้าหนี กัดริมฝีปากแน่นพยายามกลั้นความรู้สึกหน่วงที่ตีขึ้นมาด้านข้างแพรไหมกลับยังคงส่งเสียงกรี๊ดตื่นเต้น มองภาพตรงหน้าด้วย ความปลื้มปริ่ม ไม่ทันเห็นเลยว่าเพื่อนข้างกายเงียบไปนานเพียงใด“อุบาดตาจริง ๆ”เพียงฟันพึมพำเสียงเบาขณะมองถาพตรงหน้า“เมื่อกี้เธอว่าอะไรนะ”แพรไหมหันมาถามอย่างสงสัย“ปวดตาน่ะ”“อ๋อ...นี่เพียงฝัน”“หื้ม”“เธอว่า อย่างฉันพอจะสิทธิ์จีบพี่คอปเตอร์มั้ย”“เอ
last updateLast Updated : 2026-04-30
Read more

E-แรด

ตอนที่ 23E-แรดแสงแดดลอดเข้ามาทางหน้าต่าง เงาสะท้อนบนพื้นห้องดูสว่างแต่ บรรยากาศกลับเงียบอึดอัดเพียงฝันนั่งอยู่บนโซฟาในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทเรียบร้อย ข้อเท้าข้างหนึ่งพันผ้าก๊อซสีขาวไว้ เธอก้มหน้าตั้งใจทายาเพิ่มบนผิวที่ยังแดงจัดเสียงประตูห้องนอนเปิดออกคอปเตอร์ก้าวออกมาในชุดช็อปวิศวะ มือถือกุญแจรถแกว่งไปมา ดูเท่แต่เย็นชาเช่นเคยเขาเหลือบตาเห็นร่างเล็กที่นั่งอยู่ แต่ก็เดินเฉยผ่านไปทางครัวราวกับภาพนั้นไม่สำคัญเพียงฝันก้มหน้าลงต่ำกว่าเดิม กัดริมฝีปากแน่น ความน้อยใจตีขึ้นจน กลั้นไม่อยู่ เธอพึมพำเบา ๆ ราวกับบ่นกับตัวเอง “ใจดำ...”เสียงนั้นแผ่วนัก แต่ในห้องที่เงียบ มันดังพอให้เขาได้ยินคอปเตอร์หยุดชะงักกลางก้าว หันหน้ากลับมาช้า ๆ ดวงตาคมกริบวาวขึ้นทันที“พูดกับกูเหรอ?”เพียงฝันสะดุ้ง เงยหน้าขึ้นสบตาเขา หัวใจเต้นรัวจนแทบหลุดจากอก แววตาเขาดุดันเหมือนพร้อมจะกดข่มให้เธอกลืนคำพูดคืนบรรยากาศในห้องตึงหนักจนแทบหายใจไม่ออกหญิงสาวเม้มปากแน่น ไม่กล้าพูดต่อ แต่ใบหน้าที่แดงก่ำกับดวงตาที่ คลอด้วยน้ำตากลับเป็นคำตอบที่เขามองออกหมดทุกอย่างอากาศยามสายอบอ้าวเล็กน้อยเพียงฝันเดินช้า ๆ ตามทางเดินด้วย ท่าท
last updateLast Updated : 2026-04-30
Read more

แล้วแต่ใครจะชอบ....แต่อย่ามายัดเยียดให้กู

ตอนที่ 24แล้วแต่ใครจะชอบ....แต่อย่ามายัดเยียดให้กูหลายวันผ่านไปแดดบ่ายส่องลงบนบันไดหน้าตึกเรียนวิศวะ กลุ่มนักศึกษานั่งจับกลุ่มกันคุยคอปเตอร์ เอนตัวพิงราวบันไดอย่างสบาย ๆ เสื้อช็อปคลายกระดุมสองเม็ดบนสุด โชว์ลุคเท่ ๆ เรียบง่ายที่ทำให้คนมองไม่วางตาข้าง ๆ มีเพื่อนสนิทนั่งล้อมวง คุยเสียงดังหัวเราะครื้นเครง และแน่นอน ปลายฟ้า ดาวคณะก็นั่งอยู่ใกล้เขา ใบหน้ายิ้มหวาน เอียงตัวเข้ามาใกล้ เป็นระยะ ๆ ราวกับความสนิทสนมเป็นเรื่องธรรมดาคอปเตอร์กวาดตามองรอบ ๆ อย่างเฉยชา จนกระทั่งสายตาคมสะดุดเข้ากับภาพหนึ่งเพียงฝันก้าวลงมาจากบันไดอีกฝั่ง เธอถือแฟ้มแนบอกเดินตรงไปทาง เข็มทิศที่ยืนรออยู่ไม่ไกลทันทีที่เห็นเข็มทิศยกมือโบกเรียก เพียงฝันยิ้มออกมาเล็กน้อยรอยยิ้มที่ชายหนุ่มไม่ได้เห็นมาหลายวันแล้วหัวใจคอปเตอร์กระตุกวูบ แต่สีหน้ายังคงเย็นชา เขายกขวดน้ำขึ้นดื่ม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่สันกรามขบแน่นจนเส้นขึ้นชัดปลายฟ้าที่นั่งอยู่ข้าง ๆ หันมาเอ่ยถามเสียงใส“มองอะไรอยู่เหรอคอปเตอร์”คอปเตอร์เบือนหน้ากลับมา ยกยิ้มมุมปากหยัน ๆ“เปล่า...ไม่มีอะไร”แต่สายตาคมกลับแอบเหลือบไปยังแผ่นหลังเล็กที่เดินเคียงไปกับ
last updateLast Updated : 2026-04-30
Read more

มึงไม่ได้เก่งเลย

ตอนที่ 25มึงไม่ได้เก่งเลย"ฮึก...."เสียงสะอื้นเบา ๆ หลุดจากปากเพียงฝันก่อนเธอจะหันหน้าหนีทันที น้ำตาไหลพรากไม่หยุดร่างเล็กสะบัดแขนออกจากมือเขาแล้วก้าวถอยไปสองก้าวเหมือนอยากหนีออกห่างจากบรรยากาศที่กดทับคอปเตอร์ยืนนิ่ง มองตามแผ่นหลังเล็กที่สั่นสะท้านด้วยแรงสะอื้นความหงุดหงิดในอกยิ่งก่อตัวแน่นขึ้น ริมฝีปากหยักขยับพูดเสียงเย็นจัด ประโยคที่เหมือนมีดกรีดใจ“แล้วเรื่องที่มีคนเขียนว่าแรดแปะไว้บนหลังมึงเมื่ออาทิตย์ก่อน....มันก็ ไม่ใช่ว่ามึงทำตัวแรดจนคนเขาเอามาด่าจริง ๆ หรอกเหรอ"เพียงฝันชะงักกลางก้าว ร่างเล็กแข็งที่อทันทีราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนน้ำตาที่รินอยู่แล้วกลับไหลแรงกว่าเดิม เธอหันขวับกลับมามองเขา ดวงตากลมโตแดงก่ำ เต็มไปด้วยความเจ็บปวดสั่นสะเทือนถึงขั้วหัวใจ“พี่...คิดว่าหนูเป็นแบบนั้นจริง ๆ ใช่มั้ย”เสียงเธอสั่นพร่าแทบแตกหายคอปเตอร์เม้มปากแน่น กรามขบจนขึ้นสัน สายตาคมหลบวูบไปเสี้ยววินาที แต่ยังคงตีหน้าเรียบเย็นชา“ถ้าไม่ใช่เพราะมั่วจนโดนวางยาเหรอ....”ดวงตากลมแดงก่ำของเพียงฝันมองสบกับชายหนุ่มตรง ๆ น้ำตาไหลไม่หยุด แต่เสียงที่เอ่ยออกมากลับชัดเจนกว่าทุกครั้ง“ถ้างั้นก็ไม่ต้องมายุ่งกับ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

เพียงฝันทำได้แค่ฝัน

ตอนที่ 26เพียงฝันทำได้แค่ฝันไฟในห้องนั่งเล่นสว่างนวล ๆ เพียงฝันเดินเข้ามาวางกระเป๋าลงบนโซฟาเบา ๆ ก่อนจะหยิบน้ำเย็นขวดหนึ่งจากตู้เย็น เดินไปยื่นให้คอปเตอร์ที่ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา“นี่ค่ะ...น้ำ"เธอเอ่ยเบา ๆคอปเตอร์เหลือบตามอง ดวงตาคมกริบวาวเล็กน้อย ก่อนยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มกวน ๆ“ใส่ยามารึเปล่าเนี่ย แปลก...ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงเสนอน้ำให้กูกิน”เพียงฝันชะงักไป ดวงตากลมโตเบิกนิด ๆ ก่อนกัดริมฝีปากแน่น วางขวดน้ำลงบนโต๊ะเสียงดัง“จะกินก็กิน ไม่กินก็แล้วแต่ค่ะ ไม่ได้แคร์"เธอตอบห้วน ๆ น้ำเสียงปนแง่งอน“ประสาทรึไง”คอปเตอร์หัวเราะหึในลำคอ หยิบขวดน้ำขึ้นมาเปิดดื่มหน้าตาเฉย ทั้งที่ยังแอบเหลือบตามองใบหน้าแดงก่ำของเธออย่างขำ“แค่อยากจะขอบคุณที่ไม่เตะออกจากรถเมื่อกี้”“ไม่เป็นไร เดี๋ยวเอารถไปล้าง”“มะ...หมายความว่ายังไง”“ก็อย่างที่พูด”คอปเตอร์นั่งเอนหลังบนโซฟา มือกดรีโมทเลื่อนหารายการไปมาใน Netflixดวงตาคมเหลือบไปทางร่างเล็กที่เพิ่งเก็บข้าวของเสร็จ“มาดูหนังกันดิ”เขาพูดเสียงเรียบเหมือนไม่ได้คิดอะไรมาก แต่หางตายังจับจ้องเธออยู่“หนังอะไร...”“หนังโป๊มั้ง”“นี่....บ้ารึไง”“เร็ว ๆ”เพียงฝันที่กำลัง
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

อย่างน้อยก็มีความหวัง

ตอนที่ 27อย่างน้อยก็มีความหวังเสียงเพลงประกอบจากตอนจบของหนังดังคลอเบา ๆ บนหน้าจอทีวี เพียงฝันนั่งกอดหมอนแน่น น้ำตาไหลพรากเพราะอินกับฉากสุดท้ายที่ พระเอกในเรื่องยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อความรักหญิงสาวเอามือเช็ดน้ำตาไปพลางพึมพำเบา ๆ“โง่ชะมัดเลย...ทำไมต้องจบแบบนี้ด้วย”พอหันไปข้าง ๆ เธอก็ชะงักคอปเตอร์เอนตัวหลับไปแล้วบนโซฟา ใบหน้าคมนิ่งสงบ ดวงตาหลับสนิท เส้นผมปรกหน้าผากเล็กน้อย เสียงลมหายใจสม่ำเสมอทำให้ บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบลงเพียงฝันมองอยู่นาน หัวใจอุ่นวาบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ตอนหลับ...ทำไมดูไม่ดุเลยนะ เหมือนคนละคนกับเวลาตื่นเธอยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองเบา ๆ เพื่อซับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด ก่อนยิ้มจาง ๆ ทั้งที่ยังตาแดง“โชคดีจัง...ที่อย่างน้อยก็ไม่ได้ร้องไห้อยู่คนเดียว”เธอค่อย ๆ ดึงผ้าห่มบาง ๆ ที่พาดพนักโซฟามาคลุมไหล่กว้างของเขาไว้ เงียบ ๆ แล้วทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ มองหน้าชายหน้านิ่งนานกว่าที่ควรเพียงฝันถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอนหัวลงพิงไหล่กว้างของเขา ช้า ๆ อย่างเกรงใจ รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ซึมผ่านเนื้อผ้าเข้ามาเสียงลมหายใจของทั้งคู่ประสานกันในบรรยากาศเงียบสงบราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุน ทิ้งไ
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

บะหมี่ร้อน🔥

ตอนที่ 28บะหมี่ร้อนแสงจากทีวีส่องวูบวาบทั่วห้องเงียบสงบ คอปเตอร์ นั่งเอนหลังพิงพนักโซฟา สายตาจับจ้องจอหนังอย่างไม่แสดงอารมณ์ ส่วน เพียงฝันนั่งอีกด้านข้างกายมีถ้วยบะหมี่ร้อน ๆ วางอยู่เธอตักเส้นขึ้นเป่าเบา ๆ ก่อนจะชำเลืองมองเขา แล้วดันถ้วยอีกใบที่เพิ่งทำมาใหม่ไปทางเขา“นี่....ทำมาเผื่อ”คอปเตอร์เหลือบตาลงมอง ถ้วยบะหมี่ที่ไอน้ำยังลอยคลุ้ง มุมปากกระตุกน้อย ๆ ก่อนหัวเราะซื้ออกมา“กูไม่ได้ขอสักหน่อย”เสียงทุ้มเอ่ยเหมือนปัด ๆ แต่มือใหญ่กลับเลื่อนถ้วยเข้ามาหาตัวเองหน้าตาเฉยเพียงฝันเบ้ปาก หันกลับไปสนใจหนัง ไม่พูดอะไรต่อ แต่ดวงตากลมกลับเป็นประกายเล็กน้อย อย่างน้อยเขาก็กินที่เราทำคอปเตอร์ตักเส้นขึ้นเข้าปาก เคี้ยวช้า ๆ ดวงตายังคงมองจอทีวี แต่หางตากลับเหลือบมองร่างเล็กที่นั่งกินอย่างตั้งใจอยู่ข้าง ๆเพียงฝันกอดหมอนนั่งข้าง ๆ พลางหัวเราะคิกคักกับฉากตลกที่โผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว“ฮ่า ๆ ๆ โอ๊ย...ตลกเกินไปแล้ว!”เธอหัวเราะจนเผลอก้มตัว ใช้ตะเกียบคนเส้นบะหมี่ในถ้วย แต่สายตายังจับจ้องที่หน้าจอในจังหวะที่เธอเผลอคอปเตอร์หันมามองด้วยหางตา แววตาคมมีรอยขำวูบหนึ่ง มือใหญ่ยกตะเกียบคีบหมูในถ้วยตัวเอง แล้ว
last updateLast Updated : 2026-05-02
Read more

NC

ตอนที่ 29NC“ห้ามไปก็ไม่ได้ผลหรอก"คอปเตอร์หัวเราะพร่าในลำคอ ซุกหน้าเลียวนลงต่ำเรื่อย ๆ ปากหนากดจูบตามผิวขาวเนียนทีละจุดเหมือนจะกลืนกินทุกส่วนริมฝีปากลากผ่านกลางอกที่ยังมีผ้าเสื้อยืดคลุมอยู่ เขาหยุดเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะกัดชายเสื้อแล้วดึงขึ้นแรง ๆฟึ้บ!เสื้อยืดตัวใหญ่ถูกถอดออกอย่างรวดเร็วแล้วโยนทิ้งไปที่พื้น ความขาว เนียนผสานบราเรียบเล็กสีอ่อนปรากฏชัดเต็มตา สายตาคมวาวโรจน์พร่าเลื่อนขึ้นมองเธอทั้งตัวเหมือนนักล่าที่ได้เหยื่อเต็มมือ“หึ...น่าเอาจัง”เขาพึมพำเสียงพร่าก่อนจะโน้มหน้ากลับลงไป ปลายลิ้นร้อนกวาดเลียวนตรงขอบบรา ขณะที่มือใหญ่แหวกผ้าเล็ก ๆ ออก บีบขยำอกอิ่มเต็มแรงเพียงฝันสะท้านครางเสียงสูง“อ๊ะ...อ๊าาาาา...พี่คอป"จ๊วบ!คอปเตอร์ก้มปากลงครอบยอดอกทันที เสียงดูดแรงดังสนั่น ปลายลิ้นวนเลียวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะที่มืออีกข้างยังบีบคลึงไม่หยุดจ๊วบ!เสียงดูดแรงดัง เมื่อริมฝีปากหนาครอบยอดอกเต็มแรง ลิ้นร้อนวนเลียรัว ๆ สลับกับการดูดเม้มอย่างหิวกระหายเพียงฝันสะท้านเฮือกแอ่นอกเข้าหาปากเขาโดยไม่รู้ตัว เสียงครางหวานพร่าไหลพรั่งพรูไม่หยุด“อ๊ะ...อื้ม...พี่คอปเตอร์..."คอปเตอร์คำรามต่ำในลำคอ ม
last updateLast Updated : 2026-05-03
Read more

ชอบทำตัวเด่นอยู่เรื่อย

ตอนที่ 30ชอบทำตัวเด่นอยู่เรื่อยรุ่งเช้า“พี่คอปเตอร์...ขอติดรถไปด้วยสิ”เพียงฝันลุกลี้ลุกลนออกมาจากห้อง ก่อนจะคว้ากระเป๋าสพายขึ้นมาพาดบ่า“อื้อ..."“มึงนี่สายทุกวัน จบมอปลายมาได้ยังไง”คอปเตอร์ยืนกอดอกพิงไปที่กำแพงในขณะอยู่ในลิฟต์“เกี่ยวอะไรกับตอนมอปลายล่ะ"“ก็เห็นสายทุกวัน”“ตอนนั้นขึ้นรถรับส่งไม่ทัน พ่อก็ไปส่งทุกวัน”“ตอนนี้ก็มาลำบากกูสินะ”“ไม่ได้ขอติดไปทุกวันสักหน่อย"บรรยากาศเงียบไปชั่วครู่คอปเตอร์มองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ในขณะที่ลิฟต์เปิดอเข้าก็พูดขึ้นมาเบา ๆ“วันหลังใส่กระโปรงให้มันยาวกว่านี้หน่อย เวลาก้มจะเห็นตูดอยู่แล้ว”เพียงฝันชะงักก้มมองกระโปรงนักศึกษาของตัวเองที่สั้นกว่าปกติเล็กน้อย แก้มร้อนผ่าวขึ้นมาทันที แต่ยังไม่ทันได้ตอบอะไร ร่างสูงก็เดินนำหน้าออกจากลิฟต์ไปแล้ว ทิ้งเธอให้ยืนมองตามตาปริบ ๆรถหรูเคลื่อนเข้ามาจอดตรงมุมของมหาลัยเพียงฝันทำหน้างอทันทีที่เห็นว่าคอปเตอร์หยุดรถตรงนี้“ทำไมไม่ส่งหนูหน้ามหาลัย เดี๋ยวก็มีคนเห็นหรอก”เธอหันมาบ่นเสียงเบาคอปเตอร์ หันมามองเล็กน้อย ก่อนหัวเราะหึในลำคอ แล้วตอบเสียงห้วนกวน ๆ“ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ มึงเป็นดาราดังไง ถึงกลัวคนเห็นว่ามีคนมาส
last updateLast Updated : 2026-05-03
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status