All Chapters of รุ่นพี่วิศวะของคนดีขา: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 2ภาระฉิบหายเสียงเพลง ระเบิดจังหวะกระแทกไปทั่วผับ แสงไฟสลับสีวิบวับทำให้ผู้คนเหมือนหลุดเข้าไปในโลกที่ไร้กฎเพียงฝันกับมัดหมี่เบียดตัวฝ่าฝูงชนออกจากฟลอร์ มาหยุดที่โต๊ะเล็กใกล้มุมบาร์ ใบหน้าของเพียงฝันแดงระเรื่อจากเสียงเพลงและบรรยากาศที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน“แก สนุกโคตร…”เพียงฝันพูดพลางปัดผมที่หล่นปรกหน้ามัดหมี่ยิ้มกว้าง มือเอื้อมไปหยิบเมนูค็อกเทลส่งให้“พักก่อนเพื่อน เดี๋ยวฉันสั่งให้ มาครั้งแรกต้องลองอะไรหวาน ๆ”เพียงฝันยิ้มรับโดยไม่ทันคิดอะไร“แกสั่งเลย ฉันเอาตามแก”ทันทีที่เพื่อนสาวหันไปเรียกบาร์เทนเดอร์ มัดหมี่ล้วงมือเข้ากระเป๋าคลัตช์ นิ้วเรียวสัมผัสซองเล็กที่วายุให้มา หัวใจเต้นรัวจนรู้สึกเสียงดังแข่งกับเพลงตอนนี้แหละ ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครเห็น“ได้สองแก้วค่ะ Sex on the Beach”เธอบอกเสียงดังแข่งกับจังหวะเพลง ก่อนหันมาส่งยิ้มร่าให้เพียงฝัน ไม่นาน แก้วค็อกเทลสีสวยถูกยกมาวางตรงหน้า แก้วสูงแต่งด้วยส้มฝานและเชอร์รี่น่าดื่มจนเพียงฝันเผลอกลืนน้ำลายมัดหมี่ถือโอกาสโน้มตัวไปข้างหน้า มือข้างหนึ่งยกแก้วตัวเองขึ้นเหมือนจะดูด แต่ปลายนิ้วอีกข้างฉีกซองผงเล็ก ๆ อย่างแนบเนียน หยอดลงในแก้

ตอนที่ 4โง่จริงหรือแกล้งโง่แสงแดดยามสายลอดผ่านม่านผืนหนา กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ลอยคลอในอากาศ เพียงฝันขยับตัวเล็กน้อย ก่อนสติจะกระแทกเข้ามาเหมือนคลื่นซัดนี่มัน…ไม่ใช่ห้องเราแล้วมันที่ไหนเนี่ย?! หญิงสาวเบิกตากว้างทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มของที่นอนที่ต่างจากฟูกเก่า ๆ ในหอพัก และความอุ่นของบางสิ่งข้างตัวเพียงฝันหันหน้าอย่างช้า ๆ เหมือนกลัวความจริง และภาพที่เห็นทำให้ลมหายใจสะดุด ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ในสภาพเปลือยท่อนบน นอนตะแคงหันมาทางเธอ แขนแกร่งพาดหมอน ใบหน้าคมจัดมีไรเคราบาง ๆ บนกราม เส้นผมยุ่งเล็กน้อย แต่กลับหล่อเกินห้ามใจนี่…เมื่อคืนฉันทำอะไรลงไป?!ความทรงจำพร่าเลือนแวบขึ้นมาในหัว ทุกอย่างกลายเป็นภาพตัดขาดที่ทำให้ใบหน้าเธอแดงร้อนเพียงฝันกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นเสียงหายใจ มือคว้าผ้าห่มมาปกคลุมเรือนร่างที่เปลือยเปล่าใต้เนื้อผ้าหรู ก่อนค่อย ๆ ขยับตัวลงจากเตียงเสื้อเดรสเมื่อคืนกองอยู่บนพื้นพร้อมร่องรอยความเร่าร้อนที่ไม่ต้องเดาให้ยาก เธอรีบคว้ามาสวมอย่างลนลาน มือสั่นจนสายเดี่ยวพันกันไปหมด แต่เธอไม่มีเวลาจัดให้เรียบร้อย แค่เอาตัวรอดออกจากที่นี่เท่านั้นหัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดตอ

ตอนที่ 6เพื่อนร่วมห้องเสียงฝนซัดกระจกนอกตึกจนเกิดเป็นม่านน้ำขาวโพลน เพียงฝันยืนตัวสั่นอยู่หน้าประตูหมายเลข 1807ชั้น18หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบทะลุอก มือกำหูหิ้วกระเป๋าแน่น ฝ่ามือเย็นเฉียบเพราะเปียกฝนแต่เหงื่อยังซึมเพราะความประหม่าห้องนี้…ใช่แน่ แม่ส่งเลขมาแล้ว แต่ว่าทำไมคอนโดหรูขนาดนี่ล่ะ เดือนล่ะกี่หมื่นว่ะเนี่ยเธอยกมือเคาะก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงไม้เคาะประตูสะท้อนในโถงเงียบ หัวใจเธอเต้นถี่เหมือนรอคำตัดสินชะตาว่าคนข้างในจะหน้าตาเป็นยังไงเสียงประตูถูกผลักออกอย่างแรงเพียงเสี้ยววินาทีต่อมา และภาพที่เห็นทำให้ลมหายใจเธอสะดุดค้างในลำคอคอปเตอร์เขายืนเต็มความสูง ดวงตาคมกริบจ้องลงมาอย่างเย็นชา ใบหน้าเรียบไม่สะท้อนอารมณ์ เส้นผมยังเปียกหมาดเหมือนเพิ่งเช็ดหลังอาบน้ำ เสื้อยืดสีดำเรียบแนบกล้ามอกแน่น ขอบกางเกงวอร์มเอวต่ำเผยรอยสันกล้ามท้องบางส่วน ร่างสูงปิดกรอบประตูเหมือนเงามืดที่กดอากาศให้หนาวเย็นยิ่งกว่าฝนเพียงฝันยืนช็อกเหมือนโลกหยุดหมุน เหมือนว่าเขาเองก็ตกใจไม่แพ้กันริมฝีปากเธอสั่น ขณะที่น้ำฝนหยดลงปลายคางทีละหยด เธอพยายามพูดแต่เสียงกลับขาดหาย “ฉะ…ฉัน…เอ่อ แม่บอกว่า…”คอปเตอร์เลิกคิ้วเล็กน้อย

ตอนที่ 8หนูคะหนูขาNCกลิ่นแอลกอฮอล์ร้อนจัดคลุ้งชิดจมูก แทรกกับลมหายใจแรงที่เป่ารดซอกแก้ม ร่างสูงโน้มต่ำลงเรื่อย ๆ จนเธอรับรู้ถึงเงาหนักหน่วงที่ปกคลุมตัวเองทั้งร่างคอปเตอร์กดแขนข้างหนึ่งลงกับพนักโซฟา มืออีกข้างวางแน่นข้างศีรษะของเธอราวกับกำแพงกักขังปลายนิ้วแข็งแรงเกร็งแน่นจนเส้นเลือดนูน สายตาคมที่เมื่อเช้าดูเย็นชา ตอนนี้กลับแดงก่ำ วาวโรจน์ด้วยแรงที่ยากจะสะกด“พี่คอปเตอร์…ปล่อยนะ” น้ำเสียงสั่นพร่าเหมือนคนขอชีวิต แต่ยิ่งจุดไฟบางอย่างให้เขาลุกลาม“ไม่…อยากเอา….มึง”เสียงทุ้มต่ำแผ่วพร่า ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะขยับกดลงบนซอกคอเนียนอย่างรุนแรง“อ๊ะ…ไม่เอา!”เพียงฝันสะดุ้งเฮือก เสียงหวานครางหลุดรอดแทบจะทันทีเมื่อสัมผัสแรกแตะผิว ปลายลิ้นร้อนลากชิมแนวคอแผ่วช้า ก่อนจะขบเม้มหนักจนเกิดรอยแดงฉานคอปเตอร์ไล้จูบจากใต้ติ่งหูลงมาเรื่อย ๆ ลมหายใจของเขาอุ่นจัดแทบเผาผิว มือหนาอีกข้างสอดเข้าที่เอว บีบแน่นเหมือนกลัวเธอหนี ริมฝีปากบดหนักขึ้น ดูดแรงจนเกิดเสียง ดังก้องในห้องเงียบจ๊วบ จ๊วบ“หยุดดิ้น…”เขากระซิบพร่าข้างหู ก่อนปลายลิ้นจะแทรกลงลึกในรอยคอ เลียวนเน้น ๆ จนร่างบางสะท้านซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงหอบถี่ ๆ ข

ตอนที่ 10คนลามกเพียงฝันนั่งนิ่งบนโซฟาในชุดเสื้อยืดสีดำตัวโคร่งที่ไม่ใช่ของเธอ ปลายผมยังชื้นเล็กน้อยเพราะเพิ่งอาบน้ำลำคอมีรอยแดงจาง ๆ ที่เธอพยายามซ่อนด้วยผมด้านหน้าเสียงประตูห้องนอนเปิด ทำให้เธอสะดุ้ง คอปเตอร์ก้าวออกมาด้วยเสื้อเชิ้ตสีเทาที่ติดกระดุมเพียงครึ่ง เผยผิวสันอกและรอยแดงบางจุดที่ทำให้เลือดในกายเธอไหลย้อนจนหายใจติดขัดชายหนุ่มเดินมาช้า ๆ ดวงตาคมกริบตวัดมองเธอเพียงเสี้ยว ก่อนเอื้อมหยิบรีโมตบนโต๊ะแล้วกดเปลี่ยนช่องอย่างไม่สนใจเสียงละครยามเช้าที่เธอกำลังดู“นี่หนูดูอยู่นะ…” เพียงฝันก้มหน้าลงแนบตัก มือกำชายเสื้อตัวโคร่งแน่นจนข้อนิ้วซีด“ดูอะไร…นี่กี่โมงแล้วยังไม่ไปเรียนอีกมานั่งดูทีวีสบายใจอยู่ได้”คอปเตอร์ทิ้งตัวลงนั่งข้างเธอ แขนแข็งแรงพาดไปบนพนักโซฟา สร้างเงาที่กลืนเธอทั้งร่างโดยไม่ต้องแตะต้องดวงตาคมเหลือบมองเสี้ยวหน้าที่ก้มต่ำ ริมฝีปากยกขึ้นนิดเดียวรอยยิ้มเย็นที่เหมือนล้อเลียนมากกว่าหยอก“มีเรียนบ่าย…พี่ก็ยังไม่ได้ไปหนิ”“ยุ่งไรด้วย”“พูดเป็นอยู่สองคำรึไง…”“อะไร…”“ก็ยุ่งไรด้วย เกี่ยวไรกับมึงด้วย”“เหอะ…”“…..”“เมื่อคืนกูเด็ดป่ะ…”เสียงทุ้มต่ำทำให้เธอเงยหน้าช้า ๆ ดวงตากลม