Todos os capítulos de DON'T อย่ามาเล่นกับสายฟ้า: Capítulo 21 - Capítulo 26

EP.18หลังจากส่งรูปสถานที่นัดหมายไปให้ เขาก็กดล็อกหน้าจอแล้วโยนโทรศัพท์ทิ้งลงบนโต๊ะหน้าโซฟาทันที สายฟ้าเอนหลังพิงโซฟาพลางหลับตาลงเพื่อหวังจะผ่อนคลาย แต่ภาพรอยยิ้มขี้เล่นของยายเด็กแก้มตุ่ยคนนั้นกลับตามมาหลอกหลอนจนเขาต้องลอบถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน“ไม่น่ากดเข้าไปดูเลย”เขาพึมพำเบา ๆ เพราะสุดท้ายก็ข่มตาหลับไม่ลง มือหนาคว้ากระป๋องเบียร์ขึ้นมาซดรวดเดียวจนหมดเพื่อหวังให้ความเย็นมันช่วยดับความฟุ้งซ่าน“เธอนี่มัน...” สายฟ้าพึมพำกับความว่างเปล่า เขาไม่ชอบความรู้สึกประหลาดที่กำลังตีรวนอยู่ในอก รอยยิ้มแบบนั้นมันกวนใจเขาชะมัด ยิ่งภาพของเธอชัดขึ้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งหงุดหงิดตัวเองมากขึ้นเท่านั้น“กูเป็นบ้าอะไรของกูวะ”แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องผ่านผ้าม่าน ทำให้เอลินกลิ้งไปมาบนที่นอน สิ่งแรกที่เธอทำเมื่อรู้สึกตัวตื่น มือบางควานหาเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาเช็กสตอรี่และนั่น...ชื่อ @Sky_fah ปรากฎอยู่ในรายชื่อคนดูเป็นลำดับต้น ๆทว่าสิ่งที่ทำให้เธอถึงกับต้องเด้งตัวขึ้นมานั่งตัวตรง คือจุดสีแดงตรงช่องข้อความ@Sky_fah : “เย็นนี้เจอกันที่สนาม ห้าโมงเย็น ห้ามเลท”ตามมาด้วยรูปภาพพิกัดสนามซ้อม และโลเคชั่นที่ถู

EP.20คำพูดตรง ๆ ของเขาทำเอาเอลินหน้าแดงวาบขึ้นมาทันที“พี่สายฟ้า!” เธอหันไปมองเขาอย่างขุ่นเคือง แต่เพราะระยะมันใกล้เกินไปจนปลายจมูกแทบจะชนกับหน้ากากหมวกกันน็อกของเขา เอลินจึงรีบหันกลับมานั่งตัวตรงเหมือนเดิม“แล้ว...นั่งแบบนี้มัน...จะขี่ถนัดเหรอคะ” เอลินถามเสียงตะกุกตะกัก พยายามหดตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้“นั่งนิ่ง ๆ อย่าดิ้นก็พอ” “ตะ...แต่หนูกลัวแล้วอ่ะ” เอลินละล่ำละลักบอก น้ำเสียงเธอสั่นพร่า“กลัวแล้วจะมาทำไม” “ก็หนูอยากเจอพี่นี่นา...คิดถึงมากด้วย!”คำสารภาพตรง ๆ นั้นทำให้คนฟังนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “เกาะเอวฉันไว้แน่น ๆ”สิ้นคำสั่งทุ้มต่ำ มือเล็กก็รีบคว้าหมับเข้าที่ชายเสื้อแจ็กเก็ตหนังของคนข้างหน้าไว้ทันที ทว่ากลับโดนเขาดุขึ้นมาเสียก่อน“จับดี ๆ”“ก็จับอยู่เนี่ยไงคะ...ไม่หลุดหรอก” เอลินเถียงกลับ“จับแค่นั้น เดี๋ยวก็ปลิว” ได้ฟังอย่างนั้น ภายใต้หมวกกันน็อค ใบหน้าสวยเป็นประกายเมื่อได้โอกาส หมับ~ เอลินเลื่อนมือเข้าไปโอบรอบเอวสอบของชายหนุ่มเอาไว้แน่น“แบบนี้แน่นพอไหมคะ” เอวของสายฟ้านั้นแน่นตึงไปด้วยกล้ามเนื้อจนเธออยากสัมผัสไปนาน ๆ “โห~ ตัวพี่แข็งมากเลย” เธอเผลอพึมพำออกมาเบา

EP.22เอลินขยับตัวเข้าไปใกล้จนแทบจะชิดกับตัวหน้ารถ ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องมองเขาด้วยความใสซื่อทว่าเต็มไปด้วยคำถาม ถ้าเขาบอกว่าการไปห้องเธอเพื่อกินข้าวอย่างเดียวนั้นเสียเที่ยว... แล้วเขาอยากจะกินอะไรกันแน่ ?“ถ้าพี่ไม่ได้อยากกินแค่ข้าว...แล้วพี่อยากกินอะไรคะ ?”เธอถามออกไปซื่อ ๆ ก่อนจะฉุกคิดขึ้นมาได้ “อ๋อ! ของหวานใช่ไหมคะ ในตู้เย็นห้องหนูมีนะ มีไอศกรีมรสชาเขียวกับวนิลา แต่เอ...เหมือนจะไม่มีรสช็อกโกแลตที่พี่ชอบเลย งั้นเดี๋ยวหนูแวะซื้อให้ก็ได้ค่ะ”เอลินส่งยิ้มหวานไปให้คนตัวโตอย่างเอาใจ วินาทีนี้ขอแค่เขายอมไปที่ห้องเธอ ไม่ว่าสายฟ้าอยากจะกินอะไร เธอก็พร้อมจะจัดหามาประเคนให้ได้ทุกอย่าง สายฟ้าถอยใบหน้าออกห่างจากหญิงสาวทันทีพลางพ่นลมหายใจออกมาด้วยความเอือมระอา จากเดิมที่ตั้งใจจะแกล้งหยอดให้ยายตัวแสบหน้าแดงเล่น ๆ แต่กลับกลายเป็นเขาเองที่ต้องมารับมือกับคำถามใสซื่อของเธอ“ช่างมันเถอะ” เขาพูดตัดบทชายหนุ่มหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ กลิ่นควันจาง ๆ ลอยคละคลุ้งในอากาศ ขณะที่เขาเบือนหน้าหนีไปมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับยามค่ำคืน พยายามใช้ความเงียบสงบอารมณ์ที่เริ่มจะไม่อยู่กับร่องกับรอยเพราะเด็