LOGIN“ยืนห่าง ๆ เมียฉันหน่อย” เมื่อไหร่ก็ตามที่มีแขกมาเยี่ยมที่บ้าน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมงานของคุณหมอเอลิน หรือแม้แต่ลูกน้องของสายฟ้า เจ้าตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดมารดาจะรีบส่งเสียงกรี๊ดลั่นทันที!“ฟารินลูก...กรี๊ดใส่คุณอาทำไมคะ ไม่น่ารักเลยนะ” เอลินพยายามปรามลูก ทว่าเจ้าตัวเล็กกลับหันมามองแขกด้วยสายตาขวาง ๆ (ที่สำเนาถูกต้องมาจากสายฟ้า) จนคนมองถึงกับหลุดขำ“ดูเอาเถอะ ขนาดแค่หกเดือนยังหวงแม่ขนาดนี้” สายฟ้าหัวเราะในลำคออย่างพอใจ พลางเอื้อมมือไปลูบหัวลูกชาย “เก่งมากฟาริน... ใครเข้าใกล้แม่หนูจัดการให้เรียบเลยนะลูก พ่ออนุญาต!”“พี่สายฟ้า! อย่าสอนลูกแบบนั้นสิคะ พี่การันต์เป็นเลขาพี่ เขาอยากอุ้มลูกเราเพราะเอ็นดู” เอลินดุสามี“ไม่เป็นไรครับคุณเอลิน” การันต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ เขาไม่ได้ถือสาความเกรี้ยวกราดของเด็กชายวัยหกเดือน กลับกันเขานึกเอ็นดูในความแสบสันที่ได้สายฟ้ามาเต็ม ๆ“ดูท่าว่าหนุ่มน้อยจะไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้คุณแม่จริง ๆ ผมคงทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะครับ”“ขอโทษด้วยนะคะคุณการันต์ ฟารินเขาค่อนข้างติดแม่มากน่ะค่ะ... ไว้โอกาสหน้านะคะ” เอลินเอ่ยอย่างเกรงใจ พลางตบก้นลูกชายเบา ๆเมื่อแขกกลับไปแล้ว เจ้า
สายฟ้ารองประธานหนุ่มผู้บ้างาน ในเวลานี้กลับกลายเป็น ‘สามีจอมขยัน’ ที่ขยันทำการบ้านทุกค่ำคืนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย“พี่สายฟ้า...พอก่อนค่ะ วันนี้หนูเข้าเวรมาเหนื่อยมากนะ” เอลินประท้วงเสียงแผ่วเมื่อถูกวงแขนแกร่งรวบเอวเข้าไปกอดจากทางด้านหลังบนเตียงกว้าง“เธอก็พักไปสิ...เดี๋ยวพี่ ‘จัดการ’ เอง พี่อยากมีลูกให้ทันใช้” สายฟ้ากระซิบชิดใบหูพลางขบเม้มเบา ๆ อย่างเจ้าเล่ห์ จนสุดท้ายคุณหมอคนสวยก็ต้องยอมศิโรราบให้กับความ ‘ดุ’ ของสามีคืนแล้วคืนเล่าความพยายามของสายฟ้าเป็นผลในอีกเก้าเดือนต่อมา เมื่อเสียงร้องไห้จ้าของทารกตัวน้อยดังขึ้นในห้องคลอด สายฟ้าเฝ้าดูวินาทีที่ลูกชายคนแรกลืมตาดูโลกด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุข เขาประคองร่างเล็กจ้อยนั้นไว้ในอ้อมอกพลางก้มลงจูบหน้าผากภรรยาสาวอย่างแสนรัก“ฟาริน...ลูกชายของพ่อ”ชื่อ ‘ฟาริน’ ถูกตั้งขึ้นจากการผสมผสานชื่อของทั้งคู่เข้าด้วยกัน เปรียบเสมือนตัวแทนแห่งความรักที่มั่นคง เด็กชายตัวน้อยที่มีดวงตาคมกริบเหมือนพ่อแต่มีรอยยิ้มที่สดใสเหมือนแม่ กลายเป็นศูนย์กลางหัวใจของบ้านโชติโภคิน และครอบครัวพัฒนะพงษ์สาโรช“เป็นผู้เป็นคนพ่อก็สบายใจ ไม่คิดเหมือนกันว่าจะได้เห็นแกมีครอบค
สามปีต่อมา...เอลินในชุดครุยก้าวขึ้นรับปริญญาบัตรกลายเป็น ‘คุณหมอเอลิน’ อย่างเต็มภาคภูมิ ท่ามกลางความภูมิใจของครอบครัวพัฒนะพงษ์สาโรช เกวลิน และวีระร่วมแสดงความยินดีกับลูกสาวหัวแก้วหัวแหวน“คนเก่งของแม่” เกวลินเอ่ย พร้อมกับดึงลูกสาวเข้ามาหอมแก้มซ้ายขวาด้วยความรัก“คนเก่งของพ่อด้วย มาให้พ่อชื่นใจหน่อยสิลูก” วีระรีบเอ่ยขึ้นอย่างไม่ยอมน้อยหน้าภรรยา เขาอ้าแขนกว้างรอรับลูกสาวตัวน้อย“แพทย์นี่เรียนเหนื่อยมากเลยค่ะคุณพ่อคุณแม่...แต่หนูคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาฝากทุกคนได้แล้วนะคะ หนูเก่งไหม ?” เอลินอวดด้วยน้ำเสียงสดใส พลางชูใบประกาศด้วยความภาคภูมิใจในหยาดเหงื่อแรงกายตลอดหกปีที่ผ่านมา“ไม่ใช่แค่หนูคนเดียวนะคะ พวกหนูได้เกียรตินิยมยกแก๊งเลยค่ะ!” เธอรีบอวดวีระ และเกวลินต่อ พลางบุ้ยปากไปทาง ข้าวตู ไอรีน และที่รัก ที่ยืนยิ้มหน้าบานอยู่ใกล้ ๆ ทุกคนต่างจับมือกันฝ่าฟันจนคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาครองได้ทุกคน“มา ๆ พวกเรา ถ่ายรูปกันก่อนเร็ว!” ไอรีนเอ่ยชวนสี่สาวในชุดครุยเริ่มโพสต์ท่าถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน ทั้งเซลฟี่หน้าเป็นและโพสต์ท่าสวย ๆ โดยมีเหล่า ‘ช่างภาพมือสมัครเล่น’ ที่ยืนสแตนด์บายรออยู่แล้ว
“งั้นกินข้าวที่แคนทีนบริษัทก็ได้ค่ะ ง่ายดี พี่จะได้ไม่ต้องวนรถออกไปข้างนอกให้เสียเวลา” เอลินเสนอไอเดียพลางเขย่าแขนเขาอย่างเกรงใจสายฟ้าพยักหน้าตกลงก่อนจะกุมมือเรียวพาเดินออกจากห้องทำงาน ท่ามกลางสายตาของพนักงานที่แอบมอง เมื่อเห็นท่านรองประธานผู้เย็นชาเดินจูงมือว่าที่สะใภ้ตรงไปยังแคนทีนแม้จะเป็นโรงอาหารของบริษัท แต่สำหรับโซน VIP นั้นถูกจัดตกแต่งไว้อย่างหรูหราและเป็นส่วนตัว มีเพียงผู้บริหารระดับสูงเท่านั้นที่มีสิทธิ์ก้าวเข้ามา สายฟ้าพาเอลินไปนั่งที่โต๊ะริมหน้าต่างที่มองเห็นวิวเมือง ก่อนจะสั่งอาหารจานด่วนมาเสิร์ฟทันที“กินเยอะ ๆ นะครับคุณหมอ...จะได้มีแรงไปสู้กับการเรียนต่อ” สายฟ้าตักอาหารวางลงบนจานของเธอ แววตาคมมองแฟนสาวอย่างความสุข ภาพที่รองประธานหนุ่มผู้แสนหยิ่งยโสคอยเอาอกเอาใจและนั่งเฝ้าแฟนสาวทานข้าวอย่างไม่ถือตัว กลายเป็นหัวข้อสนทนาอันดับหนึ่งของพนักงานในวันนั้น...เพราะทุกคนต่างรู้ซึ้งแล้วว่า ต่อให้งานจะยักษ์แค่ไหน หรือตำแหน่งจะสูงเพียงใด แต่สำหรับสายฟ้าแล้ว ‘เอลิน’ คือข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวที่สำคัญที่สุดเสมอ ‘ปกติเห็นแฟนท่านรองมาหาบ่อยอยู่นะ แต่ไม่คิดว่าจะลงมากินข้าวที่แคนทีนแบ
Special 3รถสปอร์ตคันหรูของสายฟ้า ขับเข้ามาจอดหน้าบ้านพัฒนะพงษ์สาโรช หนุ่มสาวที่เพิ่งกลับจากต่างประเทศ ขนของฝากกลับมาให้บิดามารดาอีกเพียบ และบางส่วนที่สายฟ้าแอบซื้อตามใจเธอด้วย“ถือดี ๆ นะคะพี่สายฟ้า อันนั้นใบชาชั้นดีของคุณพ่อเลยนะ” เอลินบอก พลางช่วยประคองถุงของฝากใบใหญ่“รู้แล้ว พี่ดูแลให้ดีกว่าชีวิตพี่อีก” สายฟ้าตอบปนขำ เขายื่นถุงกระดาษใบเล็กสองใบให้เธอ “แล้วนี่...ของเจ้าตัวแสบสองตัวนั่น หวังว่ามันจะเลิกเห่าพี่สักทีนะ”เอลินหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นว่าในถุงคือขนมสุนัขและปลอกคอหนังสลักชื่อที่สายฟ้าตั้งใจเลือกให้ สุนัขตัวน้อยสองตัวที่บ้านของเธอ ทันทีที่ประตูบ้านเปิดออก เจ้าสี่ขาที่แสนรู้ก็วิ่งหูตั้งออกมาต้อนรับทันที“โฮ่ง! โฮ่ง!”“มาแล้วเหรอลูก...โอ๊ย! ขนอะไรมาเยอะแยะกันนัก หืม” เกวลินออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้ม เมื่อเห็นลูกเขยคนโปรดหอบหิ้วของฝากพะรุงพะรัง“ของฝากจากจีนครับ...อันนี้ของคุณพ่อครับ ส่วนกล่องนี้ของคุณแม่” สายฟ้าเปลี่ยนโหมดจากรองประธานสุดโหดกลายเป็นชายหนุ่มผู้นอบน้อมทันทีที่อยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ และพยายามตีสนิทกับเจ้าสุนัขสองตัวด้วยการยื่นขนมให้ จนพวกมันเริ่มกระดิกหางรัว ๆ “โฮ่ง
เขาถึงกับไปฝึกภาษาจีนเพื่อตอบคำถามและแสดงความเป็นเจ้าของ หนุ่มจีนคนนั้นถึงกับหน้าถอดสีเมื่อเจอ ‘รังสีรองประธาน’ เข้าไปเต็ม ๆ ก่อนจะรีบโค้งตัวขอโทษแล้วโกยอ้าวหายไปในฝูงชนทันที “พี่พูดจีนได้ด้วยเหรอ” “ฝึกมานิดหน่อย” ทว่าในใจกลับนึกถึงคืนที่เขานั่งถ่างตาเรียนประโยค ‘แสดงความเป็นเจ้าของ’ กับครูสอนภาษาในยูทูปแบบเร่งด่วน เพียงเพื่อจะเอามาใช้ในทริปนี้โดยเฉพาะ “เอาไว้ตอบคำถามพวกที่ชอบยุ่งกับของชาวบ้าน” “เก่งที่สุดเลยค่ะ แฟนใครเนี่ย ทั้งหล่อทั้งเก่ง” เอลินชมเปาะพลางเกาะแขนเขาไว้อย่างประจบ ทว่าวินาทีต่อมา... “ว้ายยย! นั่น ‘ติงอวี่ซี’ ออกมาแล้ว! กรี๊ดดด! หล่อมากค่าาา! พวกแกดูสิ หล่อเหมือนเทพบุตรลงมาจุติเลย!” ยังไม่ทันที่สายฟ้าจะได้ยิ้มกับคำชม ยายตัวแสบก็หันหลังกลับไปกรีดร้องและรัวชัตเตอร์ใส่ดาราชายชาวจีนที่เพิ่งเดินออกมาจากสตูดิโอทันที ทอดทิ้ง ‘แฟนตัวจริง’ ที่ยืนหัวโด่ให้กลายเป็นธาตุอากาศไปเสียอย่างนั้น สายฟ้าถึงกับลอบถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก พลางกวาดสายตาคมกริบมองไปรอบ ๆ บริเวณราวกับกำลังตรวจตราอาณาเขต เขาจ้องมองแผ่นหลังบางที่กำลังกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุข ก่อนจะก้าวเข้าไปชิดแผ่นห
หลายวันต่อมาหลายวันที่ผ่านมาสายฟ้าแทบไม่ห่างเธอเลย จากคนที่ไม่เคยสนใจใคร กลับกลายเป็นคนที่คอยดูแลเธอทุกอย่างราวกับเป็นเรื่องปกติอาการข้อเท้าอักเสบของเธอตอนนี้หายดีแล้ว ในระหว่างที่เธอไม่อยู่ ข้าวตูและเพื่อน ๆ บอกกับเธอว่ารุ่นพี่ที่มาทาบทามให้เธอเข้าร่วมประกวดดาวเดือนมหาวิทยาลัย ขอนัดเจอเธอตอนเย็น
EP.28เอลินนั่งนิ่งแข็งทื่อเหมือนถูกสาปให้เป็นหิน สมองของเธอขาวโผนไปชั่วขณะจนประมวลผลไม่ทันกับสัมผัสรุ่มร้อนที่เกิดขึ้น ดวงตากลมโตกะพริบปริบ ๆ มองคนตรงหน้า ท่าทางเด๋อด๋าที่ดูเหมือนกระต่ายตื่นตูมยิ่งกระตุ้นให้อีกฝ่ายอยาก ‘แกล้ง’ มากขึ้น“ว่ายังไง ชอบหรือไม่ชอบ”เสียงทุ้มต่ำยังคงดังคลอเคลียอยู่ไม่ห่
EP.27เพียงสิบห้านาที รถของเธอก็มาจอดอยู่หน้าคอนโดหรู คนที่เชื่อฟังอย่างว่าง่ายรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแชะภาพหน้าตึกส่งไปรายงานตัวทันที@Alin_Meaw : [ส่งรูปภาพหน้าคอนโด]@Sky_fah : อืม“ห๊ะ! แค่ ‘อืม’ เนี่ยนะ ?” เอลินขมวดคิ้วจ้องหน้าจออย่างไม่เชื่อสายตา “แล้วฉันต้องตอบยังไงต่อล่ะเนี่ย”หญิงสาวขยี้ผมตั
EP.24คำกระซิบชิดใบหูทำเอาเอลินยืนนิ่งค้างไปชั่วขณะ สมองกลับประมวลผลช้าลงดื้อ ๆ จนคิดอะไรไม่ออกหอม... ที่ไม่ได้หมายถึงอาหาร ?ถ้าอย่างนั้นเขาหมายถึงอะไร...กลิ่นตัวเธองั้นเหรอ ?เพียงแค่ความคิดนั้นแวบเข้ามา แก้มเนียนก็ร้อนวูบจนแทบระเบิด หญิงสาวเม้มปากแน่นก่อนจะโพล่งออกมาเสียงดังลั่นเพื่อทำลายความเง







