Alle Kapitel von ผัวอนุญาต: Kapitel 31 – Kapitel 40

เสียงคนพูดคุยกันอย่างเอะอะมะเมิ่งดังมาจากโถงชั้นล่างของบ้าน รบกวน ก้อง ที่กำลังนอนพักผ่อนในวันหยุด เตียงนอนข้างๆ เขาว่างเปล่า เพราะ ดาว ออกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืดแล้ว ก้อง พยายามข่มตาหลับแต่ก็ไม่สำเร็จ เขาต้องทนนอนฟังการพูดคุยกันของ รงค์ และ แก้ว ผู้เป็นพ่อของเขาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นักแต่แล้ว... คำพูดบางประโยคของคนทั้งสองก็เหมือนคมมีดที่กรีดความรู้สึกของ ก้อง เขาสะดุ้งเฮือกเล็กน้อยและเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ ความง่วงทั้งหมดหายไปสิ้นในทันที!เสียงของ แก้ว ดังขึ้นอย่างจริงจัง “พี่รงค์... ที่ผมได้ตกลงกับพี่ไว้เรื่องไม่ให้พี่ยุ่งกับอีดาวอีก พี่ไม่ได้กลับไปยุ่งกับมันอีกแน่นะ”หัวใจของ ก้อง กระตุกวูบอย่างรุนแรงจนเจ็บหน้าอก เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพ่อของเขารับรู้เรื่องนี้ และเป็นคนออกคำสั่งห้าม!รงค์ ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและรับผิดชอบ “กูยืนยันว่ากูทำตามข้อตกลงอย่างเคร่งครัด มึงไม่ต้องงห่วงหรอก” รงค์พุดอย่างริงจังเสียงทุ้มต่ำ โน้มตัวเข้าไปหาแก้วอย่างเชื่อมั่นในคำพุดของตัวเอง“ มึงเชื่อไหม ขนาดอีดาวแอบไปหาถึงบ้าน กู ถึงไม่ยอมเอาเลย ทั้งที่ กู โคตรอยากเย็ดมันเลย!” รงค์ย้ำในความซื่อสัตย์ขอ

การปรากฏตัวของ แอน มิได้สั่นคลอนความมุ่งมั่นของ ดาว เลยแม้แต่น้อย ความรู้สึกเดียวที่เธอมีอยู่ในตอนนี้คือ เปลวไฟแห่งความเงี่ยน ที่กำลังเดือดพล่านและต้องการการดับไฟอย่างถึงที่สุด!ดาว หันไปสนใจกับสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ เอวเริ่มบดวนอย่างลุ่มหลง ก่อนจะชันเข่าขึ้นแล้วขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆ เพื่อซึมซับความใหญ่โตของ ควย รงค์ และกดลงจน เนินโคกงาม ของเธอ ประทับ กับ หงอกควย ของ รงค์ จนสนิท จนเกิดแรงดูดรัดและแรงเสียดทานอันเย้ายวน"อาา… ซี๊ดด…ผัวขา เมียขอนะ อูววว…" เสียงร้องครางอย่างเร่าร้องของดาวที่อยู่ข้างดังขึ้นมาลั่นบ้านเธอทนต่อความเรียกร้องของอารมณ์ตัวเองไม่ไหวอีกแล้ว! ความรู้สึกเผาผลาญในรูหีได้เข้าควบคุมร่างกายเธอทั้งหมด! เธอกัดฟันกรอด ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความสุขที่เจ็บปวด พร้อมกับการขย่มขึ้นลงอย่างรวดเร็วและบ้าคลั่ง!‘ต๊๊บๆๆๆ’ เสียงเนื้อที่ฉ่ำน้ำ ปะทะกันอย่างบ้าคลั่ง ดังสนั่นไปทั่วโถงบ้าน ลำแท่งยักษ์ แหวกแคมอวบอูมทั้งสองของเธอมันออกจนปลิ้นปริแทบฉีก รูหี ที่บวมแดง ตอดรัดลำ ควย ของ รงค์ ไว้แน่น โดยมีเมือกสีขาวขุ่นเริ่มปรากฏรอบโคนควยของ รงค์ อย่างน่าหลงใหล"อะๆๆ ซี๊ดด.. ผัวขา เมียเสียวเหลือเกิน

แก้ว หลบหนีมายังอาณาจักรไร่ส้มของตนตั้งแต่เช้ามืด เขาต้องการปลีกตัวจากทุกสายตา และที่สำคัญที่สุดคือ หนีจากเงาสะท้อนของความผิดบาปในตนเอง แสงแดดยามสายลอดผ่านพุ่มใบหนาเขียวครึ้ม สาดเป็นลวดลายลงบนพื้นดินที่ยังคงชุ่มชื้นบรรยากาศในไร่ส้มนั้น เงียบสงบถึงขีดสุด มีเพียงเสียงผิวปากของนกที่รับส่งกันอย่างแผ่วเบา ผสมกับกลิ่นหอมเย็นของดอกส้ม มันคือความบริสุทธิ์ของธรรมชาติที่แสนจะโหดร้าย เพราะมันช่างตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับ รอยมัวหมองที่กัดกิน อยู่ในใจเขาแก้ว นั่งทอดกายอยู่บนแคร่ไม้เก่าแก่ใต้ร่มเงาของต้นมะขามใหญ่ เขารู้ดีว่าได้ล่วงเกินลูกสะใภ้ของตัวเอง ทรยศต่อความไว้ใจของ ก้อง ลูกชายแท้ ๆ ที่เขารักสุดหัวใจ ยิ่งเขารำลึกถึงความตื่นเต้นในรสสวาทมากเท่าไหร่ ความรู้สึกผิดที่ทำต่อบุตรชายก็ยิ่งหนักอึ้งทับลงบนบ่าเสียงเครื่องยนต์ของมอเตอร์ไซค์บดขยี้ความเงียบสงบของไร่ส้ม แอน ขับรถเข้ามาจอดเทียบข้าง ๆ แคร่ ในตะกร้าหน้ารถมีปิ่นโตเล็ก ๆ"หนีมาหลบถึงนี่แต่เช้าเลยนะ" แอน มอง แก้ว ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจและแฝงความขำขันในท่าทีของสามี"แหม! มากินข้าวก่อนเถอะค่ะ ดูทำหน้าตอนนี้เข้าสิ" แอน สัพยอกอย่างรู้จังหวะอ

แสงอาทิตย์ยามเย็น สาดทอดผ่านช่องหน้าต่าง เข้ามาในห้องนอนขนาดเล็กของก้องกับดาว ย้อมให้ห้องเป็นสีทองอร่าม ก้องผู้ที่กำลังเอนกาย เอกเขนก อยู่บนฟูก รู้สึกได้ว่าเวลา ณ ตอนนี้ล่วงเลยไปนานมากแล้ว“นี่มันเกือบจะหกโมงแล้วไม่ใช่เหรอ?” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ พลาง ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นพลิกดู เพื่อยืนยันความรู้สึก“ดาวยังไม่กลับมาอีกเหรอเนี่ย!” เขา บิดขี้เกียดยาวเหยียด ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นนั่ง สีหน้าฉายแววครุ่นคิด เขาวางโทรศัพท์มือถือลงข้าง ๆ ตัว แล้ว ชะเง้อคอมองออกไปยังประตูรั้วหน้าบ้าน ราวกับกำลังรอคอยใครบางคนความจริงแล้ว วันนี้ ดาวต้องไป เจรจา กับแก้ว ผู้เป็นพ่อของก้องและแอน เพื่อสร้าง เงื่อนไขที่จำยอม ให้แก้วและแอนต้อง อนุญาตให้ดาวและลุงรงค์กลับมามีความสัมพันธ์ทางกายได้เหมือนเดิม โดยที่แก้วไม่สามารถห้ามปรามได้อีกต่อไป นี่คือกลยุทธ์ ที่ก้องวางไว้ตั้งแต่แรกแต่สิ่งที่ก้องไม่รู้ คือ นอกจากเรื่องการเจรจาแล้ว ดาวยังทำ เกินกว่าที่คาดไว้ เธอได้ใช้ เสน่ห์อันยั่วยวน ทำให้แก้ว ลุ่มหลง ในตัวเธออย่างหนัก และทำให้แอน แม่เลี้ยงสาววัยใกล้เคียงกัน ยอมรับเธอเข้ากลุ่มลับอย่างเต็มใจ ที่สำคัญกว่านั้น คือ ทั้งสามได้เ

บรรยากาศในห้องโถงไม้สักทองเงียบงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจที่ติดขัดของก้องและดาว เสี่ยอำนาจขยับกายเล็กน้อย แหย่งไม้สักส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ ขัดกับความเงียบชวนอึดอัด เขาหยิบซิก้าร์ขึ้นมาจุด ควันสีเทาหนาทึบลอยอ้อยอิ่งปกคลุมใบหน้าที่ครึ่งหนึ่งซ่อนอยู่ในเงา“ทางแก้ที่ว่า... มันคืออะไรเหรอครับเสี่ย?” ก้องถามออกไปทั้งที่ใจสั่นรัว ลางสังหรณ์บางอย่างตะโกนก้องในหัวว่าเขากำลังก้าวลงสู่เหวเสี่ยอำนาจพ่นควันยาวเหยียด สายตาที่แหลมคมขยับจากใบหน้าของก้องลงมาหยุดอยู่ที่ความอวบอิ่มของดาวที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตพอดีตัว เขาละเลียดมองเหมือนกำลังพิจารณาสินค้าล้ำค่าชิ้นหนึ่ง“ไอ้ก้อง... มึงก็รู้ว่าโฉนดไร่ส้มของพ่อมึงน่ะ มูลค่ามันสูงแค่ไหน ถ้ากูยึดตามสัญญา มึงกับครอบครัวจะไม่มีที่ซุกหัวนอนทันที” เสี่ยเว้นวรรค ทอดเสียงต่ำลงจนดูน่าน่าเกรงขาม “แต่กูเป็นคนมีเมตตา... และกูชอบของสวยๆ งามๆ มากกว่ากระดาษแผ่นเดียว”มือใหญ่ที่เต็มไปด้วยรอยสักลากผ่านที่วางแขนไม้สักช้าๆ “ถ้ามึงหาเงินมาคืนกูไม่ทัน... กูก็มีทางลัดให้ มึงส่งเมียมึงมาหากูที่นี่... มาทำหน้าที่ดูแลกูสักระยะ ถ้าดูแลกูดี กูพอใจ กูจะฉีกสัญญาขายฝากทิ้ง แล้วคืนโ