All Chapters of THE DOCTOR’S GREATEST REGRET : When His Wife Stopped Waiting: Chapter 261 - Chapter 270

312 Chapters

KABANATA CCLIX

Dahan-dahang bumukas ang awtomatikong pinto sa magkabilang gilid, at naihakbang na ni William ang isa niyang paa palabas.Sa isang "klik," biglang nahulog ang susi ng kanyang sasakyan mula sa nanginginig niyang kamay, at nasipa pa ito pabalik sa loob ng isang nurse na nagmamadaling dumaan.Pinisil ni William ang kanyang mga labi at wala siyang magawa kundi bumalik at yumuko upang pulutin ito.Nabaligtad din ang litrato na nakasabit sa keychain. Larawan iyon nila ng kanyang kuya noong New Year, noong pareho pa silang menor de edad.Hindi sinasadyang pinunasan ni William ng kanyang daliri ang alikabok sa larawan, at muli siyang binalot ng matinding pagod at kawalan ng pag-asa.Pagkatayo niya, hindi sinasadyang napunta ang kanyang tingin sa sulok sa unahan.Iyon ang daanan papunta sa emergency room, at nagmamadaling itinutulak ng mga medical staff ang isang stretcher papasok.Sa isang iglap, tila may humatak

KABANATA CCLX

Napakarami nang karanasan ni Marie sa loob ng ilang dekada niyang trabaho.Naalala niya ang isang kaso ilang taon na ang nakalipas. Isang mayamang binata na bagong nasa wastong gulang ang mabilis na nagmaneho ng kanyang Ferrari at nakabangga hanggang sa ikamatay ng isang estudyante.Siya mismo ang tumulong at nakahanap ng taong sasalo ng kasalanan—isang lalaki na desperadong nangangailangan ng pera para sa pagpapagamot ng kanyang ama.Tinanggap ng taong iyon ang malaking halaga ng pera bilang kabayaran at siya ang nakulong, habang ang mayamang binata ay nagpatuloy sa magulong buhay na parang walang nangyari.Madalas, ang pera talaga ay kayang paikutin kahit ang diyablo!Kapag sapat ang pera, halos wala nang imposibleng bilhin, kahit ang kalayaan!Ding!May pumasok na text message.Sinulyapan ni Marie ang laman nito. Mukhang nakahinga siya nang maluwag, pagkatapos ay tumayo at lumapit kay Vanessa. Mas naging banayad ang kanyang boses."Huwag kang mag-alala. Nakaisip na si Mommy ng para

KABANATA CCLXI

Hindi pa rin mapigilan ni Vanessa na mapatingin sa mga taong nasa loob ng intensive care unit. Hindi mapakali ang kanyang mga mata habang palihim na nagmamasid.Kung mamatay si Shiena, maaaring hindi na malutas ang kaso. Magpapadala lamang ang pulis ng mas marami pang tao para mag-imbestiga, at maaaring ibunyag ng taong ginawang fall guy ang katotohanan para makaiwas sa parusang kamatayan, na siyang maglalagay sa kanya sa panganib.Kung magising naman si Shiena at may masabi siyang hindi dapat, tulad ng, "May nakita akong babaeng nagmamaneho," mas lalo na siyang mapapahamak!Kaya walang nakakaalam kung paano hahantong ang lahat ng ito."Makino, kumain ka muna!"Muling iniabot ni Vanessa ang pagkaing kabibili lang niya.Pansamantalang isinantabi ni William ang kanyang mga pagdududa at muling ibinalik ang atensyon sa silid ng pasyente. Hahawak na sana siya ng ilang subo ng lugaw.Ngunit maya-maya lang ay may isa

KABANATA CCLXII

May maliit na silid para sa pagpapahinga ng mga pamilya sa sulok sa tabi ng intensive care unit.Isinama ni Mr. Harison si William sa loob upang mag-usap nang pribado.Hindi sumunod sina Vanessa at Ken sa loob; nanatili lamang sila sa labas.Kunwari ay pabalik-balik na naglalakad si Vanessa sa labas ng silid, ngunit nakatuon ang kanyang pandinig sa siwang ng pinto, pilit na sinusubukang marinig ang anumang kapaki-pakinabang na usapan.Tahimik na talaga ang paligid ng intensive care unit, at dahil napakaemosyonal ni Mr. Harison at hindi niya sinubukang hinaan ang kanyang boses, halos lahat ng sinabi nito ay narinig niya."...Mahina ang katawan ni Shiena, kailangan pa niyang magpagaling nang matagal, hindi talaga siya puwedeng magbuntis...""...Aksidente lang ang batang ito... Kahit wala ang aksidente sa sasakyan, hindi rin mabubuhay ang batang ito...""...Hindi niya alam na hindi angkop ang katawan niya par

KABANATA CCLXIII

"Sampal!"Isang malakas na sampal ang dumapo sa mukha ni Vanessa, dahilan upang mapaatras siya at muntik nang matumba.Nang ibaba ni William ang kanyang kamay, lumitaw ang malamig at mabangis na tingin sa pagitan ng kanyang mga kilay, at ang bawat salitang lumabas sa kanyang bibig ay tila nababalutan ng yelo."Hindi ganoong klaseng tao si Shiena! Tigilan mo ang pagsasalita ng walang katotohanan!"Hinawakan ni Vanessa ang kanyang pisngi na agad namaga, at tuluyang natulala.Hindi siya makapaniwalang nakatingin sa lalaking nasa harapan niya, habang agad na napuno ng luha ang kanyang mga mata."Ginagawa ko lang ito para sa ikabubuti mo, pero... pero sinampal mo talaga ako?"Hindi na pinansin ni William ang sama ng loob ni Vanessa.Ilang taon na silang magkakilala? Mula pa noong kabataan nila hanggang ngayon, naging magkaklase sila, naging magkaibigan, at naging dating magkasintahan pa. Kilalang-kilala nil

KABANATA CCLXIV

Hindi alam ni Shiena kung nasaan siya.Sa paligid niya ay walang katapusang kadiliman, parang makapal na tinta na unti-unting nilalamon ang kanyang buong paligid.Napakatahimik ng lugar na iyon. Walang tunog, walang liwanag, at parang lutang ang kanyang pakiramdam.Pero napakasakit!Iyon lang ang tanging nararamdaman ng kanyang kamalayan.Kumakabog ang kanyang ulo, na para bang may taong paulit-ulit na binubutas ang kanyang sentido gamit ang electric drill, at ang sakit ay kumalat sa buong katawan niya.Gusto niyang idilat ang kanyang mga mata, makita kung nasaan siya, at makatakas sa sakit na ito.Ngunit napakabigat ng kanyang mga talukap kaya hindi niya man lang maitaas ang mga iyon."Magising ka... Shiena..."Parang may naririnig siyang mga tinig mula sa kung saan, ngunit napakalabo ng mga iyon.Ang mga boses ay puno ng pag-aalala at tila umiiyak habang paulit-ulit siyang tinatawag

KABANATA CCLXV

Si Leo, isang abogado na kayang magsalita nang mahusay sa loob ng korte, ay nauutal ngayon habang nagsasalita."Alam mo naman, abogado ako, at marami akong kakilala. Kaya palihim akong nakipag-ugnayan sa isang kaibigan na nagtatrabaho sa appraisal center sa katabi, at hiniling ko sa kanya na pabilisin ang pagsusuri. Noong una, ang ibinigay ko sa kanya ay ang sample mo at ni Harry.""Pero..." mahirap siyang lumunok. "Pero medyo magulo kahapon. Biglang sumakit ang tiyan ng kaibigan ko, at baka mali ang narinig ng bagong intern sa laboratoryo, o kaya naman ay maling label ang nailagay... Basta ang sample na nasuri ay hindi kay Harry."Nakatayo si William na nakapatong ang mga kamay sa kanyang baywang, at walang pasensiyang nakinig."Puwede bang bilisan mo at sabihin mo na kung kanino iyon?"Tiningnan siya ni Leo nang may magulong emosyon at bahagyang awa."Alam mo namang katabi lang ng People's Hospital ninyo ang appraisal

KABANATA CCLXVI

Ibinaba ni Vanessa ang mga dala niyang regalo at mabilis na lumapit kay William."Tingnan mo nga ang mga bodyguard na ito. Ayaw nila akong papasukin! Hindi ba puwedeng dumalaw man lang ako kay Shiena?"Sumulyap si William sa mga dala niyang gamit at walang anumang emosyon na nagsalita."Hindi pa nagigising si Shiena, kaya hindi niya kailangan ang mMatapos mag-isip sandali, muli siyang nagsalita."At mabuti na ring hindi pa siya nagigising. Kung nagising na siya, mas lalo lang siyang masasaktan kapag nakita ka."Malamig ang kanyang boses, walang kahit katiting na init.Saglit na natigilan si Vanessa.Hindi niya inaasahang ganoon ang magiging ugali ni William.Mahina siyang nagsalita,"Ang sinabi ko kahapon ay hinala ko lang naman. Nag-aalala pa rin ako para kay Shiena!""Kung iniisip mong masama ang sinabi ko kahapon, hindi pa ba sapat ang paghingi ko ng tawad?"Habang na

KABANATA CCLXVII

Pagsapit ng hapon, hindi na gaanong nakakasilaw ang sikat ng araw sa labas ng bintana.Matapos makaidlip, mas gumaan na ang pakiramdam ni Aling Lea. Pumasok siya sa silid habang dala ang pagkaing ipinadala ng asawa niya.Pagpasok niya, nakita niyang nakaupo pa rin si William sa gilid ng kama, sa parehong posisyon nang umalis siya noong umaga."Ono!"Sinulyapan ni Aling Lea ang mukha nitong puno ng balbas at sinabi,"Magpahinga ka muna. Ako na ang magbabantay rito!"Dahan-dahang lumingon si William."Ma, ayos lang po ako."Umiling si Aling Lea."Isang buong araw at isang gabi ka nang hindi natutulog. Kahit bakal pa ang katawan ng tao, hindi iyon kakayanin! Makinig ka sa akin. Pumunta ka muna sa katabing silid at matulog sandali!"Tahimik si William sandali bago tumango."Sige po. Tawagin n'yo lang ako kung may kailangan."Paglabas niya ng silid, hindi siya nagtungo sa

KABANATA CCLXVIII

Napagod na si Aling Lea sa kakapagsalita, at sa huli ay napahiga na lamang siya sa tabi ng kama habang walang magawang umiiyak."Shiena, hindi puwedeng matulog ka na lang nang ganito! Kailangan mong maging matatag!"Tahimik lamang na pinanood ni William ang eksenang iyon hanggang sa lumapit siya sa tabi ng kama."Ma, magpahinga muna kayo! Mag-iisip pa tayo ng ibang paraan!"Napakahina ng kanyang boses.Tumingala si Aling Lea sa kanya, na para bang may gusto pa siyang sabihin, ngunit pareho silang nanatiling tahimik.Sa huli, si William ang unang nagsalita upang aliwin siya. Matatag ang kanyang mga mata."Huwag kayong mag-alala, Ma. Hindi naman sa ayaw tayong makita ni Shiena. Sobrang pagod lang talaga siya!"Pinasundo muna niya ang kanyang biyenan upang makapagpahinga, pagkatapos ay bumalik siyang muli at naupo sa tabi ng kama.Hindi siya umiyak tulad ni Aling Lea.Hindi rin siya nagm

...

25 26 27 28 29

...

SCAN CODE TO READ ON APP