All Chapters of Love's Final Diagnosis: Chapter 61 - Chapter 70

Kumikislap ang mga ilaw ng teatro na parang mga nagkalat na bituin.Sa gitna ng unahang hanay, nakaupo si Lucien sa tabi ni Lysandra, pinapanood ang mga mananayaw sa entablado na umiikot, tumatalon, at sumasayaw sa ilalim ng musika.Napakayumi at nakakabighani ng pagtatanghal.Gayunpaman, ang kaniyang paningin ay patuloy na napapadpad pababa—sa kaniyang relo.Mukha siyang balisa, may kalayuan, na tila ba ang kaniyang isip ay nasa ibang lugar.Sa kaniyang tabi, taimtim na pinapanood ni Lysandra ang entablado.Ang mga mananayaw ay sumasabay sa ritmo, umiikot na parang mga talulot na bumubuka sa ilalim ng liwanag. Isang bahagyang bakas ng inggit ang dumaan sa kaniyang mga mata.Ang pananabik na iyon ay hindi maaaring mapanggap.Ipinadpad siya nito pabalik sa mga araw kung kailan nag-eensayo siya hanggang sa maligo sa pawis, kung kailan ang palakpakan ay sa kaniya pa nagmumula, kung kailan nakatayo siya sa ilalim ng spotlight at naniniwalang walang katapusan ang kinabukasan.Ngunit ang be

Agad na binuksan ni Amara ang gate.Nang makita ang kaniyang malinis na kasuotan at maingat na inihandang kagamitan, napangiti nang malambot si Theo. “Nervous?”Bahagyang itinaas ni Amara ang kaniyang baba. “Not at all. Nae-excite nga ako, eh.”Ngunit sa sandaling makapasok sila sa venue ng kompetisyon, ang tiwalang iyon ay agad na nayanig.Ang drone arena ay matatagpuan sa labas ng lungsod. Dose-dosenang mga drone na may iba’t ibang hugis ang umaaligid sa itaas na parang kawan ng mga mekanikal na bubuyog, habang ang ugong ng mga makina ay humahalo sa walang katapusang utos na umaalingawngaw mula sa mga control station.Matagal na panahong hindi nakatapak si Amara sa ganitong uri ng kapaligiran.Nang hindi niya namamalayan, nagsimula nang magpawis ang kaniyang mga palad.Natawa nang bahagya si Theo at pinawi ang kaniyang kaba, “It’s your first time competing sa ganitong kalaking event, kaya normal lang na kabahan ka. Ang mga tao rito ay pawang mga sumisikat na talento sa larangang ito

Magsasalita pa lamang sana si Laura sa kabilang linya ng video nang bigla itong dumanas ng isang marahas at sunod-sunod na ubo.Mabilis na lumapit si Uncle Adam sa harap ng camera, ang mukha nito ay bakas ang matinding pag-aalala.“Amara, dalawang araw nang nilalagnat ang mama mo! Umiinom naman siya ng gamot, pero halos walang epekto. Ayaw niya pa nga sana ipasabi sa iyo, eh!”“Tama na!” mahinang pagsaway agad ni Laura sa kaniya. “Huwag mo nang sabihin sa bata ang mga bagay na iyan. Siya… may sarili din siyang mga pinagdadaanan…”“Anong pinagdadaanan ang sinasabi mo?” tumaas ang boses ni Uncle Adam sa matinding pagkadismaya. “Anak mo siya! Nahihirapan ka na nga tapos itatago mo pa sa kaniya? Ang asawa niya ay isang doktor—marami siyang connections! Kaya niyang magdala ng specialist dito! Amara, talk to your husband properly!”Agad na namuo ang mga luha sa mga mata ni Amara habang lalong humihigpit ang hawak niya sa kaniyang telepono.“Mom, don’t worry, ako ang—”Bago pa man niya matap

Nanatiling nakatayo si Amara sa kaniyang kinaroroonan, nakayuko ang kaniyang ulo na tila ba sinusubukang itago ang sarili mula sa buong mundo.Saka pa lamang nangahas ang sales assistant na lumapit at magsalita nang mahina.“Ma’am, pakiusap huwag niyo na pong dibdibin. Judging from their clothes and attitude, ang mga taong iyon ay tiyak na galing sa mayayamang pamilya na minamaliit ang mga ordinaryong mamimili. I can recommend something na mas abot-kaya para sa inyo.”Bahagyang tumango si Amara bilang tugon.Sa huli, pumili siya ng isang simpleng piraso at ipinabalot ito bago lumabas ng tindahan.The CaféNang makabalik siya sa café, pumili siya ng upuan sa tabi ng bintana at nag-antay kay Janette.Ngunit tila ba may ibang plano ang tadhana.Nakita niya silang muli.Naglakad papasok sa café si Lysandra at ang kaniyang grupo, bitbit ang ilang luxury shopping bags, habang tumatawa silang naupo sa isang lamesa hindi kalayuan.Agad na nagdilim ang mood ni Amara. Pakiramdam niya ay pilit s

Isang biglang isip ang kumislap sa isipan ni Amara—dinala rin kaya ni Lucien si Lysandra sa noodle shop na iyon? Ang kainan na minsan niyang ipinakita rito?Ang alaala na dating nagpapainit sa kaniyang puso ay naramdaman niya ngayon bilang isang tahimik na pang-uuyam.Agad na nawalan siya ng gana, ngunit sumakit nang marahas ang kaniyang sikmura. Habang nakakunot ang noo, mabilis siyang uminom ng gamot sa tiyan. Ang gamot ay nagdulot sa kaniya ng antok halos sa parehong sandali.Matapos sumakay sa kotse, sa tuwing ipinipikit niya ang kaniyang mga mata, ang mga piraso ng nakaraan ay lumulutang—malambot, matalas, at imposibleng takasan. Ang pinakamabuti at pinakamasamang katangian ni Lucien ay nagbuhol, tumatangging iwanan siyang mag-isa.Nang huminto ang kotse, isang pamilyar na boses ang pumasok sa kaniyang hilahil.“Sleeping that soundly? Mag-ingat ka, baka maibenta ka na nang hindi mo nalalaman.”Dahan-dahang umupo si Amara, lito pa rin—saka lamang niya nerealize na ang driver ay hi